Raar natuurvriendelijk boeket

Zomaar een gifvrij boeket van Astrid gekregen. Vanavond online art journal workshop van Mariëtte Ciggaar. Een stiftgedicht. Omdat ik fan ben van Joost Oomen en Elmer - Merel Pauw, wat een prachtige naam toch, twee vogelnamen, wat een geluk.. Omdat ik dus fan ben van die twee liet ik me inspireren door Raar van Elmer en de manier waarop Joost gedicht over een spelend jongetje voordraagd.
Ik nam me voor om de lidwoorden, getallen en wat ik zo aan favoriete woorden in de tekst tegenkwam te gebruiken. Dit werd het stiftgedicht: Raar met lidwoorden en kleur.
Leven
het en
een
en respect de van dezelfde
een
die het het wit de het de de rijkdom
een
een
de de de het hart open de uitstralingen het leven vol liefderijke de zelfkennis het
een
hart het twee blauwige
een
roze enig acht de de
een
roze met het melk zijn
een
roze
een
op de op het Het rollend de onbepaalde
een
zwabberende door
een
het vermogen de de de mee dat bewegingen van nostalgie
een
het
een.

Uilen en een tureluur

Het lichtjes over doen

Thuis doe ik de workshop van Baukje Duin, monoprinten met gelli plate, lichtjes over. Om de tips en trics in mijn vingers te krijgen. Na een aantal experimenten besef ik dat het nog jaren duurt voordat ik een behoorlijke druk produceer. Logisch. Maar wel een beetje frustrerend, dat ik geen super talent heb voor gelli plate monoprinten.

Trekker naast het huis

De karaf van de tekenworkshop van gisteren en het beste uitzicht vanuit het zijraam van ons huis. Met zicht op een trekker. Daar word ik gelukkig van.

Actief stilleven

Vanavond online art journal workshop van Mariëtte Ciggaar. Een stilleven. Ik was er maar druk mee. Ik heb vooraf aan de les wel veertig foto's gemaakt om een goed idee te hebben hoe het stilleven er uit moest zien. Ik had bedacht dat het met alleen wit tinten geschilderd moest worden. Mijn verf is van minstens dertig jaar terug. Gekocht toen ik op de academie zat. Daar gebruikte ik blijkbaar ook graag wit. Want die was soort van op. Dus kreeg het stilleven zilver, ter vervanging van wit. Ooit gekocht bij de IKEA. Vast om met Teun iets kerstigs mee te knutselen. Vanwege de citroen had ik geel op mijn pallet en dat wilde ik opmaken. Vandaar de klonten in mijn werk. Denk ik. Of het was mijn oude verf. Of mijn oude verf techniek. Want schilderen doe ik dus nooit.

Ruimte ruimen inruimen

Veel opruimen, schuiven, herinrichten van kasten, atelier en zolder. Dan die ruimtes vullen met mijn honderd pissebedden en de karretjes. Mijn twee installaties van onze expositie Waar verhalen blijven hebben bijna allemaal een plek gekregen. 's Avonds online art journal workshop van Mariëtte Ciggaar.

Daar gaan de verhalen

Gisteren was de laatste dag van de expositie Waar verhalen blijven van Mirjam Oosterbaan en mij. Vandaag opruimen en dat voelt altijd alsof er iets wordt dichtgedaan, afgesloten. Een leegte. Het proces van vertrekken na een expositie is ook altijd zo snel. De weg ernaartoe duurde bij deze expositie ongeveer acht maanden. Het inrichten en de installatie met pissebedden en draden in de kerk zelf duurde drie dagen. Het afbreken slecht een paar uurtjes.
Voor ik mijn werk terug naar mijn atelier bracht keek ik nog even naar de prachtige expositie van Laurence Aëgerter. Ook een installatie met damast. Dat van haar is nieuw gemaakt voor deze expositie. Het damast voor mijn werk is tweedehands en gebruikt, en met vlekken. Waar ik dan weer verhalen bij verzin. Verhalen over anderen. Want bij ons thuis zijn er geen kersttradities gemaakt.
Zo mooi hoe het licht door de vele kerkramen op het werk van Laurence Aëgerter valt. En hoe leuk is het als je naam Laurence is en de naam van de kerk Grote Sint-Laurenskerk is.

Wortel trekken

Klaprozen en bekers

Bekers met Beermann staan ook klaar voor de kunstmarkt van 11 juli Callantsoog. De schaal met klaprozen is een verjaardagscadeau van Eline.

Naar de sterren en op de kerkmuur

Naar de sterren en daar voorbij! Een zin die dan opkomt als ik met een oude vriend afspreek om de expositie van Mirjam en mij 'Waar verhalen blijven' in de Grote Kerk Alkmaar te gaan bekijken. Hij werkt met sterren, planeten en de tijd. Als ik tijdens het wachten de schaduw van een boom opzoek zie ik ineeens een zonnewijzer op de zijkant van de kerk. Das toch een mooie verbinding.

Bijkomstigheid

Soms vind ik woorden ineens heel leuk. Vandaag is het het woord bijkomstigheid. Onverwacht bezocht ik een aantal apotheken, zo ook die van het Ziekenhuis in Alkmaar. In de gangen kwam ik velden vol klaprozen tegen en ook kunst van Gígja Reynisdóttir. In de vitrinekasten oude instrumenten. In de parkeergarage stond een gele Corvette, ook een leuke bijkomstigheid.

Oprolpissebedden, ik zie ze overal

Keramiekoven stoken, de geverfde stroken van tweedehands damast strijken en op mijn werktafel liggen van het strand verzamelde stukken glas. Die moesten even opzij geschoven en mijn oog viel op de cirkel en ja, ik zag er weer een oprolpissebed in. Waar de focus ligt dat ga ik overal in zien. Vanavond weer een fijne online art journal workshop van Mariëtte Ciggaar.

Stralende expositie

Vanmiddag bezocht ik de tentoonstelling Winterzon in de expositieruimte van Kunstuitleen Alkmaar. Een expositie waar je energie van krijgt. Of het nu komt door mijn Mexicaanse Maya kin nr.40, gele zon, of door mijn energie(behoefte), geen idee waarom ik dol ben op geel. Ik ben het. Onze overloop is geel, de kozijnen, mijn schoenen, onze vijzel en onze citroenen zijn geel. Ik heb nu m'n oog laten vallen op een zeer aantrekkelijk werk uit de expositie. Kijken of het zo blijft. In de expositie is onder andere werk te zien van Marianne Roodenburg, Esther Jiskoot, Jasper de Graaf en Sanne Bax.
Vanavond weer een fijne online art journal workshop van Mariëtte Ciggaar gevolgd.

Duizeling wekkend veel inspiratie

Voorbereiding voor zomerexpositie in consistorie van de Grote Kerk. Tekst en foto leveren. Het is nog zo ver weg. Ook probeer een selectie te maken van mijn duizend ideeën. Ik schuif, maak composities en foto's. Uiteindelijk kom ik er door te doen. In beweging zijn, dat werkt bij mij. Net als water, verhalen, rituelen en mijn mond. Oh nee juist niet nu. Ik eet al sinds dinsdag zacht voedsel. Want ik vind het lastig kauwen na een pittige behandeling bij de tandarts. Niet dat ik nu pijn heb, maar angst daarvoor. Dus maak ik zachte wortel-bloemkoolsoep. Ontbijt ik met warme brinta-griesmeel pap. Met veel kaneel en vanmorgen was er nog kokosmelk van de soep van gisteren over, daar deed ik een scheutje van in mijn pap. Verrukkelijk. De warme pap met een laag kaneel werkt verwarmend en troostend. Ik doe nog even wat langer alsof ik bang ben voor pijn in mijn tand.

Een goed begin

Gisteravond terug gekomen uit Ispra, Italië, en bij Teun in Den Haag gaan logeren. Gelukkig dat zij me kon ophalen. Ik had geen idee. Opende mijn NS app en zag dat vanaf acht uur 's avonds de treinen stopten met rijden. Logisch, had er alleen even niet over nagedacht. Ze past daar op een kat. Grappig toeval, ik in Italië op kat Jäger en zij past op kat Willem.
Ik vertrok om half zeven vanuit Milaan en had mooi uitzicht op het vuurwerk beneden mij. Toen we boven Nederland vlogen was het net of ik langer onderweg was, alsof het al twaalf uur was in plaats van half negen. Knallend het jaar uit. Absurd hoeveel en hard er vuurwerk werd afgestoken. Ook in Den Haag.
Vanmorgen bij de traiteur heerlijke koffie en broodjes gehaald. Daarna naar museum Voorlinden. Wat een perfect begin van het jaar. Een prachtige tentoonstelling met onder andere werk van Olafur Eliasson, Jannis Kounellis en als inspirerend hoogtepunt de tentoonstelling Mindstudy van Mark Manders. Och, ohhhh, ontroerend en jubelend mooi.

Blauwdruck en Meer

Wat een goede teksten zag ik op de muren van museum More, ze hebben zich heerlijk op het woord more uitgeleefd. Ik vond het in ieder geval heel vermakelijk. Vandaag ging ik nieuwe werken brengen bij Blauwdruck in Zwolle. Heel veel nieuw werk en keramiek uit mijn serie Zeee. Mixed media werk uit mijn series Schijnen in kwetsbaarheid, Rare vogels en Stofwisseling. Allemaal gemaakt van tweedehands papier en textiel en op de naaimachine genaaid.
Omdat museum More daar, soort van, in de buurt is ging Mars mee. Dan konden we na Blauwdruck het museum bezoeken.
In museum More is nu de expositie European Realities, schilderijen van Bryan Ley en We've got MORE! Een expositie van nieuwe aanwinsten en andere topstukken uit de collectie te zien. Wat een fijn bezoek was dat zeg.
Bijzonder moderne aandoende schilderijen worden getoond in de bovenzalen. Die toch al honderd jaar oud zijn. Ik kan alleen maar denken aan mijn (oud)tante Jo, die in 1919 is geboren en hoe dat was toen. Een speciaal gevoel om aan mijn lieve tante Jo te denken en dan niet als mijn tante maar als kind en jonge vrouw.
Op de foto's is werk te zien van Ina van Zyl, Egdar Fernhout, Stina Forssell, een joekel van een zelfportret van Lise Sore en een stilleven met duiven van Ger Langeweg. En wat zie ik? Op dat schilderij staat een glas in bijna dezelfde vorm als één van mijn bekers die ik zojuist bij Blauwdruck heb gebracht. Wat is het leven toch een mooie cirkel en meer.

Ik geef licht

Eindhoven wat is het er toch fijn. Mars en ik zijn twee dagen in Eindhoven. Vandaag was dag één. De stad doet haar naam eer aan, alles geeft hier licht. Wat een fantastisch festijn die Dutch Design Week. Vandaag begonnen we op Sectie C, die ateliers alleen al, och wat fijn. Ook de alumni van Rietveld academie met het werk van onder andere Hanna Orion, Jade-Elina Vuorinen en Rocco Enzo ter Haar gaven (mij) licht. De presentatie, het onderzoek, zo interessant en fris, jong en fijn. Over jong geschreven, dat het publiek en de deelnemers met zo vele jong zijn doet ook goed. We bezochten het terrein, grond, gebouw, broedplaats van Piet Hein Eek. Aten een friet van Piet. Daarna door naar het van Abbe museum met werk van Lonny van Rijswijck en Atelier NL, Maarten Baas, Elly Strik, Marlene Dumas.
Het woord van Inktober van vandaag is Rivals. Ik dacht aan fanatiek spelletjes spelen, zoals hoe ik klaverjassen, bij andere ervaar. Bloed fanatiek. Bij ons gaat het er niet zo fanatiek aan toe als we Yahtzee spelen. Toch willen we graag van elkaar winnen. Nu slapen in het hotel en morgen weer op zoek naar licht in de stad.

Logeren met een snor

Mijn vriendin Yve komt logeren en nadat ik haar heb opgehaald gaan we via het Stedelijk museum Alkmaar, het Museum Kranenburgh naar Callantsoog. We kennen elkaar van de Lutma en daar zat Folkert de Jong ook op. Dus daar nam ik haar graag mee naartoe. Even ook het Kabinet van Charlotte Caspers, met kommetjes van Atelier NL, en de tentoonstelling in de villa met onder andere werk van Willem Schotten meegenomen.
De expositie Verlangen naar Egmond had tijdens Museumnacht zo'n indruk op mij gemaakt dat Yve dit ook moest zien. Het licht- en kleurgebruik in de schilderijeen van George Hitchcock en Gari Melchers zijn ongelofelijk fris en geeft me energie, kracht en inspiratie.
Het woord van 1 oktober van Inktober is Mustache/snor. Ik koos Elmer om een tekening van te maken, als vorm van feminisme, verzet en omdat ik fan ben.