Doos vol kleine slingers

Vandaag heb ik een hele grote voorraad kleine 'Enjoy the little things' slingers naar Blauwdruck in Zwolle verstuurd. Gemaakt van tweedehands papier uit oude prentenboeken. Wat een groot feest om zoveel reminders te maken. Over feest geschreven, in de tuin staan de eerste teunisbloemen weer in bloei. Pats! Knalgeel opent het bij het vallen van de avondschemer. Wat een geweldige bloemen, en die geur, abnormaal sterk en verrukkelijk. Ik ga er bijna van vliegen als een nachtvlinder.

Pop!

Ontpopt, zo lijkt het. Na een onderzoek van anderhalve maand is dit het resultaat. Een aantal vlinders van mijn installatie Traveling North kan binnenkort gekocht worden in een handgemaakte cadeaudoos. De muur installatie Traveling North, gemaakt met vlinders van papier uit tweedehands prentenboeken, is geïnspireerd op de migratie van de Monarch vlinder uit Noord Amerika. Die vliegen met miljoenen soortgenoten duizenden kilometers om in bomen van hetzelfde bos in Mexico te overwinteren.
Vanavond had ik ook nog en weer een fijne Art Journal workshop van Mariëtte Ciggaar. Ik was dit keer de klos. Of toch niet. Ik tekende het, vier keer. Speciaal voor mij dat getal uitgekozen. Ik ben dol op vier, twee keer vier is vieren.

Buiten niet vieren

Jarig met zonder verjaardag. Mars is jarig en dat vieren we niet. Hij schildert met dit heerlijke lenteweer het (nieuwe) huis van Teun. Ik bak taart en 's avonds koken Iete, Teun en ik voor hem. Vanwege de afgelopen reis van Mars en Teun naar Azië is het (weer) laksa soep. Het is dat mijn favoriete temperatuur 21 graden is, anders zou ik ook naar Thailand gaan voor die soep. Heerlijk.
Lekker makkelijk was het om heel Marcel zijn wensenlijst compleet te geven. Er stond namelijk maar één item op, een rare vogel van mij. Gestikt op een wit t-shirt. Voor deze koolmezen, ik maakte er direct drie, want groot verpakking t-shirts, gebruikte ik eerst een stempel die ik nog had van de verkoop Rare vogels op de Winterparade. Daarna naaide ik de vorm over met zwarte garen.
Met zonder het echt te vieren was het een fijne verjaardag met als extra feestelijkheid het stralende lenteweer.

Rare stempels

Voor mijn werk uit de serie (inmiddels niet zulke hele) Rare vogels (want ze mislukken niet heel goed, eigenlijk lukken ze te goed) ben ik op Kerstavond bij Piet, Berend, Peter en Greet langsgegaan voor stempels van een koolmees. Super blij mee.
Doordat Jet Vlegels bij mij stage liep ben ik in het bezit van mooie lino inkt. Want wederom gegrepen door het lino drukken. Ik koos voor wit, want ook die ervaring had ik met Jet. Dat witte inkt er zo mooi uitziet op kraftpapier en karton.
Mooie tas krijg je dus als je van mij een werk uit mijn serie Rare vogels koopt op de Winterparade in de Tolhuistuin in Amsterdam Noord.

Torso en de verpakking

We waren in galerie Livingstone in Den Haag bij de opening van expositie Adriaan Rees. Oud docent van de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten. Nog altijd contact, want hij is de stem die is blijven hangen. Een mooie stem overigens. Maar het ging om wat hij zei. Opmerkingen en gesprekken die zijn blijven hangen en nog steeds van pas komen. Zo is hij ook de inspirator van de verpakkingen van mijn bekers uit serie Zeee. Drie dagen mee bezig geweest. Leuk om te doen en Adriaan bevestigde wederom, de verpakking is belangrijk.
Hij zelf zag er ook goed verpakt uit. Ik vergat te vragen waar zijn kostuum vandaan kwam. Hij zag er te zeg uit in dat pak. Ik bewonder zijn werk. Vreemd, spannend, intiem, melancholisch en aantrekkelijk. Vrije vorm en gedetailleerd. Goed om dat en Adriaan Rees te zien.

Gezeefd en gestempeld

Heerlijk proces. Ergens weet ik dat ik iets wil. Maar er zijn zoveel mogelijkheden. 16 en 17 september is festival Oogst en nemen Floortje en haar zus Marije van Zusters van Zo ook mijn bekers 'Pier en kokkel' mee naar het Johanna's Bos in Anna Paulowna. Dus ik ga aan de slag. Gisteren de doosjes getaped en gelatext. Vandaag de serie naam 'Zeee' en de inspiratie breedtegraad erop gestempeld. Das stap één. Vel vol getekend met mogelijkheden om te zeefdrukken. Keuze gemaakt. Een kan en een kop wordt het. Daarna een kan en kop op de verpakking gezeefdrukt.
De grotere bekers 'Pier' moeten dus nu ook iets van verpakking. Die kunnen nu niet bloot mee. Uit mijn atelier haal ik stukken stof en elastiek en ik rol ze in.
Blij met resultaat. Wat hou ik toch van verpakkingen en met name van veel verpakkingen. Gewoon zo laten en ik ben tevreden.

Vier gastles geven

Op basisschool de Wielewaal in Schagen mocht ik vier dagen gastles textiel geven. Het thema is kleding. Ik had bedacht om een jute zak van Sint te veranderen tot kledingstuk, een cape (keep van Jute). Ze mochten knippen, stempelen, borduren, tekenen, schilderen en plakken. Met klap op de vuurpijl mochten ze een modeshow lopen met hun zelfgemaakte kledingstuk.

Het was heel leerzaam, inspirerend en verslavend. Ik wil direct meer en dat komt goed uit, dat mag in de vorm van hulp bieden bij het kleien. Joepie!

Zon zondag

Een zonnige zondag in november. De bloemen bloeien weelderig in de achtertuin. De rozenstruik heeft knoppen, de klaproos popt voorzichtig rode blaadjes uit. Ook tomaatjes uit eigen tuin. Die laat ik staan, veel te mooi om te plukken of op te eten.

Morgen weer een gastles geven op een basisschool. We gaan patronen stempelen. Voor elke leerling in het groepje wilde ik een eigen stempelkussen. In Schagen op zoek gegaan, helaas geen gevonden. Zo ging ik vandaag zelf aan de slag met jampotjes, vilt, inkt en ecoline. Het stempelen lukte prima en ik geniet daar van.

Een lijmklem met gouden randjes

Knippen lijmen en in de lijmpers, de allermooiste, al zeg ik het zelf. Gewoon pakken wat voor handen is. Ik improviseer. Een paar weken terug was ik bij Aad Holkamp op expositie en hij vertelde over zijn fotowand. Het is een improvisatie, zei Aad. Ook Aad komt uit de muziek en met name uit de geïmproviseerde muziek, net als ik, daar ken ik hem ook van, later van de kunst, en wat hij zei was een eye-opener en tevens een hartopener. Mooie realisatie.
Vandaag maakte ik voor Mandami verse haring knuffels, nog meer hartjes van papier en een stempel voor op de beurs tassen. Op de tassen uit de fysieke winkel tekent ze zelf de allerliefste en leukste strand berichten. Daar is op de beurs geen ruimte voor. Dus maakte ik een stempel, want een kale tas past niet bij zo'n vrolijke strand aankoop.
Nadat ik de letters gelijmd heb pak ik dus de ouderwetse cake schaaltjes en zet ze met een houtje op de stempel, om ze aan te drukken. Een lijmklem met gouden randjes.

Hang terug

Als ik weer aan het werk ga na een verhuizing zet ik eerst een stap terug. Aangezien ik nogal wat gestekt heb in de twee basisscholen waar ik tijdelijke mijn atelier had, maakte ik plantenhangers en Valentijn schiet weer bijna zijn pijlen en zo maakte ik nog wat 'ik hout van jou' hangers, in lekker veel kleur.

De nieuwe boom van Mars

Ontvangen en versturen kunstwerkjes.

Verstoppertje en kort lijntje naar het laten uitkomen van wensen

Nog een deel van de hemelse erfenis uit Sint Pancras en het werk van Nanda Smits en Maartje Jaquet pakte ik vandaag uit, gaf het een mooie nieuwe plek en twee bestellingen pakte ik in. 

Of het nu komt doordat er een rooms katholieke basisschool voor mij in het gebouw zat of dat er iets anders speelt, maar het vervullen van mijn wensen gaat als een dolle. Een poos terug appte ik over vieren in het kwadraat en direct daarna popte er partypoppers naast mijn atelier open. Gister had ik het over spelen, kom bij mij in mijn atelier en het schoolgebouw spelen en vandaag kwamen er twee jongetjes uit groep 7 nieuwsgierig naar hun oude school kijken en ze vroegen mij om mee te doen met verstoppertje !!! hahahaaaa!!! Twee potjes deden we in de school. Super leuk! Dat wat nooit mocht en mag, dat deden we. Rennend door de school.

Stipt om half 5 moesten ze weer weg en deden dat. Kort na hun vertrek dacht ik, wat gaan die ouders denken als ze dit thuis vertellen. 'Mam, we deden verstoppertje in onze oude school. Daar was een vrouw aan het werk met textiel en keramiek en die deed ook nog met ons mee.' ..... uhmmmm ... haha. Ach dat zien we dan wel weer. Het was een fijne dag, de zon ging er van schijnen.

Recycle Zeee

De set van mijn pronk servies Zeee voor strandtent Zilte Zucht kan ik met het oog op de plastic soep natuurlijk niet in een plastic verpakking meegeven. Dus maakte ik vandaag zakjes van een oude deken en ik maakte letter-stempels van rest hout en rest vel foam, voor op de tassen en de bijpassende tafelloper. Blij mee, met heel het proces trouwens. Ik schreef het een tijdje terug al aan José. Een ontspannen proces omdat José me vertrouwen, inspiratie en moed geeft.
Gelukkig serie is eigenlijk een betere naam. Maar ja, deze had ik al. Zeee van geluk.

Gouden stuiter tijden

Goud in de mond, ochtendstond. Hoe zit het ook al weer met dat spreekwoord? Vanmorgen stonden onze berken er zo bij, het geel stak mooi af tegen het blauw.
Vanmiddag stuiterde ik nog even door met de voorbereiding voor de expositie van 10x10artist die bij Op komt. Ik stempelde alvast wat stickers met de naam. Vrijdag opening! Ik heb er zin in.

Koningskind accountant

Naamkaartjes stempelen tussen de lijnen van een sprookjesboek en dan toch verrast zijn je naam meerdere keren op de pagina tegen te komen.
Nog meer verrassingen vanmiddag. Teun haar tweede naam is Ko-ning. Ze doet weer haar naam eer aan. Vandaag kreeg ze haar cijfer terug van haar eerste PTA voor M&O: een 9,4!!!!! Ko-ning!!!! Ze wil accountant worden, dat gaat wel lukken. Een uitstekende keuze.

Inpakken, ophalen en vieren

Als je iets koopt bij mij in de webwinkel Op is er ook een optie om het bij mij thuis af te halen. Super leuk dat er iemand gebruik van heeft gemaakt. Kon ik lekker aan mijn Op winkel toonbank, die nu boven staat, het cadeau inpakken.
Verder is Teun zondag jarig, 16 jaar!!! en ze was al mooie glimmende ballonnen aan het opblazen. Lekker dat ze er nog steeds enthousiast over is, om haar verjaardag vieren.

Klote stempelen

Uitzondering op de regel: KLOTE !!!
Ontzettend klote om dit te moeten stempelen. 'Opheffingsuitverkoop, Op gaat verder als webshop'.
Vloeken doe ik nooit, ik heb mezelf aangeleerd om overal iets moois in te zien. Gistermiddag vloekte ik dik van binnen. Waardeloos.
Ik schrijf waardeloos en denk aan de mail die ik ontving van een van de kunstenaars van Op. Die noemde één een van mijn acties ook zo. Tof! Ik zat al klote diep, daar hoeft niemand mij nog verder met de neus op de feiten te drukken. Dat lukt al aardig zelf de laatste tijd.
Om het donker wat te verlichten stempelde ik ook 'Geluksvogel' op de mini luciferdoosjes met mini vogelhanger van papier. Want daar denk ik steeds aan als ik daar naar kijk. Geluksvogel. Ik gebruik het als mantra, en deze 'De webwinkel gaat wel goed lopen'. Ook deze 'Zonder donker geen sterren'. Wat zijn ze helder, mijn sterren de laatste tijd.

Braderie en de ergernissen

Aangezien ik niets weet van winkels draaien, krijg ik veel ongevraagde adviezen. Dat is volgens mij bij veel dingen trouwens zo. Dat herinner ik me bijvoorbeeld ook bij een baby krijgen en hebben. Maar goed, de braderie. Ik weet dus niets van winkels en de regels van winkels en dus liet ik me door mijn collega's op de Paardenmarkt overhalen tot het openen van mijn zaak tijdens de braderie.

Vol tegenzin ging ik op weg. Met de Editors onderweg op en tranen die rolden over mijn wangen.

Ik opende Op om drie uur. Om zes uur voelde ik me zo klote. Alles irriteerde mij: dat ik niet naar mezelf luisterde en weer in een markt/braderie/beurs was getrapt, de stank van de Turkse gebakken frietschaap en ook de muziek van de braderie-snoepkar om de hoek. Zie en hoor vooral de link van dat zeer geschikte bagger nummer voor het vergroten van een rot gevoel.
Ik heb met mijn telefoon opnames gemaakt en via de songtekst heb ik het nummer achterhaald. Heel komisch vind ik het nu. Thuis achter de computer de muziekvideo met beeld terug te luisteren.
Ooit had ik een aantal mensen gevraagd om mij nooit meer te laten deel nemen aan een markt, beurs of braderie. Waarom hebben die mensen mij niet gestopt? Goed ik ga het nu zelf onthouden. Ik ga nooit meer open tijdens een markt of braderie. Totaal uit mijn doen. Ik ben ongeschikt. Zeer en pijnlijk leerzaam, dat serieus winkeltje spelen.
En als ik me dan druk maak, kan ik wel veel plak en stempel werk verzetten. Zo maakte ik lekker veel nieuwe luciferdoosjes voor mijn papier hangers.

Ingepakt

Als je iets koopt bij Op kun je het zo ingepakt krijgen.
In dit pakje zit een doosje met vier bonbons Lovely-D.

Hemelse Sint Maarten

Wat was het een mooie avond die 11de van de 11de 2015! Als kind was ik al dol op Keuvelen. Dagen werd er door mij en buurmeisje Mirjam of andere vriendinnen geknutseld aan onze keuvel. Toen wij voor het eerst uit Amsterdam (14 jaar weggeweest, en dus Sint Maarten gemist) in Schagen Keuvelen / Sint Maarten meemaakten, zag ik dat de buren de tuin en voordeur gezellig hadden gemaakt met kaarsen en lichtsnoeren. Ha! Dat kan ik ook! en deed ik ook. Gezellig.
Kon ik dan eindelijk naar de HEMA voor de letterverlichting. Ik kon van de O, de P en de I precies mooi mijn logo maken. Ik hou van de HEMA.
Nu ik een zaak heb in het centrum van Schoorl ging ik pas echt uitpakken. Ik ging dinsdag naar de Sligro om likschelpen te kopen. Kar raakte natuurlijk vol met allerlei speeltjes en zoetigheid. Ik kon nu heel Schoorl en omgeving voorzien van snoepgoed. 's Middags maakte ik de uitdeelzakjes. Ik stempelde en naaide ze, alsof het een cadeautje was.
Vijf uur sluit mijn winkel Op. Ik dacht dat de allerkleinste wel vanaf 5 uur, wanneer het een beetje schemerig werd, zouden starten. Maar om kwart voor 6 (ik dacht dat het minstens half 7 was, zo voelde het) had ik de eerste kinderen aan de deur bij Op. Bij een van de eerste kinderen, jongens, gevoed door facebook berichten dat het alleen om snoepgoed ging, maakte ik de fout door tussen het zingen door te zeggen, dat ze niet verder hoefde te zingen, de traktatie zo wel kregen. De gezichten betrokken een beetje. O, hier ging het de kinderen om het geheel.
Daarna heb ik al de liedjes afgeluisterd en wat zaten er parels tussen. Korte liedjes maar ook hele mooie en lange liedjes, allemaal even prachtig. Voor het mooiste (van al de liedjes genoten, maar ik oefen alvast voor volgend jaar, dan doe ik de keuvelkeuring, bedacht ik zojuist na bericht van Rosemarie) lied werd tijd genomen. Een slokje water door de moeder, aftellen en prachtig ingezet, en bijna direct gevolgd door een tweede stem. Wat ontroerend prachtig mooi zeg.
Het groepje stoere jongens wat erna kwam had zelfs afstand bewaard om de moeder en dochter de ruimte te geven. Toen het hun beurt was zei een van die moeders iets van 'Nou moeten jullie daar ook wel wat tegenover stellen jongens', en ze gaven elkaar een arm en zongen arm in arm en wiegend hun lied. Wat een juwelen daar op de Paardenmarkt 29a. Een ander groepje van de vrije school haalde God er zelfs bij. En terecht, zo was het: Het was een hemelse Sint Maarten.