Kunst zondag

Nog een keer naar de tentoonstelling van Marit Törnqvist in musuem Kranenburgh, in Bergen. Het is vandaag de laatste dag en vandaag ging ik met Mariëtte. Daarna naar de opening van de nieuwe tentoonstelling in Kunsthal 45 in Den Helder, dat deed ik via galerie Klein Zwitserland in Schoorl. Op de foto's is werk te zien van Marit Törnqvist, werk van mij in kunstkamer nr4, Domitrije Stankovic, Annelies Horden, Harry Schumacher, Lia de Jonghe en Linda Molenaar.

Verjaardagsvlinder en nieuw gras

Geïnspireerd door allerlei inheemse planten groepen, die ik volg op sociale media, laat ik delen van het gras staan. Goed voor de biodiversiteit, vlinders, bijen, vogels en uiteindelijk voor ons. Ik doe het voor ons allemaal. Met als gevolg dat ze lekker doorgroeien en hun hele schoonheid kunnen tonen. Nu heb ik dus ook meteen maar een favoriete grassoort. Het ziet er lekker zacht en struizig, vandaar ook de naam denk ik: Gewoon struisgras. Niks gewoons aan, bijzonder mooi gras.
Voor mijn verjaardag kreeg ik een door Floortje gemaakte vlinder en een jurk, maar die moest nog gemaakt. Ze gaat mijn lievelingsjurk namaken, ook een super koel cadeau. In de vlinder verwerkte ze een stukje oud tafellaken, ooit geërfd van mijn tante Jo en doorgegven aan Floortje. Hoe attent ben je dan? Heel attent.
Hang ik de vlinder op mijn muur in mijn atelier, zie ik waarom ik zo dol ben op dat nieuwe gras in onze tuin. Er hangt werk van Maartje van den Noort, met dat gras. Het zat dus al in mijn systeem, dat mooie gras. Oh en laat ik niet dat andere favoriete item uit onze tuin vergeten, het komkommerkruid. Super intens blauw, mooi vol met bloemen en harige stengels. Heel aantrekkelijk, ook voor bijen. Lees ik dus net wat over deze bloem, Bernagie. Blijkt het een bloem vol magie. Goed voor werkelijk alles, zoals een opbeurende werking. Ja dat snap ik wel, nou ja, leve de biodiversiteit. Deze op de foto is aan komen waaien op het opengebroken stuk. Daar waar de loodgieter misschien nog moest zijn. Gat gaat nooit meer dicht. Veel te mooi die magie van de Bernagie.

Jarig met vlinder en vogels

Ik bak appeltaart, maak Maleise laksa soep, met de kruidenpasta van Mariëtte. Krijg vooral allemaal boeken van visite die spontaan komen. Over en met vogels, en een vlinder gemaakt door Floortje. Groene Adidas schoenen van Teun. Mooi om je verjaardag niet te vieren en dan toch heel de dag jarig zijn met dierbare mensen, die gewoon (achterom) komen, met en zonder cadeaus, taart, soep en bier.

Rondom gelukkig

Daar is de zon. Mijn vriendin uit Portugal komt logeren. Dan ga je toch anders naar je huis kijken. Zo ook naar de mand van Pip. Die was veel te klein. Dus verlengen. Door de midden geknipt en wat vilt, viltwerk, stuk van een wollen deken en schapenwol toegevoegd. Heerlijk onder de bomen in het gras zitten werken. Het witte met groene vilt was een een vilt cirkel gevilt tijdens een 'Live changing workshop' bij Claudy Jongstra. Dat ging om de ervaring, niet om het resultaat. Dus die lag te niksen in mijn atelier. Mocht best verknipt. Het beige vilt is van één van de schapen van het ECN die Teun mocht scheren. Kan ze ook al, schapen scheren.
Op de tafel is te zien hoe ik werk, en misschien ook hoe en wie ik ben. De mand van de kat is een ovaal en zo maak ik dus een mal van die ovaal. Ik scheur, plak en knip een ovaal vorm van karton. Verder zie je gewoon alles eigenlijk, in m'n blote kont op tafel, zou je kunnen zeggen. Koffie drink ik uit een grote mok. De tuin is wild, insect- en vogel vriendelijk en (wordt geheel) inheems. Ik ben dol op buiten zijn, maar dan wel in het gras in de schaduw. Met een beetje wind, heerlijk. Zwaluwen vliegen boven mijn hoofd af en aan. Ekster is aan mij gewend en komt zelfs om rozijnen of pinda's vragen. Altijd bij dit soort dagen begrijp ik dat je je huis een naam als 'Rondom gelukkig' wilt geven.

Mooi, wollig en licht

Er mochten weer nieuwe werken naar de museumwinkel en kunstuitleen van museum Kranenburgh worden gebracht. Twaalf werken uit de serie 'Rare vogels' mochten blijven. Met stagiair Jet van de HKU deden we een rondje winkel en nu we er toch zijn, bekeken we ook de exposities in het museum van Claudy Jongstra, A touch of light en Christina Lucas. Heerlijk fris, helder, wollig, kleurrijk, speels en inspirerend.
Na het museumbezoek stapte we de museumwinkel nog een keer in. Terwijl we de museumwinkel nog een keer binnenstapte werd er zojuist een werk van mij gekocht. Zo leuk. Blij met deze prachtige plek.

Zee wol

Blauwe weelde

Ik kan heksen. Duizend emoties. Hoeveel zijn er eigenlijk? Ik had ze alle duizend. Woorden die door mijn hoofd gaan. Vandaag een workshop gevolgd bij Claudy Jongstra. Ik ben fan. Ik ben graag in haar omgeving en tegelijkertijd ook ongemakkelijk. Claudy is activist. Omdat ik altijd maar wat doe voelt haar sterke wil om de wereld te verbeteren als iets waar ik in tekort schiet. Dat ik ook zou moeten willen. Ik doe het wel, mini macro. Zij doet het maximaal. Claudy Jongstra trekt iedereen er met de haren bij. Ze verbindt. Dat merk je ook op deze workshop dag. Ze vraagt, zoekt, kijkt, gluurt, vangt en wint nieuwe energie. Nieuwe bronnen om de wereld bewuster, schoner en duurzamer te maken.
Ze gebruikt schapenwol en biologische planten als actiemodel. Kunst zet ze in om haar ideeën te verspreiden.
Duizend emoties omdat ik zo enorm enthousiast verlangde om naar Loads, haar bedrijf, studio, werkplaats, stagebedrijf, leslokaal en inspiratiebron te gaan. Sinds ik haar in 2018 voor het eerst zag op het ITGWO festival op Vlieland, wist ik het zeker. Ik wil iets voor haar doen. Helpen. Onderweg ernaartoe voelde ik me ook bevoorrecht. Vol verwachting veel te vroeg aangekomen luisterde ik naar de woorden over het verlies aan kennis over de natuur. De leegte van de producten in de supermarkt. De vervuiling van de zee. Heel verdrietig. Claudy hangt niet in verdriet. Ze leert hoe het anders kan. Op een natuurlijke manier. Doorgeven, verspreiden, verbinden, kennis vergaren en delen.
Na haar introductie mochten we aan de slag in haar atelier. Alles zelf beleven. Vol nieuwe verhalen en kennis ging ik terug naar huis. Rode konen van het natvilten, verven en kaarden. Een dag om serieus te nemen. Op naar meesterlijke hekserij. Al zijn de stappen piepklein. Ik neem ze bewust richting meer puur natuur.
Over puur natuur gesproken. Het vilt is nog nat. Buiten drogen. Al snel zat er een koolmees op, om wol te verzamelen.

Beuk op je bakkes

Beuken ze zijn overal. Of is dit een andere boom op het mondkapje. Maakt het uit. Het bekt wel lekker 'Beuk op je bakkes'. Vandaag sinds november weer mondkapjes genaaid. Ik had er door het commentaar wat ik kreeg, over de te lage prijs van mijn mondkapjes, geen zin meer in. Zag het nut niet meer, ze waren immers overal voor weinig te koop. Vond mezelf ook ondergewaardeerd.

Tja, zo ging dat, in november. Ik stopte abrupt. Klaar mee. Terwijl ik er zoveel plezier aan beleefde. Ook omdat ik met veel mensen contact had door de verkoop van de mondkapjes.

Het voelde wel fijn, dat monotone werk van het naaien van een mondkapjes. Ik ga het afwachten of ik het weer oppak. Al denk ik het antwoord al te weten. Nee.

Hoe werkt dat dan? Is het mijn patroon? Al mijn aandacht geven en er dan ineens mee ophouden. Niet een beetje het blijven doen. Ik doe iets fanatiek of niet. Een beetje doen vind ik heel mijn leven al moeilijk. Delen, verdelen, aandacht verdelen. Combineren. Samen.

Het liefst focus ik op één iets. Het komt in periodes. Dan is het dit, dan dat. Door elkaar werken lukt mij slecht. Het begon zo rond mijn vierjarige leeftijd, met handboogschieten. Dat deden mijn ouders fanatiek. Deden immers ook mee aan Wereld Kampioenschappen en Olympische spelen. Das dan wel handig als je dagelijks traint. Mijn zus en ik deden al op hele jonge leeftijd aan boogschieten. Trainen moest veel, vaak en jaren lang. Toen kwamen de pony's. Hup weg focus op boogschieten en over naar paardrijden. Weer hetzelfde fanatisme. Veel, vaak en jaren lang. Interesse weg. Paard weg (heel gek en soms nog steeds schaam ik me hier kapot voor). Het zo ineens losscheuren van je paard. Saxofoon gaan spelen. Jaren fanatiek dagelijks en veel geoefend, geleerd en genoten. Deed zelfs voor conservatorium en voor Muziek-therapeut opleiding toelatingsexamens. Ik ging naar de Hogeschool voor de Kunsten en ben abrupt gestopt. Nooit meer saxofoon gespeeld.

Hoe dan? Dat dit terugkerend is. En is het erg? Nee. Of, ja. Ook dat maakt niet uit. Het is zo. Wat blijft ben ik. Fanatiek in periodes. Vol d'r in. Tja, de cirkel is rond. Als het me interesseert dan gaat de beuk d'r in. Een beuk geeft kleine vruchten, voor in je bakkes.

Haas en perfecte vlekken

Genieten van mijn nieuwe haas van vilt. Een cadeau gemaakt door Floortje.
Evie, mijn jongste vriendin, maakte op mijn verzoek mooie handgeschreven naamkaartjes voor bij de toppings, van de Karma Shoarma. Heerlijk vegetarische shoarma gemaakt van knolselderij. Nu, de dag later, met de perfecte vlekken. Je ziet vaak van die koffiekop of rode wijnglas gemorst afdrukken op websites of logo's. Alsof dat iets zegt. Geen idee wat dat zegt. Maar ze zijn blijkbaar charmant. Wij vinden dat, net zo als wij het charmant vinden als dieren eten. Waarom is dat eigenlijk? Waarom worden wij blij als een dier uit onze hand eet? Of als een vogel in bad gaat? Ik word daar in ieder geval gelukkig van. Vanmorgen nog, toen ik een rijtje kalveren van achteren zag. Een stuk of 10 dunne billen van jonge kalfjes die zij-aan-zij uit de voertrog stonden te eten. Ook daar knap ik van op.

Licht puntjes vangen

Kalm en rustig door werken. Eerst rond het huis en in de tuin. Later in m'n atelier. Nieuw werk, groter en klein werk opgespannen en het licht vangen. Want wat heb ik dat gemist, zonlicht. Heerlijk. Dat doet goed. Vandaag radio en tv tot 19:00 uur uitgehouden. Mij hielp het te ontspannen. Dat doet ook goed. Heb het goed.

Blauwdruck Zwolle

Joepie! Nieuw verkooppunt. Vanmiddag was ik in Zwolle om werk te brengen naar een fijne winkel midden in het centrum van prachtig en ook zonovergoten Zwolle.
Vanaf vandaag kun je ook bij Blauwdruck klein werk van mij aanschaffen. Blij mee en trots op. Ik ben namelijk in goed gezelschap. Een heel smaakvol assortiment heeft Blauwdruck, Jorien van Vilsteren, bij elkaar verzameld in haar bijzonder halve maanvormige pand.
Zo is er ook op dit moment een expositie met werk van Astrid Polman. Ik ben al jaren fan van haar werk. Fijn om ook haar werk weer te mogen zien en super om met mijn werk in de ruimte van Blauwdruck te mogen hebben. Blij.

Zo zit je daar

Zondag de vogels en de zegeningen geteld. Want zo zit je samen te hobbelen met een emmer kikkers achter in de auto van de eigenaar van het hostel in Costa Rica en zo zit je op zaterdagavond bij de Eerste Hulp en voor je het weet ligt Marcel op de operatietafel.
Mars had een aantal dagen helse pijn en is zondag geopereerd. Hij is gelukkig nu weer thuis en heb ik weer tijd en ruimte in mijn hoofd om mijn atelier in te gaan en ook nog een tekening kunnen maken.

Het is een feestje hier

Mooi, ten minste niet zo futuristisch, prachtig, fantastisch, inspirerend, eigentijds, geweldig, stoer, lef, tol, schitterend, het idee alleen al, ga zo door, origineel, verhalend, heeft diepgang, grappig, mooi is mooi, je moet een boek maken, het is een feestje hier.
Allemaal woorden die ik opschreef nadat bezoekers dat tegen mij over mijn werk zeiden. Ik kan de komende tien jaar vooruit op al die mooie complimenten die ik tijdens het Textiel Plus festival kreeg.
Ik sprak meer over mijn werk dan ooit. Zoveel geleerd over mezelf en mijn werk. Zelfs tijdens het complimenten geven vroegen mensen of ze even iets tussendoor mochten zeggen en dat was dan ook een compliment.
Opgetogen, opgewonden, enthousiast en weet ik het al niet, ben ik en was ik tijdens het Textiel Plus festival. 6500 bezoekers en wat een hoeveelheid lieve mensen zaten daar tussen.
Trots dat ik mocht exposeren tussen zo veel moois van onder andere: Miep van Riessen, Hannah Mai (winnares Textiel Plus wedstrijd), José van Loon, Vivian Rozenbeek, Marijke Eken, Jolien Doeschot, Hilja Staal, Judith Zijtregtop, Christie Greeve, Jonaske de Ruiter, Karin van der Linden, Nancy Graumans, Marja Janssens, LAK, Lilian van den Einden en Giny Jans.
Er stond ook een automaat van Pakje Kunst met als resultaat dat we met een aantal deelnemers leuk contact hebben gemaakt en goeie ruilhandel hebben bedreven.
Ik gloei nog lekker door. Dank aan Karlijn, Harm, Marcel, Joke, Hester, Martine, Jonaske, Govert de bezoekers en iedereen van het Textiel Plus festival.