Vingerverf en veertien poten

Nog altijd ben ik oprolpissebedden aan het maken voor de expositie in consistorie Grote Kerk Alkmaar. Mijn installatie die ik speciaal voor de ruimte maak is in ontwikkeling. Het groeit onder mijn handen. Ik verzamel al jaren tweedehands textiel. Wit textiel. Waaronder gebruikte servetten en zakdoekjes. Wit, dat is wat mij aantrekt. Het liefst met geborduurde initialen erop, en dan ook nog graag op een onhandig geborduurde manier. Dat persoonlijke en verborgen verhaal achter die initialen. Of met vlek. Ja, ook daar kies ik het tweedehands textiel op uit. Vlekken als bewijs voor verhalen en gebeurtenissen.
De oprolpissebedden, die ik op het oude textiel naai, hebben een andere aantrekkingskracht. De vorm, de herhaling van vorm, een perfecte bal, het exoskelet, hun uitwendige skelet. De vorm die ik nu al tientallen keren heb genaaid en nog steeds wil ik er meer maken.
Van Mars leerde ik dat pissebedden kieuwen hebben. Ik ben er over gaan lezen. Ik had er al veel over gelezen. Maar dat stuk van kieuwen, daar schrijft niet iedereen over. Tenminste niet de stukken die ik las. Nu specifiek gezocht op de kieuwen van oprolpissebedden. Ik bleef een tijdje, op verschillende pagina's, lezen. Leerde meer over oprolpissebedden. Pissebedden zijn belangrijk voor het ecologisch systeem, de kringloop van het leven. Ze hebben bij geboorte twaalf poten, na vervellen veertien en sommige soorten pisssebedden kunnen zich zonder man voortplanten. Het is een interessante voorbereiding van mijn ruimte gebonden installatie.
's Avonds weer een fijne online art journal workshop van Mariëtte Ciggaar. We kregen onder andere de opdracht om te vingerverven. Alleen al het woord maakt een geweldig enthousiasme in mij los.

Oprolpissebed en licht

Van Jonaske kreeg ik vorige week een bosje bloemen uit eigen logeer tuin. Ze vangen mooi het licht. In mijn atelier werk ik aan mijn nieuwe installatie, met oprolpissebedden en tweedehands textiel.

Weer een joelende Flora

Flora, het werk van Pauline Eecen stond weer te joelen in de tuin van museum Kranenburgh in Bergen. Blij dat ik weer vier nieuwe werken uit mijn serie Schijnen in kwetsbaarheid bij de museumwinkel en kunstuitleen mocht afgeven. De werken ontwikkelen zich van een eenvoudige lijntekening van naaigaren tot een meer ingevuld beeld.
Natuurlijk nog een rondje langs de exposities. Nog een keer genoten van de inspirerende exposities van Marit Törnqvist en Dirk Filarski.

Wiele water

Omdat het vandaag een soort van windstil was en er nog geen blad aan de bomen zit ging ik vanmiddag naar het Zwanenwater. Benieuwd of ik de blauwborst zou zien. Ik wandelde een rondje en keek met mijn oren. Helaas heb ik er geen gehoord. Wel andere mooie klanken. Die van putters, vinken, groenlingen en van twee zangers die ik niet herkende. Wel heel mooi geluid. Even met de Merlin Bird-ID app opgezocht. De ene was een boomleeuwerik en de ander een barmsijs.
In mijn atelier maakte ik de wielewaal, waar ik al een tijdje mee bezig, was af en spande het op, op een frame van hout.

Vogel, vogels, vogelen

Vogels zien vliegen, vogels die elkaar najagen, vogels maken en vogels versturen. Kraaien op het strand vind ik fijn. Het geluid, de grote kromme snavel, de enorme vleugels en dat ze zo dichtbij zijn. Vogels zijn er altijd. Terug van het strand deed ik een koffie in de tuin en hoorde meeuwen een ander, wilder geluid maken. Ik keek op en zag dat ze een roofvogel aan het verjagen waren. Die heeft het nesteldrang ook door. Even testen of ze wel opletten. Dat deden de meeuwen. Mooi lucht, vlieg en vluchttafereel.
Mariëtte Cigaar vertelde over het groeien van scheermesjes, eigenlijk als een soort jaarringen. Mooi om te weten en om te zien. Ook vertelde ze dat ze er ook in het blauw zijn. Eén van onze lievelingskleuren. Ik heb er nog nooit eentje opgeraapt of verzameld. Ik sta er altijd graag op. Maakt zo'n lekker knisperend en krakend geluid. Nu dus gebukt voor een blauwe versie en ja hoor. Niet te stoppen. Ineens had ik al mijn zakken vol met blauwe scheermesjes. Haha! Ze liggen nu op de tuintafel. Met zonder doel.
Er is een zwerm nieuwe kleine werken uit mijn serie Rare vogels opgeplakt, ingelijst en opgestuurd naar galerie Artacasa in de Kerkstraat, Amsterdam. Blij mee.

Jarig bloemetje

Mijn moesje is vandaag jarig. Ze viert het niet. Dus ging ik gewoon op de koffie. Er was gewoon taart bij de koffie.
Jonaske kwam langs met een mooi wild boeket, ruikt verrukkelijk, en deed mee met de online tekenworkshop van Mariëtte Ciggaar. Dat was fijn.

Putter walhalla

Was ik toch ineens in het putter walhalla. Ik ging een stukje fietsen. Zag gister een bollenveld vol met krokkusen. Die wilde ik nog een keer zien. Fietste een extra groot rondje en zag heel veel bomen en een bruggetje naar die bomen. Dat bleek het een gebied van Staatsbosbeheer te zijn, 't Hoekje. Ik wandelde een paar hoekjes om. Het natuurgebied heeft de vorm van twee vierkanten, een soort hoekige acht. Veel bomen, dicht op elkaar en heel veel vogels. Ook een enorm stuk met elzen. Daar was het vrolijke, putterend muzikale kanari-achtige geluid overweldigend mooi. Een heel bos vol met puttertjes. Wat een geluk.
Nieuwe werken uit series Rare vogels en Schijnen in kwetsbaarheid opgespannen. Met de wielewaal ben ik nog bezig.

Lekker druk

Vandaag kwam Jet langs om samen te gaan tetradrukken. Wat was dat weer fijn. Ik zou wel een dubbelleven wensen en dat ik dan elke dag met Jet lekker ga zitten maken. Over maken geschreven, ze nam ook nog eens een mooi zelf gebakken brood mee, voor onze lunch, hmmmmm Prachtig gedecoreerd ook, met een X en een plantpatroon.

Vergaderen in de kerk

Voor de expositie in de consistorie van de Grote Kerk in Alkmaar van Mirjam Oosterbaan en mij hadden we vandaag een vergadering in de kerk. Specifiek in de consistorie ruimte. Daar waar we gaan exposeren. Dat is nog eens een fijne vergaderzaal. Vanaf 29 mei tot 12 juli presenteert Kunstuitleen Alkmaar onze expositie Waar verhalen blijven in de consistorie van de Grote Kerk Alkmaar.
In mijn atelier werk ik aan die expositie. Ik maak een installatie specifiek gemaakt op die ruimte. Hoe precies, dat is in ontwikkeling. Tijdens de start van ons onderzoek brachten Mirjam en ik een eerste bezoek aan de expositieruimte. Op een bord in de Grote Kerk las ik voor het eerst in mijn leven het woord consistorie. In mijn hoofd zag ik het woord storie veranderen van story naar verhaal. Dat is het begin, het startpunt van mijn installatie. Een ruimtegebonden fysieke manifestatie.

Dampende dinsdag

Waterige dag, mistige dag, zeeweg dag. Een dag met vele ongeziene gedaantes, dat op deze dinsdag. Gewandeld, gewerkt aan volgende expositie, in Alkmaar, en vanavond weer fijn een online art journal workshop van Mariëtte Ciggaar.

Mistige maandag

Vlagen mist schuiven langs het huis. Vanwege de mist besluit ik in het bos te gaan wandelen. Met de hoop mysterieuze foto's van de bomen in het Kooijbosch te kunnen maken. Het lijkt het ook stiller. Een geluidsdemper blijkt die waterige mist te zijn.
In mijn atelier werk ik verder aan nieuwe werken uit mijn serie Schijnen in kwetsbaarheid, van gebruikt papier en textiel.

Lievelingszondag met wielewaal en kruimeltaart

Geel is een lievelingskleur, zo ook de wielewaal. Ik kwam in de kringloopwinkel weer een boek tegen met de kop van een wielewaal erin. Wat een geluksgevoel geeft me dat toch. In de kringloop naar de boekenafdeling. Kijken, of eigenlijk scannen. Boek in beeld, boek openen en ja. Mijn ingewanden maken een soort sprongetje. Alsof mijn gelukshormonen midden in mijn lichaam worden gemaakt.
Vandaag begonnen om de wielewaal te maken. Ook een scholekster en werk ik verder aan een meeuw en een ooievaar.
Na een strandwandeling liep ik het duin terug over met het besef dat het zondag is. Een goed excuus voor gebak. De bakker is hier ook op zondag open. Ik was al bijna aan het afslaan tot ik bedacht dat ik alles in huis heb voor een verrukkelijke appelhavermout kruimeltaart.
De visite wilde niets van de taart mee. Dus ik heb morgenochtend een Italiaans ontbijt: koffie met taart hmmmmmm.

Rare vogels op verzoek

Nieuwe kleine werken van tweedehands textiel en papier afgewerkt. Oftewel, na het strijken en een paar dagen onder een stapel boeken pletten, nu op een stukje karton geplakt.
Op verzoek zijn ze gemaakt voor Artacasa in Amsterdam. Wiebke heeft er een flink stel uitgekozen. Ze gaan binnenkort die kant op.

Vrije zondag

Het is zonnig op deze vrijdag. Ik heb mijn strandverzameling schelpen en glasscherven nog eens gewassen en in de zon laten drogen. Ze lagen in de schuur in een emmer en ineens stonk het daar enorm naar dooie vis. Dus besloot ik om ze nog maar eens af te spoelen en in de voorjaarszon te laten drogen. Pip ligt er ook lekker bij te ontstinken.
In mijn atelier werk ik verder aan ooievaar en zilvermeeuw.

Meeuw in atelier en aan zee

Katjes in de bomen en meeuwen aan zee en in mijn atelier. Ook een ooievaar en een ijsvogel ben ik van tweedehands textiel en papier aan het maken.

Helder, dotje en veertjes

De zee was plat, zoals een meer. Voor de verandering liep ik eens de andere kant op, naar het zuiden. Ook daar zijn ze te vinden, zeehondjes op het droge. Dit was echt nog een jong dotje.

De vele namen maan

Een dubbele datum, een dubbel getal, 3-3, en ook nog eens een volle maan. Het aantal namen van deze maan is meer dan dubbel. Zoals deze: Bloedmaan, Wormmaan, Korstmaan, Maan van de winden, Kuisheidsmaan, Ganzenmaan, Sapmaan, Winderige maan, Kraaimaan, Suikermaan, Maan van zere ogen en Vissersmaan.
Ik deed tijdens de volle maan een strandwandeling, maakte een rode kardinaal uit mijn serie Rare vogels. 's Avonds had ik weer een online art journal workshop van Mariëtte Ciggaar.