Zonne wentelen

Wat een mooie dag voor de winter zonnewende. Lichtpuntjes gevonden, binnen, buiten en via de voordeur. In de vorm van een cadeau van Huiberts biologische bloembollen.

Voor Blauwdruck Zwolle maakte ik meditatie kussens. Precies tijdens de overleggen van de lockdown begon ik daarmee. Klaar na de sluiting van de essentiële winkels. De kussens gaan evengoed die kant op. Want Jorien van Blauwdruck is heel inventief. Zij zorgt voor dat blauwe lichtpuntje. Ik ben er dol op, al die lichtpuntjes. Blijven zoeken en vinden. Dat houdt mij rechtop.

Blauw blauw blauw, geniet de dag met jou

Werkbezoek bij Blauwdruck Zwolle. Wat een feest was dat. Een festival was er niks bij. We reden langs Biddinghuizen, vandaar de associatie festival in mijn kop. Linda en ik gingen samen op pad. Via Hoorn, Zwolle, Kampen en de Poepende man op de Houtsnipdijk, nee, dat is niet de naam, maar wel iets met hout en zo kom ik op die naam. Dat gaat zo in mijn hoofd en uit mijn hoofd. Over de Enkhuizen Lelystad dijk weer terug naar Hoorn en naar huis.

Wat een mooie dag. Prachtig met vele favorieten. Oud, water, goud, vogels, wind, autorijden, kletsen, koffie, wandelen, kunst en wolken. En een appeltje voor de dorst. Die hadden we nodig. Want in Zwolle hadden we de beste friet, volgen het AD. Nou dat klopte volgens ons ook. In Kampen mocht ik ooit exposeren in de Grote Kerk. Groot feest om weer even door Kampen te lopen. Maar een drankje op een terras of een take away van drankjes, dat miste we. Wel zo heerlijk om 's avonds thuis te genieten van een pot verse thee. Dat brengt me bij René Froger. Want hij en zijn gezin bracht ons indirect bij de Poepende man. Vanuit de auto had ik het kunstwerk al eens gezien. Op tv ging Froger er naartoe met zijn auto. Dat deden Linda en ik vandaag dus ook. Wel blauw van de kou, over de dijk teruglopen met een stevige wind ijskracht 6. Dat maakt het rondje compleet. Via Blauwdruck naar blauw van de kou. geniet de dag met jou.

Ik zie een patroon

Meditatiekussens aan het naaien. Vrijdag ga ik naar Blauwdruck om nieuw werk te brengen, zo ook nieuwe kussens. Mijn moeder en Dieke zijn jarig. Mijn moeder belde ik even. Voor haar geen punt dat minimale bezoekersaantal. Zij viert haar verjaardag toch liever op een ander moment. Ik ken haar niet anders dan dat zij zelf wel bepaalt wanneer er een feestje is.

Dieke is jong en ik denk dat je dan wel graag wat aandacht en cadeaus wilt. Dus knoopte ik wat ballonnen aan elkaar en fietste ik bij hem even de tuin in. Binnen hingen de slingers, precies in diezelfde kleurencombinatie als de ballonen en nu ik de foto's terug kijk zie ik ook die kleurencombinatie terug in het meditatiekussen.

Past prima bij de kleur van het rode rondje op het stembiljet bij Eva van Esch, die stond vandaag op zes. Rijmt lekker. Eva van Esch op zes. Nog een keer voor het fijne ritme in de zin.

Ik mag je kussen

Nog meer achterkanten van het werkproces. Een heel mooi, spannend en liefdevol project met een dierbaar kussen. Wat ik met de beste intenties uitvoer.

Kussen cadeau

Kussen cadeau en van de restjes een bijbehorende slinger gemaakt.

12 02 20 21

De verjaardag van onze dochter Teun, Chinees nieuwjaar, een palindroom en ambigram datum. Van links naar recht en van onder naar boven. Op z'n kop en linksom. Wat een mooie dag.

Teun viert haar twintigste verjaardag in Costa Rica en wij genieten van de winterzon en sneeuw.

Vandaag samen met Floortje meditatiekussens genaaid en nieuwe sneeuwpret uitdaging: bellen laten bevriezen. Ik dacht dat de eerste poging met rietje in bellenblaassop was mislukt, tot ik net de foto's goed bekeek. Morgenochtend probeer ik het nog een keer! Hoera!

Maan kussen

"De maan de maan is rond, het heeft twee ogen, een neus en een mond". Hij is prachtig. Met een cirkel eromheen zelfs. Met dank aan de buuf, Moon, dat ik dat ook zag.

Niet alleen de maan, ook de route van het stuk groene textiel, aan de bovenkant van het kussen, is rond. Een grote lap stof ging van vriendin naar vriendin. Het kwam een tijdje terug bij mij in mijn atelier terecht. Dat werd opgemerkt en toen mocht ik er een meditatie kussen mee maken. Als cadeau. Zo kwam het terug bij de eerste vriendin, bij Eva. Haha, nee, grapje. Een andere schone appel eter.

Kussen voor iedereen

Vanmorgen mocht ik de kleuters van de Wielewaal begeleiden zodat ze hun werk konden glazuren. Daarna lekker buiten in de zon, terwijl de kinderen genoten van het buitenspelen, nog even napraten met de juf. Ik kon binnenkort weer zou komen kleien.

Dat was schrikken 's middags. Toen ik op de radio hoorde dat de scholen moeten sluiten.

Dan maar kusjes naaien op het binnenkussen van meditatiekussen in een zonovergoten atelier. Kusjes helpen altijd. Ik borduur kusjes voor iedereen. Iedereen, met of zonder pan of fluit.

Mag ik je kussen geven

Een kussen verzoek kreeg ik. Of ik voor zijn jarige lief een meditatiekussen wilde maken. Tuurlijk. Na een mooi gekozen stoffen-combinatie maakte ik het kussen. Vereerd om het kussen te maken voor dit lieve stel.

Een kraai kussen

Vandaag een goede ruil gedaan met Maartje Jaquet. Ik mocht weer komen werken in haar atelier, zelfs van Maartje een hele leuke nieuwe druktechniek geleerd. Simpel en doeltreffend. Snel als monoprinten. Hou ik ook van.

Voor Maartje maakte ik een kussen van haar cirkel werk en mocht ik een kraai uitkiezen. Ohhhhh, daar had ik mijn oog al op laten vallen en nu mocht ik die werkelijk kiezen.  Precies perfect gevangen met pen en waterverf. Heeeeel blij met haar kraai.

Op de terugweg zag ik een bord met 'Medemblik 5 km' staan. Dus reed ik even om. Want had al een week zin in gevulde koeken. Dus langs het bakkerij museum in Medemblik. Ze waren nog een beetje warm, hmmmmm.

Bestellingen mondkapjes op de bus gedaan en nog even een bonus rondje langs het water en de vogels in het park.

Kussen met gouden greep

Nieuwe hoezen maken voor meditatie kussens. Leerzaam, want ik doe binnenkussen en buitenkussen met rits. Dit is een ander model, plus lijkt ook nog eens op een zaaddoos van een klaproos. En dat is één van mijn favoriete bloemen. Ik ga het ook eens zo proberen te maken.

Wolken kussen

Licht, wolken, peren oogst en in opdracht een nieuw meditatie kussen.

Gouden randje

Nieuw werk wat niet is opgehangen in onze duo-expositie in Leiden in de webwinkel Op gezet en in opdracht naaide ik een meditatie kussen, met een gouden randje, handvat.

Alle dagen jarig

Jarig zijn in tijden van Corona is eigenlijk super, in ieder geval kun je het heerlijk uitsmeren. Vandaag, twee maanden na mijn 50ste verjaardag, koffie met taart met Dorien. Hmmmm. Wat een schoonheid had ze voor mij uitgekozen. Een oranje kasteeltje en de kleur matcht ook zo lekker met de kussens die ik vandaag voor mijn buuf maakte van een mooie oude lap stof. Het lijkt wel afgesproken.

De wolken kussen

Nog een meditatiekussen. Deze blijkt favoriet. Wel met ander handvat. Want dat moet, ofzo, van mezelf. Plus op onderzoek uit in Alkmaar.

Het was morgen

Gisteren lag er 'Hoe overleef ik de overgang' van Francine Oomen op een tafel. Ik las daar in en ontdekte dat je in de overgang de dingen behoorlijk door elkaar kunt halen. Nou, dat bewijs leverde ik zelf. Vandaag ging ik naar Den Ilp. Maar het was morgen.
Maakte wel dat ik tijd had voor een ander bezoek. Dat aan Wilma. Zij kan heerlijke dingen op tafel toveren en dat deed ze vanmiddag ook.
Meditatie kussen (op foto met zonder boekweitdoppen vulling) maakte ik voor Maartje, ruilen kunnen wij goed.
Toen ik die voor vertrek de achterdeur op slot wilde doen, lag daar een dode vlinder lag voor het oprapen. Een mooi oefenexemplaar om na te tekenen door de leerlinge van Maartje Jaquet. Helaas reed ik heel het stuk met alle ramen open en, het is wat vreemd, maar ook dode vlinders kunnen blijkbaar het raam uit vliegen. Deze in ieder geval.
Natuurlijk de dagafsluiter was een duik in de koude zee bij Petten.

Kei goed leven

Een dag vol goede ideeën. Op bezoek bij Kim, en yogakussens afgeven voor haar yoga-leerlingen bij Kyke, Lekker iets eten op de camping 'Het goede leven'. Op de terugweg, aan het eind van deze warme dag, een frisse zoete duik in het surfmeertje en een drankje bij Tijn en Sien. Het went wel, dat genieten, .naast, of na, het werken in deze hittegolf.

Nog een keer

Bruin zandoogje staat op de pagina van het stuk boek op mijn werktafel. Vast een hint om wederom vanavond, met m'n bruine oogjes, naar zee te gaan.
Goed geluisterd naar de hint, dus na het werk namen we weer een frisse duik in zee. Dat ritme van werken in de hitte en een verkoelende avondduik, dat hou ik er graag nog even in.

Schijnen bij Blauwdruck

De verkoop bij Blauwdruck in Zwolle gaat echt goed. Mijn werk is daar sinds eind maart 2020 en verkoopt daar zo goed, dat ik vandaag weer nieuw werk richting Blauwdruck mocht sturen.
Twee meditatiekussens gevuld met boekweitdoppen en dertien kunstwerken van textiel en papier zijn richting Zwolle.
Vier werken uit de serie 'Stofwisseling', geïnspireerd op het werk 'Antonius drieluik' van Jeroen Bosch en negen miniaturen uit de serie 'Schijnen in kwetsbaarheid'. De naam van de serie zegt het al. Het gaat over schijnen, ook daar waar het donker is. Sterren kun je zien stralen als het goed donker is. Want dat ik kwetsbaar ben en machteloos, daar kwam ik na flink wat atelier inbraken, vandalisme en persoonlijke aanvallen wel weer achter. Zo bang was ik, alleen in het oude schoolgebouw van De Rank waar ik tijdelijk atelier had en de jeugd vond dat je de rest van het gebouw best in de fik kon steken, de ramen ingooien en bespuiten met graffiti. Je op het dak kon gaan klimmen, je blote reet aan mij kon laten zien. Stenen door het raam kon gooien. Vuurwerk afsteken terwijl ik aan het werk was. Keiharde muziek draaien. Hangen rondom het gebouw met een flink aantal jongeren. Brandblussers stelen en vervolgens alle binnenramen vernielen.
Daarna mocht ik de kleine ruimte die ik opknapte en huurde van DepARTment van juni '18 tot juli 2018 in het oude schoolgebouw De Brug in Sint Maartensbrug weer huren. Terug verhuisd naar De Brug begon ik, met mijn verdriet en angst nog onder mijn huid, aan een nieuwe serie 'Schijnen in kwetsbaarheid'. Geïnspireerd door Joseph Cornell en de liefde voor het werk uit de serie 'Broken butterflies' van Anne ten Donkelaar ging ik met mijn nare ervaringen aan de slag. Een soort van repareren en er beter uit komen serie. De redder van mezelf serie.
Tussen acht verschillende kunstenaars, met uiteenlopende en sterke meningen over wat hoe te gedragen en wat te doen met het oude schoolpand van De Brug liep ik tegen mijn machteloosheid en kwetsbaarheid aan. Ruzie en op kerstavond werd ik er  uit geknikkerd. binnen twee maanden. De verhuizingen vlogen me om de oren. Wat had ik geroepen? Ik ben dol op klussen, opknappen, sjouwen, schilderen en inrichten?
Wat ik had gewenst, geen idee. Maar wist wel wat ik nu wilde: rust. Na 12 verhuizingen in drie jaar wist ik waar ik het liefste werkte: thuis. Veilig met uitzicht op vogels en groen, de koffie altijd vers en mijn eigen plek. Hoe kwam het eigenlijk dat ik weg moest van waar ik me altijd fijn had gevoeld. Welke wens had ik? Succes? Dichter bij het leven? Dichter bij de klant?
Een beter leven. Ja dat is wel wat ik wenste. Gek. Het kwam door de dood van mijn vriendin Mieke, in 2015. Na haar ziekte en dood nam ik me voor dat alles beter moest. Want ik had het leven. Ik kon kiezen voor leven.
Wist ik toen veel dat ik het eigenlijk heel goed had. Daar waar ik nu weer terug ben. Het waren drie leerjaren, een soort verkorte HBO opleiding. Werken vanuit mijn fijne thuis atelier en als ik onder de mensen wil komen, dan zoek ik die op.
Blij met het succes bij Blauwdruck. Het succes van dat een ander mijn werk verkoopt. Want dat leerde ik ook bij het hebben van een atelier met winkel, eerst in Schoorl en later in Schagen. De wens van het maken en dat een ander mijn werk verkoopt.
Soms moet je gekwetst en geraakt worden om te zien wat je had. Verdriet, frustratie, gevoel van onrechtvaardigheid en leerwerk. Ook dat het prima is om een beetje kapot te zijn. Want zijn we dat niet allemaal, een klein beetje kapot. Dat is oké. Schijnen in kwetsbaarheid.