Poppy in de wind

We wonen sinds drie jaar in klaproos walhalla. De zandgrond hier aan de kust van Callantsoog, is uiterst geschikt voor klaprozen, papavers en stokrozen. Allemaal favoriete bloemen van mij, die ik jaren in onze tuin heb gewenst. Nu hebben we ze, in allerlei kleuren.
Soms wel moeilijk op de foto te zetten, want aan de kust staat er toch vaak wat wind. De Jeroen Bosch en of Pieter Bruegel figuren heb ik gemaakt van borduur testen en resten van Dorien. Een experiment waar ik nog verder aan werk.

Exact werk

Voor de expositie in de aula van Oldskoel Burgerbrug, 5 & 6 juli, ben ik aan het werk en haal mijn inspiratie uit mijn middelbare schooltijd, water, biologie, exacte vakken, heldentroost, draadkracht en de natuur. Vandaag zie ik het oude biologielokaal weer voor me. Enorm inspirerend. Ik was zo dol op ontleden. Potloden door het hart steken om te zien hoe de bloedsomloop door het hart gaat. Ik vond en vind dat fascinerend.
Van Dorien kreeg ik borduurwerk test lappen mee, en de vrijheid om er mee aan het werk te gaan. Dat lukte. Een soort speeltuin, freakshow, onderzoekslaboratorium en rariteitenkabinet werd mijn werkplek en mijn hoofd. Heerlijk.
Na het werk nog snel een frisse duik in zee om daarna weer fijn een online art journal les van Mariëtte Ciggaar te volgen. Na het eten languit in de tuin omhoog staren naar het wolken- en vogel vreetfeest. Uit onze tuin waren de mieren afgelopen woensdag al uitgevlogen, de rest van de mieren uit het dorp deed het vanavond. Bruidsvlucht en meeuwen diner.

Nog een beetje kleien

Bekers gieten uit mijn serie Zeee en drie nieuwe werken uit mijn serie Stofwisseling opgespannen. Het is vochtig buiten. De mallen zijn 's nachts niet goed gedroogd. Dus duurt het langer voor de gietklei hard is, de beker uit de mal kan en de volgende beker gegoten kan worden. Dus geduld oefenen en tussendoor in mijn atelier tweedehands boeken doorbladeren en nieuwe plaatjes uitscheuren.

Verschrikkelijk druk

Vanmorgen kwamen er op sociale media van alle kanten berichten op mij af dat deze dag goed ingevuld moet worden. Want anders moest je vier jaar wachten. Ik deed mijn best om onzinnige dingen te gaan doen. Of juist helemaal niks. Hoezo zit dat toch in mij? Tegendraadsheid. Het lukte eerst vrij aardig.
Daarna werk gemaakt uit mijn serie Stofwisseling. Dat is een serie geïnspireerd op het Antonius drieluik van Jeroen Bosch. Dat werk kan ik niet altijd maken. Het vergt iets van me. Wat weet ik niet. Ik kan het gewoon niet zomaar maken. Vandaag dus wel. Komt vast door die druk. Ik presteer goed onder druk. Hahahaaaa, vind het zelf dus heel grappig. Klinkt alsof ik het over een topsporter heb. Het is me het dagje wel. Om er nog maar een cliché in te gooien.

Sterven van geluk

Kan dat vroeg ik mij vanmorgen af? Hier aan zee gewoon dood gaan van geluk? De zee is zo belangrijk in mijn leven. Altijd geweest. Tien kilometer van de kust geboren en opgegroeid. Onlosmakelijk verbonden.
Het voelde, nu is het precies zo perfect. Ik kan me niet herinneren welke strand ervaring beter was dan deze. Een koude frisse wind, veel beweging van de golven na een storm, zon, zout en licht. Helder, met wolken die de branding nadoen. Vliegtuigsporen die kussen maken in de lucht. Wat een geluksgevoel.
De verslagen van oorlog en het af en toe horen overvliegen van dikke vliegtuigen maakt ook dat ik meer bewust geniet. Want wat een rijkdom leven in vrede.
Daarna vol energie verder met knippen. Ik ga nieuwe Rare vogels maken en werken uit mijn serie Stofwisseling maken. Dat is de moeilijkste serie. Collages geïnspireerd op het Antonius drieluik van Jeroen Bosch. Moeilijk en veel knipwerk, schuiven, kijken en herhaal. Als het dan in elkaar past is daar ook wel een heel fijn gevoel bij. Die ervaring heb ik niet met andere series. Daar gaat het veel geleidelijker. Dus geleidelijker blijdschap. Kan dat ook al? Haha. Leven de zee. Dat sowieso.

Hoezeee hoezo

Administratie... Hoezo staat er mini in dat woord? Alsof het een kleinigheid is. Nou ik hou er wel van, van mini. Het valt mij nu net op, op het moment van de letters typen. Ineens zie ik mini.
Goed. Ik deed dus administratie vandaag. In de pauze even naar de appie en dat doe ik dan via het strand. Wat bijzonder fijn en luxe is dat toch. Ik loop de straat uit, duin op en af, stuk strand, ik deed een extra stuk overigens. Want de zon brak door en er was geen wind, veel vogels en weinig mensen. Omkeren bij Zilte zucht, duin op en af, dorp door, appie in, appie door en uit. Straat weer in en thuis.
Ik heb dus iets gedaan wat ik met supermarkt associeer. Ik heb er nooit gewerkt, vriendin van de middelbare wel en die moest dat eens per jaar doen. Even het woord zoeken. Voorraad tellen, met een ander woord. Balansen is het woord. Opgezocht, het is een volksmond woord lees ik. Mini volks was ik dus vandaag. Weet wel wat ik allemaal aan kunst op voorraad heb en voeg er morgen weer nieuw werk aan toe.

Veel zagen en genieten

Zo, dat zijn er veel. Gelukkig zijn het dunne houtjes, zo gezaagd. Wel veel. Lekker veel. Veel werk ook. Veel werk uit mijn serie Stofwisseling. Nu 31 werken opgespannen. Nog vijf te gaan. Maar hout is op. Mijn duim ook. Die kan wel wat rust gebruiken. Blijkbaar gebruik ik die veel bij het aftekenen, zagen en opspannen. Mijn linkerduim.
Ik heb dus taartjes en snoepwinkel associaties. Ooit open ik nog eens een mini winkel en die richt ik in als een snoepwinkel. Over snoep gesproken, ik kan niet wachten op de nieuwe film Wonka. Zo'n mooie promo zag ik in de bioscoop. Dat was toen we naar Barbie gingen. In de zomer. Nu is het eindelijk zover. Ik ga gewoon tien keer. Ook lekker veel.

Zagen en nieten

Heel veel houtjes zagen om kleine frames van te maken voor klein werk uit mijn serie Stofwisseling. Werk geïnspireerd op Antonius drieluik van Jeroen Bosch.

Het been en hoop

Vandaag brand ik een kaarsje, twee kaarsjes. Ik zocht een andere kaarsenstandaard. Kwam een ouderwetse kerstboom kaarsenhouder tegen, zo eentje die wij vroeger ook thuis hadden en nam ook die. Het bracht me dichter bij mijn pa. Die was ook dol op dat soort fratsen. De kaarsjes zijn voor een geslaagde amputatie onderbeen van mijn vader. Geen idee waarom ik die behoefte heb. Het stelt mij gerust. Aangezien ik niets kan doen, voelt dit als een positieve bijdrage voor een goed verloop. Naast het kaarsjes branden drink ik kleefkruidthee. Ja, kleefkruidthee! Ik las dat kleefkruid goed is voor je lymfestelsel. De ziekte van mijn pa doet mij bewuster leven. Pluk de dag. Zorg goed voor jezelf.
Na de amputatie wacht ik op de gang bij de lift en ben blij om mijn vader op bed uit de lift te zien komen. Een geslaagde operatie.
Daarna weer snel naar huis, pa moet natuurlijk bijkomen van de narcose en operatie. Ik heb in m'n atelier gelukkig nog veel werk liggen. Dat naai ik, net als het vel onder de knie van m'n pa, met gelijke steken vast.
M'n pa was al een Koning, een cowboy en een indiaan. Nu is hij ook nog een piraat. Piraat houtepoot. Nou ja, nu nog even piraat anderhalve poot. Wat er als vervanging komt en of er vervanging komt dat is nog onduidelijk. Eerst dit, herstellen en weer door.

Zeehert en de zeven naamlozen

Ja, de eerste nieuwe werken met gecombineerde dieren uit mijn serie 'Stofwisseling' heb ik opgespannen. Eentje was helder qua naam, Zeehert, de rest moet nog even in de week. Op een uitgerust moment komen de namen.

Zeeslag

Er komt weer wat nieuw land bij hier aan de kust. Miljoenen kilo's zand worden weer uit zee op het strand gespoten. De meeuwen zijn er blij mee. Er komt van alles eetbaars mee. De zee is zo rustig vandaag en er valt mooi licht door het wolkendek. Het doet me denken aan het spel zeeslag.
In m'n atelier is het ook een soort slag. Slag met de schaar en prentenboeken. Gecombineerde dieren maken uit de serie Stofwisseling (papier en textiel). Daarvoor knip ik altijd eerst tientallen afbeeldingen uit, voor ik aan het combineren kan. Gelukkig kan ik even af en toe een wandeling maken langs de mooie kust hier.

Combinatie cadeau

Mooi geborduurd cadeau gekregen van Dorien. Zo fijn om vrienden te hebben die weten waar ik dol op ben. Per toeval leg ik het naast mijn ansichtkaart Zeevlinder. Leuke combinatie.

Hert werk

Wat ben ik toch hert aan het werk, haha. Zoals altijd hoor ik bij de term 'hert' de stem van een vriend van vroeger, die mij corrigeert. Het gaat mij nooit lukken. Ik ben geen autistische man die denkt een vrouw te kunnen verbeteren. Rot op. Wat kan mij het schelen. Hert of ree. Bambi of niet. Ik vind hert nu eenmaal een mooie term. Mooier dan ree. Nee ree. Ree nee.
Aan het werk. Zo overtuigd als ik vroeger was over bepaalde uitspraken. Met zoveel vertrouwen dat ik kan zeggen dat het aan me reet zal roesten of een ander meer correct is dan ik ben. Beroert in taal, soft en sloom. Mijn ballen onzichtbaar. Liever tomatensap dan bier. Nou en. Ik maak sprookjes met de handen in de zij en de buik naar voren.

Vissenei

Gereedschap halen in Barneveld. Heel de ochtend in een grijs gebied op het zwarte asfalt gereden. Weer op de A7 aangekomen vallen er voorzichtig gaten in de dichte mist. Richting Purmerend zien we het opklaren. Thuis mijn atelier in en daar schijnt gewoon de zon. Wat een heerlijk moment. Nog eventjes werken aan nieuwe werken. Ja nog meer nieuwe werken, uit de serie Stofwisseling. Een blij ei. Misschien dat ze daarom in m'n atelier liggen. Ei, ei, ei we zijn zo blij. Een reminder aan blijheid.

Stofzagen

Latten zagen om frames van te maken om nieuw werk uit mijn serie Stofwisseling op te spannen.

Kauw en collages

Kauwen in de tuin, meeuwen en sprookjes fladderen m'n atelier uit.

Vogel vliegensvlucht

Al twee maanden aan het werk met serie 'Stofwisseling'. Ooit aan de serie begonnen om wat lucht aan mijn leven te geven. Want wat kan het serieus zijn. Met 'het; bedoel ik eigenlijk mezelf mee. Dus ben ik voor serieus spelen.

Eerst heel lang plaatjes uit kringloopboeken knippen en dan ineens valt de puzzel in elkaar. Dat is een geluksmomentje. Die ik in mijn ingewanden voel.

Wandelen en kijken naar vogels en lichtpuntjes. Ik zie het wel, de overeenkomsten, want zo is het. Je wordt besmet met waar je mee omgaat. Of in mijn geval, in geïnteresseerd bent. Focus op dat geluksmoment. Zo noodzakelijk. Mij maakt het gelukkig. Dan ben ik echt blij dat ik een emotioneel geval ben. Want dat donkere geeft zoveel diepte in geluk. Maken wat mij blij maakt is toch magisch. Eerst ertegenaan zitten te schuren en dan hop is het daar. Gelukssprongetjes door al mijn organen. Ik geloof in sprookjes. Hoe gruwelijk ook, altijd met een happy end.

Perzische en antieke juwelen

De dag begon als alle dagen in Lissabon, met koffie bij het raam, de vogels, de toren en het paleis. 's Middags gingen we naar het Museu Nacional de Arte Antiga voor het schilderij 'Antonius drieluik' van Jeroen Bosch. Mijn inspiratiebron voor de serie Stofwisseling. Toen ik dat daar zag in 2014 ben ik aan de serie begonnen. De humor die ik zag deed mij realiseren hoe grappig het leven en een kunstwerk kan en mag zijn. Een soort toestemming om het leven en mijn werk luchtiger te laten zijn. Het leven is al serieus genoeg.

Wederom een aardige tijd voor het schilderij doorgebracht. Telkens weer nieuwe ontdekkingen van vreemde wezens, combinatiedieren, rare taferelen en grappen en grollen, ook trollen. Verderop stond ook nog een beeldhouwwerk van August Rodin. Van zijn werk blijf ik ook altijd fan. Zelfs zijn naam in het steen vind ik mooi. En naast al dat pronkwerk zag ik een lieve Maria. Je zou haar toch zo mee naar huis nemen.

Na het museum wandelden we terug en onderweg, want toch in de buurt, namen we een afslag bij Belém voor een Pastéis de Belém, hmmmmmmmmmmm. Krakend en kakelvers, hmmmmm.

's Avonds samen bakken, koken en eten. Vanwege een schouderblessure van de gastheer mocht ik zijn rechterarm zijn. Het brood kneden en vouwen. Fijn werk en voelde heel verantwoordelijk. Op de foto zie je het resultaat. En inderdaad er ligt een schaar. Dat is volgens Mario de beste methode om een stuk focaccia te verkregen. Op de Pippi Langkous spaghetti eten manier: knippen. Ook maakten we Perzische juwelenrijst. Alleen al om de naam ben ik verliefd op deze maaltijd. Het is dan ook mijn favoriete rijst gerecht. Als kind at ik al graag de korst van de nasi van bodem van de pan. Die was ontstaan bij het voor de tweede dag opwarmen van de nasi. Hier is dat de bedoeling. Verrukkelijk. Wederom een verrukkelijke dag.