Ontroerend rood aangelopen

We liepen vanaf het huis van Henny naar het Museumplein. Van alle kanten stroomden de mensen in rood naar het beginpunt. Bijzonder om te zien en te beseffen dat er zoveel mensen uit verschillende hoeken zich naar één doel bewegen, vrede. Vandaag trokken ongeveer tweehonderdvijftig duizend mensen voor de derde keer een Rode Lijn door de straten van Amsterdam. Het 'Rode Lijn-protest' werd onder andere door Amnesty International en Oxfam Novib georganiseerd. Een indrukwekkende demonstratie om van de Nederlandse regering actie te eisen tegen Israël om het genocidale geweld en de bezetting in Gaza te stoppen. Een tocht door de straten van Amsterdam met lange stiltes tijdens het lopen en hard geklap, geschreeuw, gejoel, getrommel en vooral voelde ik dat we met een rode lijn verbinding met elkaar maakten.
Ontroerend, verdrietig, verbindend om dit met een massa uiteenlopende mensen op een druilerige zondagmiddag te kunnen doen. Op vele spandoeken en demonstratieborden was 'Wij zijn met meer' te lezen en zo is het. Mensen die voor vrede zijn zijn altijd met meer. Het woord van Inktober voor vandaag, 5 oktober, is Deer/hert.

Damastbloem aan zee

Mijn nieuwsgierigheid maakt dat ik allerlei 'wat is het?' apps op mijn telefoon heb. Ik heb een app voor vogelgeluiden, Merlin Bird ID en een app voor planten en dieren, ObsIdentify. Heel fijn om tijdens het wandelen bij de hand te hebben. Of gewoon in je eigen tuin, zoals bij nieuwe bloemen in onze voortuin. Het is een damastbloem! Nou ja! Ik werd er gelukkig van. Eerst van die bloemen en toen van het antwoord van de app: damastbloem. Nu nog onderzoeken waar de naam vandaan komt. Dat vergat ik even in mijn enthousiasme. Ik had voor vandaag geen idee dat de bloem bestond. Zo leuk om als kunstenaar die met tweedehands damast werkt, nu ook bloemen in de tuin te hebben met die naam.
Dat was overigens niet het eerste waar ik enthousiast over was vandaag. Al een paar dagen heb ik het idee dat er heel veel gezoem in onze tuin is. Vanmorgen ging ik op onderzoek. Toen bleek dat de esdoorns in onze tuin een trekpleister zijn voor insecten, zoals bijen en dikke hommels. Absurd hoeveel soorten ik zag. Ook van die gezellige met een dikke bontjas aan en de achterpoten vol bolletjes stuifmeel.

Roodborstje en damhert

Hoe sterk is dat toch, de Teletubbies van televisie. Elke keer als ik een heuvel of duin zie met een geel en oranje gloed erboven denk ik: 'Tijd om dag te zeggen.' Of: 'Nog een keer'. Zo ook weer vandaag.

Hertshooi

Hert zit er in. Sint Janskruid is een familielid van Hertshooi. Alles is hert de afgelopen dagen. Damhert, Edelhert en Hertshooi.
Aan het eind van de middag zag ik, vanuit mijn atelier, zo een mooie lichtblauwe lichtbundel boven de duinen. Dat ik er, voor de art journal workshop, nog even uit moest en het duin op liep voor een foto en om het moment mee te maken. Op het duin staat een verlichte kerstster. Het maakte een mooie combinatie met de streep boven zee.

Hert is de tijd van het jaar

Het hert lag al een tijdje klaar om gebruikt te worden, hm das wel een rare zin. Een bladzijde uit een prentenboek met afbeelding van een edelhert lag al een poos op mijn te doen stapel. Nou echt mooier wordt de zin niet. Oh en als je het dan verkeerd leest, dan is alles dubbelzinnig. Nou goed, het was even heerlijk helder met zonlicht. Zo fijn.
Nog meer tijd van het jaar werk gemaakt, namelijk een roodborstje. Niet van deze tijd, wel gemaakt zijn zwaan, en wielewaal. Gewoon altijd favoriet. Zwaan vanwege dat we er vroeger eentje hebben grootgebracht, die kwam aan de deur gebracht. Zo uit de fietstas, met de vraag of wij familie Koning waren. Ja, dus dan kunnen jullie deze jonge zwaan opvangen. De wielewaal vanwege het gesigneerde boek Wielewaal, van Hans Dorrestijn. Gekregen van Mieke. Dat is zo'n leuk boek, en dan ook nog eens gekregen van mijn lieve vriendin Mieke, daardoor is de wielewaal ook een favoriete vogel geworden.

Laatbloeiers en tekenworkshop

Er komt van alles op in de tuin, niet alleen zijn het laatbloeiers, ook vroeg opkomers. De tuinpeterselie heeft allemaal zaadjes achtergelaten en nu ontkiemen ze al. Interessant. Verse kruiden met de kerst.
Ik ben ook een onderzoek aan het doen met vlinders en dozen van karton van de kringloopwinkel. Aan het eind van de dag tekende ik mijn wit porseleinen pot met hert, paddestoelen en eekhoorn, een aantal keren tijdens de Art Journal workshop van Mariëtte Ciggaar.

Nieuwe werken voor Artacasa

Vlak voor mijn reis naar Valencia mag ik nog nieuwe werken uit de series Rare vogels en Schijnen in kwetsbaarheid brengen bij Artacasa. Fijn dat mijn werk daar zo goed verkoopt. Morgen lekker op reis, met extra's geld voor traktaties, jeeeeejjjj! Dank Wiebke voor de fijne samenwerking.

Het Dieren bos

In Dieren ging ik mijn werk en nog vier kratten met glaswerk halen. Mijn twee exposities vaste niet in één keer in mijn auto. Onderweg zie je de natuur veranderen. Vandaag had ik tijd. Dus ging ik nog een wandeling maken in het bos. De tip die ik kreeg bleken vele met mij gekregen te hebben. De rit naar De Elsberg was prachtig. Een machtig mooi bos. Bij de parkeerplek aangekomen vond ik het al heel druk. Raar, het was immers zes uur, en dus etenstijd. De berg opgelopen en aangekomen bij de observatiehut zie ik een grote kudde aan telelenzen. Met bijbehorend geluid, prrrr, prrrr, trrrrr, trrrr. Hele tritsen foto's werden er achter elkaar geschoten. Het was blijkbaar erg mooi daar beneden. Met vooral veel herten. Dat nam ik aan. Ik zag immers niks. Want ik stond achter dikke rijen verrekijkers, telelenzen en mensen.
Nog even geprobeerd om op mijn tenen te gaan staan. Ik zag wel een mooie groene vlakte, verder had ik geen zoomlens in mijn eigen ogen. Dus ik stapte uit de hut en zag meteen een vliegenzwam. De eerste, mijn eerste van het jaar. Heel fijn.
Verder terug richting de auto hoor ik een soort fazant, gemixt met het geluid van een kraai….. Zou het? Ja! Ik zie gewoon twee raven vliegen! Zo tof. Nog nooit gezien. Ja, misschien als kind. Maar dat was toen niet heel boeiend, of zo. Was geen bewuste observatie. Aan de andere kant van de raven staan drie mensen, foto's te nemen. Ik blijf staan en word gewezen op de aanwezigheid van reeën. Lukt niet echt ze scherp op de foto te zetten. Heb immers een gewoon klik-klak fototoestel.
Nog verder terug richting mijn auto zie ik in het bos een X van bomen. Liefde in het bos.

Weer een fijne Marktplaats excursie

We gingen weer wat halen voor ons huis. Dit keer een jaren zestig bed. Past zo leuk bij ons jaren zestig huis. We kregen er een mooi uitzicht op damherten bij. Toen ik er foto's van ging maken zag ik ook nog een konijn. Ook altijd fijn.
Wij hadden niet alleen de allerkleinste klaproos van de wereld in onze tuin, vandaag bleek dat we ook de hoogste witte Honingklaver van de wereld hebben staan. Gewoon een paar tegels voor de loodgieter er uithalen, niet terug leggen, want misschien moet het nog open en nu staat vol bloemen. Die tegels gaan niet meer terug. De witte Honingklaver is 240cm en ik las bij de beschrijving op internet dat de hoogte tussen de 50cm en 150cm is. Om te gieren. Om maar een bruggetje te maken naar de Giervalk die ik maakte.

Samenwerking in Dieren

Een nieuwe samenwerking met Simone in Dieren. Al eerder organiseerde ze een expositie met mijn werk tijdens Open Monumentendag. Voor deze nieuwe samenwerking heb ik nieuw werk gemaakt. Speciaal met dieren uit de bosrijke omgeving. Samen hebben we werk uitgezocht voor de expositie in Dieren. Dat is toch een goede plek voor mijn werk. Om dat te vieren mocht ik logeren in de B&B Villa Elize. Heerlijk in de watten gelegd door Simone.
Op mijn kamer stond ook een platenspeler. Nieuwsgierig wat de vorige gast had gedraaid liep ik er op af. Ja hoor... David Bowie zijn LP Space Oddity lag er op. Das toch toevallig. Mijn favoriet. Plus wat ook leuk was, gaan slapen en wakker worden met een kunstwerk van mij boven het bed.
Bij vertrek keek ik nog even om en zag het hoofd van een ridder vanuit het huis naar beneden kijken. Hoe bijzonder is dat! Dol op ridders, komt vast omdat ik in de (ridder) Magnusstraat geboren ben. Top detail.

Goede zelf zorg

Vanwege atelier bezoek van Vrouwen van Nu had ik verse koemelk in huis. Voor in hun koffie. Best veel over en ik drink geen melk. Mars op reis, dus wat doe ik er mee? Ik kook nog steeds voor teveel personen, dus ook rijst over. Rijstepap met koemelk dat lust ik graag. Dus twee ochtenden eet ik rijstepap met rozijnen en kaneel als ontbijt. Hard werken voor nieuwe expositie en goed voor mezelf zorgen. Dus ik geef gebakjes in de vorm van eten cadeau aan mezelf, hmmmmmmm.

Lente bloemen

Soms gaat er werk onder het (torn)mes. Dan staat het me ineens tegen en ga ik het recyclen. Dat deed ik afgelopen dagen. Heb er drie nieuwe werken voor terug gekregen, gemaakt, hersteld, vermaakt. Met veel bloemen. Want met één keer 'met zonder jas' is het ineens lente.

Dubbel recycling

Met hulp van Floortje Bakker en tips van Maartje van den Noort zijn er nieuwe kaarten van mijn werk gemaakt. Op heel mooi dik en grof papier. Een set van 10 kaarten is nu te bestellen bij Op. Ik liet een kleine oplage printen om eens te testen of het werkt. Vandaag na een bestelling van zo'n kaartenset direct maar de setjes klaar gemaakt. Het voelde alsof ik weer bij de schoolkrant aan het helpen was. Lekker allemaal stapeltjes maken.
Daarna heb ik twee werken van hun frame gehaald en uit elkaar geknipt. Soms ben ik ontevreden. Dan recycle ik zelfs mijn eigen werk.

Hert werk

Wat ben ik toch hert aan het werk, haha. Zoals altijd hoor ik bij de term 'hert' de stem van een vriend van vroeger, die mij corrigeert. Het gaat mij nooit lukken. Ik ben geen autistische man die denkt een vrouw te kunnen verbeteren. Rot op. Wat kan mij het schelen. Hert of ree. Bambi of niet. Ik vind hert nu eenmaal een mooie term. Mooier dan ree. Nee ree. Ree nee.
Aan het werk. Zo overtuigd als ik vroeger was over bepaalde uitspraken. Met zoveel vertrouwen dat ik kan zeggen dat het aan me reet zal roesten of een ander meer correct is dan ik ben. Beroert in taal, soft en sloom. Mijn ballen onzichtbaar. Liever tomatensap dan bier. Nou en. Ik maak sprookjes met de handen in de zij en de buik naar voren.

Werken in weelde

Flink door te werken aan nieuwe werken uit de serie Stofwisseling, nam ik me voor. Doe ik. Ik ben namelijk goed in afmaken. Een maand of twee voorbereiding ging er aan vooraf. Ook nam ik voor om te voelen en te luisteren. Luisteren naar mijn voorkeuren en m'n oren sluiten voor voorkeuren van anderen. Te doen waar ik van hou. Te maken waar ik dol op ben. Het werk is wonderlijk, vrij, fantasievol en mij.
Geniet er van. Natuurlijk wel spierpijn in armen. 's Morgens een reminder dat ik hard heb gewerkt en daar weer zin in heb. Werken in overvloed aan voorkeuren.