Trekkers en gala

Na het eten ging ik nog even naar het strand. In de verte bij strandpaviljoen De Stern stonden trekkers in een halve cirkel. Meteen stond ik aan. Trekkers zijn mijn favoriete vervoermiddel en dan ook nog eens op het strand. Een favoriete buiten plek. Het hoort bij mijn jeugd. De koolcampagne, paardrijden, hooi van het land halen, het trekkerrijbewijs van mijn zus, waar ik stikjaloers op was. Zij moest dat voor haar school halen. Zij wel. Dichterbij de Stern rook ik diesel, (alcoholvrij) bier en zag ik meiden in galajurken heen en weer rennen. Er werden foto's genomen en met trekkers en een brommer door het zand gereden. Daarna gingen ze naar binnen. Ik liep naar huis. Fijn dat ik er als toeschouwer een beetje van mocht meemaken. De laatste schooldag vieren met een dansje en met elkaar. Een mooie afsluiter van een begin.

Mars heeft mus in zijn naam

Mars is vandaag jarig en ik maakte als cadeau een uil en een mus (plus baby) op zijn nieuwe, tweedehands, trui. De uil is nagemaakt van een werk uit mijn serie Rare vogels en de mus, met baby mus op de rug, is van een kindertekening van Teun. Op tafel lag een A4'tje en daarop las ik Mars zijn volledige naam. Tot mijn vreugde zag ik dat hij mus in zijn naam heeft. Nooit geweten/beseft. Super leuk. Nu ga ik dus na duizend jaar dat ik hem ken als Marcel, Mars en Tinus Mus noemen. Kijken of hij daar naar wil luisteren.

Weer een joelende Flora

Flora, het werk van Pauline Eecen stond weer te joelen in de tuin van museum Kranenburgh in Bergen. Blij dat ik weer vier nieuwe werken uit mijn serie Schijnen in kwetsbaarheid bij de museumwinkel en kunstuitleen mocht afgeven. De werken ontwikkelen zich van een eenvoudige lijntekening van naaigaren tot een meer ingevuld beeld.
Natuurlijk nog een rondje langs de exposities. Nog een keer genoten van de inspirerende exposities van Marit Törnqvist en Dirk Filarski.

Jarig bloemetje

Mijn moesje is vandaag jarig. Ze viert het niet. Dus ging ik gewoon op de koffie. Er was gewoon taart bij de koffie.
Jonaske kwam langs met een mooi wild boeket, ruikt verrukkelijk, en deed mee met de online tekenworkshop van Mariëtte Ciggaar. Dat was fijn.

Teun is jarig

Vandaag is onze dochter jarig. Vijfentwintig jaar terug is ze geboren. Meteen stapel verliefd, als dat kan op je eigen dochter. Zoveel liefde voor haar, alsof mijn liefde dertig jaar heeft gewacht tot Teun er was om al mijn liefde aan te geven.

Rustig zeewater

Voor mijn dagelijkse strandwandeling kijk ik even op waarneming.nl of de beloega in Callantsoog zwemt. Nee die zwemt meer Noordelijk vandaag. Het is te zien op het strand, geen kip, geen hond, geen mens. Het is ook heel koud met een snijdende wind, brrrr.
In mijn atelier ga ik verder aan mijn serie pissebedden. Ze zijn ineens gemaakt met rode garen. Ben ik ook dol op, rood op wit.
In de woonkamer vangen de kopjes van Mirjam Oosterbaan mooi het lage winterlicht en tussen de bladeren van de pannenkoekenplant zie ik de eerste bloemetjes verschijnen. Ook al doet de plant dat elk jaar, het blijft feestelijk.

Ja!!!! Ik heb de beloega gezien

Gelukt op dag vier, rond vier uur! Ik ben dol op vier. Al drie dagen was het mislukt om de beloega te zien. Ik had vandaag al een paar keer op de site waarneming.nl gekeken, nog geen meldingen. Trump zijn speech was online live te volgen. Ineens was ik dat aan het doen. Gruwelijke was het. Na een minuut of twintig dacht ik ineens weer aan de beloega. Hoe zou het daar mee gaan?
Ja hoor, twee meldingen, hier in Callantsoog. Trek m'n jas aan en spurt het duin over. Ik voelde de spanning. Waar dat vandaan kwam, geen idee. Ik wist het, ik ga het dier zien. Koos een grote enthousiaste groep vogelaars uit om bij te gaan staan, want ja samen zijn we sterk en ja! Met aanwijzingen en een verrekijker, die ik van de enthousiaste gast uit Ede mocht lenen, zag ik de walvis. Alles was mooi: de beloega, de mensen, de zee, de kou zelfs en het kopje thee met verse cake van buuf Mirjam. Ik stond tussen mensen uit Ede, Maastricht, Callantsoog en België. Met dank aan hun enthousiaste aanwijzingen zoals "links van de groene boei", "Tussen de twee boten in", "Laag aan de horizon", "Achter de tweede branding", die term was nieuw voor mij, maar ik snapte precies waar ik moest kijken. Het was perfect.
Ik moest er bijna van huilen. Dat kwam misschien ook door die enge speech van Trump. Een foto heb ik niet. Want ik heb weinig zoom. Maar aan zee met de mensen en de walvis voelde compleet, verbonden en onbeschrijvelijk mooi, daar in onze achtertuin aan zee.

Brood , zee en Rare vogels

Ontbijt met brood van Robèrt uit Oisterwijk. Gisteren was ik daar per toeval om de hoek. Na een nachtje in de buurt van Tilburg, vanwege blokfluit concert van Jonaske, zocht ik een bakker voor het ontbijt en zag dat ik nog geen honderd meter van de tv-bakker met de zachte g verwijderd was. Wat een geluk. Nam in het Proeflokaal een heerlijk ontbijt. Daarna door naar de winkel en met mijn shopper vol liep ik terug naar de auto.
Strandwandeling en bezoek aan mijn expositie in kunstkamer nr.4 bij galerie Klein Zwitserland in Schoorl. Naast groot werk uit mijn nieuwe serie Heldentroost is er ook klein werk te zien. Een stuk of twintig miniaturen uit mijn serie Rare vogels zijn er ook.

Toerist in Den Haag

Met Teun in Den Haag. We bezoeken museum 1646 en eten warme stroopwafels. Het waait en dat maakt dat de wolken voorbij vliegen, met sneeuw, hagel en zonneschijn.

Laatste dag Ispra

Vandaag vlieg ik terug. Voor de laatste keer wandel ik, langs de appelboom, naar verse broodjes voor het ontbijt. Door Björn en Ynske word ik afgezet op het vliegveld en onderweg wandelen we langs een ander meer in de buurt van het vliegveld.
Teun haalt me op van Schiphol en rijden we naar Den Haag. Waar zij op kat Willem past.
De hoeveelheid vuurwerk is abnormaal. Zo lang en zo veel. Arme vogels. Het blijft ook fascinerend. Ik kan het niet ontkennen dat het me ook altijd opwind. Gelukkig weet ik hoe slim, sterk en vergevingsgezind vogels en andere wilde dieren zijn. Ik ben blij dat dit de laatste harde klap is.
Het contrast is groot. Vanmorgen was ik nog in een winterslapende omgeving langs het grote meer, Lago Maggiore, in een rustig dorp Ispra in Italië.

Langs het meer

Vandaag wandelen Björn, Ynske en ik op verschillende plekken langs het meer. Mysterieuze plekken, wonderlijke plekken, heilige plekken en touristische plekken. Daar valt ook zeker De onderwater kerststal van Laveno Mombello onder. We zijn er vandaag meerdere keren langsgekomen. Wonderlijk bedacht om een joekel van een kerststal in het water te laten zakken.

Kamer nr. 4

Bezoek aan galerie Klein Zwitserland in Schoorl. Al vaker was ik er en nu keek ik met andere ogen. Ik mag er een ruimte/kamer gaan inrichten. Binnenkort is mijn werk er te zien. Hoe bijzonder ook, toen ik voor de tweede keer de ruimte bekeek viel mijn oog op het nummer van de ruimte: nr. 4. Mijn lievelingswoord. Vier, vieren.
Leuk om straks te exposeren met onder andere Willem Schotten, Inge Koetzier van Hooff, Ell Geeh, Marianne Duif, Konstantin Mindadze en Nosrat Mansouri (oud klasgenoot van de Rietveld academie).

Elf november is de dag...

Vanavond was het weer liedjes zingen voor een snoepje, Keuvelen met je keuvel noemen we dat. Het was bij ons rustig dit jaar. Dus onze voorraadkast ligt nu vol. Hmmm, ik blijf zingen voor die kast.
Verder vandaag nog wat poten van de meeuw zitten naaien, stukje wandelen aan zee en vanavond weer een online tekenles van Mariëtte Ciggaar. Ik doe enorm mijn best om Sophie Straat haar nummer Vrijheid, Gelijkheid, Zusterschap op nummer 1 te houden en te krijgen van alle hitlijsten. Vandaag tekende ik een deel van de songtekst. Super leuk toch om Sophie Straat hoog in de hitlijsten te zetten. Leve het kleine verzet.

Een tiende deel uitpakken

Vandaag ben ik begonnen met een vierdaagse grafiek seminar in het Grafisch Atelier Alkmaar. Een cadeau, aan mezelf, die mede mogelijk gemaakt is door de stimuleringsprijs van KCARS die ik in september won. De eerste dag was super. We gingen steendrukken. Omdat ik vorig weekend een ekster had getekend tekende ik de jonge ekster vandaag opnieuw, maar dan op steen. Daarna een heel proces met aan het einde fabriekje spelen. We mochten ons werk gaan afdrukken. Wat een geluk! Ik ben dol op herhaling. Ik heb gewoon tien afdrukken gemaakt.
De nieuwe expositie in Grafisch Atelier van werk van Carola Rombouts is trouwens een aanrader. Dat oranje in haar werk, zo mooi. Ik had bijna de ekster in oranje afgedrukt, zo beïnvloed was ik geraakt. Prachtig.
Het woord van Inktober van vandaag is Award. Het is de laatste dag van oktober, dus de laatste tekening van Inktober. Na wat onderzoek kon ik niets zinnigs bedenken, ja Sifan Hassan stond als aantekening in mijn agenda, maar dat leek me veel te moeilijk. Ineens dacht ik aan een troostprijs, tja, waarom ook niet en zo kwam ik op de Poedelprijs. Ha! Super grappig toch.
Een mooie dag is het. Een afsluiting van een maand lang elke dag een tekening met inkt maken en vandaag begonnen met het grafiek seminar. Vier dagen, vier, vieren, daar ben ik ook al zo dol op.

Ik hoor stemmen

Vanmorgen werd ik wakker met deze tekst in mijn hoofd, ik hoor stemmen. Het kan ook niet anders, want de afgelopen maanden hoor ik ook niets anders dan stemmen. De Tweede kamer verkiezingen van 29 oktober 2025 is vandaag. In de duinen hier in Callantsoog staan heel veel rozenbottels, van de Rimpelroos, en die worden momenteel druk bezocht door vinken, distelvinken/putters en groenlingen. Die hebben toch leuke stemmen. Heel gezellig vind ik het geluid dat ze maken. Logische keuze is dan ook om op de Partij voor de Dieren, de vrouw op nummer vijf op de lijst, te stemmen. Het liefst stem ik op nummer vier natuurlijk, dat heeft mijn voorkeur qua naam, over naam geschreven, natuurlijk stem ik ook graag op Christine Teunissen, want onze dochter haar naam is Teun. Dat heb ik meerdere keren gedaan. De Partij voor de Dieren staat in de peilingen op vier zetels, ik volg het advies op om meer vrouwen in de Tweede kamer te krijgen. Dus krijgt Debbie Mathijsen mijn stem.
Het woord van Inktober van vandaag is Lesson. De schoolposters in het biologielokaal hebben mij geïnspireerd om deze tekening te maken.

Lang zal ze jarig zijn

Moon was jarig in februari. Vandaag pakte ze haar cadeau uit. Omdat ze enorm fan is van het werk van Rosemin Hendriks kreeg ze een tekenworkshop in het atelier van Rosemin cadeau van mij. Eerst mochten we Rosemin en haar werk begin april al bezoeken tijdens kunstplatform Vouch. Nu gingen we naar haar atelier in Arhnem. De wekker ging vroeg. Een paar uurtjes in de auto, met een pan soep voor lunch op de achterbank, een goed idee van Monique, en daar was ze dan, Rosemin Hendriks in haar atelier. Drie uur lang mochten we Monique haar verjaardagscadeau uitpakken. Tekenen in het atelier van Rosemin. Het was fijn. We hebben genoten van de les, de soep, het atelier, de reis en van Rosemin Hendriks.
Het woord van Inktober van vandaag is Inferno/Vel vuur. Na wat onderzoek kwam ik op Jeanne D'arc uit. Zij werd immers, na valse veroordeling, op negentien jarige leeftijd door de brandstapel om het leven gebracht. Afschuwelijke Inferno. Sinds ik het verhaal van Jeanne D'arc ken is ze een inspiratiebron voor mij.

Zee sterren restaurant

Het woord van Inktober van 7 oktober is Starfish. Ik raap wat zwerfvuil, loop naar de vuilcontainer en kijk in een poeltje of er toevallig een zeester in zit. Ja. Snel een foto voor mijn tekening. Wandelen werd blikjes van het strand rapen. De storm heeft naast blik ook sterren op het strand geworpen. Afschuwelijk veel zeesterren, echt verdrietig om te zien. In dubio wat te doen. De zeesterren houden zich vast aan het blik en zitten ook in de aangespoelde plastic flessen. Hun planten zijn door de storm losgerukt, dan maar pakken wat je pakken kunt lijken ze te hebben bedacht. Maar het blik is slecht om achter te laten. Straks bezeert een meeuw of ander dier zich er aan. Dus schud ik ze uit de flessen en de kapotte blikjes. Het voelt rot als ze zich vastklemmen en ik ze los probeer te poeren met een stokje. Toch doe ik het. Want het blik is scherp en waardeloos als het achterblijft in de branding.
Terwijl ik duizenden aangespoelde zeesterren zie en honderden meeuwen aan een feestmaal zie, bedenk ik dat ik helemaal geen zeester ga tekenen. Ik ga Merijn van Berlo tekenen. Hij kreeg gister met Choux een Michelin ster. Moet ik het nog verantwoorden met een tekst? Choux op de een of andere manier aan zee verbinden. Nee, het is toch mijn tekenblok. Ik doe mee aan Inktober, volg de richtlijnen, en soms wijk ik iets af. Ahoy kapiteintje!
Vanavond had ik weer online tekenles van Mariëtte Ciggaar!

Veertien werken naar Amsterdam

Das toch toevallig, 14. Niet afgesproken, wel het aantal werken wat Wiebke van galerie Artacasa uitzocht.
Twee werken uit mijn serie Schijnen in kwetsbaarheid en twaalf kleine werken uit mijn serie Rare vogels. Beide gemaakt van tweedehands textiel en papier. Oh ja, voor wie het niet direct linkte. Hier een uitleg. Mijn hoofd linkt 14 aan Johan Cruijf en die link ik aan Amsterdam. Artacasa zit in de Kerkstraat in Amsterdam. Zeven is voor vele een geluksgetal. Ik hou van dubbel. Dus is veertien ook favoriet. Over veertien geschreven. Een tijd terug ontdekte ik dat ik op mijn facturen viertien schreef. Jaren gedaan. Nooit iemand over gehoord. Ik ontdekte het zelf. Zo dol op vier dat ik veertien ook gewoon als viertien schreef. Heb het wel veranderd.

Lichtpuntjes komen aan vliegen

Om mijn leven aangenamer te maken zoek ik vaak naar lichtpuntjes. Kleine geluksmomenten, zoals een mooie wolk of het geluid van een putter of ekster. Nou vandaag kwamen ze gewoon aanvliegen, die lichtpuntjes. Via de postbezorger kwamen twee felicitaties voor het winnen van de Stimuleringsprijs. De bloemen bij die prijs staan nog op de keukentafel, aandenken te zijn. Plus via diezelfde deur kwam vlak daarachter aan Floortje, om te komen tetraprinten. Mars en ik hebben een week terug een tweedehands drukpers gekocht. Die hebben Floortje en ik vandaag in werking gezet. Super leuk! Dol op drukprinten. Nu voel ik dus direct de aandrang om fabriekje spelen. Het ding staat dan ook in de woonkamer. Dus moet het vanaf nu ook alle dagen gebruikt worden. Ik heb het letterlijk druk. Ha!
Naast die twee felicitaties en Floortje kwam er nog wat binnen: de Happinez en mijn werk staat er in. Een wielewaal uit mijn serie Schijnen in kwetsbaarheid. Een hele pagina! Wauw!
's Avonds online art journal workshop van Mariëtte Ciggaar en als toetje een verrukkelijke pasta met pompoen van Teun. Wat kan zij toch verrukkelijk goed koken. Happy met die dochter en alle lichtpuntjes op mijn pad.