Witte schoonheid en rare vogels

Zo ontzettend lief dat ik zo af en toe een bericht krijg van iemand, die ik niet ken, en mij gebruikt textiel wil geven. Vandaag mocht ik langs, om uit een erfenis, de prachtigste stukken gebruikt textiel te ontvangen. Och wat een groot cadeau. Wat een schoonheid. De vrouw was zelf ook zo mooi. Zelf ook kunstenaar, met een bijzonder warm hart. Wat voel ik me vereerd.
Bij de winkel en kunstuitleen van museum Kranenburgh in Bergen mocht ik vanmiddag tien nieuwe werken brengen. Een lepelaar uit de serie Schijnen in kwetsbaarheid en negen vogels uit mijn serie Rare vogels. Alle werken op de naaimachine met een persvoetjes gemaakt van tweedehands papier, ongebleekte katoen en naaigaren.
Ik ben een geluksvogel.

Raar zonder krul

Bestellingen raar ingelijst, of toch niet, kleine vogels ingelijst, en nieuwe werken uit mijn serie Rare vogels gestreken en op een stevig karton geplakt. Blijven ze mooi plat. Anders gaan ze opkrullen. Das pas echt raar.

Japanse roodborst

Omdat ik een oud werk van een Japanse nachtegaal, foto links, zo mooi vind heb ik dit roodborstje daar op geïnspireerd.

Maan, schaduw en kippen

Roodborstjes, uit mijn serie Schijnen in kwetsbaarheid, lagen al een tijdje in mijn atelier om af gemaakt te worden. Vandaag gedaan, nu alleen nog op een frame spannen en nieten. Twee kippen in één lijn genaaid. Dus beginnen met naaien en niet meer stoppen. De maan voor de zon, ook soort van in één lijn. Want al is de maan veel kleiner dan de zon, toch kan de maan de zon verduisteren. Adrie van het Planetarium legt dat in een video heel helder uit. De maan is vierhonderd keer kleiner dan de zon. De zon staat vier honderd keer verder dan de maan.
Voor de verduistering stonden we eerst op ons balkon, liepen toch even naar zee. Want met z'n alle turen is wel zo speciaal.

Tureluurs ge-uilt

Nieuwe Rare vogels, uilen en tureluurs. Gemaakt met naaigaren op de naaimachine van tweedehands papier op een stukje ongebleekt katoen.

De zee en de maan

Werk gemaakt uit mijn serie Rare vogels. Ik ben dol op vogels en uilen specifiek. Niet alleen op de zeldzame ontmoetingen met een uil in de schemer of in het donker, ook op de symboliek. Er is zoveel verbonden met een uil.
Na een hete werkdag nog even, vlak voor de online art journal workshop, afkoelen in zee. Immers een paar honderd meter van ons huis en mijn atelier vandaan. Een drukke stranddag. De zee was onrustig, een gele vlag wapperde waarschuwend. Ineens was er onrust. Hulpdiensten schoten te hulp. Paniek. Het was afschuwelijk. Personen vermist in zee.
Helikopters vlogen hier tot het donker werd. Het nieuws bleef ik volgen en las de berichten over de verdrinkingsdood en nog een vermissing op zee. De zee is machtig en sterk. Wat een afschuwelijk verdrietig incident.

Uilen en een tureluur

IJsvogels zijn raar

Afgelopen dagen in opdracht een aantal ijsvogels uit mijn serie Rare vogels gemaakt. Eigenlijk maak ik ze alleen op verzoek. Ik ben dol enthousiast als ik er eentje zie vliegen. Ongelofelijk hoe die kleur de aandacht trekt. Toen ik voor het eerst ooit een ijsvogel zag jubelde ik aan de kant van de sloot.
Hun lijf, en met name dat achterlijf vind ik onaantrekkelijk om na te maken. Voor dit verzoek heb ik zelfs, (ook) voor het eerst, schetsen gemaakt. Hoe zit dat toch met dat lijf? Met dat rare stompe achterwerk? Toeval is dat mijn serie juist daar over gaat, over imperfectie. Interessante kwestie dat ik dan juist moeite heb met de vorm van dat lijf van die schitterende ijsvogels.

Proces ijsvogel

Voor Artacasa, Kerkstraat Amsterdam, ben ik op verzoek roodborstjes en ijsvogels uit mijn serie Schijnen in kwetsbaarheid aan het maken. Het maakproces van deze ijsvogel ging zo:

Kunstkamers in Schoorl

Even langs galerie Klein Zwitserland in Schoorl. Mijn muur installatie, met veertig oprolpissebedden genaaid op tweedehands zakdoeken, aan een vriendin laten zien. Samen vormen de zakdoeken met pissebed een geheel die een hele wand van mijn Kunstkamer nr4 beslaan. Vandaag viel mijn oog op een werk met pissebed en werd favoriet. Het is er eentje met soort van naïeve klaprozen met onder andere blauwe borduurgaren.
Samen deden we nog een rondje langs de vele Kunstkamers, op de foto's is een schilderij in blauw van Harold van Geerestein, initiatiefnemer, kok en kunstenaar van Klein Zwitserland. Voor mij nieuw is de kamer met werk van Anna Groot. Zij heeft ook, net als ik, een wand gevuld met losse kunstwerken die een connectie hebben. Deze zijn van klein formaat, zodat ze in een doosje van Pakje Kunst passen. Daar doet ze ook aan mee, ook al net als ik. Ik zie een verbinding.

Doos vol kleine slingers

Vandaag heb ik een hele grote voorraad kleine 'Enjoy the little things' slingers naar Blauwdruck in Zwolle verstuurd. Gemaakt van tweedehands papier uit oude prentenboeken. Wat een groot feest om zoveel reminders te maken. Over feest geschreven, in de tuin staan de eerste teunisbloemen weer in bloei. Pats! Knalgeel opent het bij het vallen van de avondschemer. Wat een geweldige bloemen, en die geur, abnormaal sterk en verrukkelijk. Ik ga er bijna van vliegen als een nachtvlinder.

Meesterwerk in de kerk

Het zal de docent in mij zijn, maar ik heb het gevoel dat ik de dingen die ik doe uit moet leggen. Mijn werk en mijn (onze) tuin. Vanmorgen kreeg ik een compliment over de tuin, over de grassen. Daarna de opmerking 'Veel werk hè, de tuin onderhouden' en vanmiddag de vraag over mijn installatie in de consistorie Grote Kerk Alkmaar 'En wat moet ik hier aan begrijpen?'. De buurman, die de opmerking over de tuin maakte, heb ik uitgelegd dat ik een grote liefde voor vogels heb en dat ik het gras laat groeien, de tuin laat verwilderen, om insecten te lokken en dat is voer voor de vogels. De jongen die in de kerk de vraag stelde, beantwoorde mijn gevoel dat ik mijn werk uit moet leggen. De meester in mij hield zich in en ik heb geantwoord dat ik ook vast niet alles van zijn leven begrijp.
Ik zie trouwens in mijn installatie met draden een grasveld, zoals in de tuin. De bodem is de basis van ons ecosysteem en pissebedden zijn de allerbeste en hele belangrijke recyclers in onze natuur. Heeft de meester in mij toch nog gesproken.

Oude tafellakens bekijken in de kerk

Met Alda in Alkmaar afgesproken om mijn expositie in de consistorie Grote Kerk te bezoeken. Een tijdje terug kreeg ik van haar de vraag of ik haar oude tafellakens van damast kon gebruiken. Ja zeker. Nu kon ze de tafellakens terug zien in mijn werk. In de twee installaties zijn haar oude tafellakens verwerkt. Ik ben dol op gebruikt en gekregen tweedehands damast en dol op de vraag of ik het kan gebruiken voor mijn werk. Voor mij is het echt een juweel onder het textiel.
Verder werkte ik aan nieuwe kleine werken uit mijn serie Rare vogels.

Strijk een poos

Heel de dag bezig geweest met mijn genaaide oprolpissebedden in stijfsel leggen, ophangen en strijken. Iets van honderd deed ik er vandaag. Het was een soort van 'Strike a pose', maar dan als een lopende band strijkfabriek. Lekker kreatief werk. Nee! Soms is het achterlijk en stom werk wat nodig is om tot een kunstwerk te komen. Woedend maakt het me als mijn proces onderschat wordt. Waarom is dat? Waarom wil ik het bewijzen? Iemand overtuigen? Aan mezelf iets bewijzen? Eén blik, één opmerking, één gedachte haalt me onderuit. Ik wil zo graag niet meer woedend zijn. Geen vuurspuwer. Gewoon een ontspannen persoon, die alles vriendelijk weglacht en licht opneemt. Nee, ik doe het zwaar en moeilijk. Strijken tot ik mijn knieën niet meer krom krijg en dan pas een strandwandeling gaan maken. Te laat. Want de pijn gaat na een paar kilometer strandwandeling niet meer weg.
Terug over het duin hoor ik de fazant. Die zoekt verkering. Roept de hele buurt bij elkaar. Ik hoor hem in huis zelfs. Gezellig geluid. Ik maak wat foto's en meneer fazant vond het tijd voor een brul. Geluk dat ik net klikte toen hij de brul deed met de vleugels open. Vast voor extra kracht te zetten. Om alles in de brul te leggen. Herkenbaar. Alles er voor geven. Hij voor de voortplanting, ik voor de expositie.
Na het eten nog een stuk of twintig pissebedden strijken. De pijn zit er nog. Die heb ik niet uit mijn knieën gelopen. Strijken deed ik net een te lange poos.

Patronen en Heldentroost

Voor de helden die ons (land) willen redden. Daar is mijn serie Heldentroost voor gemaakt. Zet je tijdens het oefenen half Nederland in de fik. Wat moet dat afschuwelijk voelen. Al het landschap kapot. Jonge vogels dood gebrand, de nesten, vleermuizen, al het beginnend leven in één oefening kapot gemaakt. Die helden hebben ook troost nodig. Daar is mijn werk uit ontstaan. Troost voor helden in de verdediging.
Een aantal van die werken hangen in galerie Klein Zwitserland in Schoorl. Vandaag was ik er om nieuw werk op te hangen. Zeven kleine werken uit mijn serie Rare vogels.

Een Wildrijk proces

In het proces van maken voor komende expositie, start 29 mei, wil ik het nieuwe werk met een klein aantal mensen delen. Nog niet hier. Dus dacht ik om wat werk te delen dat Artacasa van mij verkoopt. Omdat Wiebke vandaag een roodborstje verkocht deel ik wat werk uit mijn serie Schijnen in kwetsbaarheid bij Artacasa, in de Kerkstraat Amsterdam.
Een wielewaal, flamingo, veldleeuwerik en blauwe reiger. Die vond ik wel mooi passen bij de boshyacinten. Ja ik fietste vanavond weer naar het Wildrijk in Sint Maartensvlotbrug. De hyacinten roken vanavond sterk. Dat had ik de vorige twee keer niet zo sterk geroken. Waarschijnlijk omdat ik vanwege het gifspuiten in het land ernaast mijn neus wat had gesloten. Of de hyacinten hadden gewoon lekker hun geurspoor aan staan. Het licht was mooi, het blauw-paars-groene tapijt lag er goed bij.

Veel geniet

Voor een installatie in de consistorie in de Grote Kerk ben ik honderd genaaide pissebedden op een rond frame van hout aan het nieten. Ik ben dol op kusjes en kruizen. Terwijl ik aan het nieten ben valt mij waarschijnlijk daarom ineens op dat de achterkanten van het werk allemaal een x, kus, of kruis krijgen. Soort van zegening. Gezegend met liefde. Owhw ... wat weet ik toch weinig van kerk-dingen. Vind het blijkbaar wel leuk om erover te schrijven, in een onwetendheid. Na het werk nog even langs de bollenvelden gefietst.