Breitner en Artacasa

Naar Amsterdam om werk te brengen naar galerie Artacasa, ijsvogels en roodborstjes. Daarna naar de eindexamen expositie van de Breitner academie. Teun van Ierland (zoon van Mirjam) studeert af, met een mooie expositie. Nu gaat hij aan de academie in Gent studeren. Lijkt mij een goede plek om door te studeren. Op de foto's is er naast Teun zijn werk, zwart/wit tekeningen en zwarte vogels aan de gevel, ook werk te zien van Philine Fokkema, Costas Vermeer en Kiki Termaat.

Proces ijsvogel

Voor Artacasa, Kerkstraat Amsterdam, ben ik op verzoek roodborstjes en ijsvogels uit mijn serie Schijnen in kwetsbaarheid aan het maken. Het maakproces van deze ijsvogel ging zo:

Een Wildrijk proces

In het proces van maken voor komende expositie, start 29 mei, wil ik het nieuwe werk met een klein aantal mensen delen. Nog niet hier. Dus dacht ik om wat werk te delen dat Artacasa van mij verkoopt. Omdat Wiebke vandaag een roodborstje verkocht deel ik wat werk uit mijn serie Schijnen in kwetsbaarheid bij Artacasa, in de Kerkstraat Amsterdam.
Een wielewaal, flamingo, veldleeuwerik en blauwe reiger. Die vond ik wel mooi passen bij de boshyacinten. Ja ik fietste vanavond weer naar het Wildrijk in Sint Maartensvlotbrug. De hyacinten roken vanavond sterk. Dat had ik de vorige twee keer niet zo sterk geroken. Waarschijnlijk omdat ik vanwege het gifspuiten in het land ernaast mijn neus wat had gesloten. Of de hyacinten hadden gewoon lekker hun geurspoor aan staan. Het licht was mooi, het blauw-paars-groene tapijt lag er goed bij.

Vogel, vogels, vogelen

Vogels zien vliegen, vogels die elkaar najagen, vogels maken en vogels versturen. Kraaien op het strand vind ik fijn. Het geluid, de grote kromme snavel, de enorme vleugels en dat ze zo dichtbij zijn. Vogels zijn er altijd. Terug van het strand deed ik een koffie in de tuin en hoorde meeuwen een ander, wilder geluid maken. Ik keek op en zag dat ze een roofvogel aan het verjagen waren. Die heeft het nesteldrang ook door. Even testen of ze wel opletten. Dat deden de meeuwen. Mooi lucht, vlieg en vluchttafereel.
Mariëtte Cigaar vertelde over het groeien van scheermesjes, eigenlijk als een soort jaarringen. Mooi om te weten en om te zien. Ook vertelde ze dat ze er ook in het blauw zijn. Eén van onze lievelingskleuren. Ik heb er nog nooit eentje opgeraapt of verzameld. Ik sta er altijd graag op. Maakt zo'n lekker knisperend en krakend geluid. Nu dus gebukt voor een blauwe versie en ja hoor. Niet te stoppen. Ineens had ik al mijn zakken vol met blauwe scheermesjes. Haha! Ze liggen nu op de tuintafel. Met zonder doel.
Er is een zwerm nieuwe kleine werken uit mijn serie Rare vogels opgeplakt, ingelijst en opgestuurd naar galerie Artacasa in de Kerkstraat, Amsterdam. Blij mee.

Rare vogels op verzoek

Nieuwe kleine werken van tweedehands textiel en papier afgewerkt. Oftewel, na het strijken en een paar dagen onder een stapel boeken pletten, nu op een stukje karton geplakt.
Op verzoek zijn ze gemaakt voor Artacasa in Amsterdam. Wiebke heeft er een flink stel uitgekozen. Ze gaan binnenkort die kant op.

Kerk uilen naar de Kerkstraat

Er mochten weer nieuwe werken naar Artacasa. Twee werken van tweedehands damast en papier uit mijn serie Schijnen in kwetsbaarheid. Een oehoe en een kerk uil. Vind ik dus heel leuk, om voor Artacasa in de Kerkstraat kerkuilen te maken. Verder dertien kleine werken uit mijn serie Rare vogels, die term bedacht ik overigens in de Corona tijd, een rare tijd dus rare vogels. Ook gemaakt op de naaimachine met nieuw naaigaren, tweedehands papier en textiel.

Zand duinen

Wandelen en op verzoek werken uit mijn serie Rare vogels maken voor galerie Arta casa, in de Kerkstraat Amsterdam. Ik zie echt zo vaak ergens een gezicht in. Zo ook bij deze ijsvogel. Ik een gezicht met baard.

Veertien werken naar Amsterdam

Das toch toevallig, 14. Niet afgesproken, wel het aantal werken wat Wiebke van galerie Artacasa uitzocht.
Twee werken uit mijn serie Schijnen in kwetsbaarheid en twaalf kleine werken uit mijn serie Rare vogels. Beide gemaakt van tweedehands textiel en papier. Oh ja, voor wie het niet direct linkte. Hier een uitleg. Mijn hoofd linkt 14 aan Johan Cruijf en die link ik aan Amsterdam. Artacasa zit in de Kerkstraat in Amsterdam. Zeven is voor vele een geluksgetal. Ik hou van dubbel. Dus is veertien ook favoriet. Over veertien geschreven. Een tijd terug ontdekte ik dat ik op mijn facturen viertien schreef. Jaren gedaan. Nooit iemand over gehoord. Ik ontdekte het zelf. Zo dol op vier dat ik veertien ook gewoon als viertien schreef. Heb het wel veranderd.

Net iets moeilijker dan de Billy in elkaar zetten

Van mijn ouders kreeg ik verjaardagsgeld. Ik kocht een lasersnijder, en planten en gekleurde elastieken. De lasersnijder heb ik vandaag in elkaar gezet. Best een leuke puzzel. De Billy van Ikea is een eitje. Hier deed ik een halve dag over.
Na de expositie heb ik weer meer tijd om het ook aan het werk te zetten. Nu staat mijn hoofd er niet naar. Ik kijk naar de Youtube uitleg filmpjes en mijn hoofd zit in mijn atelier. Dat werkt niet. Dus na 6 juli ga ik er voor zitten.
Op verzoek maakte ik een klein werk, een Zee-hertje uit mijn serie Stofwisseling.

Ik ben een vogelspotter

Ze zijn overal, dat vind ik ook altijd zo leuk. Waar je ook bent, er is altijd wel een vogel te zien of te horen. Ik zie ze zelfs als ze er niet zijn. Zoals vanavond in het Kooibosch, gewoon via mijn hersenen. Een boomstronk met knalgele schimmel, en ik zie er een vogel in. Wil je zelf ook vogels spotten? Dat kan heel eenvoudig in de Kerkstraat, Amsterdam. De flamingo en het roodborstje zijn te koop bij Artacasa.

Damastbloem aan zee

Mijn nieuwsgierigheid maakt dat ik allerlei 'wat is het?' apps op mijn telefoon heb. Ik heb een app voor vogelgeluiden, Merlin Bird ID en een app voor planten en dieren, ObsIdentify. Heel fijn om tijdens het wandelen bij de hand te hebben. Of gewoon in je eigen tuin, zoals bij nieuwe bloemen in onze voortuin. Het is een damastbloem! Nou ja! Ik werd er gelukkig van. Eerst van die bloemen en toen van het antwoord van de app: damastbloem. Nu nog onderzoeken waar de naam vandaan komt. Dat vergat ik even in mijn enthousiasme. Ik had voor vandaag geen idee dat de bloem bestond. Zo leuk om als kunstenaar die met tweedehands damast werkt, nu ook bloemen in de tuin te hebben met die naam.
Dat was overigens niet het eerste waar ik enthousiast over was vandaag. Al een paar dagen heb ik het idee dat er heel veel gezoem in onze tuin is. Vanmorgen ging ik op onderzoek. Toen bleek dat de esdoorns in onze tuin een trekpleister zijn voor insecten, zoals bijen en dikke hommels. Absurd hoeveel soorten ik zag. Ook van die gezellige met een dikke bontjas aan en de achterpoten vol bolletjes stuifmeel.

Kunstenaarsduo bij Artacasa

In opdracht van een klant van Wiebke van Artacasa maakte ik een haan, ik maakte er vier, om uit te kiezen. Gebracht, gekozen en er is er één in de galerie terecht gekomen. Plus nog vier nieuwe werken uit mijn serie Schijnen in kwetsbaarheid. Een flamingo, ik heb hier altijd de gedachte dat ik het verkeerd schrijf en dat ik het dan over een dans zit te hebben, over flamenco. Een vogel flamingo dus en een roodborst, een wielewaal en een ooievaar. Marcel reed direct mee met zijn olieverf schilderijen en ook dat is aangevuld. Een hele serie wolken landschappen in olieverf is weer op voorraad. Samen bij Artacasa maakt mij denken aan dat we een kunstenaarsduo zijn. Ben ik weer iets meer dan wat ik al was.
Na het bezoek aan Artacasa las ik op de app dat ik bij mij atelier ook bezoek had gehad. Dat ze een tas gebruikt kant en ander tweedehands wit textiel voor me achterliet. Thuis bij de koffie pakte ik het uit. Zo lief dat mensen dit doen. Mensen die ik amper ken, zoals deze mevrouw. Dat is toch echt een aardig gebaar.
Na het werk was ik van plan om mijn eerste duik in zee te nemen. Zo dichtbij, op de foto zie je waar ik vanuit ons huis en mijn atelier op uitkijk, de duinen met daarachter zee. Maar ik zat veel te lang te werken. Dus kwam het er vandaag niet van.

Wielewaal, ooievaar en flamingo

Voor galerie Artacasa maak ik nieuw werk uit de serie Schijnen in kwetsbaarheid, een roodborstje. Begin juni ga ik naar Portugal om, in een mooi natuurgebied naast Lissabon, samen met vriendin Yve wielewalen te spotten . Dus maak ik ook een wielewaal. Al maanden liggen er een koppen van vogels, zoals een ooievaar en van een flamingo klaar. Door mijn biologie serie met pissebedden, vlinders en hun poppen bleven die liggen wachten. Tot een dag of tien terug. Morgen strijken, kijken of het echt af is en dan op een frame van hout spannen. 's Avonds weer fijn art journal tekenles van Mariëtte Ciggaar.

Artacasa, narcissen en tekenen

Vandaag mocht ik weer werk brengen bij galerie Artacasa in de Kerkstraat Amsterdam. We dronken thee met munt en bloedsinaasappel, vanwege de oranje kleur denk ik, en snoepte er chocolade koffiebonen bij. Verrukkelijk vind ik ze, waarom heb ik die nooit in huis? De nieuwe ijsvogel is achtergebleven, net als twee knobbelzwanen, roerdamp, een aantal vlinders en een damhert.
's Avonds had ik weer fijn online art journal les van Mariëtte Ciggaar. Ik tekende een citroenvlinder en een hommel. Beide gezien in onze tuin, echt lente als de winterslaap van sommige insecten voorbij is. Ook tekende ik narcissen. Een bosje mini narcissen kreeg ik uit de tuin van Femke. Eentje was heel speciaal en voor Marieke bestemd. Die kleine narcis had wel drie knoppen aan één stengel. Die mocht ook even in mijn vaasje, en even werd wat langer. Want die drie-knopperd staat er nog steeds. Vergeten mee te nemen. Mazzel voor mij.
Eigenlijk net als tulpen, zijn narcissen die verschrompelen ook prachtig. Dus ik laat ze nog even staan.