Strand & Land kunstmarkt Callantsoog

Dorpsactiviteiten, ik doe er aan mee. Zo heb ik ook een marktkraam op de Festivalmarkt Strand & Land op het Plein, het Dorpsplein van Callantsoog. Alles uit de kast, van m'n atelier, om een mooie kunst kraam te maken, ook met koopjes. Want dat hoort bij een markt. Nu ben ik niet voor koopjes qua handwerk en kunst. Wel voor opruiming in mijn atelier. Dus is er nieuw werk en zijn er koopjes te koop.
Klein werk heb ik al in plastic zakjes gedaan. Ja, stom. Ik weet het. Maar het is nog stommer als er vingers met mayonaise op mijn kwetsbare werk komen. Dus kocht ik met pijn in mijn buik plastic zakjes.
Zaterdag 11 juli van 12:00 tot 17:00 uur is de Kunstmarkt open. Welkom, kom kijken hoe ik met Mirjam Bakker als mijn buurvrouw winkeltje speel. Het voelt weer zoals toen ik Op had in Schoorl. Ik ben er toch dol op, op dat winkeltje spelen.
Vanavond had ik weer fijn een workshop van Mariëtte Ciggaar en nog verder op de avond was het feest met een dubbele regenboog. Die bleef ook lekker lang staan, hier in het dorp waar het altijd waait. Vandaag was het windstil. Dus een lekkere lange regenboogtijd.

Festival kunst markt

Op 11 juli sta ik met mijn werk op Festivalmarkt Strand & Land op het Dorpsplein van Callantsoog. Ik heb sets kaarten van mijn werk gemaakt. Een set van drie, vier of vijf kunstkaarten. Ik neem keramiek mee, zoals ontbijtborden met zee-ezels, bekers met Beermann er op, kleine handgemaakte plantenhangers en bekers uit mijn serie Zeee, geïnspireerd op de kust van Callantsoog.

Op kleur leggen

Op de lagere school vond ik mijn doos met potloden zo mooi gesorteerd, dat ik ze na het gebruik altijd precies op de juiste plek terug legde. Vorige maand kreeg ik van Marcel een doos met goede kleurpotloden. Na gebruik deed ik ze zomaar ergens terug in de doos. Het frustreerde toch. Dus heb ik vandaag de plek in de doos genummerd. En zelfs bij de puntenslijper heb ik de naam geschreven.
Mooie kleuren zonsondergang de afgelopen dagen. Bijzondere zonsondergangen zijn na drie jaar soort van gewoon dat ik er eigenlijk niet eens altijd meer naartoe loop. Vanavond wel.
Voorraad Servies Zeee bekeken en er wat van uit de kast gehaald. Er was vraag naar. Morgen maar weer eens wat nieuwe voorraad gaan maken.

Alles groter

Omdat de Turnhal in Ellecom zo een joekel van een ruimte is moet al mijn werk groter. Ik heb ook mijn installatie 'Kwetsbaarheid van het trommelvlies' groter gemaakt.

Lente op je bord

Nieuwe kleine borden geïnspireerd op de natuur uit de oven en transferstook voor Blauwdruck Zwolle met Beermann ingepakt. Bijna lente in de achtertuin.

In de olie set

Soms word ik verleid tot het doen van een opdracht. Zoals deze set voor olie dip brood in het paars en diepe borden voor pasta. De diepe borden zijn ook te koop bij Kunstuitleen Kranenburgh Bergen. (Hopelijk) vanaf half januari weer te bezoeken. Misschien zet ik ze binnenkort ook wel in mijn webwinkel Op Schoorl. 
Pip kozen we uit op soort, een kattenras gericht op mensen. Das gelukt. Wat een grappig beest hebben wij.

Atelier olé

Wat een feest, de derde stook na de reparatie was een glazuurstook. Mooie bekers. Direct weer een nieuwe stook aangezet en geglazuurd. Lekker fabrieken met die gerepareerde oven.

En ohja, er ging ook wel wat mis, een onderdeel van een opdracht. Maar dat mag de pret niet drukken. Want dat komt ook goed. Als die opdracht klaar is en opgehaald zal ik foto's posten.

Daarnaast meditatiekussens voor Blauwdruck Zwolle aan het maken en plaatjes geknipt. Dit voor nieuwe werken uit de serie Stofwisseling. Ook nog een verrukkelijk toetje gemaakt. Recept opgedaan bij Kim. Turkse yoghurt met honing en kokos, daarnaast blokjes mango gemarineerd in sinaasappel. Hmmmmmmm wat een fijne dag.

Glim, glimmer, glimst

Oven open met daarin wonderschone items. Wat is dat toch mooi als het lukt. Of zelfs beter dan lukken.
Voor mijn vriendin Yve maakte ik een saké setje in twee van haar lievelingskleuren. De kommetjes heb ik gemaakt van een limonadeglas uit de kast van haar vader die pas overleden is. Kan ze nog eens een borrel drinken op Jan.
Die kleine borden uit de serie Zeee zijn zo mooi geglazuurd uit de oven gekomen. Zie ze blauw glimmen.

Rijs en glim

Zie ze eens glimmen die ontbijtborden met zee-ezel. Blij dat er ook strakke borden uit mijn handen komen.
Het nieuwe gietwerk is afgewerkt en geschuurd. De oven is weer gevuld voor de biscuitstook. Het stookprogramma aangepast om de kwartssprong op 573 graden soepel te laten verlopen. De kans op scheuren is daarmee verkleind. Heel het internet heb ik de afgelopen periode bestudeerd op biscuitstook en het voorkomen van scheuren in plat werk, zoals borden. Ik heb m'n oude afdek van boven uitlaat methode weer ingezet. Doe ik bij deze biscuitstook wederom. Morgen zet ik hem aan, en duim ik dat ook deze borden strak, mooi en heel blijven. Voor nu glim ik net als de geglazuurde ontbijtborden.

Grom barst

Als ik nu net doe alsof de barsten scherven zijn, dan heb ik weer voor heel het jaar geluk. Nou zo voelt het niet. Al tijden heb ik bij elke stook van borden barsten. Al tijden maak ik weer nieuwe borden. Laat ze lang drogen. Laat ze langzaam drogen. Dek ze af. Maar dat was het niet. Want wederom open ik de keramiekoven vanmorgen en op drie na zijn alle borden gebarsten.

Het laat me niet los. Ik ga het nog eens proberen. Nooit eerder had ik dit. Wat doe ik anders. Het is niet de klei, want het zijn twee soorten klei. De ene is gietklei, de andere fijne chamotte. Doe ik iets anders bij het stoken? Misschien. Want ik heb een ander dekstel die ik op 200 graden over het koelgat leg. Dat ga ik nu nog uitproberen. Het blijft een puzzel proces. Vandaag met een grote grom.

Bijgelovig als ik ben heb ik zelfs op de oven gekeken. Staat er iets anders op, wat het barstproces beïnvloed? Het waren Harry Potter items, gemaakt van porselein, toen we een middag met het buurmeisje Harry Potter dingen gingen kleien. Die heb ik in de prullenbak gemieterd. 

Het is een verzoek, een opdracht, Is het dat? Dat ik me teveel in een ander verlangen, in het verlangen van een ander, verplaats? Overal zoek ik de oplossing voor de barsten. Ook zoiets. Heb ik iemand laten barsten? Liet iemand mij barsten? 

Het zal het bord voor mijn kop zijn. Hahaaaaa. Opgelost. Heerlijk. Zo gemakkelijk kan het zijn.

Wees glazuren

De drie wees, ik zit er op. Vandaag was het wachten, wandelen en werken. Vanwege de hoge temperatuur van vandaag duurde het uren voordat de keramiek oven onder de honderd graden was gezakt. Pas dan ga ik aan de knoppen van de deur draaien. Op een kier zetten. Om iets van het afkoelen te beïnvloeden. Dat het sneller gaat, die laatste graden. Op vijfenzeventig deed ik de deur op een kier. Het was inmiddels zondagavond en alles stond klaar om het werk te glazuren. Nu klaar. Morgen stoken.

Werk vakantie thuis

Gietwerk schuren en biscuit stook kan aan. Wij gaan aan de pastéis de nata. We gaan niet naar Portugal. Heel jammer. Dit blijkt een goed alternatief van Bakkerij Slijkerman, hmm verrukkelijk, met een beetje kaneelpoeder erop, net als bij Pastéis de Belém in Lissabon. Zo zijn we toch een beetje op vakantie in Portugal.

Zon en feest

Fietsen, feest, vrouwen, vriendschap en barst in bord. Vanmorgen kon de biscuit stook oven open. Helaas bleek dat zondrogen van de grote borden uit de serie Zeee een fiasco. Te snelle droging geeft barst tijdens het stoken als gevolg. Herpakken en weer door.
Later op de dag fiets ik naar Wieringerwaard voor een verjaardagsfeest. Na een paar dagen op bed, getest en herstelt te zijn, is fietsen in de knallende zon met de noordwester pal tegen nogal pittig. Ik geniet van de omgeving, mooie ontmoetingen op het feest en in het donker terug op de fiets. Die geur, die had ik lang niet geroken. De geur van het dorp in de avond. Verrukkelijk, net als de dag.

Snotneus weer aan het werk

Wat kun je veel doen als je energie hebt. En ik had nog niet eens honderd procent energie. Heerlijk veel kunnen doen, in vergelijking met de afgelopen drie dagen. Al het gietwerk kunnen afwerken en schuren.
Altijd fijn een extra groot atelier. De zon hielp. Aan het eind van de middag gingen de zongedroogde keramiek de oven in voor een biscuitstook.

Werk met een grote knal

Op bestelling ontbijtborden met zee-ezel maken in groen en blauw. Werken met mijn gedachte bij Jan. Letterlijk een afscheid met een grote knal, donder en bliksem.

Vis in de gietklei

Ik zie ze zwemmen. De gietklei van Keramikos is zo dun, ik zie er een vis in zwemmen. Of komt dat ook door de zee-ezels printen die ik voorzie van een laagje engobe, om nieuwe ontbijtborden mee te bedrukken.

En weer één rode klaproos. Natuurlijk wil ik heel de tuin vol, maar ja, zo wapperend in de wind trekt het toch wel de aandacht voor tien.

Emmer geluk

Borden uit de oven en emmer in de struiken. Waarom weet ik niet, maar ik hou er van. Zo af en toe hangt er speelgoed in de bomen. Mij maakt dat blij.

Wat schaft de pot

Glazuren, wat schaft de pot en de bloemetjes buiten zetten, of bekijken. Tussen het werk door even een ommetje langs de tuin van de buurman en de kinderboerderij. Waar ik hoor dat het wolvarken een zwemvarken blijkt te zijn. Even nu bij de geiten in de wei want die zwom de sloot over en liep richting de kruising en het spoor. Een verzorger vergat het biks weg te zetten dus de loopeend had wat te bikken.

Groot en rood geluk

Gordijnen open en een stralende rode klaproos. Rood! Ja! In knop had ik het al gezien. Deze was anders, groter, niet zoals de gele klaprozen in de tuin. Ik zag hem meteen. De bij ook. Het zaad kwam via Mars van de buurvrouw, die ik zelf niet ken. Ik zal een foto afdrukken en haar bedanken. Beter worden mijn cadeaus niet.
Oven vullen voor biscuitstook en vissen.