Putter walhalla

Was ik toch ineens in het putter walhalla. Ik ging een stukje fietsen. Zag gister een bollenveld vol met krokkusen. Die wilde ik nog een keer zien. Fietste een extra groot rondje en zag heel veel bomen en een bruggetje naar die bomen. Dat bleek het een gebied van Staatsbosbeheer te zijn, 't Hoekje. Ik wandelde een paar hoekjes om. Het natuurgebied heeft de vorm van twee vierkanten, een soort hoekige acht. Veel bomen, dicht op elkaar en heel veel vogels. Ook een enorm stuk met elzen. Daar was het vrolijke, putterend muzikale kanari-achtige geluid overweldigend mooi. Een heel bos vol met puttertjes. Wat een geluk.
Nieuwe werken uit series Rare vogels en Schijnen in kwetsbaarheid opgespannen. Met de wielewaal ben ik nog bezig.

Ik hoor stemmen

Vanmorgen werd ik wakker met deze tekst in mijn hoofd, ik hoor stemmen. Het kan ook niet anders, want de afgelopen maanden hoor ik ook niets anders dan stemmen. De Tweede kamer verkiezingen van 29 oktober 2025 is vandaag. In de duinen hier in Callantsoog staan heel veel rozenbottels, van de Rimpelroos, en die worden momenteel druk bezocht door vinken, distelvinken/putters en groenlingen. Die hebben toch leuke stemmen. Heel gezellig vind ik het geluid dat ze maken. Logische keuze is dan ook om op de Partij voor de Dieren, de vrouw op nummer vijf op de lijst, te stemmen. Het liefst stem ik op nummer vier natuurlijk, dat heeft mijn voorkeur qua naam, over naam geschreven, natuurlijk stem ik ook graag op Christine Teunissen, want onze dochter haar naam is Teun. Dat heb ik meerdere keren gedaan. De Partij voor de Dieren staat in de peilingen op vier zetels, ik volg het advies op om meer vrouwen in de Tweede kamer te krijgen. Dus krijgt Debbie Mathijsen mijn stem.
Het woord van Inktober van vandaag is Lesson. De schoolposters in het biologielokaal hebben mij geïnspireerd om deze tekening te maken.

Veertien werken naar Amsterdam

Das toch toevallig, 14. Niet afgesproken, wel het aantal werken wat Wiebke van galerie Artacasa uitzocht.
Twee werken uit mijn serie Schijnen in kwetsbaarheid en twaalf kleine werken uit mijn serie Rare vogels. Beide gemaakt van tweedehands textiel en papier. Oh ja, voor wie het niet direct linkte. Hier een uitleg. Mijn hoofd linkt 14 aan Johan Cruijf en die link ik aan Amsterdam. Artacasa zit in de Kerkstraat in Amsterdam. Zeven is voor vele een geluksgetal. Ik hou van dubbel. Dus is veertien ook favoriet. Over veertien geschreven. Een tijd terug ontdekte ik dat ik op mijn facturen viertien schreef. Jaren gedaan. Nooit iemand over gehoord. Ik ontdekte het zelf. Zo dol op vier dat ik veertien ook gewoon als viertien schreef. Heb het wel veranderd.

Resultaten

Mopperen deed ik vorige week bij het saaie repeterende werk, van opplakken van mijn werk. Het waren dan ook meer dan dertig kleine werken die klaar waren om opgeplakt te worden. Veel want, ik had het stomme werk behoorlijk lang weten uit te stellen.
Het plakken, van mijn kleine werken uit de serie Rare vogels, op karton is dan wel stom werk, het resultaat is dat ze nu mooi strak blijven en klaar zijn voor de verkoop. Binnenkort ga ik experimenteren hoe het anders kan. Of eigenlijk kijken of het anders kan. Zonder dubbelzijdig plakband te gebruiken. En misschien kom ik van mijn gemopper terug en ga ik gewoon voor altijd door met mijn Rare vogels op karton plakken. Dit zijn ze.

Vogels en wortel in de taart

Carrot cake van Sil als ontbijt en Rare vogels maak ik in mijn atelier.

De Noordzee wil meer zijn

Vandaag deed de zee het weer, lijken op een meer. Ook was het door gebrek aan golven, prachtig helder in groen blauw tinten.
Naast wandelen maakte ik ook nog werk uit de serie 'Rare vogels' en had ik weer mijn favoriete thuis online artjournal les van Mariëtte Ciggaar.

Water putter

Toevallig viet het licht mooi op het glas met water in de vensterbank en ben ik een putter op een frame aan het spannen. Het puttertje dankt de naam aan hoe ze te trainen zijn. Zo slim dat je een klein emmertje, ter grootte van een vingerhoedje, aan de poot kunt knopen, een bak water aan kunt bieden, waar ze dan zelf niet bij kunnen. Dat ze zo slim zijn om het emmertje te gebruiken om water te putten uit de bak water om te kunnen drinken. Das echt knap van vogels en bruut van de mens.
Op het beroemde schilderij 'Het puttertje' van Carel Fabritius zie je ook een kettinkje aan de poot van de distelvink zitten. Zielige putter in gevangenschap. Plus waarom wil je dieren kunstjes laten doen? Waarom denken sommige mensen dat dat oké is om te doen? Doe ze zelf. Geef knipoog.

Jarig, Hotel Arena en de Sleep-inn

Met jarige vriend en oud Hotel Arena collega Jean Paul, die de 6/8e maten van het carnaval wilde ontlopen, gingen we over de over memory lane. Om het maar eens in mooi Nederlands te schrijven. Via het strand in de mist van Callantsoog, naar Amsterdam Noord. Waar ik direct een putter in de boom hoorde kanariepieten. Zo vind ik ze klinken. Toen met zonder jas in de zon op het terras, bezoek aan (biologisch, filosofisch en natuurhistorisch) museum Groote, en tot slot een liepen we naar het terras van Hotel Arena. Daar waar we allebei ongeveer dertig jaar terug achter de bar hebben gewerkt. De grote zaal, waar we nogal wat feesten en partijen hebben gewerkt, was dicht. Maar we kregen, nadat we zeiden dat we er hadden gewerkt, direct een kleine rondleiding. Dat was leuk zeg. Een goed verjaardagscadeau.

Rare radio

Werken, wandelen, workshop van Mariëtte Ciggar en 's avonds te horen op de radio. Karin van Bodegom belde tijdens de uitzending, van haar radioprogramma Kunst compleet, om over de expositie in Galerie De Kapberg, in Egmond aan den Hoef te praten. Heel aardig die aandacht van RTV80 voor de expositie van Suzanne van Baarsen, Max Hofer en mij.
Drie werken uit mijn serie Rare vogels gemaakt, geplet en op karton geplakt. Weer zie ik een gezicht in één van de lijven van de vogels.

Licht genieten

Steeds denk ik, als ik geniet van de zon, dat het lijkt alsof ik meer geniet van de zon. Was het de laatste tijd dan zo uitzonderlijk? Goede woordkeuze al zeg ik het zelf. Was het uitzonderlijk dat het zo grijs en mistig was de afgelopen weken? Geen idee. Ik wandel, hoor en zie mijn lievelings tropische mussen, puters, distelvinken en werk. Geniet van de heldere lucht en zonnestralen, die ook ons huis en mijn atelier verwarmen en verlichten.

Feest winkel

Omdat ik zo dol ben op miniatuur, heb ik een kleine webwinkel geopend. Ik had immers in het centrum van Schoorl al eens een hele kleine galerie, winkel en atelier met de naam Op. Echt heel klein was het. Namelijk acht vierkante meter. Zoiets is er nu digitaal. Floortje maakte het mogelijk. Bij de kleine webwinkel zijn drie werken te bestellen.
Meteen alles in een ander jasje gestoken. Ik ben benieuwd wat jullie van de nieuwe website vinden.
En omdat het toch een feest is, 5 december en een nieuwe winkel, maakte ik ook nog een putter, of distelvink, die ik zelf zo leuk vind dat die nog even in mijn atelier blijft.

De putter, Wasbar en de haai

Bezig met The Artist's Way, nog eens. Deed het zo'n twaalf jaar terug ook. Of veertien jaar terug. Dat kan beter. Qua tijd en zeven jaar cyclus. Ik ben wel dol op cirkels, rituelen (van een ander, meer als beschouwer het mee te maken) en gewoontes. Net op of na het weggaan bij RTL. Toen wilde ik een creatiever leven. De afgelopen maanden adviseer ik het iedereen om mij heen. Toen ging er een lichtje branden. Ik heb er zelf weer behoefte aan. Dus bestelde het boek weer en begon. Nu week drie. Ik weet niet of er iets verandert, wel zie ik haaien op mijn pad. Het pad naar zee wel te verstaan. Ook tepels zoals die van een hond die zoogt en olifanten. Olifanten zie ik dagelijks en overal, in.
Ik kreeg een verzoek om een putter / distelvink uit mijn serie Rare vogels, één van mijn lievelingsvogels. Dus maakte ik er nog wat nieuwe bij. Zoals deze. En weer een fijne tekenles gekregen van Mariëtte Ciggaar. Een heel toepasselijke. Ik tekende onder andere Wasbar. Een leuk concept winkel. Je kunt er je was doen. Maar ook naar de kapper, krant lezen en of een kop koffie drinken. Een fantastisch concept vind ik.

Artacasa, galerie, huis, thuis

Er mochten weer nieuwe werken naar galerie Artacasa in de Kerkstraat Amsterdam. Ik voel me er thuis. Komt dat door de naam, casa/huis, thuis? Of omdat Wiebke zo leuk is? De verkoop goed gaat? Of omdat ik van Amsterdam hou? Een combinatie denk ik.

Bleek het mijn ergernis te zijn

Gisteren dronken we koffie in de tuin. Het stonk ineens. Bleek. Huh? Buiten bleek gebruiken? De juf in mij wil dan de wereld redden en de buren leren dat het door de RIVM verboden is om bleek buiten te gebruiken. Dat alles dood gaat en het bleek ook nog eens in het grondwater komt. Ik zucht, ga met mijn koffie binnen zitten en zucht nog maar eens en ga mijn atelier in.
Vandaag rook ik het weer. Dan maar even uitwaaien aan zee. Want frustratie nam mijn inspiratie over. Loop langs. Loop verder. Loop toch terug. Hij wist het niet, werkt wel, maar ik wist het niet.
Op het strand is het druk. Ook in de duinen. Daar begint de juf in mij weer te grommen. Hoezo ga je door de duinen rennen met je kinderen en loslopende honden? De duinen beschermen ons en is een (broed)gebied voor vele vogels, hazen, konijnen, insecten en vossen. Heel de wereld is van de mens, laat het duingebied met rust. Gefrustreerd richt ik me op al het vuil dat is aangespoeld. Enorme aantallen kapot gespoelde bier- en frisdrank blikjes liggen in de vloedlijn. Ik loop meerdere keren naar de vuilcontainer. Zie dat andere mensen dit doen, daar word ik gelukkig van. Ook van de skeletten tussen de houtjes, schelpen en krabben. Ik blijf me generen omdat ik dol ben op skeletten. Zie dan dat kleine kopje, een mix van een spitsmuis en een olifant. Of dat stuk schedel met twee tanden er nog in. Prachtig vind ik dat er uit zien.

Leuke wolken

En nieuwe Rare vogels.

Giraf gezicht

Het is me weer gelukt. Ik zie een kop van een giraf het lijf van de groenling die ik maakte. Daarna heb ik het wel verprutst. Want ik wilde er van af. Van die kop in mijn hoofd. Morgen nog maar wat werken aan dat werk. Of afkeuren.

Even atelier opruimen

Zaterdag mocht ik nieuw werk brengen bij galerie Artacasa in de Kerkstraat 411, Amsterdam. Allerlei kratten en werk ging mee. Dus atelier was gisteren rommelig achtergelaten. Dus nog even opruimen voor ik naar een opening van een expositie ga. Om kwart over drie, kwartier na opening, kwam het besef dat ik achter mijn naaimachine terecht was gekomen.
Ga ik nog? Nee, ik ben lekker aan het werk gebleven. Ik maakte mussen, roodborstjes en een distelvink. Putter noemen we de vogel meestal, maar eigenlijk een onaardige naam. Afgeleid van dat de vogel in een kooitje te trainen was, en is, om met een klein emmertje aan een touwtje aan de poot een bakje water kon ophalen. Soort circusact. Best stom. Dus distelvink. Dan weet je ook direct hoe je de vogel in je tuin kunt lokken. Met zaden van een distel. Bijvoorbeeld die van een zeedistel of lokken met zonnebloempitten of kaardebol zaden.
De distelvink die hou ik nog even zelf. Direct na strijken en pletten opgehangen in mijn atelier. Fijn bij het werk van Monique de Leeuw, Studio Jude, Maartje van den Noort Edith Brouwer, Jet Vlegels, Rob Komen en nog wat van mijzelf.