Ode ode ode

Samen met Yve naar zomerexpositie Ode aan het water in de Kunstuitleen Alkmaar. Met heel veel werk. Zoveel dat ik besluit om nog een keertje gaan. Ogen tekort dus. Ik zie werk van onder andere Horden & Schimmel, Susanne Edam, Sandra Cramer, Saskia Kemperman, Ellen van der Prijt-Verbart, Monique Bruin en Susana Mulas Lastra. Susana haar werk is ook te zien in de Grote Kerk Alkmaar. Zij exposeert nu in de consistorie. Mirjam Oosterbaan en ik vertrokken maandag en Susana ging inrichten.
Met de zomersalon doe ik mee met een mini werk, Narcis - droge naald, van 3 x 10cm.
Omdat de expositie in de Grote Kerk zo mooi is nam ik Yve ook mee naar het koor voor de expositie Ode aan dagen van wijsheid van Laurence Aëgerter.

Daar gaan de verhalen

Gisteren was de laatste dag van de expositie Waar verhalen blijven van Mirjam Oosterbaan en mij. Vandaag opruimen en dat voelt altijd alsof er iets wordt dichtgedaan, afgesloten. Een leegte. Het proces van vertrekken na een expositie is ook altijd zo snel. De weg ernaartoe duurde bij deze expositie ongeveer acht maanden. Het inrichten en de installatie met pissebedden en draden in de kerk zelf duurde drie dagen. Het afbreken slecht een paar uurtjes.
Voor ik mijn werk terug naar mijn atelier bracht keek ik nog even naar de prachtige expositie van Laurence Aëgerter. Ook een installatie met damast. Dat van haar is nieuw gemaakt voor deze expositie. Het damast voor mijn werk is tweedehands en gebruikt, en met vlekken. Waar ik dan weer verhalen bij verzin. Verhalen over anderen. Want bij ons thuis zijn er geen kersttradities gemaakt.
Zo mooi hoe het licht door de vele kerkramen op het werk van Laurence Aëgerter valt. En hoe leuk is het als je naam Laurence is en de naam van de kerk Grote Sint-Laurenskerk is.

Naar de sterren en op de kerkmuur

Naar de sterren en daar voorbij! Een zin die dan opkomt als ik met een oude vriend afspreek om de expositie van Mirjam en mij 'Waar verhalen blijven' in de Grote Kerk Alkmaar te gaan bekijken. Hij werkt met sterren, planeten en de tijd. Als ik tijdens het wachten de schaduw van een boom opzoek zie ik ineeens een zonnewijzer op de zijkant van de kerk. Das toch een mooie verbinding.

Meesterwerk in de kerk

Het zal de docent in mij zijn, maar ik heb het gevoel dat ik de dingen die ik doe uit moet leggen. Mijn werk en mijn (onze) tuin. Vanmorgen kreeg ik een compliment over de tuin, over de grassen. Daarna de opmerking 'Veel werk hè, de tuin onderhouden' en vanmiddag de vraag over mijn installatie in de consistorie Grote Kerk Alkmaar 'En wat moet ik hier aan begrijpen?'. De buurman, die de opmerking over de tuin maakte, heb ik uitgelegd dat ik een grote liefde voor vogels heb en dat ik het gras laat groeien, de tuin laat verwilderen, om insecten te lokken en dat is voer voor de vogels. De jongen die in de kerk de vraag stelde, beantwoorde mijn gevoel dat ik mijn werk uit moet leggen. De meester in mij hield zich in en ik heb geantwoord dat ik ook vast niet alles van zijn leven begrijp.
Ik zie trouwens in mijn installatie met draden een grasveld, zoals in de tuin. De bodem is de basis van ons ecosysteem en pissebedden zijn de allerbeste en hele belangrijke recyclers in onze natuur. Heeft de meester in mij toch nog gesproken.

Oude tafellakens bekijken in de kerk

Met Alda in Alkmaar afgesproken om mijn expositie in de consistorie Grote Kerk te bezoeken. Een tijdje terug kreeg ik van haar de vraag of ik haar oude tafellakens van damast kon gebruiken. Ja zeker. Nu kon ze de tafellakens terug zien in mijn werk. In de twee installaties zijn haar oude tafellakens verwerkt. Ik ben dol op gebruikt en gekregen tweedehands damast en dol op de vraag of ik het kan gebruiken voor mijn werk. Voor mij is het echt een juweel onder het textiel.
Verder werkte ik aan nieuwe kleine werken uit mijn serie Rare vogels.

Water, boem, regen

Als je onder water tekent zoals Inge van Hooff Koetzier, en het thema van onze expositie te maken heeft met water, dan kun je een flinke hoosbui verwachten. Vanmorgen begon de dag bijzonder goed. In onze tuin staat de eerste klaproos in bloei. Plus nagenieten van de cadeaus van gisteren. Bloemen van Rik, boek van Monique en de kauw nr4 van de Tekenpartij van Mariëtte Ciggaar.
Daarna met Floortje naar de expositie Waar verhalen blijven van Mirjam Oosterbaan en mij in de consistorie Grote Kerk Alkmaar.
Daarna naar de opening van de expositie van Inge in Hortus Alkmaar. Daar opende maar liefst drie exposities: Beeld & Tuin, expositie Kunstschool Artiance en Kunstuitleen Alkmaar en dat werd dan ook gedaan door twee burgemeesters. Wel wat verlaat. Want er kwam precies op het moment van openen een enorme onweersbui met knallen, regen en hagel naar beneden.
's Avonds met Marcel naar Tolhuistuin voor een concert van Girtkin. Het meest bizarre concert in jaren. Drie muzikanten speelden in een jaren 70 zaal, surfmuziek wat zo uit een western film zou kunnen komen en opgenomen op het terras van een obscure camping. Grappig, soepel en met een vermakelijke speelsheid. Over speelsheid geschreven. De bordjes in de tuin van Hortus, bij het werk van Kunstschool Artiance, vind ik super goed bedacht.

Waar verhalen blijven

De tentoonstelling van Mirjam Oosterbaan en mij in de consistorie van de Grote Kerk in Alkmaar is geopend en tot 12 juli te bezoeken. De opening werd verricht door maar liefst twee directeuren. Door Marieke van Esch van de Kunstuitleen Alkmaar en directeur van Theater De Vest en de Grote Kerk Naud van Geffen.
Het was een mooie opening. Blij met de mensen die ik om mij heen heb. Een groot deel van de aanwezigen had een aandeel in het proces naar de opening van de expositie toe. Ik kop het werk er uiteindelijk zelf in, maar de hulp en voorzetjes komen van vele, van vrienden en familie. Trots op al die lijntjes.

De zeespiegel

Ineens begreep ik het woord zeespiegel. Zie hoe mooi het licht en de wolken reflecteren in het natte zand bij de branding. Vandaag in de Kunstuitleen Alkmaar, geholpen met het inrichten van de nieuwe expositie 'Beestig'. 's Avonds mijn keramiekoven uitgeruimd. Voor zonsondergang deed ik nog een strandwandeling. Het moest. De wolken riepen me, kom naar buiten! Ik luisterde en het was een wolkenfeest. Naast het wandelen, kijken, foto's maken kwam het nieuws in gedachten langs. Woede, tegen het AZC, die ik op het nieuws zag. Wat doe ik met woede? Of angst? Van de week was ik woedend en voelde me in mijn kruis getast. Ik ging met vrienden praten. Ik zette muziek op en ging stofzuigen. Daarna was de woede omgezet in een schoon huis en krachtige energie. Die brachten inspirerende ideeën voor mijn nieuwe werk. Dat voelde als winst.
Wat doe ik als ik angst voel? Toen ik als twintiger voor studie alleen in Amsterdam woonde was ik wel eens bang, met name 's nachts voor geesten. Dan sloeg ik het dekbed over mijn hoofd en viel met een veilig gevoel in slaap. Verder heb ik nog vele andere angsten. Angst om te vallen, angst om te falen. Hoogtevrees, angst om dieren dood te rijden, angst om stom, dom, verrader, verklikker, slappeling, onbetrouwbaar of lui en slecht te zijn. Een kleine opsomming als het gaat om mijn angst. Nu is daar een nieuwe angst bij gekomen. Angst voor extreem geweld in mijn omgeving, extreem geweld tegen onze en mijn democratie, vrije mensen, hulpverleners en strijders voor ons vrije land. Ik ben ongerust. Ik ben bang. In mijn angst zoek ik tegengeluid. Die vind ik en dat is fijn. Mensen die als tegenreactie chocoladerepen gaan brengen naar het AZC. Daar knapt toch iedereen een beetje van op. Verder lees ik dat wij met meer zijn. En dat geeft hoop. De liefde voor de medemens vind ik terug in vele berichten. Ik doe graag mee met compenseren in strijd voor vrede en vrijheid.

Groen, taart en wolken aan zee

Taart aan zee voor ontbijt voor mijn zus haar verjaardag. 's Middag levendige lezing over groen van Marianne Roodenburg in Kunstuitleen Alkmaar. 's Avonds nog een strandwandeling met wolken en vogels.

De kar trekken

Trekken met een kar, een tour, een optocht, uittocht, een stoet. Aan het werk met karretjes voor mijn komende expositie met Mirjam Oosterbaan, mede georganiseerd door de Kunstuitleen Alkmaar. Ik maak meerdere installaties, denk ik. Eentje is soort van klaar. Nummer twee is in ontwikkeling. Grote stappen gezet. Nog een week of vijf en dan is het klaar. Het werk maak ik veelal alleen, bij de processen krijg ik hulp van een aantal bijzonder mooie mensen. Zoals mijn moeder, zij strijkt mijn werk als het teveel is voor mijn rechter schouder. Ik heb daar een overbelasting. Met Yve video-bel ik veel. Soms lijkt het dat ze in mijn atelier is om het werk te bespreken. Bij Dorien werkte ik al een aantal keren aan pissebedden in haar werkruimte. Het is een waardevol proces. Het werken aan expositie lijkt een persoonlijk en privé proces, maar ondertussen zijn er zoveel lijntjes die meedoen in dat proces. We trekken samen de kar naar de consistorie van de Grote Kerk in Alkmaar.
De pauze wandeling deed ik aan zee. Andere wolken, ander weer is onderweg.

Vergaderen in de kerk

Voor de expositie in de consistorie van de Grote Kerk in Alkmaar van Mirjam Oosterbaan en mij hadden we vandaag een vergadering in de kerk. Specifiek in de consistorie ruimte. Daar waar we gaan exposeren. Dat is nog eens een fijne vergaderzaal. Vanaf 29 mei tot 12 juli presenteert Kunstuitleen Alkmaar onze expositie Waar verhalen blijven in de consistorie van de Grote Kerk Alkmaar.
In mijn atelier werk ik aan die expositie. Ik maak een installatie specifiek gemaakt op die ruimte. Hoe precies, dat is in ontwikkeling. Tijdens de start van ons onderzoek brachten Mirjam en ik een eerste bezoek aan de expositieruimte. Op een bord in de Grote Kerk las ik voor het eerst in mijn leven het woord consistorie. In mijn hoofd zag ik het woord storie veranderen van story naar verhaal. Dat is het begin, het startpunt van mijn installatie. Een ruimtegebonden fysieke manifestatie.

Een goed ge(he)el praatje

Vanmiddag was ik bij de lezing 'Het geel van de Winterzon' van Marianne Roodenburg. Elke keer als ik haar naam zie of hoor dan snap ik totaal waarom ze zo'n interesse heeft in kleur. Ik heb dat met torenkamers, ridders en sprookjes. Maar ook zeker met geel. Het begon toen ik Yve leerde kennen. Zij is altijd al dol geweest op geel. In haar bijzijn kocht ik in Spanje mijn eerste gele item, een knalgele vijzel. Ergens rond 1997 was ik met haar in galerie W139, en zag een schilderij met fel geel en helder blauw. Ik wist het zeker. Die kleurencombinatie ga ik nooit meer los laten. Een vrij simpel schilderij met een fiets, maar met een fantastische kleur geel.
In 2012 werd ik verliefd op het boek Dudeljo, van Hans Dorrestijn, en daarmee ook op de wielewaal. Een knalgele vogel. Het boek valt helemaal uit elkaar, zo vaak heb ik het gelezen. Een paar jaar terug ben ik zelfs met vogelaars op pad geweest, om de wielewaal te zien. Een heuze groepsexcursie met mensen met toeters. Zulke grote zoomlenzen, ze hadden ook thuis kunnen blijven. Dan hadden ze de wielewaal ook nog scherp in het vizier gehad. Dat alleen al vond ik heel grappig. Bij het uitstappen van het excursie-busje hoorde ik de zang van de wielewaal, dudeljo, en twee minuten later zag ik de eerste langsvliegen. Bijzonder fraaie vogel.
Marianne Roodenburg heeft als gastcurator, bij de Kunstuitleen Alkmaar, de expositie Winterzon samengesteld. De expositie met werk van Sanne Bax, Piet Dieleman, Suzan Drummen, Jasper van der Graaf, Esther Jiskoot, Lea Asja Pagenkemper en Marianne Roodenburg is nog te zien tot 25 januari.
Vanmiddag gaf ze een interessante lezing over geel. Ze had een mooi vlechtwerk van verhalen gemaakt over geel. Marianne vertelde boeiend, soms grappig, ontspannen, leerzaam en er was ruimte voor inbreng. We hingen aan haar lippen. Ik vind dat dus knap dat je allerlei feiten aan elkaar kunt knopen en via geel een verbinding in de geschiedenis kunt maken. Bij de lezing toonde ze ook foto's van kunstwerken met geel. Waaronder een heel mooi werk van Vincent van Gogh, Stapels Franse romans. Een schilderij van een tafel vol gele boekjes. De zonnebloemen van hem zijn beroemd, deze vind ik zelf veel mooier. Marianne geeft vaker lezingen bij tentoonstellingen over kleur. Het is een aanrader om ook eens te gaan.

Stralende expositie

Vanmiddag bezocht ik de tentoonstelling Winterzon in de expositieruimte van Kunstuitleen Alkmaar. Een expositie waar je energie van krijgt. Of het nu komt door mijn Mexicaanse Maya kin nr.40, gele zon, of door mijn energie(behoefte), geen idee waarom ik dol ben op geel. Ik ben het. Onze overloop is geel, de kozijnen, mijn schoenen, onze vijzel en onze citroenen zijn geel. Ik heb nu m'n oog laten vallen op een zeer aantrekkelijk werk uit de expositie. Kijken of het zo blijft. In de expositie is onder andere werk te zien van Marianne Roodenburg, Esther Jiskoot, Jasper de Graaf en Sanne Bax.
Vanavond weer een fijne online art journal workshop van Mariëtte Ciggaar gevolgd.

Op papier net werken

Vandaag was ik aanwezig bij een netwerkbijeenkomst van Kunstuitleen Alkmaar. Natuurlijk ook even kijken in de expositieruimte. Kunstenaar Paula Biemans is daar aan het werk. Haar 'Kunst in de maak' ontstaat in de lege ruimte. Dol op werkprocessen, wit en op papier, dus ik was meteen enthousiast. Ze is nog tot 24 november aan het werk. Daarna is haar kamer van papier nog te zien tot 7 december 2025.

Uit m'n Pan in Amsterdam

Alsof ik thuiskwam. Bij het zien van de kunst werken van Leen van Tichelen in de stand van Dep Art Gallery Milan & Settantotto Gent. Eigenlijk vond ik alles mooi wat deze duo-galleries lieten zien in de Rai tijdens Pan Amsterdam.
We hebben alles gezien. Enorm genoten. Inge van Hooff Koetzier en ik gingen samen naar Pan Amsterdam. Voor plezier, inspiratie en een beetje met de Kunstuitleen Alkmaar in ons achterhoofd. We zitten beide in de Adviescommissie.
Ook altijd leuk om het werk van oud docent Adriaan Rees te zien. En Ruben van der Scheer (geen foto), die gaat als een speer. Helemaal terecht, fan van zijn werk. Eigenlijk had ik het werk van Charlotte Caspers nog nooit bekeken, terwijl ik wel haar series op tv kijk. Ook leuk om, ook lekker veel, van haar werk te zien. De Twee witte konijntjes zijn tot mijn verbazing niet van Jan Mankes maar van Jemmy van Hoboken. Nou, nu dus ook fan van haar werk.
En Beatrix was er ook, in de vorm van een zeefdruk van Andy Warhol.
We sloten de dag af met een Tom Kha Tahoe soep van de Thai in de Scheldestraat op de hoek van de Rai.

Zondags kerkbezoek

Ter voorbereiding en inspiratie gingen we naar de Grote kerk van Alkmaar. In Alkmaar, dus duwde ik Mirjam en Mars het Stedelijk museum Alkmaar in, dus voor de derde keer de expositie Verlangen naar Egmond bezocht. De frisse, felle en heldere kleuren in die werken van de Amerikaanse schilders geven me zoveel plezier en energie. Dat wil ik graag delen. Ook even langs bij de Kunstuitleen Alkmaar. Expositie-plannen bespreken met Marieke van Esch en even gluren hoe mijn nieuwe werken hangen.
Het woord van Inktober van vandaag is Puzzling/Puzzelwerk en ik kwam uit op de Cryptogram van de Volkskrant. Toen ik Mars leerde kennen maakte hij die samen met zijn vriend Toon en wij zijn dat samen blijven doen.