Strand, dans en croissant

Vanmorgen begon ik samen met Eline en andere dorpsgenoten met een gezellig ontbijt op het Dorpsplein van Callantsoog. Na vier jaar wonen in dit dorp merk ik dat ik meer ruimte voel om mee te doen aan dorpdingen.
Thuis een kop koffie en wat administratie van gisteren. Daarna liep ik over het stand naar Groote Keeten voor een dansvoorstelling van de meiden van Jantine Nierop. Altijd prachtig, zeker ook met de elementen van wolken, wind, zee, zand, strand en zee. Vandaag is het de laatste dag van Kunstroute Zijpe 2026, met in strandtent ’t Klavertje Vier allerlei optredens. Eline en ik keken nog even naar een lief en leuk optreden van Lio Tomáz en Ruben Kooij. Het was een fijne festivaldag aan het strand.

Van Bergen naar Klein Zwitserland

Ik mocht nieuw werk brengen bij de winkel en kunstuitleen van museum Kranenburgh in Bergen. Natuurlijk direct een rondje door het museum. Er zijn weer mooie tentoonstellingen gemaakt. Het werk van Bernard Essers heeft precies de sfeer van de tijd waar ik dol op ben. Kan het niet uitleggen, maar het werk gemaakt zo rond 1913- 1920, daar hou ik enorm van. En zo ook van zijn werk uit die tijd. Ik werd blij van het werk van Iris Le Rütte. In de schaduw van het werk van Lisa Konno Paul Kooiker zag ik een ski springende vogel.
Na het bezoek aan museum Kranenburgh heb ik mijn kunstkamer nr4, bij Klein Zwitserland in Schoorl een beetje veranderd. Eén muur helemaal vol gehangen met oprolpissebedden, genaaid op tweedehands zakdoeken. Ook daar zijn nieuwe exposities ingericht. Het werk van Beau Webster, een jonge kunstenaar sprak me aan, en meer mensen, want ik zag al een grote hoeveelheid rode stickertjes onder het werk geplakt.

Verslingeren

Kleine slingers uit mijn serie 'Enjoy the little things' voor Blauwdruck Zwolle aan het maken. Ik ben dol op fabriekje spelen. Dit lijkt er erg op. En met name dat deel van het spelen spreekt me aan. Alsof het een slinger fabriek is, maar het dan toch niet is. Ooit stond ik achter de lopende band, meerdere fabrieken. Ik kan wel zeggen, ongeschikt. Maar zo achter mijn naaimachine ben ik goed geschikt, goed in mijn schik.
En een beetje getikt, want al die rondje ponzen uit oude prentenboeken en daarna één voor één onder de naaimachine door, is tijdrovend. Maar owh zo fijn voor m'n ontspanning, vluchten, dagdromen, weg denken. Heerlijk werken in het niets.

Beïnvloedbare kleuren

Klaprozen, Pip en wolken in de tuin. De nieuwe kauw-tekening, gekregen van Mariëtte, heeft een plekje in mijn atelier gekregen. Fijn naast het werk van onder andere Maartje van den Noort, Melissa Halley en Jet / Mussemeisje. Online art journal workshop van Mariëtte Ciggaar. Een kwartier voor het tekenen maakte ik een foto van mijn nieuwe bekers. Ze vingen mooi het licht. Die blik op de bekers heeft volgens mij invloed gehad om mijn tekening. Ik ben door de kleuren van mijn eigen bekers be-influenced.

Bijkomstigheid

Soms vind ik woorden ineens heel leuk. Vandaag is het het woord bijkomstigheid. Onverwacht bezocht ik een aantal apotheken, zo ook die van het Ziekenhuis in Alkmaar. In de gangen kwam ik velden vol klaprozen tegen en ook kunst van Gígja Reynisdóttir. In de vitrinekasten oude instrumenten. In de parkeergarage stond een gele Corvette, ook een leuke bijkomstigheid.

Zandkasteel met kroon

Het is mijn naam. Ik heb de naam. Mijn naam is Koning. Mijn achternaam dan. Onze dochter haar tweede naam is Ko-ning. Ik ken sinds kort iemand die Koning als voornaam heeft. Ik heb dus iets met kronen. Ook met ridders en torentje. Ik voelde me welkom in Julianadorp. Ik ging er heen voor koffiebonen, kreeg er een toeter taptoe en zandkastelen bij.
Daarna reden we naar Kunsthal 45, in Den Helder, om nog eens de expositie 'Op de keper beschouwd' te bekijken. Weer hebben ze van Kunsthal 45 een goede expositie in elkaar gezet. Ook de tweede keer vond ik het inspirerend om te zien. Op de foto's is werk te zien van Lia de Jonghe, Harry Schumacher en Anita Duyvis. De expositie is nog tot 28 juni te zien. Dit is de laatste expositie in het pand aan de Spoorstraat 128.

Meesterwerk in de kerk

Het zal de docent in mij zijn, maar ik heb het gevoel dat ik de dingen die ik doe uit moet leggen. Mijn werk en mijn (onze) tuin. Vanmorgen kreeg ik een compliment over de tuin, over de grassen. Daarna de opmerking 'Veel werk hè, de tuin onderhouden' en vanmiddag de vraag over mijn installatie in de consistorie Grote Kerk Alkmaar 'En wat moet ik hier aan begrijpen?'. De buurman, die de opmerking over de tuin maakte, heb ik uitgelegd dat ik een grote liefde voor vogels heb en dat ik het gras laat groeien, de tuin laat verwilderen, om insecten te lokken en dat is voer voor de vogels. De jongen die in de kerk de vraag stelde, beantwoorde mijn gevoel dat ik mijn werk uit moet leggen. De meester in mij hield zich in en ik heb geantwoord dat ik ook vast niet alles van zijn leven begrijp.
Ik zie trouwens in mijn installatie met draden een grasveld, zoals in de tuin. De bodem is de basis van ons ecosysteem en pissebedden zijn de allerbeste en hele belangrijke recyclers in onze natuur. Heeft de meester in mij toch nog gesproken.

Oude tafellakens bekijken in de kerk

Met Alda in Alkmaar afgesproken om mijn expositie in de consistorie Grote Kerk te bezoeken. Een tijdje terug kreeg ik van haar de vraag of ik haar oude tafellakens van damast kon gebruiken. Ja zeker. Nu kon ze de tafellakens terug zien in mijn werk. In de twee installaties zijn haar oude tafellakens verwerkt. Ik ben dol op gebruikt en gekregen tweedehands damast en dol op de vraag of ik het kan gebruiken voor mijn werk. Voor mij is het echt een juweel onder het textiel.
Verder werkte ik aan nieuwe kleine werken uit mijn serie Rare vogels.

Storm route Zijpe

Vanmiddag deed ik weer een stukje van de Kunstroute Zijpe. Ik fietste naar Sint Maartenzee en Petten. Ik zag werk van Rob de Vries, dat leek wel op een kusje, zoals ik die ook op mijn werk zet. Zag ook werk van Eric Griek van Bleeslat, Marcel Timmers en Jacintha Roos. Ik fietste tussen Sint Maartenzee en Petten over en door de duinen, ik ging bijna achteruit. Wat een storm boven op het duin. Heerlijk zwoegen daar op de fiets. Op het strand ging het ook flink tekeer, een aantal kite surfers deden vogels na en ik werd op het strand flink gestraald met zand.
In mijn atelier maakte ik kleine werken uit mijn serie Rare vogels.

To taal paniek

Vrijdag is hier, in Callantsoog, op het strand Kunstroute Zijpe geopend. Vanmorgen ging ik even kijken bij een aantal strandtenten. Er is ook door kunstenaars gewerkt op basisscholen en ik wilde dat ik nog steeds zelf 11 of 12 was. Zo veel onbezorgder was mijn belevingswereld. Beetje naar school, in het weekend en op woensdagmiddag naar een knutselclub. In de zomer elk weekend weg met de caravan, mijn ouders gingen dan wedstrijden handboogschieten en ik ging dan knutselen bij Bep in de caravan, met de honden wandelen of met de kinderen naar het zwembad.
En ik was veel alleen, sprak weinig, aaide en verzorgde graag dieren. Stoepranden met de buurmeisjes. Schommelen en madeliefjes zoeken om er een ketting van te maken. Ik maakte of zat in mijn fantasievolle hoofd. Dat was het, ik. Meer niet.
Al die verlangens kreeg ik bij het zien van de kindertekeningen op het strand. Nu is het anders. Maken omdat ik het wil, dat doe ik nog steeds. Maar maken met vergaderingen, overleggen, spreken over mijn werk en tentoonstelling dat is er bijgekomen. En dat is stom. Heel erg stom. Ik ben voor buutvrij. Sowieso vrij. Wat was ik vrij. Een vrij kind. In een vrij land, in een vrij Europa, in mijn ogen in een vrije wereld.
Vanavond weer online art journal workshop van Mariëtte Ciggaar. In de les alle vrijheid om de opdracht te interpreteren zoals ik wil, en wat zit er mij dan in de weg? Taal. Door die vrijheid van kind ik heb ik de lessen Nederlands gemist. De verhalen speelden zich af in mijn hoofd. Daar heb ik dan nu last van. Direct paniek wanneer er woorden worden geroepen als: werkwoord. Help. Werk me hier weg!

Zeee bekers

Voor Blauwdruck in Zwolle heb ik nieuwe bekers uit mijn serie Zeee gemaakt. Gister glazuurstook aan gezet. Deze bekers van zwartbakkende klei stook ik op 1130 graden, vanmiddag was de temperatuur onder de honderd graden en mocht de deur open. Altijd weer spannend en een verrassing. Vandaag soort van toverballen uitpakken en zo grappig dat de bos bloemen, bij de opening van de tentoonstelling gekregen van Rik, qua kleur overeenkomt.

Bekers uit de zee

Voor Blauwdruck glazuur ik nieuwe bekers uit mijn serie Zeee. Dag drogen en morgen glazuurstook.

Water, boem, regen

Als je onder water tekent zoals Inge van Hooff Koetzier, en het thema van onze expositie te maken heeft met water, dan kun je een flinke hoosbui verwachten. Vanmorgen begon de dag bijzonder goed. In onze tuin staat de eerste klaproos in bloei. Plus nagenieten van de cadeaus van gisteren. Bloemen van Rik, boek van Monique en de kauw nr4 van de Tekenpartij van Mariëtte Ciggaar.
Daarna met Floortje naar de expositie Waar verhalen blijven van Mirjam Oosterbaan en mij in de consistorie Grote Kerk Alkmaar.
Daarna naar de opening van de expositie van Inge in Hortus Alkmaar. Daar opende maar liefst drie exposities: Beeld & Tuin, expositie Kunstschool Artiance en Kunstuitleen Alkmaar en dat werd dan ook gedaan door twee burgemeesters. Wel wat verlaat. Want er kwam precies op het moment van openen een enorme onweersbui met knallen, regen en hagel naar beneden.
's Avonds met Marcel naar Tolhuistuin voor een concert van Girtkin. Het meest bizarre concert in jaren. Drie muzikanten speelden in een jaren 70 zaal, surfmuziek wat zo uit een western film zou kunnen komen en opgenomen op het terras van een obscure camping. Grappig, soepel en met een vermakelijke speelsheid. Over speelsheid geschreven. De bordjes in de tuin van Hortus, bij het werk van Kunstschool Artiance, vind ik super goed bedacht.