Hoek tot Helden

Zoooo knap! 130 kilometer surfen met je kite langs de Noordzee kust. Van Hoek van Holland tot Den Helder. Driehonderdvijftig sportieve mensen deden dat met Hoek tot Helder voor de Hartstichting. Dan heb je je hart op de goed plek zitten. Bravo! Helden.

Zon zee en de maan

Online art journal tekenworkshop van Mariëtte Ciggaar, voetreflextherapie voor mijn overbelaste schouder en de zon in de zee zien zakken met een bijna volle maan.

Super zee

Wandelen aan zee en expositie Super Nova bezocht bij Kunsthal 45 in Den Helder. Ik ben spontaan en direct fan geworden van Pietsjanke Fokkema. De exposities in galerie Kunsthal 45 zijn altijd goed en ik kom altijd thuis met een nieuwe kunstenaar waar ik fan van ben. Dat doen ze echt goed daar. Frank Bloem had ook nog eens de geur van dennen van Vlieland, gemaakt voor Into the great wide open, geëxposeerd. Mooi voorpret. Want ik ga komende week daar fijn weer heen. De Kunsthal 45 is open van donderdag tot zondag. Ga de expositie gecureerd door Co van Gasteren, met onder andere werk van Marianne Roodenburg, Dik Box, Irja Linnerud en Jos Volkers, zien.

Kip en een olifant

Door mijn grappige hoofd zie ik overal olifanten, zo ook in de wolken. Met mijn hoofd in de wolken liep ik wederom een olifant tegen het lijf.
Twee kippen uit mijn serie Rare vogels streek ik glad, plette het onder een stapel boeken en plakte er karton achter. Klaar om er uit te kukelen.

Het strand weer terug

Regen, kippevel, juveniel meeuw dood aan zee. De zee was weer een beetje van de mensen uit het dorp. Zo voelde het. Een leeg strand, regen, wind, geen toerist. Terug gegeven aan de dorpelingen. Opgegroeid aan zee, maar net niet zo dichtbij als waar ik nu woon. Ik zal nooit een dorpeling zijn. Ik zal er nooit bij horen. De zee, ik ken het goed. Ik herken het goed. Ik voel me er goed. Toch ben ik er niet thuis. Thuis ben ik nooit. Toch was het vandaag weer ons strand. Van ons samen.
Tegen wil en dank veel gewerkt achter de naaimachine. De pissebedden die ik afgelopen winter op oude zakdoeken naaide, stikte, borduurde, ik heb er nog geen favoriete term voor, in ieder geval heb ik een overbelasting op beide schouders van het naaien. Met name het draaien aan de knop om de naald naar beneden te zetten, fijn en voorzichtige stukjes en het trekken aan het textiel heeft pijn veroorzaakt.
Vanavond weer online art journal workshop van Mariëtte Ciggaar. Tekenen met aantekeningen: twee grote ogen, neus beetje op links, rechter oor slap, linker oor ei, slanke hals, opgetrokken lip op rechts, streep, bruine neus, zwarte pupillen, bruine ogen, rose oor rechts. Haas: één oog, witte buik, drie strepen poten voeten, soort schoenlepel rechter oor, links heeft flapje, schouder links schaduw.

Roodborstje en wolken

Wolken, wat zijn ze weer mooi. Op de duinen kon ik vanmiddag allemaal plukken regenbui zien. Ik trok ook weinig kleding aan. Ik wilde wel weer eens kou en kippenvel ervaren. Kreeg ook nog een bui toen ik net aan zee was om te wandelen.
Het roodborstje maakte ik van papier uit tweedehands prentenboek, met naaigaren op een stukje ongebleekte katoen.

Maan, schaduw en kippen

Roodborstjes, uit mijn serie Schijnen in kwetsbaarheid, lagen al een tijdje in mijn atelier om af gemaakt te worden. Vandaag gedaan, nu alleen nog op een frame spannen en nieten. Twee kippen in één lijn genaaid. Dus beginnen met naaien en niet meer stoppen. De maan voor de zon, ook soort van in één lijn. Want al is de maan veel kleiner dan de zon, toch kan de maan de zon verduisteren. Adrie van het Planetarium legt dat in een video heel helder uit. De maan is vierhonderd keer kleiner dan de zon. De zon staat vier honderd keer verder dan de maan.
Voor de verduistering stonden we eerst op ons balkon, liepen toch even naar zee. Want met z'n alle turen is wel zo speciaal.

Zee bloemen

Tijdens volle maan op 31 mei, een blue moon zelfs, heb ik zaden die ik vorig jaar op mijn verjaardag kreeg, maar niet meer kon zaaien, in bloembakken gezaaid. Elke dag water gegeven en nu is het al bijna een bloemenzee. Aan zee waren ze blijkbaar met z'n alle bezig geweest om heel het strand vol te zetten met zandkastelen. Met mijn achternaam, Koning, voelde ik me daar tussen helemaal thuis.

Gevallen kwallen

Kwallen, ze roepen van alles op. Ze zijn prachtig als het licht door ze heen schijnt. Al die kleuren in een transparant lichaam. Moet ik ze redden? Zijn ze nog te redden? Steken ze? Hoe oud zijn ze? Sommige zijn namelijk erg groot. Ik weet niets van kwallen. Ik bekijk ze. Geniet ervan. Zeker als ze op het droge liggen. Ik vind ze fotogeniek. Bij een aflandige wind liggen ze met veel in het water. Bij een duik in zee voel ik doef doef doef doef, met name tegen mijn handen en armen. Dat maakt me een beetje in paniek. Angst om slierten om mijn armen te voelen en geprikt te worden. Terwijl dat mij nog nooit is overkomen. Bijzondere intrigerende dieren.

De zee en de maan

Werk gemaakt uit mijn serie Rare vogels. Ik ben dol op vogels en uilen specifiek. Niet alleen op de zeldzame ontmoetingen met een uil in de schemer of in het donker, ook op de symboliek. Er is zoveel verbonden met een uil.
Na een hete werkdag nog even, vlak voor de online art journal workshop, afkoelen in zee. Immers een paar honderd meter van ons huis en mijn atelier vandaan. Een drukke stranddag. De zee was onrustig, een gele vlag wapperde waarschuwend. Ineens was er onrust. Hulpdiensten schoten te hulp. Paniek. Het was afschuwelijk. Personen vermist in zee.
Helikopters vlogen hier tot het donker werd. Het nieuws bleef ik volgen en las de berichten over de verdrinkingsdood en nog een vermissing op zee. De zee is machtig en sterk. Wat een afschuwelijk verdrietig incident.

S10 op het Plein en groene golven aan zee

Oefenen in blauw

KNRM oefend op zee, ik op papier. Ver op zee bouwen ze groot.

Wapperende pissebedden

In galerie Klein Zwitserland, in Schoorl, heb ik nog steeds een expositie in kunstkamer nr4. Daar is nu een hele wand te zien met mijn pissebedden op tweedehands zakdoeken. Het raam stond open en nu het wat meer waait kwam ook de wind mee de ruimte in. Met een mooi bewegend effect.

Zongedroogde bekers

Voor de kunstmarkt van zaterdag maak ik nog wat extra bekers uit mijn serie Zeee. Deze zijn, als tomaatjes of rode pepers, zongedroogd in een frisse zeewind. Dat hoort ook wel bij bekers die geïnspireerd zijn op de zee, het strand en de kust van Callantsoog in de kop van Noord-Holland. Pip en de kat van de buren zijn ook gezellig bij mij in de tuin.

Dag twee Vliegerfeest

Ik ging gewoon nog een keer en weer was ik zo blij als een kind. Die vlieger van de hamster van de appie is toch ook goed bedacht.

Vliegerfeest en Parade festival

Strand & Land kunstmarkt Callantsoog

Dorpsactiviteiten, ik doe er aan mee. Zo heb ik ook een marktkraam op de Festivalmarkt Strand & Land op het Plein, het Dorpsplein van Callantsoog. Alles uit de kast, van m'n atelier, om een mooie kunst kraam te maken, ook met koopjes. Want dat hoort bij een markt. Nu ben ik niet voor koopjes qua handwerk en kunst. Wel voor opruiming in mijn atelier. Dus is er nieuw werk en zijn er koopjes te koop.
Klein werk heb ik al in plastic zakjes gedaan. Ja, stom. Ik weet het. Maar het is nog stommer als er vingers met mayonaise op mijn kwetsbare werk komen. Dus kocht ik met pijn in mijn buik plastic zakjes.
Zaterdag 11 juli van 12:00 tot 17:00 uur is de Kunstmarkt open. Welkom, kom kijken hoe ik met Mirjam Bakker als mijn buurvrouw winkeltje speel. Het voelt weer zoals toen ik Op had in Schoorl. Ik ben er toch dol op, op dat winkeltje spelen.
Vanavond had ik weer fijn een workshop van Mariëtte Ciggaar en nog verder op de avond was het feest met een dubbele regenboog. Die bleef ook lekker lang staan, hier in het dorp waar het altijd waait. Vandaag was het windstil. Dus een lekkere lange regenboogtijd.