Nog een keer - Tot wie wij zijn - Nog een keer

Na het zien van de voorstelling 'Tot wie wij zijn' van Joost Oomen, twee weken terug in theater De Kampanje in Den Helder, wilde ik het direct nog een keer zien. Meteen opgezocht dat hij 8 mei in de Vest in Alkmaar speelt. Steeds twijfelde ik of ik op een latere datum wilde gaan. Geïnspireerd door mijn vroege verjaardagscadeau appte ik Astrid en ja we gingen. Het werd haar verjaardagscadeau. Weer geraakt, geroerd en geïnspireerd door Joost Oomen zijn voorstelling. Zo veelzijdig en zo goed knoopt hij de voorstelling in elkaar en het leven van kiezen voor kunst in je oren. Ik ben fan.
Overdag deed ik maar weer aan nieten en gieten. Even op de foto gezet dat ik altijd gebruik wat er voor handen is. Om de genaaide pissebed in het midden van het ronde frame te krijgen zet ik vier streepjes. Voor de afstand gebruik ik het deksel van het krijtpotlood en ik vond de wolk die toen langskwam leuk en ook de bloemen in het Bolwerk, achter het theater.

Kleur, licht en donker

Schrijven, administratie en rondje langs de bollenvelden om weer uit te komen bij Het Wildrijk. De boshyacinten hebben inmiddels een goed paars blauw tapijt gemaakt. De contrasten waren groot. Niet alleen letterlijk qua licht en donker, kleur en flets, maar ook gif en natuurlijk. De fietstocht was ook rijk aan geur. Laat ik het zo schrijven. M'n speekselklieren maakten weer overuren van de geur van de bloemen, het gif, de mest en de verse varens.

Veel geniet

Voor een installatie in de consistorie in de Grote Kerk ben ik honderd genaaide pissebedden op een rond frame van hout aan het nieten. Ik ben dol op kusjes en kruizen. Terwijl ik aan het nieten ben valt mij waarschijnlijk daarom ineens op dat de achterkanten van het werk allemaal een x, kus, of kruis krijgen. Soort van zegening. Gezegend met liefde. Owhw ... wat weet ik toch weinig van kerk-dingen. Vind het blijkbaar wel leuk om erover te schrijven, in een onwetendheid. Na het werk nog even langs de bollenvelden gefietst.

Toverbollen landschap

Vanmiddag ging ik een stukje fietsen om de bollenvelden te fotograferen. Want nu is het de tijd van het toverballen landschap. Via de parkeerplaats van camping De Nollen ging ik. Want op sociale media had ik gezien dat in een berg zand tientallen zwaluwen zich hadden genesteld. Dat wilde ik zien. Is die plek dan nu beschermd? Ik nam van een afstand een foto en zag zeker tien zwaluwen vliegen. Dus het is zomer. Toch? Of mix ik nu meerdere spreekwoorden?
Via De Nollen fietste ik langs de velden naar Het Wildrijk in Sint Maartensbrug. Nieuwsgierig of de boshyacinten al allemaal in bloei staan. Of het paars-blauwe tapijt er weer lag. Nog net iets te vroeg. Wel mooi.
Terug op de fiets hoorde ik op twee plekken een nachtegaal zingen. Sprookjes en toveren. Het is hier allemaal.
In mijn atelier naaide ik pissebedden. Die doen een onvolledige gedaanteverwisseling. Als klap op dat getover ging de online art journal workshop ook nog eens over de metamorfose van de vuurvlieg kever. Magie.

In the place to be

Testing testing one two, in the place to be. Tja, mijn hoofd heeft veel muzikale variaties op tekst in mijn hoofd. Ik ben aan het werk voor komende expositie in Alkmaar en noem het testen. Volgens mij is het een nummer uit de jaren 80. Ik zal het eens opzoeken. Ja hoor het is van Full Force, haha heerlijke videoclip zit er ook bij: Alice, I want you just for me!
De velden zijn hier weer als toverballen. Velden vol hyacinten, narcissen en tulpen. Laat ik nu van dubbel houden. Komt goed uit. Want ik hou er van en ik haat het. Soms open ik de achterdeur en mijn speekselklieren schieten aan. Wat proeft dat gif spuiten toch goor. Er is ook zoveel bewijs dat het ziektes veroorzaakt, van die hele ongezellige. Gelukkig is er in Sint Maartensbrug een heel groot biologisch bollenbedrijf. Dat geef ik als voorbeeld. Terug komend op toverballen. Gewoon alle bollenboeren omtoveren tot biologische bollenboeren. Opgelost.

Oprolpissebed en licht

Van Jonaske kreeg ik vorige week een bosje bloemen uit eigen logeer tuin. Ze vangen mooi het licht. In mijn atelier werk ik aan mijn nieuwe installatie, met oprolpissebedden en tweedehands textiel.

Tijdelijk tijd voor mode

De expostie 'Time in fashion' bezocht in het Westfries museum in Hoorn. Een tentoonstelling van modedesigner Sepehr Maghsoudi, kostuumdesigner Rien Bekkers en papierkunstenares Asya Kozina uit Oekraïne. Het museum gaat verbouwd worden en eigenlijk vind ik het nu heel aantrekkelijk, met al dat kapotte en rafelige van de muren.
's Avonds tekenen tijdens Mars zijn olieverf schilderles. Ik maakte de iris van vorige week af en begon met een tulp, ook uit het lesboek wat Rob de Vries voor me had meegenomen.

Tulpen oren

De bos tulpen die ik vorige week kreeg beginnen nu flink hun bloembladeren te verliezen, heel dramatisch en fotogeniek. Vanwege de paasdagen, of vanwege mijn hoofd, kan ook, zie ik er de oren van een haas in, de oren van een paashaas. Grappig genoeg zag ik dit weekend best veel mensen met 'verkleed' oren rondlopen. Ik ben bezig met werk uit mijn serie Schijnen in kwetsbaarheid.

Tussen de tulpen door

Vandaag deden we mee met de wandelroute van Bloeiend Zijpe. Een wandeling langs en tussen de bollenvelden. Zoveel kleur nu. Het landschap is als een toverbal hier. Een giftige, dat wel, maar wat een kleurenweelde en ik koop biologische bloembollen bij Huiberts en hoop dat er meer bollenboeren volgen en ook biologische bollen gaan kweken. Dat gif even terzijde. Het is een mooie wandeling, en zo lekker toeristisch, om tussen de tulpen, Limburgers, Japanners, Chinezen en Zweden te lopen.
Ook nog even tijd om te werken aan een flamingo, tja zoveel kleuren hier, dan ook mijn werk in het roze. De tulpen die ik kreeg van Martijn verliezen gracieus de bladeren.

Rustdag op één oor

Het zet niet echt door, maar al twee weken kriebel in mijn keel en één oor zit dicht. Vermoeiend is het, dus ik doe het rustig aan. Beetje laatste dingen afwerken, wandelen, uit oude prentenboeken knippen, genieten van de natuur, tulpen in het veld en de mooie bos die ik kreeg.

Nijntje in mijn gemberthee

Last van mijn lijf. Oorpijn, kriebel in mijn keel en moe. Dus rustig aan en veel kopjes gemberthee en wandelen in de natuur. Genieten van het licht, de volle maan, het plakje gember in de vorm van Nijntje bij strandtent Struin.