Strand, dans en croissant

Vanmorgen begon ik samen met Eline en andere dorpsgenoten met een gezellig ontbijt op het Dorpsplein van Callantsoog. Na vier jaar wonen in dit dorp merk ik dat ik meer ruimte voel om mee te doen aan dorpdingen.
Thuis een kop koffie en wat administratie van gisteren. Daarna liep ik over het stand naar Groote Keeten voor een dansvoorstelling van de meiden van Jantine Nierop. Altijd prachtig, zeker ook met de elementen van wolken, wind, zee, zand, strand en zee. Vandaag is het de laatste dag van Kunstroute Zijpe 2026, met in strandtent ’t Klavertje Vier allerlei optredens. Eline en ik keken nog even naar een lief en leuk optreden van Lio Tomáz en Ruben Kooij. Het was een fijne festivaldag aan het strand.

Museumnacht Alkmaar

Met Inge sprak ik af op de parkeerplaats bij Hal 25. De eerste te bezoeken locatie. Onze nacht begon om half acht, tja. Nog niet gewend aan het vroeg donker worden, je noemt het nacht en je gelooft het. Wat een goed feest, Museumnacht. Het is zo'n uitgaansfeest dat ik bij het verlaten van de Grote Kerk naar de rokende jongeren kijk en bijna voel alsof ik jong en aan het stappen ben. De museumnacht doet waar veel kunstinstellingen jaloers op zullen zijn, ze brengen hordes jongeren naar het museum. In het Stedelijk museum Alkmaar kreeg ik door de grote hoeveelheid jongeren licht het gevoel dat het ongepast was dat ik tussen al die jonge mensen aanwezig was.
Wat een goed feest. Goed gedaan Museumnacht Alkmaar!
Dansen in de Kerk, lino's drukken bij Grafisch Atelier Alkmaar, landschap schilderen in het Stedelijk, glinsterende lichtpuntjes via de installatie van Ayşe Emre, Het Grasveld X Perpetual Motion laten de ruiten lostrillen en zorgen voor een trillende vloer met gratis voetmassage in de Kunstuitleen Alkmaar en ons toetje was Hiqpy in Podium Victorie. Ze speelden lekker extra lang. Het voelde daardoor als extra laat opblijven. En wat voelde ik me toch hip.
Tot ik Monique tegenkwam en ze m'n haar vol met vliegjes zag. Haha. Toen ik thuis vertrok liep ik door een spinnenweb. Dat voelde ik wel. Alleen even de spin van mijn mouw gehaald. Dat heel het spinnenweb vol zat met vliegjes en die al de halve avond in mijn haar zat was nog niemand opgevallen. Ik dacht ook nog dat de zangeres van Hiqpy naar mij keek toen ik een foto nam. Ze keek zoals ze zong: She looked at me the way I have not seen before. Tja, ze keek naar de insecten in mijn pony, haha. Lang leve de nacht, die om half acht begon.

De Parade Amsterdam

Natuurlijk gingen we ook naar de Parade, want daar leerde ik Marianne kennen. Haar partner is Bart en die is de broer van The Juicy sisters. We dronken heerlijke sap bij The Juicy's, aten bij Tante Naan, een voor mij nieuwe eettent, dus daar gingen we eten. We genoten van onze route langs herinneringen, even achter de schermen bij Henny. Kletsen voor haar caravan en de mobiele toilet bezoeken was toch wel mijn favoriet van de dag. Of toch niet. Nee. Dat was leuk, omdat het zo speciaal was. Even op de camping zijn zoals vroeger. De voorstellingen zien, dat deden we vroeger veel samen. Zeker de dansvoorstellingen. Onze kinderen waren er dol op. Tientallen keren werden de shows bezocht. De luxe van een Parade medewerkerspas. We zagen drie voorstellingen, eentje met Sanne Vogel, want we waren erbij dat ze begon, Vergane glorie, tranen zwollen in mijn ogen op bij het einde van de show. Daar zag ik Sanne Vogel zoals ik haar heb leren kennen, toen ze iets van 16 jaar was en heel de tijd waar ik haar ook zag in een spagaat ging. In de Brand toren zagen we dans, of in ieder geval een fysieke voorstelling op het ritme A Cor Vermelha van Heavy Hitters en Johnny van 155 in Luc zijn tent De Reizende Schouwburg. Ook dans, spectakel en veel synchronisatie. Enorm genoten met mijn Parade vriendin.

De putter, Wasbar en de haai

Bezig met The Artist's Way, nog eens. Deed het zo'n twaalf jaar terug ook. Of veertien jaar terug. Dat kan beter. Qua tijd en zeven jaar cyclus. Ik ben wel dol op cirkels, rituelen (van een ander, meer als beschouwer het mee te maken) en gewoontes. Net op of na het weggaan bij RTL. Toen wilde ik een creatiever leven. De afgelopen maanden adviseer ik het iedereen om mij heen. Toen ging er een lichtje branden. Ik heb er zelf weer behoefte aan. Dus bestelde het boek weer en begon. Nu week drie. Ik weet niet of er iets verandert, wel zie ik haaien op mijn pad. Het pad naar zee wel te verstaan. Ook tepels zoals die van een hond die zoogt en olifanten. Olifanten zie ik dagelijks en overal, in.
Ik kreeg een verzoek om een putter / distelvink uit mijn serie Rare vogels, één van mijn lievelingsvogels. Dus maakte ik er nog wat nieuwe bij. Zoals deze. En weer een fijne tekenles gekregen van Mariëtte Ciggaar. Een heel toepasselijke. Ik tekende onder andere Wasbar. Een leuk concept winkel. Je kunt er je was doen. Maar ook naar de kapper, krant lezen en of een kop koffie drinken. Een fantastisch concept vind ik.

Culturele ontwikkeling keer twee

Ga je mee naar China Crisis in Podium Victorie? vroeg Mars me. Nee, das ouwe lullen muziek. Toch? Toch ging ik mee. Voor m'n culturele ontwikkeling. Ow wat heb ik genoten van de zanger van China Crisis. Hilarisch! Hij deed in z'n eentje een slapstick, schoolmusical, doventolk, kleuterjuf en grapjas na en oh ja muzikant. Wat een komisch figuur is dat zeg. Ik kende één nummer, die werd ook gespeeld 'Wishfull thinking'.
In de middag was ik al naar een dansvoorstelling van Art in Motion op het strand van Petten geweest, hier om de hoek. Georganiseerd door Kunstroute Zijpe. Mooie beelden. De muziek waaide een beetje weg. De voorstelling bleef wel staan. De wind, zee, Palendorp en wolken deden goed mee. Een totaal ervaring. Twee keer eigenlijk. Twee totaal verschillende culturele activiteiten, maar beide een totaal beleving. Ik denk niet dat ik nog eens naar een concert ga van China crisis, maar genoten heb ik wel. Heerlijk.

Opening Kunstroute Zijpe

Mooie en indrukwekkende opening aan de kust van Callantsoog. Kippenvel tijdens de optredens van verschillende dansgroepen, harmonie en koor. Terwijl ik het kippenvel op mijn armen voelde vroeg ik me wel even af of het niet per ongeluk door de kou kwam. Nee, ik ben echt geraakt. Zo mooi om al die liefde en enthousiasme te zien. En ze waren allemaal in het wit. Laat ik daar in mijn werk ook dol op zijn.
Weet Teun ook. Ze maakte een prachtig bord met witte burrata. Ze maakt het bord ook altijd zo mooi op en ook nog heerlijk. Fijn.

Zaterdag vieren

Een luxe dag. Vandaag deed ik aan eten, drinken, dansen, bomen halen en verkopen vieren. Gisteren bij Aarti in Purmerend Surinaamse vegetarische nasi meegenomen. Vanmiddag samen met Floortje buiten met zonder jas opgegeten. Hmmmm. Bij de bomenhup van Meer Bomen Nu een paar bomen en ligusters gekregen. Mooi systeem om te vergroenen. Ze halen jonge aanwas weg waar het overtollig, weldadig, of talrijk is en bieden dat aan om in je eigen tuin of balkon te zetten.
Kreeg het fijne bericht dat pauw en blauwe reiger verkocht zijn bij galerie Artacasa Amsterdam en van winkel van museum Kranenburgh Bergen kreeg ik het overzicht van februari en dat was absurd fijn. Ook zo veel verkocht daar. Heel blij dat ik weer nieuw werk heb mogen brengen. 's Avonds dronk ik er een biertje op. Wel jammer van het wegwerp plastic. Dat kan anders 40up en Marktstad Schagen.
Deed ook een dansje met nieuwe buren uit Callantsoog. Ik was overigens de nieuwe buur. Wat zal ik morgen eens vieren? De derde van de derde, dubbel. Dat is sowieso om te vieren. Dol op dubbel.

Slaapfeestje bij de Leeuw

Monique is jarig en ze gaf een feestje, een slaapfeestje. En zoals dat altijd gaat met slaapfeestjes, er wordt niet geslapen. Niet geheel fris en fruitig deden we wel een wandeling over de Westfriese dijk. Met een tussenstop bij Mariakapel op de Keins. Om vijftig kaarsjes aan te steken. Lang zal ze leven.

ABBA Paulowna

Na het dansen en meezingen van de ABBA experience cover band in Anna Paulowna de auto halen, want met de trein terug, moest van Björn. Meteen even een wandeling door de mooie Poldertuin. Het was een fijn feest daar in de polder met Monique.

Thuis bij Artacasa

Ik voel me thuis in het kunst huis. De verkoop op deze nieuwe plek gaat super goed. Vlak voor de lockdown had ik contact met Wiebke van der Scheer van galerie Artacasa. Even covid afwachten, daarna gaan we wat afspreken. Dat is gelukt. Wel een aantal jaren later.
Nog maar een maand geleden kwam Wiebke op atelierbezoek en nam een groot aantal werken van mij mee. Het was een goed, leuk, zakelijk en hartelijk contact. Absurd leuk hoeveel er nu al zijn verkocht. Elf!
Eend, hop, steenuil, zilverreiger, nachtegaal, zijdevlinder, blauwe reiger, mees, mus en twee ooievaars. Super fijn. Wiebke is dol op dansen, ik doe ook even een dansje.

Galerie Artacasa

Vandaag mocht ik nieuw werk brengen naar galerie Artacasa in de Kerkstraat in Amsterdam. Twee weken terug was Wiebke hier op atelierbezoek. Het ging nu ineens heel snel. Voor de tweede maal werd ik op de galerie gewezen. Dat mijn werk er zo goed past. De eerste keer dat we contact hadden kwam precies de break van corona. Drie jaar later is onze samenwerking een feit. En wat een succes. Wiebke nam maandag drieëntwintig werken mee. We spraken af dat ze het zou laten weten wanneer er iets zou zijn verkocht. Ik ging naar Vlieland voor festival 'Into the great wide open' en daar ging wel zes keer mijn telefoon met berichten van verkocht werk! Fantastisch! En het festival was al zo leuk. Ik dronk er nog maar een pilsje extra op. Ik kon het leien.
Digitaal had ik de galerie al eens een paar keer bezocht. Vandaag ging ik echt. Een fijne sfeer, goede klik en weer werden er werken opgenomen in de collectie, negen werken dit keer. Bij vertrek kreeg ik ook nog een kookboek van Wiebke van der Scheer & Margré Mijer cadeau. "Drie maal drie is vier.... hai Pipi langkous".... Een kinderlijke blijheid, zin in een dansje en een liedje en natuurlijk wil ik de haas kopen en een rijtje spreeuwen en nog meer leuks wat ik zag bij Artacasa.

Paaspop

We mochten vandaag weer naar het Paaspop festival in Schijndel. Het zag er weer mega mooi uit met fantastische decors, lichtshow met vuurwerk, blije mensen en fijne optredens. Wij waren onder andere bij S10, met Froukje, Duncan Laurence, The last internationale, Meute, Tony junior, Joost, George Ezra en de wervelende dansvoorstelling Between Us van The Ruggeds. Die zag ik al zeker acht keer. Toch weer anders. Ze hadden ergens op het eind een extra stuk toegevoegd. Volgens mij op een nummer van The Prodigy, en dat was absurd goed. Wat een wereldshow was dat zeg. Breakdance, hiphop, freestyle, wat voor dansstijl dan ook. Swingend en adembenemend tot de max.

Het loopt los

Van bewegen gaat je werk ook bewegen. Of komt het in ieder geval op gang. Dus mooi excuus om de dag met een wandeling te beginnen. Want zo'n solo expositie spiegelt altijd enorm. Alles zit vast. Mijn zelfvertrouwen. Mijn ideeën. M'n schouders doen pijn. 's Nachts heb ik zelfs pijn in mijn litteken van operatie aan blinde darm van 22 jaar terug. Best bizar. En m'n hoofd doet pijn. Maar dat kan ook door het slaaptekort, de pilsjes en de danspasjes van zaterdagnacht zijn. Over spiegelen gesproken. Even flink terug in de tijd. Ongeveer 35 jaar terug ging ik daar wekelijks dansen. Nu was het "Back to the '80 en '90"in Alpha. Oftewel excuus om te gaan dansen.
Het wandelen heeft me goed geholpen. Het is gewoon los gewandeld. Eerst langs het strand. Bijzonder rustig is de zee de afgelopen dagen. Met heel veel houtjes. Ik ga ze al bijna verzamelen. Tot nu toe heb ik me in kunnen houden. Al had ik er vandaag voor het eerst drie in m'n handen. Toch terug gelegd. Afgeleid door brandlucht en het geluid van de brandweer ben ik het strand afgegaan. Even gekeken naar een vuilniswagen die in de fik stond. Daarna het berkenbos in. Genoten van de vogels daar. Eksters, kauwen, putters, Vlaamse gaaien en een specht zelfs van heel dichtbij.
Los en met een zet aan mezelf in de rug begin ik met werken. Het gaat lekker. Ik geniet van de kauwen in de tuin terwijl ik er eentje maak. Het loopt, dankzij het lopen.