Hoek tot Helden

Zoooo knap! 130 kilometer surfen met je kite langs de Noordzee kust. Van Hoek van Holland tot Den Helder. Driehonderdvijftig sportieve mensen deden dat met Hoek tot Helder voor de Hartstichting. Dan heb je je hart op de goed plek zitten. Bravo! Helden.

Oogst op m'n eigen bord

Toen we gingen verhuizen naar Callantsoog heb ik een aantal keren spruiten/zaailingen van bomen gehaald bij de actie Bomenhub van Meer Bomen Nu. Daar pluk ik letterlijk de vruchten van. Vandaag had ik pruimen als ontbijt.

Into the great wide open 23/7

Het was weer fantastisch! We mochten weer naar Vlieland naar Into the great wide open festival. Vier dagen vieren. Ik zag 23 optredens en zeven kunstwerken en een heleboel blije mensen. Zoveel hoogtepunten, te veel om op te noemen. Dus noem ik er maar een aantal die ik zag: Merel Pauw/Elmer/Bollox, Sophie Straat, Madra Salach, Lucky Fonz III, Joost Oomen, IJsland, Clean Pete, Lenie van Asten, Dani Ploeger, Christy Westhovens, Druklab en Angine de Poitrine.

Kip en een olifant

Door mijn grappige hoofd zie ik overal olifanten, zo ook in de wolken. Met mijn hoofd in de wolken liep ik wederom een olifant tegen het lijf.
Twee kippen uit mijn serie Rare vogels streek ik glad, plette het onder een stapel boeken en plakte er karton achter. Klaar om er uit te kukelen.

Gevallen kwallen

Kwallen, ze roepen van alles op. Ze zijn prachtig als het licht door ze heen schijnt. Al die kleuren in een transparant lichaam. Moet ik ze redden? Zijn ze nog te redden? Steken ze? Hoe oud zijn ze? Sommige zijn namelijk erg groot. Ik weet niets van kwallen. Ik bekijk ze. Geniet ervan. Zeker als ze op het droge liggen. Ik vind ze fotogeniek. Bij een aflandige wind liggen ze met veel in het water. Bij een duik in zee voel ik doef doef doef doef, met name tegen mijn handen en armen. Dat maakt me een beetje in paniek. Angst om slierten om mijn armen te voelen en geprikt te worden. Terwijl dat mij nog nooit is overkomen. Bijzondere intrigerende dieren.

Het lichtjes over doen

Thuis doe ik de workshop van Baukje Duin, monoprinten met gelli plate, lichtjes over. Om de tips en trics in mijn vingers te krijgen. Na een aantal experimenten besef ik dat het nog jaren duurt voordat ik een behoorlijke druk produceer. Logisch. Maar wel een beetje frustrerend, dat ik geen super talent heb voor gelli plate monoprinten.

S10 op het Plein en groene golven aan zee

Daar gaan de verhalen

Gisteren was de laatste dag van de expositie Waar verhalen blijven van Mirjam Oosterbaan en mij. Vandaag opruimen en dat voelt altijd alsof er iets wordt dichtgedaan, afgesloten. Een leegte. Het proces van vertrekken na een expositie is ook altijd zo snel. De weg ernaartoe duurde bij deze expositie ongeveer acht maanden. Het inrichten en de installatie met pissebedden en draden in de kerk zelf duurde drie dagen. Het afbreken slecht een paar uurtjes.
Voor ik mijn werk terug naar mijn atelier bracht keek ik nog even naar de prachtige expositie van Laurence Aëgerter. Ook een installatie met damast. Dat van haar is nieuw gemaakt voor deze expositie. Het damast voor mijn werk is tweedehands en gebruikt, en met vlekken. Waar ik dan weer verhalen bij verzin. Verhalen over anderen. Want bij ons thuis zijn er geen kersttradities gemaakt.
Zo mooi hoe het licht door de vele kerkramen op het werk van Laurence Aëgerter valt. En hoe leuk is het als je naam Laurence is en de naam van de kerk Grote Sint-Laurenskerk is.

Wortel trekken

Nog een keer - Tot wie wij zijn - Nog een keer

Na het zien van de voorstelling 'Tot wie wij zijn' van Joost Oomen, twee weken terug in theater De Kampanje in Den Helder, wilde ik het direct nog een keer zien. Meteen opgezocht dat hij 8 mei in de Vest in Alkmaar speelt. Steeds twijfelde ik of ik op een latere datum wilde gaan. Geïnspireerd door mijn vroege verjaardagscadeau appte ik Astrid en ja we gingen. Het werd haar verjaardagscadeau. Weer geraakt, geroerd en geïnspireerd door Joost Oomen zijn voorstelling. Zo veelzijdig en zo goed knoopt hij de voorstelling in elkaar en het leven van kiezen voor kunst in je oren. Ik ben fan.
Overdag deed ik maar weer aan nieten en gieten. Even op de foto gezet dat ik altijd gebruik wat er voor handen is. Om de genaaide pissebed in het midden van het ronde frame te krijgen zet ik vier streepjes. Voor de afstand gebruik ik het deksel van het krijtpotlood en ik vond de wolk die toen langskwam leuk en ook de bloemen in het Bolwerk, achter het theater.

Vrij genieten

Vandaag begon ik met overleg over expositie tekst. Daarna m'n dagelijkse portie genieten. Honderd rolpissebedden, die ik op tweedehands damast heb gestikt, niet ik op een rond frame van hout. Het is al een aardige stapel. Ik zal de nietjes van één werk eens tellen.
46 nietjes tel ik op één zo'n rond frame. Met een aantal mis geniete nietjes zit ik op 5 000 nietjes. Met een pijnlijke rechterschouder verdeel ik het nieten over een langere periode. Anders geniet mijn schouder niet meer.
Tussen de opkomende klaproos blaadjes gluurde ik of ik al knoppen zag zitten, nog niet. Ik kijk de bloemen bijna de grond uit.
Vanavond weer fijne online art journal workshop van Mariëtte Ciggaar. Morgen weer genieten.

Oprolpissebedden en een iepenzaadje

Vandaag weer gewerkt met en aan oprolpissebedden op tweedehands textiel. Met nog vier weken te gaan voor de expositie opent ratelt de naaimachine en mijn hoofd op stevige toeren. Strandwandeling in de pauze en vanavond weer online art journal workshop van Mariëtte Ciggaar. Ik tekende de iep, met een iepenzaadje. De iepenzaadjes confetti en de Springsnow festival periode is weer begonnen.
Na de workshop stond m'n pa op de stoep. Die was komen fietsen met voor mij een door mijn moeder gemaakte soep. Wat een verwennerij met die ouders van mij.

Patronen en doorbreken

Ik hou van herhaling, van patronen en ze doorbreken. Ik had een idee voor expositie. Tot ik daar wat verder mee was. Vandaag. Toen was het geen idee meer. Maar ik heb ook geen idee wat het moet gaan worden. Want in mijn hoofd had ik het anders gezien. Nog vijf weken te gaan tot de expositie in de consistorie van Grote Kerk Alkmaar. De grootste installatie is af. Het andere werk is in ontwikkeling.

Kleur, licht en donker

Schrijven, administratie en rondje langs de bollenvelden om weer uit te komen bij Het Wildrijk. De boshyacinten hebben inmiddels een goed paars blauw tapijt gemaakt. De contrasten waren groot. Niet alleen letterlijk qua licht en donker, kleur en flets, maar ook gif en natuurlijk. De fietstocht was ook rijk aan geur. Laat ik het zo schrijven. M'n speekselklieren maakten weer overuren van de geur van de bloemen, het gif, de mest en de verse varens.

Pissebedden machine

Vandaag mocht ik de hulp van Dorien in ontvangst nemen. Of hoe schrijf je zoiets? Ik ging naar haar toe om met haar hulp veel pissebedden op tweedehands damast te maken. Dit voor mijn komende expositie in Alkmaar. We deden wat testen en toen gingen we los. We waren samen een pissebed fabriek geworden. Zelfs het restmateriaal vind ik mooi. Heel blij mee.

In the place to be

Testing testing one two, in the place to be. Tja, mijn hoofd heeft veel muzikale variaties op tekst in mijn hoofd. Ik ben aan het werk voor komende expositie in Alkmaar en noem het testen. Volgens mij is het een nummer uit de jaren 80. Ik zal het eens opzoeken. Ja hoor het is van Full Force, haha heerlijke videoclip zit er ook bij: Alice, I want you just for me!
De velden zijn hier weer als toverballen. Velden vol hyacinten, narcissen en tulpen. Laat ik nu van dubbel houden. Komt goed uit. Want ik hou er van en ik haat het. Soms open ik de achterdeur en mijn speekselklieren schieten aan. Wat proeft dat gif spuiten toch goor. Er is ook zoveel bewijs dat het ziektes veroorzaakt, van die hele ongezellige. Gelukkig is er in Sint Maartensbrug een heel groot biologisch bollenbedrijf. Dat geef ik als voorbeeld. Terug komend op toverballen. Gewoon alle bollenboeren omtoveren tot biologische bollenboeren. Opgelost.

Wolken en lente aan zee

Vanmorgen nog voor de koffie naar buiten gelokt door de schapenwolkjes die de vorm van een panterprint hadden. Mooi licht kwam van achter de duinen, dus liep meteen achter het licht aan.
In onze tuin staan heel veel judaspenningen. Ik zag ze vorige week al opkomen en hoopte zo dat het ze waren, nu zijn ze in bloei en ja ze zijn het. Heel blij mee. Pip wilde van achter het raam, met op links de pannenkoekplant wederom in bloei, ook wel even buiten. De plant daarnaast heeft een tijdje terug nieuwe potgrond gekregen. Daarin blijken allerlei bloemenzaden te zitten. Hele leuke bloemetjes tot gevolg. Of ik de deur voor Pip open wilde maken, want het kattenluik is echt voor lozers. Echte katten hebben een lakei.