Parade uil

Vandaag krijg ik een kaart met uilen in de bus. Wat een toeval, nu ik al een aantal dagen uilen uit mijn serie Rare vogels aan het maken ben.
Vanavond naar de Amsterdam. Voor altijd favoriete festival plek, de Parade. Ik zag de voorstelling van de Aston Brothers. Zij deden een compilatie. Ik zag ook Amfibie van Thor Braun, in Zaal 4. Wat een knappe gast is dat toch. Een solo voorstelling met kikker en fantastisch beeldende teksten. Ik zat voor een klein half uurtje in zijn bizar bijzondere hoofd. Mijn gedachten maakten verbindingen met beelden die ik op mijn netvlies heb opgeslagen. Zoals de twee parende kikkers die ik 20 maart op straat dood aangereden zag. Wat is Thor Braun goed met tekst, vertellen, puurheid en beeldende kunst.

Tureluurs ge-uilt

Nieuwe Rare vogels, uilen en tureluurs. Gemaakt met naaigaren op de naaimachine van tweedehands papier op een stukje ongebleekt katoen.

De zee en de maan

Werk gemaakt uit mijn serie Rare vogels. Ik ben dol op vogels en uilen specifiek. Niet alleen op de zeldzame ontmoetingen met een uil in de schemer of in het donker, ook op de symboliek. Er is zoveel verbonden met een uil.
Na een hete werkdag nog even, vlak voor de online art journal workshop, afkoelen in zee. Immers een paar honderd meter van ons huis en mijn atelier vandaan. Een drukke stranddag. De zee was onrustig, een gele vlag wapperde waarschuwend. Ineens was er onrust. Hulpdiensten schoten te hulp. Paniek. Het was afschuwelijk. Personen vermist in zee.
Helikopters vlogen hier tot het donker werd. Het nieuws bleef ik volgen en las de berichten over de verdrinkingsdood en nog een vermissing op zee. De zee is machtig en sterk. Wat een afschuwelijk verdrietig incident.

Uilen en een tureluur

Niet op nieuw

Gisteravond drie nieuwe werken uit mijn serie Schijnen in kwetsbaarheid op een frame van hout gespannen en geniet. Vanmorgen één van die drie weer los van het frame gehaald, dertig nietjes met een mes en tang eruit peuteren.... stom werk. Het zat niet goed opgespannen, de vogel zat te hoog naar mijn zin. Dus opnieuw.
Omdat ik zo lekker in de uilen zit nog maar twee uilen (af)gemaakt uit mijn serie Rare vogels. Er ligt nog een groot aantal voorbereid om nog te naaien, katoen met vlies achterop gestreken, koppen geknipt en opgeplakt. Klaar om er met de naaimachine een tekening van een lijf op te maken. Pauze strandwandeling, zonder wind, das altijd bijzonder aan zee en 's avonds online art journal workshop van Mariëtte Ciggaar.

Sneeuwuil en schelp

Eigenlijk raap ik, behalve een paar stukken plastic zwerfvuil, nooit iets op van het strand. Schelpen en gladde houtjes vind ik mooi, maar ik krijg geen inspiratie om er iets mee te maken. Nu het op het strand rustig is, voorlopig tenminste want tijdens de kerstvakantie is het even wat drukker, valt mijn oog al een paar dagen op bijzondere schelpen. Ik verwonder me erover en steek ze ineens ongemerkt in mijn jaszak. Nu heb ik een pot met water vol bijzonder mooie schelpen.
In mijn atelier werk ik aan sneeuwuilen en een eksters.

Een licht voorjaarsgevoel

Het zonnetje schijnt, in huis wordt er gepoetst. Twee keer naar het strand en in mijn atelier werk ik aan uilen en eksters uit mijn serie Schijnen in kwetsbaarheid. In de middag was ik al naar het strand geweest, want het was zo stralend mooi en ik ga sowieso bijna dagelijks.
Toen ik rond vijf uur een rode gloei mijn atelier zag binnenvallen ging ik het balkon op om foto's te maken. Soms is dat rode zo kort, ik dacht dat ik het niet zou halen om het op het strand op de foto te zetten. Toch schoot ik mijn klompen aan, liep het huis uit, het duin over en ja! Het lukte. Nog steeds rood boven zee.

Torentjes

Vandaag vond ik allemaal dezelfde soort schelpen op het strand. Hele mooie. Misschien door mijn achternaam, Koning, maar ik zie er torentjes in. Das toch ook Koninklijk om in zo'n schelp te mogen wonen.

Sneeuwuil en zee

Terwijl mijn atelier aan het opwarmen is loop ik aan zee. De bui was precies voorbij toen ik op het strand kwam. De lage zon en lage bewolking maakte dat het leek alsof de zee op sommige plekken licht gaf. Wat een mooie groenen, blauwen, grijzen, gouden en witte kleuren gaf de zee en het strand. De maan had de zee helemaal terug getrokken, er was veel strand en de opgespoten pieren lagen aardig bloot. Echt een wandeling om te pierewaaien.
Terug in het atelier ga ik verder met een sneeuwuil.

Kerk uilen naar de Kerkstraat

Er mochten weer nieuwe werken naar Artacasa. Twee werken van tweedehands damast en papier uit mijn serie Schijnen in kwetsbaarheid. Een oehoe en een kerk uil. Vind ik dus heel leuk, om voor Artacasa in de Kerkstraat kerkuilen te maken. Verder dertien kleine werken uit mijn serie Rare vogels, die term bedacht ik overigens in de Corona tijd, een rare tijd dus rare vogels. Ook gemaakt op de naaimachine met nieuw naaigaren, tweedehands papier en textiel.

De maan boven de duinen

Nog meer uilen gemaakt uit mijn serie Rare vogels, gemaakt op de naaimachine van tweedehands papier en textiel. Vandaag twee keer een strandwandeling gemaakt. Eerst 's middags, gewoon mijn pauze wandeling. Weer iets langer dan de bedoeling was. Het licht was mooi goud en de maan kwam over de duinen heen gepiept.
Toen ik aan het eind van de middag de zonsondergang zag moest ik toch nog even gaan. Mooi rood. Het is bijna volle maan en soms doet dat iets spectaculairs met de kleur.

Roze tijden

Of het kwam door de roze zonsondergang, die ik vlak voor de online tekenworkshop van Mariëtte Ciggaar zag, of kwam het door het woord magie die ze gebruikte in de opdracht. Ik tekende, op de vraag teken waar je zou willen zijn, een wereld van de speelgoedwinkel Toys 'R' us op Times square New York in de sneeuwbol. In 2013 waren we, voor Teun haar twaalfde verjaardag, met z'n drieën in New York en daar werd ik betoverd door die speelgoedwinkel met midden in de winkel een reuzenrad.
Aan zee was het eind van de middag ook al zo betoverend en magisch. De zonsondergang leek wel een toverbol. Richting Den Helder was het blauw paarsig, boven zee oranje geel en richting Petten was het groenig. Daar moest ik in mijn tekening door beïnvloed zijn.
Verder werkte ik eerder op de dag door aan uilen van tweedehands papier en textiel.

Ik zie patronen

Tijdens mijn werk bekijk ik foto's en tekeningen van vogels. Ik ben al dagen bezig met uilen en als ik op het strand loop zie ik in het zand dezelfde patronen als die van de veren van uilen. De natuur herhaalt zich.

Zondag met zon en donkere wolken

Wandelen aan zee met een feest aan licht, donker, wind, water en wolken. Even m'n atelier in en vanmiddag op de thee bij mijn ouders.

Den Kunst & Co

Kunsthal 45 in Den Helder bezocht. Het is een bijzonder lelijke tentoonstellingsruimte, binnen is het steenkoud, het lijkt zelfs kouder dan buiten. Maar de expositie maakt veel goed. Iets korter dan ik zou willen kijk ik naar de tentoonstelling Kunst & Co. Als ik vanwege de kou mijn tenen en vingers niet meer voel ga ik de ruimte verlaten. Kunst & Co is nog te zien tot zondag 30 november. Er is onder andere goed werk te zien van Kees de Wal, Co van Gasteren, Marjoke van Kamp, Anne Marie Spijker en Cor van der Meijden.
Ik maak in mijn atelier werk uit mijn serie Rare vogels.

Lichten en luchten

Abnormaal mooi dat licht met die lucht aan zee. In de verte zie ik regen, dichtbij zijn de duinen gehuld in goud. Dan weer trekken wolken de lucht donker dicht. Ik wandel nog even en weet de hele tijd niet welke kant ik op moet kijken. Alle kanten zijn mooi. Ik (b)lijk rondjes te draaien op het strand.
Als je te maken hebt met vier seizoenen in één wandeling is het logisch dat ik toch nog net, terwijl ik terug het duin over ga, die hoosbui op m'n kop heb.
In m'n atelier maak ik nieuwe werken uit mijn series Rare vogels. De grote uil is af en niet ik op een frame van hout. Meeuw was al even af, ik nam nog een extra foto. 's Avonds volg ik weer fijn een online art journal workshop van Marïette Ciggaar.

Een (dr)uilerige zondag

De grote kerkuil en een heel nest kleine uilskuikens in de maak.

Jan Mankes expositie twee

Het is gelukt. Met dank aan de verlenging van de expsosities van Jan Mankes in Museum Arnhem en Museum Belvédère hebben we ze beide kunnen bezoeken. Wat een bijzondere exposities. Zoveel werk geleend bij andere musea en van particulieren. Ga ook kijken. Het kan nog tot en met 24 augustus.
Op de foto's is werk van Jan Mankes, Maria Roosen, Louise te Poele, Ted Noten, grote eikels in de boom naast het museum en standbeeld van Ignatius van Logteren te zien.