Zeee bekers

Voor Blauwdruck in Zwolle heb ik nieuwe bekers uit mijn serie Zeee gemaakt. Gister glazuurstook aan gezet. Deze bekers van zwartbakkende klei stook ik op 1130 graden, vanmiddag was de temperatuur onder de honderd graden en mocht de deur open. Altijd weer spannend en een verrassing. Vandaag soort van toverballen uitpakken en zo grappig dat de bos bloemen, bij de opening van de tentoonstelling gekregen van Rik, qua kleur overeenkomt.

Bekers uit de zee

Voor Blauwdruck glazuur ik nieuwe bekers uit mijn serie Zeee. Dag drogen en morgen glazuurstook.

Nog een keer - Tot wie wij zijn - Nog een keer

Na het zien van de voorstelling 'Tot wie wij zijn' van Joost Oomen, twee weken terug in theater De Kampanje in Den Helder, wilde ik het direct nog een keer zien. Meteen opgezocht dat hij 8 mei in de Vest in Alkmaar speelt. Steeds twijfelde ik of ik op een latere datum wilde gaan. Geïnspireerd door mijn vroege verjaardagscadeau appte ik Astrid en ja we gingen. Het werd haar verjaardagscadeau. Weer geraakt, geroerd en geïnspireerd door Joost Oomen zijn voorstelling. Zo veelzijdig en zo goed knoopt hij de voorstelling in elkaar en het leven van kiezen voor kunst in je oren. Ik ben fan.
Overdag deed ik maar weer aan nieten en gieten. Even op de foto gezet dat ik altijd gebruik wat er voor handen is. Om de genaaide pissebed in het midden van het ronde frame te krijgen zet ik vier streepjes. Voor de afstand gebruik ik het deksel van het krijtpotlood en ik vond de wolk die toen langskwam leuk en ook de bloemen in het Bolwerk, achter het theater.

Gieten, nieten en wandelen

Ohja en poetsen. Want werken met keramiek is een langzaam, tijdrovend en traag proces. Dus je kunt tussendoor allerlei andere klusjes doen. Dat deed ik dan ook. Voor expositie ben ik pissebedden aan het gieten en omdat ik toch bezig was heb ik de mallen voor bekers Zeee kokkel erbij gepakt om voor Blauwdruck in Zwolle extra voorraad bekers te gieten. Fijn dat alles buiten in zon met een stevige wind kon drogen. Niet alleen de gietklei in de mallen, ook mijn witte was. Super snel werkt dat hier aan zee. Je hoeft het amper op te hangen of het is al droog. Een fijn schoon bed ga ik zo in. Mijn rug heeft daar wel behoefte aan. Ik let zo nooit op als ik aan het werk ben. Vergeet alles. Ook te voelen. Dus dat schone bed zal mijn rugpijn goed doen.
Over schoon bed geschreven. De pissebedden van klei, die uit de gietmal kwamen, kregen vanwege de ronde onderkant ook tijdelijk een zacht bedje. Ik had stukken rest textiel in plastic zakken gedaan, zodat ze goed ondersteund konden drogen. Dat zag er gezellig uit.

Meeuwen en mallen

Extra gietmallen van gips bij maken. Anderhalve week terug was ik in Dreumel bij Veka voor een cursus gietmallen maken. Ik kan het wel. Maar stel het uit. Het is zo'n gedoe. Gips in een klei atelier. Het gaat slecht samen. Dus er moet nogal wat aan de kant om te zorgen dat er geen gips met klei in aanraking komt. Want dan is er bij het stoken risico op ontploffingen. Want om de gips blijft water, water zit zuurstof in, dat gaat koken en uitzetten en dan knalt je werk tijdens het stoken uit elkaar. Das slordig. Goed. Dus ik ging een cursus volgen om nieuwe mallen te maken. Sowieso doe ik dat eens in de zoveel tijd, mezelf een workshop cadeau geven. Een fijn cadeau vind ik dat, workshops. Vandaag ging ik na een flinke poets- en opruimsessie aan de slag.
Tijdens mijn strandwandeling haalde de vissers, op de vissersboot naast mij, net de netten omhoog. Zeebanket voor alle meeuwen van Callantsoog.

Toverballen bekers

Ik heb toverballen gestookt! Wat een geluk voelde ik toen de oven vanmiddag open mocht. Na iets meer dan vierentwintig uur mocht de keramiekoven open. Gestookt op 1130 graden en daarna nog een hele nacht en ochtend afkoelen. Blij ook met de input, mooi Nederlands woord, van Jorien van Blauwdruck Zwolle. Ze had wat kleur voorkeuren. Ik ging wat testen. Ze gaf feedback en nu is dit het resultaat. Kan niet wachten op de volgende stook. Jorien gaf namelijk nog meer input en feedback, om het maar in het mooi Nederlands uit te drukken.
Het voelt als magie, toverballen uit de oven maar dan zonder die rauwe tong van het zabbelen op het snoep.

Glazuren Zeee

Vandaag heb ik de oven uitgepakt, de bekers uit mijn serie Zeee zijn op duizend graden gestookt, de biscuitstook. Daarna op mijn manier, soort van precies zie de opschriften van de yoghurt emmers, glazuren aangemaakt en de bekers geglazuurd. Dag drogen en daarna de keramiekoven weer vullen en op 1130 graden stoken.

Roze bubbel

Half maart 2024 stopte mijn keramiekoven na een error ermee. Eén keer stookte ik buitenshuis en verder ging ik wachten of ik het zou gaan missen, dat keramiek. Ja dus. De monteur heeft nogal een chaotisch leven. Nam onderdelen mee naar zijn werkplaats en daarna ging zijn agenda aan de haal met mijn nieuwe spiraal. Maar sinds een week is mijn keramiekoven gerepareerd. Vandaag mocht de oven na de glazuurstook open. Wat een feest om dat glimmende glazuur weer te zien schijnen. Al vond ik het eergisteren, ongebakken mat en met zachte kleuren ook mooi. Zeker omdat de roze is kwijtgeraak tijdens het stoken. Opgebrand? In ieder geval mislukt. Ik kreeg een verzoek om bekers met roze te maken. Dacht dat ik dat wel kon en bakte direct een hele bups bekers met dat nieuwe zelfgemaakte glazuur. Knap achterlijk eigenlijk, dat ik dat gewoon deed. Want op de één of andere manier deed ik op de academie weinig (of geen) glazuurproefjes. Ik knikkerde ook deze keer gewoon wat wit en rood bij elkaar, deed wel nog m'n best om het op de onnauwkeurige keukenweegschaal te wegen. Schreef de percentages op de emmertjes. Maar helaas. Het is één grote soort van zeepbel geworden. Of glasbel. Misschien wel gasbel. Een roze bubbel. Geen idee wat er is gebeurt. Geen roze bekers in ieder geval.
Vandaag is het woord van Inktober Firefly/vuurvliegje en grappig genoeg lijkt de tekening op de bekers, of andersom.
Tussen de gelukte bekers zitten veel gele bekers, ik heb er al eentje voor mezelf in onze keukenkast gezet. Morgen zit mijn koffie daar in. Nu al zin in.

Zeee pier

Ja, ik mag weer kleien. Heerlijk. Het weer doet dat ik mijn werkplek vergroot naar de achtertuin. Ik maak nieuwe bekers uit mijn serie Zeee. Pronk servies geïnspireerd op de kust van Callantsoog in de kop van Noord-Holland. Nu mijn achtertuin. Dat had ik niet bedacht toen ik er in 2018, op speciaal voor José van strandpaviljoen Zilte Zucht, aan begon.
Na het kleien had ik weer fijn een online art journal tekenles van Mariëtte Ciggaar.

Op kleur leggen

Op de lagere school vond ik mijn doos met potloden zo mooi gesorteerd, dat ik ze na het gebruik altijd precies op de juiste plek terug legde. Vorige maand kreeg ik van Marcel een doos met goede kleurpotloden. Na gebruik deed ik ze zomaar ergens terug in de doos. Het frustreerde toch. Dus heb ik vandaag de plek in de doos genummerd. En zelfs bij de puntenslijper heb ik de naam geschreven.
Mooie kleuren zonsondergang de afgelopen dagen. Bijzondere zonsondergangen zijn na drie jaar soort van gewoon dat ik er eigenlijk niet eens altijd meer naartoe loop. Vanavond wel.
Voorraad Servies Zeee bekeken en er wat van uit de kast gehaald. Er was vraag naar. Morgen maar weer eens wat nieuwe voorraad gaan maken.

Uit gebakken

De keramiek oven mocht uitgepakt. Zelfs met mijn festival benen had ik zin om er heen te rijden. Altijd zo benieuwd. Mijn werk was te gast, want mijn oven gaf een error.
Op de één of andere manier gaat bakken van keramiek samen met bakken van taart of brood. Vandaag was het brood.
Na het Paaspop festival waren ineens allerlei bloemen opgekomen. Een goede combinatie met mijn bekers uit serie Zeee, een tuin met bloemenzee.

Koffie, keramiek en cake

Voor twee verzoeken ben ik bekers aan het gieten. Dat gaat prima buiten. Buuf Ank komt morgen met de Vrouwen van Nu. Als traktatie voor bij de koffie morgen, voor de dames, bakt ze koek. Nu bracht Ank cake. Voor ons. Mazzel dat ik alleen ben. Eet ik heel de dag cake. Drie dagen achter elkaar denk ik. Hmmmm. Echt de meest verrukkelijkste cake ooit, ook dat nog. Natuurlijk zie ik een uil in de afgesneden plak. I see faces. Speciaal voor de twee groepen die morgen komen heb ik door heel het huis een expositie met mijn werk ingericht.
Het valt me de laatste dagen op dat mijn eten er vaak uitziet als een gebakje of een cadeau. Dus zet ik het maar op de foto. Lichtpuntjes aan mezelf geven.

Kleuren zee met Pip

Samen met Pip de oven uitpakken en meteen wat foto's nemen. De zon piept af en toe door de wolken. De zee en de kust hebben zoveel kleuren, ook hier in de kop van Noord-Holland. Dus daarom meer kleur toegevoegd aan pronk servies serie Zeee.

Bekers glazuren

De bekers 'Kokkel' met de nieuwe kleuren zijn voor een groot deel door de Zusters van Zo op Johanna's Bos verkocht en het andere deel ging naar Blauwdruck in Zwolle. Dus mocht ik nieuwe bekers maken. Spannend of het weer zo goed lukt. Derde keer al met deze nieuwe kleuren. Ook nog wat bekers 'Pier' in witte klei met blauwtinten glazuur.
Vandaag drogen en morgen glazuurstook stoken op 1130 graden. Dat is ongeveer de maximale temperatuur wat de zwartbakkende klei kan hebben. Lekker helemaal dicht bakken. Om een mooie donkere kleur te krijgen met die lekkere kleuren glazuur. Ben benieuwd.

Schuren bekers pier

Op verzoek maak ik nog extra bekers van serie Zeee. Pier is een grote beker. Lekker voor grote koffie, thee, water of als je wilt melk. Zelf drink ik nooit melk en eigenlijk altijd warme dranken. Behalve pils of bier, of als ik ergens ben en ze geven me koud water, brrr. Ik krijg eigenlijk altijd direct de hik van koude dranken. Ohja, ik drink ook wel eens een gin tonic, ook koud. Krijg ik niet de hik van. Misschien krijg ik de hik van grote slokken koude dranken. Gin tonic sla ik meestal niet direct helemaal achterover.
De oven staat al aardig vol met andere bekers uit de serie Zeee. Ook grote bekers, lang eigenlijk, de Kokkel XL. Deze nog even afwerken, nat schuren, dag drogen en daarna stoken.