Parade uil

Vandaag krijg ik een kaart met uilen in de bus. Wat een toeval, nu ik al een aantal dagen uilen uit mijn serie Rare vogels aan het maken ben.
Vanavond naar de Amsterdam. Voor altijd favoriete festival plek, de Parade. Ik zag de voorstelling van de Aston Brothers. Zij deden een compilatie. Ik zag ook Amfibie van Thor Braun, in Zaal 4. Wat een knappe gast is dat toch. Een solo voorstelling met kikker en fantastisch beeldende teksten. Ik zat voor een klein half uurtje in zijn bizar bijzondere hoofd. Mijn gedachten maakten verbindingen met beelden die ik op mijn netvlies heb opgeslagen. Zoals de twee parende kikkers die ik 20 maart op straat dood aangereden zag. Wat is Thor Braun goed met tekst, vertellen, puurheid en beeldende kunst.

Vliegerfeest en Parade festival

Joost Oomen viel in en op

Of ik mee ga naar de Parade. Mars gaat, Teun is aan het werk. Ik bekeek het aanbod. Ja, Wart speelt. Ik ga mee. We begonnen met het toetje. Cheesecake. Of toch niet. Eerst een sapje bij The Juicy's. Tickets gekocht voor voorstelling Stripped. Want had ik me nu zo vergist? Voorstelling met Wart Kamps nergens meer te vinden. Gegeten bij La Cantine, de door Paulien Cornelisse geprezen, gegrilde bieten steak, en de cheesecake.
Stripped vind ik een indrukwekkende, spannende voorstelling vol acrobatiek. Bizar knap. Ook de samenwerking met de man in het donker die de touwen in handen heeft. Wat een spierkracht en beheersing daarvan. Poëtisch, romantisch en dramatisch.
Rondje over het veld. Roept de Parademaker voor Casa Mondo: "Vanavond geeft Joost Oomen een voorstelling in deze tent!" Mazzel dat ik mee was. Super leuk, grappig, inspirende voorstelling. Ik ben fan van Joost Oomen.
Kwam ik toch niet voor niks voor Wart. Een mooie opgestaan plaats vergaan voorstelling.

Ik trek een rode lijn

Na vier dagen een groot gevoel van vrijheid te hebben gehad, doordat ik met onze logee door Callantsoog, Schoorl, Den Helder, Texel en Amsterdam trok en samen met haar drie voorstellingen op De Parade bezocht, voelde ik na haar vertrek dat ik een beetje los was geraakt van protesteren. Los van het protesteren tegen de afschuwelijke strijd, hongersnood en oorlog in Gaza. Met dat vrije en machteloze gevoel zit ik in mijn atelier. Wat wil ik doen? Me verbinden aan een tegen geluid. Een rode lijn trekken. Dat doe ik via mijn naaimachine. Door een strook ongebleekte katoen. Het is een teken van vrede.

Pauw en de gouden mus

Parade logeer vriendin is weer naar huis. Met Marianne was ik woensdag op De Parade. Ik ken haar ook van theaterfestival De Parade, van met name toen onze kinderen klein waren en we vaak met z'n alle over het terrein gingen en met zoveel mogelijk Parade-kinderen voorstellingen bezochten. Dus terug in mijn atelier maak ik als eerste een mus, een gouden mus. Een mus uit mijn serie Rare vogels, van tweedehands papier en textiel, met gouden naaigaren. De mus is verbonden met de Parade. Als je goed kijkt zie je de vogel overal op het terrein. Voor je binnen bent al. Tijdens het gala, gevierd op de laatste dag van het Parade seizoen, wordt de Gouden Mus uitgereikt aan talent, een inspirerende voorstelling, publiek of alle voorstellingen.
Ook maakte ik een pauw. Die is met de Parade verbonden. Ook met Mieke, die ik ook daar leerde kennen toen ze met Mars in De Fontijnbar werkte en ik in De Bogen, Café Correct.
Van Teun kreeg ik voor mijn verjaardag bloemenzaden. Tot vandaag heeft het bijna niet geregend, dus na het zaaien heb ik een maand lang elke dag twee keer de zaden water gegeven. En jawel! Ik heb bloemen. Nu gelukkig even pauze. Want een aantal dagen regen, is de voorspelling.

De Parade Amsterdam

Natuurlijk gingen we ook naar de Parade, want daar leerde ik Marianne kennen. Haar partner is Bart en die is de broer van The Juicy sisters. We dronken heerlijke sap bij The Juicy's, aten bij Tante Naan, een voor mij nieuwe eettent, dus daar gingen we eten. We genoten van onze route langs herinneringen, even achter de schermen bij Henny. Kletsen voor haar caravan en de mobiele toilet bezoeken was toch wel mijn favoriet van de dag. Of toch niet. Nee. Dat was leuk, omdat het zo speciaal was. Even op de camping zijn zoals vroeger. De voorstellingen zien, dat deden we vroeger veel samen. Zeker de dansvoorstellingen. Onze kinderen waren er dol op. Tientallen keren werden de shows bezocht. De luxe van een Parade medewerkerspas. We zagen drie voorstellingen, eentje met Sanne Vogel, want we waren erbij dat ze begon, Vergane glorie, tranen zwollen in mijn ogen op bij het einde van de show. Daar zag ik Sanne Vogel zoals ik haar heb leren kennen, toen ze iets van 16 jaar was en heel de tijd waar ik haar ook zag in een spagaat ging. In de Brand toren zagen we dans, of in ieder geval een fysieke voorstelling op het ritme A Cor Vermelha van Heavy Hitters en Johnny van 155 in Luc zijn tent De Reizende Schouwburg. Ook dans, spectakel en veel synchronisatie. Enorm genoten met mijn Parade vriendin.

Op een Texels wolkje

Het was wolken dag vandaag. Met Marianne ging ik fietsen op Texel, mijn online art journal workshop van Mariëtte Ciggaar deden we samen en als afsluiter nog een stukje langs het strand van Callantsoog.
Ik keek heel de dag mijn ogen uit, naar boven. Wat een prachtige wolken waren er vandaag. Als toetje waren ze ook nog mooi rood.
Op Texel fietsten langs Landgoed De Bonte belevenis, een mooie expositie in Het Boetje van Klemat, aten soep bij Strandpaviljoen twaalf en fietsten terug naar de veerboot, terug naar het dek om van de meeuwen, de wolken en de zee te genieten.

Perry en de Parade

Perry viert zijn 50e verjaardag waar we ons thuis voelen. Dat is op de Parade. Die staat nu in het Westbroekpark in Den Haag. We vieren het bij Merijn en daarna met z'n alle in de zweef.

Woest en waterig

Zo voel ik me en de zee doet mee, een gesprek in de ochtend. Verwerken van een verlies. Alles van dertig jaar terug tot nu komt even langs. De Parade verbindt, er is een band, een rood lint, als een rode draad door mijn leven. Dan doet het pijn als er weer iemand wordt weggetrokken. Dag Erik.
's Avonds een fijne online tekenles van Mariëtte.

Dag lichtpuntje

Lichtpuntjes, ik zoek ze, jij maakte ze. Jij lied het podium stralen. Dag Job. Ik loop vanmiddag langs het strand en heb het nummer Poison arrow van ABC in mijn hoofd. In de Doorzak, na het werk op de Parade, zong je dat gekscherend naar mij. De tekst had jij iets aangepast:"Who broke my heart? Judith, Judith." Mijn naam hoorde jij in dat nummer. Wat was het toch leuk om je te zien en te spreken. Je puurheid, rust, humor, rechtvaardigheid, soms wat streng, en altijd sterk verbonden met de Parade en alles daaromheen. Betrouwbaar en leuk.
Het nummer is voor altijd verbonden aan jou en de Parade. Je was van het geluid en licht, dat was er vanmiddag in overvloed. Het was een spetterende show, met hagel, zonnestralen, wolken met gouden randjes, een regenboog en er was dat liedje over een gebroken hart. Ik drink snel eens een biertje op je.

Opening expositie Bluette

Blauw, Mariëtte, waterverf tekeningen en expositie maakt in Mariëtte Ciggaar haar hoofd de woest romantische titel Bluette. Wat kan zij toch goed tekenen. Bluette is te zien in Breukelen bij Galerie Peter Leen.
Voor de opening moest ons haar goed los gewaaid en huid gezandstraald. We wilden er natuurlijk stralend en stranderig bij staan.

Zoete lieve Bossche bol

"Dat gaat naar Den Bosch toe, zoete lieve Gerritje." Een mini reünie van de Parade bij Inti. Vesten en truien passen en gezellig bijpraten. Doe dit al jaren en nog niet eerder nam ik Bossche bollen mee terug naar huis. Nu wel, van de beroemde Banketbakker Jan de Groot, hmmmm.
Verder ben ik in een werkproces voor een werk uit de serie Stofwisseling.

Weekendje België

Met z'n drieeën gingen we naar België. Eerst naar Antwerpen en daarna naar Gent. We mochten bij Bart, Marianne en Jules logeren. Die we kennen van theaterfestival De Parade.
Wat een leuke stad is Gent. In 1994 stonden we tijdens de Gentse Feesten met De Parade in Gent. Wat een feest was dat.
Met Bart liepen we een mooie stadswandeling. We gingen ook langs bij het park waar we toen stonden. Natuurlijk ook het beroemde schilderij Het Lam Gods in de Sint-Baafs kathedraal bezocht en chocolade en friet gegeten.

Dag Jacob

Met een Italiaans ontbijt geniet ik van het begin van de dag. Koffie met appeltaart, was over van mijn verjaardag van gisteren. Daarna namen we met een volle zaal afscheid van Jacob. Een prachtige vent, met luide stem, grappig met een kleine treiter humor in de achtergrond, een gouden hart, voor altijd een kind. Voor hem was ik dan ook altijd 'de moeder van Teun'. Mijn naam of verdere rol was onbelangrijk. Hij was dol op kinderen, alle kinderen. Hij was ook dol op het leven, spelend, soms vervelend, een heerlijk mens en jammer dat ik zijn laatste optreden heb gezien zonder het te weten. De spreekstalmeester van de zweefwedstrijd op De Parade, een enthousiaste man. Jacob met zijn koe Helena.
Het is nu de tijd van de Sint-Jacobsvlinder rupsen en ik probeer een brug te slaan, lukt niet. Dag Jacob. Genoten van een groot mens.

Water, waterverf en watervogels

Tja, of het nu de waterverf werken van Mariëtte Ciggaar waren of mijn werk met watervogels die aantrekkingskracht op de regen hadden. Op de lentemarkt in Breukelen kwam rond half twee het water met bakken uit de lucht. We hebben wel een leuke dag gehad. Lekker oude koeien uit de sloot halen, over water geschreven, die herinneringen van onze tijd bij theaterfestival De Parade. Waar we honderd jaar terug elkaar hebben leren kennen. Mooie tijd en goede vriendschappen zijn daar voor altijd ontstaan.

Buiten niet vieren

Jarig met zonder verjaardag. Mars is jarig en dat vieren we niet. Hij schildert met dit heerlijke lenteweer het (nieuwe) huis van Teun. Ik bak taart en 's avonds koken Iete, Teun en ik voor hem. Vanwege de afgelopen reis van Mars en Teun naar Azië is het (weer) laksa soep. Het is dat mijn favoriete temperatuur 21 graden is, anders zou ik ook naar Thailand gaan voor die soep. Heerlijk.
Lekker makkelijk was het om heel Marcel zijn wensenlijst compleet te geven. Er stond namelijk maar één item op, een rare vogel van mij. Gestikt op een wit t-shirt. Voor deze koolmezen, ik maakte er direct drie, want groot verpakking t-shirts, gebruikte ik eerst een stempel die ik nog had van de verkoop Rare vogels op de Winterparade. Daarna naaide ik de vorm over met zwarte garen.
Met zonder het echt te vieren was het een fijne verjaardag met als extra feestelijkheid het stralende lenteweer.

Cadeau voor madame Henny butterfly

Voor Henny haar nieuwe huis maakte ik een cadeau. Ze is dol op vlinders. Omdat ik volgens de mevrouw van de garen winkel in mijn gouden periode zit maakte ik de vlinder met gouden garen.

Buiten op de Winterparade

Wat was dat fijn, vijf dagen op de Winterparade. Na dag één moest ik mijn verwachtingen of onwennigheid bijstellen en aanpassen. Heb ik altijd. Met vragen zoals, waarom ik ook al weer bedacht dat dit leuk zou worden. Nou dat werd het wel. Zulke lieve warme reacties. Fijne ontmoetingen en heel veel complimenten. Een aantal kritiekpunten. Maar die blijken achteraf eigenlijk mijn bewuste keuzes. Zo zei een man dat ik te veel toonde. Dat het daardoor niet exclusief leek. En deelde nog wat verkooptechnieken. Nou, na een dag dat te laten bezinken wist ik het. Ik hou van veel en van heel veel. Dus zat hij zijn eigen voorkeur op mijn expositie te plakken. Ook wil ik graag mijn werk tonen. Er geld mee verdienen. Dat ook. Kijken mag ook en dat lukte goed. Heel veel kijkers langs mijn werk gehad. Soms met lieve woorden, soms met een glimlach of een bedankje. Ondanks de kou, regen, wind, winter, lekkende tent, stroomuitval en schade aan mijn auto (door een heuse hit and run die de winst egaliseerde) kwam ik elke keer vol energie terug. Veel geleerd, veel gerepeteerd en heel veel echt contact. Het was precies waarom ik al sinds 1993 van de Parade hou.