Daglicht en avondrood

Twee van mijn thuis-ateliers in gebruik. Het textiel-atelier en het klei-atelier. Plus de keukentafel, want alleen thuis. Dan neem ik heel het huis over voor mijn werk. Ik giet feestdagen bestellingen en borduur voor expositie met thema 'Rood'. Een foto van de achterkant. Ook weer mooi, die achterkant. De zonsondergang doet ook leuk mee.
Over ateliers gesproken, Hester Wandel kwam een podcast opnemen in mijn atelier. Via deze link 'Het atelier van' is het terug te luisteren.

Poederen aan zee

Met Teun poffertjes eten en uitwaaien in Groote Keeten.

Te gek in Klein Zwitserland Schoorl

Op uitnodiging van Niels Zwirs gingen Mars en ik naar de opening van zijn expositie in Klein Zwitserland, Schoorl. Een prachtige locatie midden in de bossen op de weg van Schoorl naar Bergen. Galerie Klein Zwitserland volg ik al een tijdje op sociale media en had het nog niet eerder bezocht. Nu wel.

Ik ken het als dependance gekkenhuis van de Willibrordus Stichting. Mijn vriendin Brenda zat, voor ze zelfmoord pleegde, namelijk ook in de opvang van Willibrordus Stichting, wel in Heiloo. In dit gebouw zaten een tijdje de bejaarde gekkies.Vroeger of voorheen was het voor verschillende doeleinden in gebruik. Het was ook een hotel, pension, melksalon, café Dennenlust, opvang voor repatrianten uit Indonesië en restaurant.

Door die voorkennis was de drempel om het gebouw in te gaan wat hoog. Was dit een fijne plek? Of was er ellende? En was daar nog iets van te voelen? Het stonk er op verschillende plekken wel als een malle.  Zweet, pies en iets chemisch.

Wat een mooie exposities zag ik daar. Een goede sfeer. Karakteristieke ruimtes. Genoten van het beeldschone werk van Willem Schotten, de Nederlandse versie van Joseph Cornell. Ook van de kleurrijke romantische glimmers van duo Annelies Horden en Gerda Schimmel, inspirerende witte beelden van  Joop Hollanders, de fijne blauwe installaties van Esther Koeman en het speelse drukwerk van Niels Zwirs. Blij dat ik op de uitnodiging van Niels ben ingegaan. Bij de volgende uitnodiging ga ik weer naar de Duinweg 30 in Schoorl.

Egmond buiten

Vanmorgen even een rondje met Sonja door de natuur in Egmond-Binnen ter inspiratie voor gastlessen.

Donker licht

Lichtpuntjes vangen met Moon, de maan, eenden, natuur en het werk van Pauline Hoeboer in het zonlicht.

Wie inspireert mij? Kunstvember week drie

Kunstvember is een initiatief van Babette Hofstede. Week drie: Wie inspireert je en waarom? Teun. Het zit al in de naam van mijn blog: Keep van jute. De 'te' van jute komt van Teun. Zij is onze dochter en zij inspireert mij enorm. Wie ze is, hoe grappig, mooi, druk, enthousiast, lief, stralend, doorzettend, de dag plukkend, spelend, respectvol, liefdevol, altijd ergens voor te porren, op ontdekkingsreis, dierenvriend, levensgenieter en het mooiste mens van hier tot de sterren en daar voorbij.
Naast Teun word ik geïnspireerd door Joseph Cornell,  Jeroen Bosch, Lenore Tawney, Anne ten Donkelaar en recent Nikki Roosma en hun door werk. Hun werk vind ik fantasievol, speels, vol liefde voor het maken. De liefde voor dansen, ritme, herhaling, wit, ei, bloemen, vlinders, de natuur en vogels. Maf, bruut met grappen en grollen. Anders zijn. Het gebruik van materialen die voor het grijpen liggen, dicht bij huis. Onder andere gebruikte materialen, prentenboeken en draad. En het gebruik van schijnbaar eenvoudige (handwerk)technieken inspireert. En een van binnen gek hoofd hebben. Een hoofd vol met fantasie en talent. Dat inspireert, motiveert me en geeft moed.
Wat volgens mij een overeenkomt is dat ze allemaal werk willen maken omdat het van binnen uit komt. Maken wat hun bezighoudt. Hoe klein het thema ook is. Of dat het er toe niet doet. Maakt weinig uit of heel de wereld om hun visie staat te springen (ik dicht het ze gewoon toe). Ook bewonder ik ze omdat ik denk dat ze afwijken. Net even anders zijn. Een beetje imperfect. Mooi en inspirerend.
Eigenlijk geven de personen mij reminders wat mij inspireert en drijft: liefde, schoonheid, bloemen, puur, natuur, vogels, wit, kleur, eenvoud, herhaling, humor en imperfectie.
Over imperfectie geschreven. Na het commentaar van Belgische kunstenaar Danny Devos op mijn werk tijdens mijn eindexamenbeoordeling Rietveld academie afdeling VAV (Voorheen Audio Visueel) heb tien jaar lang geen beeldende kunst meer gemaakt. Toen pas was ik genoeg gefrustreerd van mijn jeukende handen en klaar om beeldende kunst te maken. Want dat is wat ik wil en doe. Vanuit liefde en aandacht schoonheid creëren.
Gelukkig zijn er veel mooie mensen zoals hierboven beschreven. Zij zijn het lichtpuntje. Daar ligt mijn focus. Mooi en inspirerend.

Sativus bos

Lekker weekend. Licht vangen, herfst opsnuiven, gelukjes schieten en Krokus Sativus koppen. Oi, wat moeilijk is dat. Die mooie knoppen die net opkomen direct koppen. Het is voor de saffraan. Die oranje slierten, dat is saffraan. Dat is toch mooi. Soort van goud kweken in een pot. Een pot met goud.

Minderkoet

Goedemorgen zonneschijn. Op naar Sint Maartensbrug, voor een dagje helpen bij de boer. De zon, wolken en nevel deden ook mee aan een goed begin van de dag. Donderdag en vrijdag mocht ik weer bollen tellen bij Huiberts Biologische bloembollen. Het was al weer even terug, dus blij van het weerzien van die mooie bollen, met veel variatie in vorm. En uitkomst, straks in het voorjaar of zomer. Lekker rustig werken, alleen met de bloembollen in de cel. Wel weinig gezien van wat de zon nog meer deed. Want toen ik de cel weer uitkwam was het ongeveer net zo donker als dat ik er in ging. Helaas met minder kleur dan in de ochtend.

Een harde bons tegen het zijraam van mijn auto. Vast van een vogel die het ook te donker vond en mijn auto over het hoofd zag. Ik stapte uit om te kijken of de vogel gewond was en nog leefde. De meerkoet zwom luidruchtig geluid makend in de sloot naast de weg. Eigenlijk een slootkoet dus. Levend, gelukkig. Anders was het een minderkoet.

Dat grapje wilde ik al zo lang maken. Op de weg aan de Grote Sloot van Schagerbrug naar Sint Maartensbrug zie ik zo vaak dode meerkoeten op de weg en dan denk ik altijd in m'n eentje, ach een minderkoet. Vind ik met mezelf dan heel grappig.

Het kan mijn humeur trouwens enorm bepalen. Verdrietig maakt het me om een platgereden dier te zien. Ik denk altijd dat dat mij niet overkomt. Dat ik goed op de weg let. Let op overstekende vogels en andere dieren. Tja, dan moeten ze dus niet laag van rechts aankomen vliegen. Die zag ik niet aankomen. Daar kan ik niet tegen aan opletten. 

Kunstvember week twee

In week twee beantwoord ik de vraag welk materiaal ik gebruik en waarom.
Al op de academie maakte ik installaties van tweedehands materialen. In de weekenden en vakanties ging ik op zoek. Door de week nam ik van alles van straat mee. Met name vogelkooitjes gingen mee op de fiets richting de academie aan de Lutmastraat (AHK). Nog steeds gebruik ik tweedehands materialen. Glas, textiel, borduurwerk, sprookjesboeken, prentenboeken, houten kistjes, visgerei zoals dobbers, en meer. Om mijn naaimachine te sparen en mijn ergernis van het brekende draad te voorkomen gebruik ik al jaren alleen nieuw naaigaren van het merk Gütermann.
Voor mijn textielkunst gebruik ik tweedehands damast, servetten, tafellakens en papier. Gekocht of gekregen uit een erfenis, of gift omdat ze horen dat ik blij word van dat soort materialen. Toch word ik meer blij van het moment van zelf ontdekken. Dat sprongetje van geluk. Daar kan geen gift tegenop.
Het papier dat ik gebruik knip ik uit oude prentenboeken. Op mijn werktafel liggen altijd uitgeknipte figuren waar ik dan eerst een collage mee maak en ze daarna op oud textiel naai. 
Ik werk ook met klei, met name gietklei. Nu gebruik ik veel zwartbakkende gietklei. Voor het maken van gietmallen gebruik ik speciale gips. Vigo mallen-maak-gips van Keramikos. Het lijkt nu wel een reclameboodschap in plaats van mij te leren kennen door middel van de materialen die ik gebruik. De glazuur die ik gebruik maak ik van pigmenten gemengd met kant-en-klare glansglazuur voor de temperaturen van 1040 tot 1280 graden. Die glansglazuur heeft een roze pigment die verdwijnt tijdens het bakken. Dat roze is handig om te zien waar al glazuur op zit. Zeker bij het werken met witte gietklei. Dat ik het liefst pigmenten gebruik is omdat ik het leuk vind om uniek glazuur te hebben. De ene keer voeg ik net een schepje meer pigment toe. Zo blijft het een verrassing, voor mezelf als ik de oven na het bakken open doe.
Ik hou ook enorm van glas. Geen idee waarom. Soms is dat ook goed. Altijd eigenlijk. Weet ik veel. Het is zo. Zo hou ik ook van het glas van Kesbeke. Wij eten de augurken en de potten bewaar ik. Ook die van de aardbeienjam van Bonne Maman. Daar bewaar ik kleine priegeldingen in.
En ik hou van water en transparant plastic. Het is niet te verteren. Maar ben er dol op. Toch een verklaring op dit transparante plastic gebruik. Ik denk dat het komt door de ervaring als kind. Vaak in de dierenwinkel van een klasgenoot van de lagere school. De aquariums hoog tot aan het plafond, mooi helder met veel licht en fel gekleurde vissen. Als klanten een vis kochten dan ging er een dot water in een vistransport-zak en dan de (goud)vis er in. Prachtig. Ook hou ik van fluoriserend water. Dat maak ik met marker- stiften en water. Een blacklight (zak)lamp er op en er ontstaat een wonderschoon beeld.

Een label hangen aan groen

Vandaag mochten Floortje en ik helpen bij Sprinklr. Zij staan voor een groener leven voor alles en iedereen en laten wij daar nu dol op zijn. De filmpjes van Sprinklr met Liedewij zijn bij mij sinds kort favoriet. Lekker slaperig en naturel. Dus graag ging ik met Floortje mee naar Amsterdam-Noord. Naar de Korte Papaverweg, goede straat naam ook.
We waren vroeg, dus tijd voor een goede kop koffie bij café de Ceuvel. Dat kende ik via de posts van Esmee Jiskoot op Instagram, die ik ken van de Parade. De plek alleen al was tof. Na de koffie klaar voor het werk. Klaar voor veel, snel en met liefde voor de natuur te gaan helpen. Dat lukte. Ook nog eens vlak bij de biologische bloembollen van Huiberts. Die stonden in de hoek. Ik herkende ze gewoon aan de geur.
Heel snel, leuk, liefdevol, gezellig en als afsluiting een keuze uit de snoepwinkel met biologische vaste buitenplanten en een heuse vrijdagmiddagborrel met bier en berenchips. Een goede middag om een fijn label aan te hangen.

Wolken weelde met ballen

Wat een wolken spektakel. Even in de pauze een rondje fietsen. Daarna oven leegruimen na glazuurstook en door het bezoek aan Bij Merel in Bergen, ik was er drie keer afgelopen tien dagen, zin om weer eens zelf dadel-bonbons te maken. Dadels met amandelen en hazelnoten in de keukenmachine, rondjes draaien en afwerken met een topping van kaneel of kokos. Hmmmmmmmmm, in de wolken. Alweer.

Weelderige kunstminiaturen

Vandaag mocht ik werk komen brengen voor de expositie miniatuur Kunstmuseum 1:12 in de Kop van Waz, Wijk aan Zee. Heel vriendelijk ontvangen en voor ik de lijst met ingebrachte werken had ingevuld hingen de kunstwerken mooi aan de muren. Wat een goed team was daar aan het werk. Trots als een pauw ging ik verder met de formulieren invullen.

De groepsexpositie is te bezoeken van 5 november 2021 tot 3 januari 2022 te zien in Wijk aan Zee. De opening is zaterdag 6 november vanaf 16:00 uur. Er is veel moois in het klein en iets groten dan klein te zien. Ga kijken en genieten.

Bergen met bos

Samen naar het bos toe(zoete lieve Gerritje... altijd een liedje in m'n hoofd). Met Teun naar het sprookjesbos. Wat is het daar toch prachtig, daar in Bergen. De natuur, de rust, de zwammen, de kasten. Eigenlijk ben ik altijd tevreden met ons huis en dan soms zie ik het ineens, het enorme verschil. Ik denk bijna altijd dat ik het niet wil. Behalve heel soms. Dan wil ik ineens wel dat ze net als bij stijldansen "Varié" roepen en dat ik dan in zo een kast van een huis woon. Of eigenlijk mag huis klein en licht zijn. Dat ik in zo'n groot bijgebouw of schuur mijn atelier heb. Das pas echt een sprookje. Een groot, licht, warm atelier in het bos, vlak bij zee in het bos, met alle soorten vogels en een hond, of twee.

Ik werd er verdrietig van. Wat een ongelijkheid. Daar werd ik dan ook weer verdrietig van, want ik heb het hartstikke goed. Dan mag ik niet nog meer wensen. Behalve dan voor een ander. Zoals een goede verkoop voor Bello wensen. Dus gingen we daar friet eten. Over ongelijkheid gesproken en sprookjes. 21 juli verwoeste een brand de snackbar Bello. Gisteren zijn ze herrezen uit de as. Een stijlvolle container doet tijdelijk dienst als friettent. Sprookjes bestaan. Succes gewenst. De friet was belle.

En als je dan een frietje eet met een houten vorkje, dan zie je ineens ook een vorkje in de gewei zwammen uit het bos. Eet smakelijk.

Werkplek

Op de uitnodiging van Herma Starreveld om deel te nemen aan #kunstvember laat ik vandaag mijn werkruimte zien. Een thuis atelier had ik tot 2015. Zomer 2015 oen ging ik naar Schoorl, en had daar anderhalf jaar een winkel en atelier op ongeveer acht vierkante meter. De oude ruimte van een geldautomaat op de Paardenmarkt heb ik samen met vrienden omgebouwd tot een prachtige miniatuur atelier - winkel.

Na de sluiting van de fysieke winkel ben ik nog tien keer van atelier verhuisd, tot ik wederom een thuisatelier in Schagen had. Op de foto's zie je mijn keramiekatelier met uitzicht op de tuin. Boven heb ik een kamer met boeken en een werktafel waar ik de prenten uit prentenboeken knip. Een andere ruimte boven gebruik ik als textiel-atelier.

Ik hou van wit, van eieren, van licht, van herhaling, van sprookjes, imperfectie, dieren, kleien, tweedehands damast, borduurwerk, kisten en van glas zoals de potten van Kesbeke.