Strand & Land kunstmarkt Callantsoog

Dorpsactiviteiten, ik doe er aan mee. Zo heb ik ook een marktkraam op de Festivalmarkt Strand & Land op het Plein, het Dorpsplein van Callantsoog. Alles uit de kast, van m'n atelier, om een mooie kunst kraam te maken, ook met koopjes. Want dat hoort bij een markt. Nu ben ik niet voor koopjes qua handwerk en kunst. Wel voor opruiming in mijn atelier. Dus is er nieuw werk en zijn er koopjes te koop.
Klein werk heb ik al in plastic zakjes gedaan. Ja, stom. Ik weet het. Maar het is nog stommer als er vingers met mayonaise op mijn kwetsbare werk komen. Dus kocht ik met pijn in mijn buik plastic zakjes.
Zaterdag 11 juli van 12:00 tot 17:00 uur is de Kunstmarkt open. Welkom, kom kijken hoe ik met Mirjam Bakker als mijn buurvrouw winkeltje speel. Het voelt weer zoals toen ik Op had in Schoorl. Ik ben er toch dol op, op dat winkeltje spelen.
Vanavond had ik weer fijn een workshop van Mariëtte Ciggaar en nog verder op de avond was het feest met een dubbele regenboog. Die bleef ook lekker lang staan, hier in het dorp waar het altijd waait. Vandaag was het windstil. Dus een lekkere lange regenboogtijd.

Festival kunst markt

Op 11 juli sta ik met mijn werk op Festivalmarkt Strand & Land op het Dorpsplein van Callantsoog. Ik heb sets kaarten van mijn werk gemaakt. Een set van drie, vier of vijf kunstkaarten. Ik neem keramiek mee, zoals ontbijtborden met zee-ezels, bekers met Beermann er op, kleine handgemaakte plantenhangers en bekers uit mijn serie Zeee, geïnspireerd op de kust van Callantsoog.

Blauwdruck en Meer

Wat een goede teksten zag ik op de muren van museum More, ze hebben zich heerlijk op het woord more uitgeleefd. Ik vond het in ieder geval heel vermakelijk. Vandaag ging ik nieuwe werken brengen bij Blauwdruck in Zwolle. Heel veel nieuw werk en keramiek uit mijn serie Zeee. Mixed media werk uit mijn series Schijnen in kwetsbaarheid, Rare vogels en Stofwisseling. Allemaal gemaakt van tweedehands papier en textiel en op de naaimachine genaaid.
Omdat museum More daar, soort van, in de buurt is ging Mars mee. Dan konden we na Blauwdruck het museum bezoeken.
In museum More is nu de expositie European Realities, schilderijen van Bryan Ley en We've got MORE! Een expositie van nieuwe aanwinsten en andere topstukken uit de collectie te zien. Wat een fijn bezoek was dat zeg.
Bijzonder moderne aandoende schilderijen worden getoond in de bovenzalen. Die toch al honderd jaar oud zijn. Ik kan alleen maar denken aan mijn (oud)tante Jo, die in 1919 is geboren en hoe dat was toen. Een speciaal gevoel om aan mijn lieve tante Jo te denken en dan niet als mijn tante maar als kind en jonge vrouw.
Op de foto's is werk te zien van Ina van Zyl, Egdar Fernhout, Stina Forssell, een joekel van een zelfportret van Lise Sore en een stilleven met duiven van Ger Langeweg. En wat zie ik? Op dat schilderij staat een glas in bijna dezelfde vorm als één van mijn bekers die ik zojuist bij Blauwdruck heb gebracht. Wat is het leven toch een mooie cirkel en meer.

Knip eens in oud werk

Ontevreden keek ik er al een tijdje naar. Van het frame gehaald. Vandaag aan stukken geknipt. De mooiste delen bewaard. Daar kan ik misschien nog wat mee.

Interview in Textiel Plus

Het magazine Textiel Plus heeft ook een x in de naam. Ik denk aan mijn X die ik op mijn werk naai en aan vier x vier is vieren. Thema van deze uitgave is Oog voor natuur. Ik werd uitgenodigd voor een interview. Blij met het artikel. Een tijdje terug werd ik geïnterviewd door Moniek Spaans, wist de details waar we het over gehad hebben niet meer. Ze heeft er een mooi stuk van gemaakt.
Vandaag wandelen aan zee en administratie. Gelukkig lag het blad op tafel, kon ik er af en toe even in kijken.
Over x-jes geschreven, ook bij de administratie voor de belastingaangifte kwam ik aardig wat x-jes tegen. Ook minnen, plussen en procenten. Ja ook punten en komma's. Een heel scala aan tekens.
Ik blader nog een keer naar mijn interview in het blad met een de T, een X en een Plus. De administratie is bijna klaar.

Helden en rare vogels

Vandaag mocht er weer werk naar de winkel van museum Kranenburgh in Bergen. De mevrouw stond weer te juichen voor het museum, de museumwinkel en de kunstuitleen. De mevrouw is het kunstwerk Flora van Pauline Eecen. Die floreert lekker met me mee.
Natuurlijk na het inleveren van nieuwe werken een rondje museum gedaan. Er zijn weer nieuwe exposities, waaronder een hele grote van Folkert de Jong, sjonge jong wat een indrukwekkend werk. Ik moet zeker nog een aantal keren terug, want het duurde me te lang om te wachten op de koptelefoons om de verhalen bij de tentoonstelling te beluisteren. Eén verhaal lukte me wel, toen net twee mensen opstonden, greep ik mijn kans om een koptelefoon te bemachtigen. In plaats van Koning was ik als een piraat. Of ging het verhaal over een piraat? Hoe dan ook fijn om te zien en te luisteren.
Ik zat bij Folkert op de AHK, we kregen daar ook kunst- en cultuurgeschiedenis. Hij heeft bij die vakken (bij alle vakken eigenlijk) net iets beter opgelet dan ik. Want hij had een mooi verhaal in die koptelefoon gestopt. Ik met Koning als achternaam word toch altijd getriggerd door verhalen over veroveraars, helden, Koningen en Koninginnen.
Over Koninginnen geschreven, de expositie For Eternity met bijenwas van kunstenaar Tomáš Libertíny bracht me in verwarring. Is het gebruiken van bijen nu dierenmishandeling? Ik eet geen honing vanwege dat ik dat vind. Duizend woorden erover gelezen, de podcast met bijenexpert en wetenschappelijk directeur van Naturalis Koos Biesmeijer geluisterd om een helder antwoord te krijgen. Nog niet helder. Het werk is prachtig. Dat is helder. Hoe ik er tegenover sta is wazig. Het doet me in ieder geval iets.

Net iets moeilijker dan de Billy in elkaar zetten

Van mijn ouders kreeg ik verjaardagsgeld. Ik kocht een lasersnijder, en planten en gekleurde elastieken. De lasersnijder heb ik vandaag in elkaar gezet. Best een leuke puzzel. De Billy van Ikea is een eitje. Hier deed ik een halve dag over.
Na de expositie heb ik weer meer tijd om het ook aan het werk te zetten. Nu staat mijn hoofd er niet naar. Ik kijk naar de Youtube uitleg filmpjes en mijn hoofd zit in mijn atelier. Dat werkt niet. Dus na 6 juli ga ik er voor zitten.
Op verzoek maakte ik een klein werk, een Zee-hertje uit mijn serie Stofwisseling.

Expositie galerie De Kapberg

Vanmiddag met Teun en Mars naar mijn expositie gaan kijken in galerie de Kapberg, Egmond aan den Hoef. Teun was in Indonesië, dus kon ze niet naar de opening komen. Vandaag gelukkig wel, fijn. Ook fijn was dat ik een aantal stickers zag, van die oranje-rode. Deze-is-verkocht- sticker. Ook heel fijn.
Wil je ook nog gaan kijken. Dat kan tot en met 30 maart. Op vrijdag, zaterdag en zondag van 13.00 uur tot 17.00 uur.
Op de laatste zondag organiseren we, Suzanne van Baarsen en ik, een rondleiding. Wees welkom op de rondleiding langs onze expositie. Ik loop met je langs het werk en ik zal er wat over vertellen, over het proces en over wat mij bezighoudt. Ook zal ik dan tijd hebben om je vragen te beantwoorden. Mede exposant Suzanne van Baarsen zal je tijdens deze rondleiding meenemen langs haar geëxposeerde werk en je een en ander vertellen over wat ze doet en hoe zich dat ontwikkeld heeft. Ook Suzanne lijkt het leuk als je met vragen komt. Exposerend kunstenaar nummer drie Max Hofer zal ook aanwezig zijn voor het beantwoorden van vragen van geïnteresseerden. De rondleiding is dus op zondag 30 maart vanaf 15:00 uur. Welkom. Wij denken dat een uur genoeg tijd is voor de rondleiding en de vragen. We hebben uitloop tot 17:00 uur mocht dat nodig zijn. Lijkt mij wel gezellig.

Vrije opdracht

Begin november begon ik met dit werk. Als opdracht. Beetje gedwongen. Want het was via via en uit een vorm van beleefdheid ging ik aan de slag. Plus ik zit op ja zeggen. Het brengt me ook ergens. Mijn enthousiasme door overal ja op te zeggen. Na een tijdje werd het pas duidelijk dat het een misverstand was. Het was een soort van wens in de vorm van een compliment. Of andersom. Ja. Vast andersom.
Toen het vrij werk bleek, ging ik los. Waar had ik zin in? Dol op geiten en in mijn werk stop ik graag een grapje. Zeker in deze serie, serie Stofwisseling, die is immers geïnspireerd op het werk van Jeroen Bosch en als er ergens grappen in zitten dan is het wel in zijn schilderijen. Er kwam ook nog een neushoorn bij, met genaaide poten.
De tekening van de art journal workshop van gisteren kreeg kleur en ik maakte een kanari en sneeuwuil uit mijn serie Rare vogels.

De poten van het nijlpaard

Een opdracht die toch geen opdracht was. Ik was er al wel aan begonnen. Dus maak ik er vrij werk van. Via via kreeg ik het verzoek om werk op ongebleekte katoen met vaste afmetingen en soort van vaste afbeelding te maken. Want die persoon had ergens mijn werk gezien en wilde dat ook. Beleefd zei ik ja, want ja. Als je ja zegt kan het zo zijn dat het je ergens brengt. Soms op stomme punten, maar meestal goed en bovenal leerzaam. Ik zat eigenlijk enorm te mopperen, dat het me was overkomen, die opdracht. Waarom zeg ik niet direct nee op een opdracht? Ik ben dol op de vrijheid van zelfstandig werken. Op creëren en dat op eigen kracht en op me zelf. Niet geheel toevallig was het dus dat de opdracht toch geen opdracht was. Het bleek een bijzondere uiting van enthousiasme te zijn geweest.
Nu ik het toch maak ga ik er maar mee spelen, nu aan het spelen met de poten van het nijlpaard.

Zoete lieve Bossche bol

"Dat gaat naar Den Bosch toe, zoete lieve Gerritje." Een mini reünie van de Parade bij Inti. Vesten en truien passen en gezellig bijpraten. Doe dit al jaren en nog niet eerder nam ik Bossche bollen mee terug naar huis. Nu wel, van de beroemde Banketbakker Jan de Groot, hmmmm.
Verder ben ik in een werkproces voor een werk uit de serie Stofwisseling.

Klaar licht

Vandaag werk opgehaald bij Kunstuitleen Alkmaar. Expositie Ode aan het licht is weer voorbij. Net als mijn expositie met installatie met flessen. De flessen liggen in kratten in de tuin, om schoongemaakt te worden, te drogen en een plek te krijgen. Waar is nog de vraag. Voorheen werd de plek alsnog de glasbak. Nu de etiketten er zo moeilijk afgaan twijfel of ik al die honderden potten en flessen de glasbak in kiep.

Expositie in Villa Elize Open Monumentendag

Twee exposities heb ik tijdens Open Monumentendag. De ene met mijn installaties in de Turnhal in Ellecom en de andere in Villa Elize in Dieren. Hoe mooi die naam met mijn mixed media werk combineert. De Villa combineert ook goed met mij. Ik logeer namelijk ook in de Villa van Simone en Paul. Heerlijk onder de ridder en wat is het mooi. Alles is smaakvol gerestaureerd en ingericht. Enorm genoten van de gastvrijheid, gezelligheid, de mensen, de andere gasten, de kippen en de baby pauwen. Wat was het een fijne tijd.

Slapen in mijn expositie

Vandaag logeer ik in de prachtige B&B Villa Elize van Paul en Simone, in Dieren. Morgen mijn expositie in Turnhal Ellecom inrichten. Een warm ontvangst, en wat is het licht er mooi.
Logeren tussen mijn eigen werk en expositie voelt echt als een eer. Sowieso alles hier. Ik word helemaal in de watten gelegd. Wat fijn zeg.
De expositie met mijn installaties, waaronder Groei briljant waar ik al weken voor aan het werk ben, is te zien tijdens Open Monumenten dag (weekend) 14 & 15 september van 11 tot 17.00 uur. Welkom. Zelf ben ik twee dagen aanwezig in de Turnhal. Bij Villa Elize is dan ook een expositie te bezoeken met werk van Bho en mij, want het prachtige monument is te bezoeken tijdens het Open monumenten dag / weekend.

Een goeie werkbespreking

Onze penningclub had weer een bijeenkomst. Dit keer op een eiland op de Vinkeveense plassen. Via de Kunstuitleen Alkmaar, werk afgeven, ging ik er heen. Heerlijk, we hadden direct een volledig vakantieschema op één dag. Ons werkproces bespreken was nog nooit zo leuk. Eerst in een bootje, toen zwemmen, eten, werk bespreken, zwemmen, werk bespreken, eten, vuurtje stoken en weer terug varen. Wij hebben de beste club.

Bioluminescentie en iriserende dieren

Zomersalon van Kunstuitleen Alkmaar heeft als thema 'Ode aan het licht'. Mijn hobby camera gebruik ik graag om lichtpuntjes te verzamelen. Maar hoe ik dat vertaal in mijn mixed media werk, met dieren, dat wist ik lang niet. Natuurlijk ga ik op zoek naar lichtgevende en iriserende dieren om geïnspireerd te raken. Dat lukt.
Een tijdje terug riep een kind op het duin naar het strand beneden: "Doei Storm en Shadow". Ik denk naar twee honden, maar zeker was ik daar niet van. Heel inspirend, grappig, kinderlijk en mooi. Die ging in mijn notities op mijn telefoon. Ook omdat ik al een tijdje met Monique de Leeuw bezig ben om werk te maken voor een nog te organiseren expositie in het thema van de serie 'His dark materials' en dan omgezet tot 'Her light materials'. Dus dat werd de werktitel, Doei Storm en Shadow. Stiekem is dat de subtitel gebleven. Het werk heeft uiteindelijk de naam 'Luna en de glimworm' gekregen. Want in de nacht, het liefst met weinig lunalicht, kun je goed de bioluminescentie bij dieren zien. Zo weet ik nog hoe verrast en blij ik werd van de lichtgevende vuurvliegjes in het bos tijdens een werkweek met de leerlingen van de Hendrik Mol school. Vuurvliegjes kennen we ook als glimwormen. Maar eigenlijk is het een kever. Ook zeevonk is toch ook zo'n fascinerend natuur wonder. Een alg zo klein en zo'n groot lichtgevend wonder dat ze met z'n alle kunnen maken.
Op het strand kwam ik vanmiddag ook nog wat voorbeelden tegen van iriserende dieren tegen, een schelp en een vis. Die kleine vis zag ik omdat ik de focus heb op lichtpuntjes, en die schubben op de huid lagen daar te schitteren. Ik foto's nemen, zie ik het dier happen naar. Dus droge broekspijpen geofferd om de vis in het zeewater te brengen.
De expositie is dagelijks vanaf 20 juli tot 15 september te zien in de expositieruimte van Kunstuitleen Alkmaar, Bergerweg 1.