Fiep Westendorp in de grote stad

Mariëtte, Mars en ik gingen naar de expositie van 150 originele tekeningen van Fiep Westendorp in het Rijksmuseum Amsterdam. Deden ook een rondje door de foto expositie van Ed van der Elsken. Dronken koffie in de Teekentuin terwijl we de zomerworkshop Buiten tekenen deden bij de Teekenschool.

Zee bloemen

Tijdens volle maan op 31 mei, een blue moon zelfs, heb ik zaden die ik vorig jaar op mijn verjaardag kreeg, maar niet meer kon zaaien, in bloembakken gezaaid. Elke dag water gegeven en nu is het al bijna een bloemenzee. Aan zee waren ze blijkbaar met z'n alle bezig geweest om heel het strand vol te zetten met zandkastelen. Met mijn achternaam, Koning, voelde ik me daar tussen helemaal thuis.

Gevallen kwallen

Kwallen, ze roepen van alles op. Ze zijn prachtig als het licht door ze heen schijnt. Al die kleuren in een transparant lichaam. Moet ik ze redden? Zijn ze nog te redden? Steken ze? Hoe oud zijn ze? Sommige zijn namelijk erg groot. Ik weet niets van kwallen. Ik bekijk ze. Geniet ervan. Zeker als ze op het droge liggen. Ik vind ze fotogeniek. Bij een aflandige wind liggen ze met veel in het water. Bij een duik in zee voel ik doef doef doef doef, met name tegen mijn handen en armen. Dat maakt me een beetje in paniek. Angst om slierten om mijn armen te voelen en geprikt te worden. Terwijl dat mij nog nooit is overkomen. Bijzondere intrigerende dieren.

Bloemendip

De buurjongen viert zijn verjaardag en ik maak dips als cadeau. Makreelboter, voor een vet feest en dacht dat de zeebonken uit Callantsoog het wel konden waarderen. Plus muhammara, een paprika-pecan dip met granaatappel siroop. Nu mijn favoriete dip. Gezellig versiert met munt en bloemetjes uit de tuin.

Parade uil

Vandaag krijg ik een kaart met uilen in de bus. Wat een toeval, nu ik al een aantal dagen uilen uit mijn serie Rare vogels aan het maken ben.
Vanavond naar de Amsterdam. Voor altijd favoriete festival plek, de Parade. Ik zag de voorstelling van de Aston Brothers. Zij deden een compilatie. Ik zag ook Amfibie van Thor Braun, in Zaal 4. Wat een knappe gast is dat toch. Een solo voorstelling met kikker en fantastisch beeldende teksten. Ik zat voor een klein half uurtje in zijn bizar bijzondere hoofd. Mijn gedachten maakten verbindingen met beelden die ik op mijn netvlies heb opgeslagen. Zoals de twee parende kikkers die ik 20 maart op straat dood aangereden zag. Wat is Thor Braun goed met tekst, vertellen, puurheid en beeldende kunst.

Tureluurs ge-uilt

Nieuwe Rare vogels, uilen en tureluurs. Gemaakt met naaigaren op de naaimachine van tweedehands papier op een stukje ongebleekt katoen.

De zee en de maan

Werk gemaakt uit mijn serie Rare vogels. Ik ben dol op vogels en uilen specifiek. Niet alleen op de zeldzame ontmoetingen met een uil in de schemer of in het donker, ook op de symboliek. Er is zoveel verbonden met een uil.
Na een hete werkdag nog even, vlak voor de online art journal workshop, afkoelen in zee. Immers een paar honderd meter van ons huis en mijn atelier vandaan. Een drukke stranddag. De zee was onrustig, een gele vlag wapperde waarschuwend. Ineens was er onrust. Hulpdiensten schoten te hulp. Paniek. Het was afschuwelijk. Personen vermist in zee.
Helikopters vlogen hier tot het donker werd. Het nieuws bleef ik volgen en las de berichten over de verdrinkingsdood en nog een vermissing op zee. De zee is machtig en sterk. Wat een afschuwelijk verdrietig incident.

Uilen en een tureluur

Het lichtjes over doen

Thuis doe ik de workshop van Baukje Duin, monoprinten met gelli plate, lichtjes over. Om de tips en trics in mijn vingers te krijgen. Na een aantal experimenten besef ik dat het nog jaren duurt voordat ik een behoorlijke druk produceer. Logisch. Maar wel een beetje frustrerend, dat ik geen super talent heb voor gelli plate monoprinten.

Mono printen met toverplaat

Bij Baukje Duin vandaag een workshop mono printen, met behulp van een gelli plate, gevolgd. Van het verjaardagsgeld van mijn ouders had ik gelli plates gekocht. Gaf mezelf van dat geld ook biologische planten uit de hortus bij het VU. Ik kon ook nog een workshop volgen van het cadeau. Baukje ken ik van de Lutma, Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten. Ik was dol op het grafisch atelier op de afdeling Tekenen, boven onze afdeling Ruimtelijk/beeldende vorming. Zo kwam het wel eens voor dat ik theorielessen miste omdat ik in het lokaal achterbleef om nog te etsen of te mono printen. Dat mocht dan van Lies, de werkplaats assistent. Langer blijven. Waarschijnlijk niet dat spijbelen.
Wat was het fijn die workshop van Baukje in haar atelier in Amsterdam West. Ook fijn omdat ik een ns-fiets had en zo leek het alsof ik er weer woonde. Want ik fietste door de stad.
Voor onderzoek voor een expositie, over koloniaal verleden, ging ik met Baukje naar het Scheepvaart museum. Leuk om daar het werk van Folkert de Jong te zien hangen. Hij zat bij ons op de Lutma. Pittig onderwerp dat kolonialisme. Mag ik nu lachen om mijn woordkeuze? Of is alles te kwetsbaar? Ik denk het wel. Ik voel een zwaarte en angst om er over te schrijven. Laat staan dat ik daar in mijn werk iets over mag zeggen. Ook op de AHK sloegen we het onderwerp Afrikaanse kunst over. Waarom weet ik niet. Hopelijk omdat de docenten kunst- en cultuurgeschiedenis er te weinig van af wisten.
Over moeilijke onderwerpen geschreven, nu is er World Pride in Amsterdam. De stad is kleurrijk versiert. Het is niet alleen een feest. Ook een protest. Het is serieus belangrijk dat World Pride evenement bestaat. In dat thema is er nu een expositie bij Raam art space: Fecund Ground - Collaboration with Tom of Finland Foundation for World Pride met onder andere werk van Bas Kosters.

Bureau blad

Ter voorbereiding op de workshop van dinsdagavond had ik wat plaatjes verzameld. Die liggen nog op mijn bureau. Ongebruikt. Want tijdens de online art journal workshop van Mariëtte Ciggaar, deze keer stilleven, heb ik er geen seconde aan gedacht. Terwijl ze toch echt in mijn blikveld lagen. Zo goed werkt die workshop. Even helemaal niets, niets anders dan de workshop.

Trekker naast het huis

De karaf van de tekenworkshop van gisteren en het beste uitzicht vanuit het zijraam van ons huis. Met zicht op een trekker. Daar word ik gelukkig van.

Actief stilleven

Vanavond online art journal workshop van Mariëtte Ciggaar. Een stilleven. Ik was er maar druk mee. Ik heb vooraf aan de les wel veertig foto's gemaakt om een goed idee te hebben hoe het stilleven er uit moest zien. Ik had bedacht dat het met alleen wit tinten geschilderd moest worden. Mijn verf is van minstens dertig jaar terug. Gekocht toen ik op de academie zat. Daar gebruikte ik blijkbaar ook graag wit. Want die was soort van op. Dus kreeg het stilleven zilver, ter vervanging van wit. Ooit gekocht bij de IKEA. Vast om met Teun iets kerstigs mee te knutselen. Vanwege de citroen had ik geel op mijn pallet en dat wilde ik opmaken. Vandaar de klonten in mijn werk. Denk ik. Of het was mijn oude verf. Of mijn oude verf techniek. Want schilderen doe ik dus nooit.

S10 op het Plein en groene golven aan zee

IJsvogels zijn raar

Afgelopen dagen in opdracht een aantal ijsvogels uit mijn serie Rare vogels gemaakt. Eigenlijk maak ik ze alleen op verzoek. Ik ben dol enthousiast als ik er eentje zie vliegen. Ongelofelijk hoe die kleur de aandacht trekt. Toen ik voor het eerst ooit een ijsvogel zag jubelde ik aan de kant van de sloot.
Hun lijf, en met name dat achterlijf vind ik onaantrekkelijk om na te maken. Voor dit verzoek heb ik zelfs, (ook) voor het eerst, schetsen gemaakt. Hoe zit dat toch met dat lijf? Met dat rare stompe achterwerk? Toeval is dat mijn serie juist daar over gaat, over imperfectie. Interessante kwestie dat ik dan juist moeite heb met de vorm van dat lijf van die schitterende ijsvogels.

Een cadeau eend

Uit mijn serie Rare vogels, maakte ik een eend als cadeau op een shirt.

Wolken boven Klein Zwitserland

Marcel heeft ook een Kunstkamer ingericht. Met zijn wolkenlandschappen, en een paar dooie vogels, in olieverf. Het is een mooie expositie geworden. Marcel van Pinxteren zijn expositieruimte is precies boven die van mij. Galerie Klein Zwitserland, met wel 30 kunstkamers, is te bezoeken van donderdag tot en met zondag van 11:00 tot 17:00 uur, Duinweg 30 in Schoorl.
's Avonds vond de natuur dat er nog wel wat extra aandacht besteed mocht worden aan de wolken, met een kleur die je toch zelf niet kunt verzinnen.

Vlinder vaat

Dit jaar is echt een goed vlinder jaar. Op het strand zie ik ze vliegen en in onze tuin vliegen er heel veel rond. Vanavond zag ik een joekel van een vlinder op de lades van onze oude vaatwasser zitten.

Oefenen in blauw

KNRM oefend op zee, ik op papier. Ver op zee bouwen ze groot.

Wapperende pissebedden

In galerie Klein Zwitserland, in Schoorl, heb ik nog steeds een expositie in kunstkamer nr4. Daar is nu een hele wand te zien met mijn pissebedden op tweedehands zakdoeken. Het raam stond open en nu het wat meer waait kwam ook de wind mee de ruimte in. Met een mooi bewegend effect.

Rijden we naar de overkant

Omdat Yve hier logeert gaan we kunst kijken aan de overkant van het IJsselmeer. We steken over naar Friesland. Museum Belvédère is een mooi, leuk museum met Jan Mankes in de collectie. Nu is er een grote expositie te zien van het werk van Wilhelmina Barns-Graham. Aan de West kant van het museum is er onder andere werk te zien van Jan Mankes, Allard Gomperts, Annemieke Harkema en Machteld van Buren. De exposities zijn mooi en bijzonder is dat er een schilderij, van een geit, van Jan Mankes tijdelijk hangt. Hebben wij die dan mooi gezien. Na het bezoek wandelen we nog een stuk door het mooie Oranjewoud. Met als toetje prachtige varens en een weiland vol ooievaars.