Oprolpissebedden en een iepenzaadje

Vandaag weer gewerkt met en aan oprolpissebedden op tweedehands textiel. Met nog vier weken te gaan voor de expositie opent ratelt de naaimachine en mijn hoofd op stevige toeren. Strandwandeling in de pauze en vanavond weer online art journal workshop van Mariëtte Ciggaar. Ik tekende de iep, met een iepenzaadje. De iepenzaadjes confetti en de Springsnow festival periode is weer begonnen.
Na de workshop stond m'n pa op de stoep. Die was komen fietsen met voor mij een door mijn moeder gemaakte soep. Wat een verwennerij met die ouders van mij.

Lokale lente en Zonnehuis

Vandaag stonden Mariëtte Ciggaar en ik op de Lokale Lente Markt in Breukelen. Ik kreeg een heel mooi cadeau van Mariëtte, een tekening van een iepenzaadje, met nummer 4 erop. Das toch bijzonder, zo'n speciaal voor mij getekend en genummerd cadeau.
Na de markt ging ik voor Floortje haar verjaardag naar een concert van Roosbeef met het Sun sun sun orchestra in Zonnehuis, Amsterdam.

Details van dichtbij

Eigenlijk ben ik dol op details, klein en inzoomen. Zou dat de rede zijn dat ik naai? In zoomen? Haha. Ik voel sinds een tijd dat ik op herhaling ga. Ik zie steeds dezelfde dingen en de interesse om het op de foto te zetten verdwijnt. Waar hou ik dan echt van? Kan ik weer eens een foto serie opdraht aan mezelf geven. Zoals toen ik lichtpuntjes op de foto zette. Meteen kom ik op details. En duik meteen het zand van het strand in. Misschien ook omdat het een grauwe dag is en de zee onaantrekkelijk is voor een foto.
Bijen zie ik liggen. Dat is wel vaker. Dat heel de vloedlijn vol licht met bijen of wespen. Vandaag dus weer zo'n dag. Ook andere insecten en torretjes en tot mijn geluk ook iepenzaadjes. Iepenzaadjes aan zee. Dat is toch ook mooi.

Bloem, bijen en bos

Iepenzaadjes aan de bomen. Ik hoor en zie een aantal spechten. Twee wollige bijen op mijn pad. Op zoek naar lichtpuntjes en hoop. Het weer is helder. Dus dat hielp. Mij. Of dat de wereldvrede helpt. Sodeju wat een bende zag ik via sociale media, asociale media eigenlijk. Machteloos als ik me voel tijdens een wandeling in een vredig bos besluit ik steeds vol liefde de andere mensen in het bos te begroeten. Een glimlach, een lach, daar knapt iedereen van op.
In mijn atelier ga ik op zoek naar symbolen voor hoop. Ik begin met een klaproos. Twee, want ik hou van dubbel.

Zondag in Callantsoog

Teun integreert het meest van ons. Zij is vrij snel op voetbal gegaan bij VV Callantsoog. Vandaag gingen Mars en ik kijken. Mooi met uitzicht op de duinen. Daarna nog een wandeling in het Kooijbosch. Daar ook de wilde boshyacinten en de iepen, door de vallende iepenzaadjes, ontdekt. Een fijne plek.

Ieperdepiep hoera

Mars is jarig en de iepenzaadjes confetti komt uit het plafond, van een ander klus huis.

Draad bij het werk

Papier, damast, naaimachine, draad en iepenzaadjes tijdens het wandelen. De Paasbeste datum van de expositie in Anna Paulowna is in zicht. Ik en er bijna klaar voor.

Vlinders en vallende iepenzaadjes

Dag drie te gast als kunstenaar in de klas bij basisschool in Petten. De dieren en mensen, kinderen, waren weer prachtig. Na het werk via het Strand van Luna, met tussenstop pootjebaden bij Teun, naar Arts & Crafts voor lesmateriaal. 's Avonds een wandeling door het paradijs. Ofwel de vuilnisbelt die nu paradijs is. Is dat niet altijd zo. De schoonheid van de mislukking. Want we zien pas achteraf hoe mooi het mislukte is. Wat te doen met dat wat je niet wilt zien, bedek het met weelde.

Nou de schoonheid was vandaag overal. Ik heb het naar mijn zin op die bijzondere basisschool. Wat een fijne sfeer zag ik daar. Kun je sfeer zien? Ik zag het. Dus ja. Plus een ei op mijn pad. Een reminder want ik ben een blij ei. Ook nog fladderende vlinders en iepenzaadjes. Het kwam allemaal samen. Cirkel is rond. Vierkant ook. Want als je die lijnen volgt dan kom je ook weer op hetzelfde punt uit. Het maakt niet uit hoe je het doet. Dat je er komt. Daar gaat het om. En dat wil ik graag meegeven. Doe het zelf. Hoe, maakt niet uit. Alles is goed. Want je komt er wel. En je bent er al. Het is maar net hoe je er naar kijkt. Die vrijheid voelde ik sterk op de basisschool De Springschans in Petten. De naam zegt het al. Je hoeft alleen maar te springen. Je vleugels doen de rest. Kijk naar boven en daar fladderen ze. Vlinders en vallende iepenzaadjes.

Bloem dieren rijk

Natuur, bloemen en dieren. Ik hou er van. Ook van alle dieren, groot, klein, dik, dun, irritant en lief. Deze rupsen zag ik en wat maken ze er een feest van daar tussen de takken. De witte klimrozen zijn vandaag ook open gegaan. En hier op de Nes waande ik me in Frankrijk. Het leek wel een enorm vel vol lavendel. Ik hoef nergens heen.

Hahaa, echt zo gelogen. Zodra het kan zit ik of bij mijn vriendin Yve in Portugal of bij Wilma in Spanje. Spanje of Lissabon. Wie zal er winnen. Ik in ieder geval.

Over dieren gesproken. Vandaag een fijne gastles gegeven op een basisschool. Heel toepasselijk dat ik mocht komen. Want hun thema is dieren. Alles uit de kast. Zelfs de gedroogde bloemen en iepenzaadjes zijn door de kinderen gebruikt.

Wat schaft de pot

Glazuren, wat schaft de pot en de bloemetjes buiten zetten, of bekijken. Tussen het werk door even een ommetje langs de tuin van de buurman en de kinderboerderij. Waar ik hoor dat het wolvarken een zwemvarken blijkt te zijn. Even nu bij de geiten in de wei want die zwom de sloot over en liep richting de kruising en het spoor. Een verzorger vergat het biks weg te zetten dus de loopeend had wat te bikken.

Gevallen schoonheid

Wolken werken, tulpen, vogels en wandelen. Negeren van de hoofdpijn tijdens het werken gaat, toch probeer ik het weg te wandelen. Lukt niet. Want wat doe ik? Malen. Wat mis ik in mijn leven? Wat is mijn verlangen? Tja, zo wandel je de hoofdpijn lekker weg.

Ik hou ook van losse tulpen, gevallen, verlaten en achtergelaten. Als je het over je leven hebt zou dat niet erg om van te houden zijn. Bij dode goudvis en tulpen gaat dat bij mij wel op. Ook kan ik zo genieten van een bosje tulpen aan de kant van de weg, met name in of net na een bocht. Een aantal van de kar gevallen bollen die dan tot bloei komen. Tja, hoe zat het ook al weer, met licht en donker. Ik zoek het licht.

Naai ook nog maar wat rare vogels. Over rare vogels gesproken. Ik heb er twee opgezocht, de ene was de tureluur en de ander een brandgans. Beide aan de waterkant.

Dubbel op mijn pad. Nieuw leven in de vorm van iepenzaadjes, lege vogeleieren en dooie vis. Terug in de straat zie ik een kraai, ik hou er van. Zie ze nooit in onze straat. Verderop hebben ze veel meer grote bomen en plek. Nu op de stoep voor de deur. Vliegt weg als ik nader, met een tomaat in zijn snavel. Tomaat? ... Natuurlijk niet, rood in snavel blijkt oranje, van een vis uit onze vijver. De restjes op de stoep zijn het bewijs. De oranje kat van de buren weer. Kampioen vissen. Een beetje wat er rond gaat in mijn hoofd. Of nee, dat was gissen. Gissen naar waarom en hoe. Over oordelen en ongevraagd advies en commentaar. Is dat wat ik vraag? Wat zal ik dan eens gaan veranderen? Nog een vraag. Lekker dat vissen en gissen. Ik loop nog maar een rondje en zoek tulpen in een veld met gras.

Postpret

Op mijn weg naar de brievenbus zie ik zomaar in de bosjes een schaakmat treurtulp. Terug loop ik om en kijk ik op naar de verse trossen iepenzaadjes aan de takken tegen een strakke lucht.

Muizenissen

Grote aandacht voor kleinigheid. Wat als je het resultaat van een opdracht toont en de opdrachtgever reageert met de woorden:"Leuk hoor. Ik ben benieuwd naar het eindresultaat." Dit was 5 maart. Ik reageerde niet en nog steeds niet. Want, wat betekenen deze woorden? Is het nog niet af? Vind ik het wel af? Is het niet goed? Kent de opdrachtgever mijn werk niet? Verwacht de opdrachtgever iets totaal anders? Kortom ik laat het even sudderen. De afgelopen week met nieuw werk begonnen. Ik zit toch in een periode van overdenking. Dus kon dat er nog wel bij. Er is een proces gaande. Piepklein proces kan ook best olifanten omvang aannemen. Geen punt in atelier Koning.

Na een bestelling uit mijn webshop Op Schoorl op de bus te hebben gedaan nog even een rondje om richting iep. Ik zag een ontkiemende boom en een vissekop die dat proces al had doorlopen en heel veel zaad van de iep. Hier om de hoek bij het spoor staat en hele lage iep en zo klein als hij is, zo klein zijn ook de zaadjes. Even als bewijs mijn hand onder een takje gehouden.

De miniatuur van muis ligt nu te pletten tussen de prentenboeken in mijn atelier. Morgen nog eens kijken of mini muis groots is, en klaar, af.