Ik was in de ambachtshemel

Niet normaal. Nog geen kwartier binnen en ik wist het al. Hier wil ik blijven wonen. Overal waar ik kon kijken waren mensen met hun handen aan het werk. Er werd geschaafd, geweeft, gestempeld, getimmerd, gebreid, gekleid, geleemd, getekend, gelast, genoten en gecreëerd. Het was hoe mijn ideale werkplek er uit zo mogen zien. Eén grote kakofonie aan werkgeluiden. Timmeren, zagen, föhnen, en stemmen die uitleg gaven. De mooiste symfonie aan werkklanken op zondag.
Het Ambacht in Beeld festival bestaat al sinds 2013. Ik wist er niets over. Volgend jaar ga ik weer. En ik ga een heel jaar hopen dat ze het elk kwartaal, elke maand, wekelijks of dagelijks gaan organiseren. Ik kan niet wachten.

Goed excuus voor Struin

We hebben een logee, dus de kust laten zien. We beginnen in Camperduin, bij strandpaviljoen Struin. Daar hebben ze verrukkelijke saoto soep en de allerlekkerste appeltaart. Eerst wandelen, om daarna extra te kunnen genieten. We wandelen langs het scheepswrak van de gezonden Prince George. Het strand is een heel ander strand en duingebied dan Callantsoog. Dat doen we morgen. Ik neem aan direct in de ochtend.

Onderwater en Grains

Inge Koetzier van Hooff en Lex Koetzier exposeren tijdens Schok, Schoorlse Kunsten, hun nieuwe werk. Inge geïnspireerd door het onderwater leven en het onder water tekenen, dat ze heeft ontdekt, is gaan doen en er nieuw inspirerend werk uit is ontstaan. Zelfs de schaduwen zijn mooi. Lex heeft prachtige werken met hout gemaakt, een mooie combinatie van strak, natuur en handwerk.
Ik mocht zaterdagmiddag even voor ze op de expositie passen.

Kistjes met glas

Dat gele kistje! Wat een geluk dat ik die een tijdje terug tegenkwam in de kringloopwinkel. Het was een bouwdoos van Niwall. Marcel heeft er voor mij glas in gesneden en zo kunnen er een flink aantal werken uit mijn serie Rare vogels in. Handig om ze te mooi en beschermd te exposeren. Voor dat andere tweedehands, eenvoudiger, kistje sneed Mars meteen ook een glazen plaat.
Verder maak ik nieuwe slingers, altijd goed om daar een voorraad van in mijn atelier te hebben. Het naaien daarvan is een werk om je aandacht erbij te houden. Zodra ik even ergens aan denk schiet het draad in de knoop. Geen idee waarom de naaimachine dat doet bij deze kleine slingers van papier uit tweedehands prentenboeken. Waarschijnlijk om mij de focus op wat ik doe te laten houden.

Suffragette optocht in Alkmaar

Wij demonstreren, jongens zonder kleren.....! Ik zong het als kind op het schoolplein. Zodra er demonstreren in mijn agenda staat, herhaalt die zin zich doorlopend in mijn hoofd. Het demonstreren zat er al vroeg in. Opkomen voor vrouwen. In Alkmaar, op Internationale vrouwendag organiseerde museum Kranenburgh en Lara Schnitger samen met WomanLink een Suffragette City optocht. Een demonstratie voor vrouwenrechten, vrijheid van vrouwen, gelijkheid, baas in eigen buik, baas over eigen lichaam, baas in eigen kruis. Mijn regels, mijn lijf en andersom.
Vrij kut dat het nodig is. Goed dat we het massaal doen. Eerst gingen we, in de Grote kerk, stokken maken om mee te demonstreren. Slut-sticks noemt kunstenaar Lara Schnitger ze. Daarna zongen we samen, een niet ingestudeerd, lied onder het kerk orgel. Daarna liepen we de Suffragette optocht door het centrum van Alkmaar. Zinnen brullen als 'No means no' en 'A dress is not a yes'. Mooi om dat samen met een grote groep mensen te kunnen doen.
Terug naar de Grote kerk om om te kleden en de Slut-sticks terug te brengen. Vlak voor de kerk moest de zin 'baas in eigen kruis' er toch nog even spontaan uit geroepen. Zo grappig werkt mijn hoofd. Daarna bier op het terras, lekker toepasselijk we kozen voor Mannenliefde van de tap. Want zo is het ook. Ik houd van ze. Van mannen, vrouwen en mensen. Terug naar huis kwam ik langs hijskranen. Mooi, en die zouden ook uitstekend kunnen dienen als Slut-stick.

Zo kan ik het ook

Dat verhaal van dat Jezus over het water loopt, daar twijfelde ik altijd aan. Maar natuurlijk kan dat wel, als het bevroren is. Hij is gewoon voor deze gelegenheid van zijn kruis gestapt.
Dat is zomaar een gedachte die ik dan heb als ik dat kruis op het ijs zie liggen, tijdens mijn wandeling. Wandelen over water.

Besmet

Tja, waar je mee omgaat, daar word je mee besmet. Zelf ben ik dol op uitdrukkingen en gezegde, behalve als het gaat over verkoudheidsbesmetting. Gelukkig geloof ik nog niet in god. Dat zou nog een rottigerder besmetting zijn. Dit kan ik uitleggen. Zaterdag bij de uitvaartdienst zat een vrouw naast me te hoesten en proesten, ze bleef er bijna in, serieus. Nu mijn werk af is en de foto's zijn opgestuurd overvalt een snotneus en zere keel mij. Bah.
Fijn excuus om lekker het bed te verschonen en straks vroeg te gaan slapen. Even vielen de zonnestralen mijn werkruimte binnen. Mooi laag licht, met lange schaduwen.
Vanuit mijn atelier is de zonsondergang weer mooi te zien. Ik hoef even nergens heen.

Voorbereidingen vieren

Laatste voorbereidingen voor mijn grote expositie in de Turnhal in Ellecom. De grote zwaan een ophangsysteem geven. Omdat ik zulke goede herinneringen heb aan de de exacte vakken van mijn Middelbare school heb ik werk gemaakt wat daar op is geïnspireerd. Op schoolposters. Dus wil ik het werk ook zo tentoonstellen. Met van die houtjes en een lint om ze op te rollen. Ik kocht ze tweedehands. Heb ze op maat gezaagd en Mars heeft ze, met een speciale twee soorten lijmtechniek, gelijmd. Goed stevig.
Art journal online tekenworkshop ging over lievelings. Mijn woord is vier. Twee keer vier is vieren.

Het madeliefje

Ga het niet lezen, het sprookje van Het madelief en de leeuwerik. Ik las het twee keer en het is echt gruwelijk wreed. Zucht. Tranen over mijn wangen. Knap dat je dat kunt met tekst. Dat terzijde.
Dit werk maakte ik dus geïnspireerd op het sprookje Het madeliefje van Hans Christian Andersen. Nummer zeven van mijn nieuwe serie met bloemen in sprookjes, vertellingen en mythes. Gemaakt op tweedehands tafellaken van damast met bloemmotief, genaaid met tweedehands en nieuwe garen en papier uit oude prentenboeken. Met proppen tweedehands katoen vastgezet in ronde lijst, gekregen als restmateriaal uit een kleine werkplaats.

Doornroosje kleurt blauw en geel

Dit is nummer vier in mijn nieuwe serie (nu nog even zonder naam) met bloemen sprookjes. Genaaid met een klosje garen van Tante Jo. Die is al heel oud. Niet Tante Jo, dat klosje. Zij was heel oud toen ze overleed. Ik nam haar naaigerei mee. Alle sieraden waren al weg, gingen mee met een aangetrouwde tante. Lekker belangrijk. Ik voel me zoveel meer verbonden via haar naaigerei dan een gouden ring ooit zou kunnen. Een groot aantal klossen garen gebruik in niet meer. Mijn naaimachine loopt op die gare garen vast. Sommige zoals deze mooie blauw op een klosje van hout werkt nog wel goed. Na het werk een interessante webinar gevolgd van Marije Vogelzang. Dus vanavond even benen strekken na dag achter naaimachine en computer.

Zin in deze dag

Zo echt, wat had ik zin in deze dag. De zonnewende. Als sinds 21 juni had ik zin in deze dag. De dagen worden weer langer. Heerlijk. Lichter.
Kistje voor de Winterparade is af. Nu kunnen de gasten zonder interview zien hoe ik de Rare vogels maak. Leek mij een goed idee. Plus ik ben er dol op, op kistjes. Komt door m'n zwak voor het werk van Joseph Cornell, denk ik. Nu wil ik dus alleen nog maar werk maken in zulke kistjes. Heb ik altijd als ik weer iets doe met een kistje van de kringloopwinkel. Das toch goud. Misschien heb ik wel de allerleukste tijd van mijn leven op de kleuterschool gehad. Het zijn namelijk kistjes voor blokken of oude stempels. Interessant. Sowieso de vrijheid. Zagen op de gang. Spelen met de waterbak of in de zandbak. Doen. Bewegen. Creëeren. Met je vingers door het water en het zand.
Ook maakte ik een vlinder. Waar je mee omgaat word je mee besmet. Bij Artacasa is zoveel rood, ineens moest die rode vlinder eruit.

Veel zagen en genieten

Zo, dat zijn er veel. Gelukkig zijn het dunne houtjes, zo gezaagd. Wel veel. Lekker veel. Veel werk ook. Veel werk uit mijn serie Stofwisseling. Nu 31 werken opgespannen. Nog vijf te gaan. Maar hout is op. Mijn duim ook. Die kan wel wat rust gebruiken. Blijkbaar gebruik ik die veel bij het aftekenen, zagen en opspannen. Mijn linkerduim.
Ik heb dus taartjes en snoepwinkel associaties. Ooit open ik nog eens een mini winkel en die richt ik in als een snoepwinkel. Over snoep gesproken, ik kan niet wachten op de nieuwe film Wonka. Zo'n mooie promo zag ik in de bioscoop. Dat was toen we naar Barbie gingen. In de zomer. Nu is het eindelijk zover. Ik ga gewoon tien keer. Ook lekker veel.

Het zijn gebakjes

Kleine frames gezaagd en werk opgespannen. Och, dit is toch net een cadeau inpakken. Zijkanten dichtvouwen, nietjes erin, dan de hoekjes vouwen en vastzetten. Het lijken wel kleine gebakjes. 8x11cm heel klein, papier op oud damast. Mooi bloemen patroon. Het lijkt wel kerst. Of mag dat morgen pas gedacht?
Over cadeaus geschreven, die spreeuwen in onze tuin vind ik nog steeds een cadeau. Wat maken ze leuke geluiden. Elke dag weer, of zelfs meerdere keren per dag. Dan denk ik, welke vogel hoor ik nu? Kijk ik, is het weer een spreeuw. Wat een repertoire hebben die zeg. Ze doen gewoon alle vogels die ik graag zou willen zien na. Das toch fijn. Met mijn ogen dicht is het net of ik pestvogels, kepen, spechten, goudhaantjes en ijsvogels in de tuin heb.

Geitenhaar tapijt

Vrijdag kregen we eindelijk onze nieuwe vloerbedekking van geitenhaar, op de overloop. Een half jaar gewacht op levering. Maar dat maakt het stukken leuker om de overloop nu eindelijk af te zien. Mars heeft direct ook de plinten gemaakt. Netjes. Klaar. De zon schijnt nu altijd op de overloop.

Structuur

Wandelen en werken das het schema, de structuur. De R van regelmaat uit het rijtje RRR. Mooie structuren op het strand. Niet normaal hoeveel houtjes er liggen. Al een paar dagen is dat het geval.
Misschien door het grauwe weer, ik gebruik al de garens met frisse kleuren voor m'n nieuwe werk voor komende expositie.

Frame-de tijden

Tijd gemaakt om frames te zagen voor nieuw werk.

Studio vol schoonheid

Vandaag waren Marcel, Teun en ik naar de open studio van Maartje van den Noort en Ruben van der Scheer. Wat een schoonheid, smaak en stijl. Van Maartje ben ik al jaren fan. Nu ook van het werk van Ruben. Teun heeft tatoeages getekend door Maartje. Dus die konden nu ook in het echt getoond worden aan Maartje, en iedereen aanwezig in de studio. Teun krijgt van Marcel voor haar verjaardag een werk van Ruben. Ik heb een werk met herderstasjes op mijn verlanglijst gezet en Marcel eentje met een hele bos bloemen. We hebben wat te wensen. Niet voor vandaag, want die was perfect.

Bungalow de luxe

Bomen geplant. Een pruim, een esdoorn en een zaailing van één van onze berken. Opgekomen en opgegroeid in een pot in onze tuin in Schagen. Nu in de voortuin in Callantsoog.
Boven zijn alle plafonds en vloeren door Mars kaal gehaald. Onder één van de groene vloerplaten, uit onze toekomstige slaapkamer, kwam het woord bungalow uit. Slapen we straks in een bungalow. Vrijstaand vond ik al wat, nu ook nog bungalow.
Achter één van de keukenlades was nogal wat troep gevallen en achtergebleven. Daartussen vond ik het ontwerp van de keuken uit 1980, Palermo de luxe. Tja, 'de luxe' anders verwacht je ook niet in de keuken van een vrijstaande bungalow.

Dag acht

Thuis staat de pannenkoeken plant weer in bloei, zoals elk jaar rond deze tijd. Eind maart dacht ik nog dat het er dit jaar niet meer van zou komen, maar vandaag 2 april, op de verjaardag van Floortje, zie ik bolletjes in de plant. Dubbel feest.
Samen met mijn moeder haalde we vandaag het laatste behang van de muren. Het behang van twee slaapkamers en het behang van de muren in de keuken. Wat een mijlpaal op dag acht.