Pissebedden machine

Vandaag mocht ik de hulp van Dorien in ontvangst nemen. Of hoe schrijf je zoiets? Ik ging naar haar toe om met haar hulp veel pissebedden op tweedehands damast te maken. Dit voor mijn komende expositie in Alkmaar. We deden wat testen en toen gingen we los. We waren samen een pissebed fabriek geworden. Zelfs het restmateriaal vind ik mooi. Heel blij mee.

Licht vogels

Nieuwe werken uit mijn serie 'Schijnen in kwetsbaarheid' op een frame van hout gespannen. Mooi licht op het strand.

Spreeuw aan zee

Hier in Callantsoog zitten echt veel spreeuwen. Nu is het de tijd dat ze zich verzamelen. Wat ik ook bijzonder vind is dat ze in onze tuin komen om uit de voersilo's te eten. Ik maakte er eentje uit mijn serie Schijnen in kwetsbaarheid, van tweedehands papier en stukken damast en ander gebruikt textiel.

Veertien werken naar Amsterdam

Das toch toevallig, 14. Niet afgesproken, wel het aantal werken wat Wiebke van galerie Artacasa uitzocht.
Twee werken uit mijn serie Schijnen in kwetsbaarheid en twaalf kleine werken uit mijn serie Rare vogels. Beide gemaakt van tweedehands textiel en papier. Oh ja, voor wie het niet direct linkte. Hier een uitleg. Mijn hoofd linkt 14 aan Johan Cruijf en die link ik aan Amsterdam. Artacasa zit in de Kerkstraat in Amsterdam. Zeven is voor vele een geluksgetal. Ik hou van dubbel. Dus is veertien ook favoriet. Over veertien geschreven. Een tijd terug ontdekte ik dat ik op mijn facturen viertien schreef. Jaren gedaan. Nooit iemand over gehoord. Ik ontdekte het zelf. Zo dol op vier dat ik veertien ook gewoon als viertien schreef. Heb het wel veranderd.

Wolken wandelen werken

Jawel de eerste kerstfilm van het jaar is een feit. Teun en ik kijken soms een kerstfilm. Nu deden we dat met z'n drieën. Een aanrader The Holdovers. Met goede filmmuziek.
Ik deed twee wandelingen, eentje door het bos(je) en eentje aan zee. Met wind zoals nu moet ik naar zee. Dus na het bosje liep ik nog even de duinen over.
Mijn linkeroog traant niet meer aan de lopende band, dus kan ik weer wat maken. Op verzoek maak ik vlinders van tweedehands papier uit een prentenboek en een ijsvogel uit de serie Schijnen in kwetsbaarheid van tweedehands- papier en textiel. De ijsvogel laat ik voor nu even rusten. Morgen eens zien wat ik er nog niet goed genoeg aan vind.
En tja, als ik dan toch in een kerstsfeer zit, dan laat ik ook alle schaamte gaan en knip ik een kerstscène vlinder uit een oud sprookjesboek.

Ook stom werk

Ik kan niet alleen maar met mijn werk stralen in een tijdschrift. Bij mijn serie Rare vogels hoort ook dom werk. Dom is wel de grootste belediging die ik kan horen. Van alles kun je tegen me zeggen. Het raakt me, maar dom, dat snijd door alles heen. Hoe kan dat toch? Waarom wil ik het allerliefst intelligent zijn? Geen idee. Maar goed, dom werk is dus echt stom werk. De kleine werken van deze serie krijgen als versteviging een stuk karton aan de achterkant. Dat is zo gegroeid toen iemand zei dat er nog wat mee gedaan moest worden voor ze voor meer dan vijftien euro verkocht konden worden. Dat bedrag vond ik echt absurd weinig. Daar gaat het nu helemaal niet over. Ik dacht er wel vandaag aan terug. Tijdens mijn stomme werk.
Omdat ik eigenlijk het werk zo puur onder de naaimachine vandaan het mooiste vind. Klaar, nog een keer strijken en dan met twee spelden de muur in.
Goed, zo is het ontstaan, er zit nu al vijf jaar een stuk karton achter geplakt. Dat karton snijd ik op maat, net als het dubbelzijdige tape. Dus twee keer kleine rechthoekjes snijden met de guillotine papiersnijder. Daarna pulken en plakken. Niks aan. Stom om te doen. Helder wat ik er van vind? Haha.
Plus het is ook nog eens nieuw materiaal, en ik heb plastic afval. Terwijl ik met tweedehands materialen werk. Dat klopt ook niet. Als je een tip hebt hoe het anders kan met die kleine werken uit mijn serie Rare vogels, laat het me weten.
Begin van de avond weer online art journal workshop van Mariëtte Ciggaar en daarna uit eten op het strand. We zouden nu al op Vlieland zijn, dat liep anders. Dus gunnen Mars en ik onszelf elke dag uit eten op het strand hier in Callantsoog. Vandaag aten we bij Vos en dronk ik Moersleutel bier, past wel goed in het teken thema. Goed, das wat mijn hoofd er van maakte. Ik lees op het bord Moersleutel bier. Mijn hoofd maakt in korte tijd een heel rijtje wat eindigd op mijzelf: Moersleutel, moer, moerstaal, moedertaal, moeder, je moeder, ik ben een moeder.

Knip eens in oud werk

Ontevreden keek ik er al een tijdje naar. Van het frame gehaald. Vandaag aan stukken geknipt. De mooiste delen bewaard. Daar kan ik misschien nog wat mee.

Sprinkhaanzangers en zwanen

Wandelen aan zee en werken. Hier in de duinen van de strandopgang nestelen Sprinkhaanzangers. De vogels zijn niet heel gezellig van kleur of vorm, hun geluid wel. Sinds ik ze voor het eerst hoorde doe ik steeds mijn best om ze te zien. Met hun schutkleur valt dat niet mee. Ze zijn ook nog snel. Vandaag bleven er twee aardig stil zitten. Niet dat het lukte om een goede foto te maken. De takjes zijn wel scherp.
Benieuwd hoe ze het geluid van de vogels noemen ging ik op zoek. Lees ik dat het geluid ook op het geluid van een naaimachine lijkt. Hahahaaa! Wat grappig. Nou dat hoor ik er niet in, wel een insectachtig geluid.
Vandaag nog meer oefening gedaan in het zwanen-zwemvliespoten onderzoek. Een puzzel vind ik het. Hoe dat in een paar naailijnen weer te geven. De laatste die ik vandaag maakte, naaide ik met lichtgevende garen. Vast door de vacature voor het Amsterdam Light festival, die ik vandaag zag. Ik lees over licht en mijn werk gaat vanzelf licht geven.
Ik ben nu bijna door de Rare vogels voorraad voorwerk heen. Nog één zwaan te naaien en dan kan ik weer opnieuw gaan knippen, strijken en plakken met tweedehands papier en textiel.

Appels en zwemvliezen onderzoek

Nog meer appels gekregen. Appeltaart galore! Eerst de appelcrumble met havermout op. Dan maak ik weer iets van de nieuwe voorraad appels.
Een tijd terug heb ik heel veel voorwerk gedaan. Veel koppen van vogels uit tweedehands boeken geknipt en op een stukje tweedehands damast geplakt. Die waren bedoelt voor een expositie, waar ik veel nieuwe werken voor wilde maken. Dat gebeurde ook. Alleen geen nieuwe Rare vogels. Het werden heel veel nieuwe pissebedden. Want daar had ik zin in.
Nu ben ik door mijn voorraad voorgewerkte werken aan het gaan. Afgelopen dagen zijn het zwanen, heel veel zwanen te doen en ik tuur en tuur en onderzoek naar hoe doe ik dat, met poten van zwanen. Vliezen onderzoek doe ik.

Vogels en wortel in de taart

Carrot cake van Sil als ontbijt en Rare vogels maak ik in mijn atelier.

De Noordzee wil meer zijn

Vandaag deed de zee het weer, lijken op een meer. Ook was het door gebrek aan golven, prachtig helder in groen blauw tinten.
Naast wandelen maakte ik ook nog werk uit de serie 'Rare vogels' en had ik weer mijn favoriete thuis online artjournal les van Mariëtte Ciggaar.

Roerdomp en zee eend

Ooievaar en iiwi

Boeren zwaluw en nog een ooievaar

Omdat ik er zelf zo van geniet en het zelf ook zo leuk, leerzaam en interessant vind om te zien hoe anderen het doen, heb ik een foto gemaakt van hoe ik werk aan mijn werk uit de serie 'Schijnen in kwetsbaarheid'. Ik naai eerst de kop van papier op het stuk tweedehands textiel. Direct met dezelfde garen naai ik de omtrek van het dier, meestal een vogel. Daarna naai ik de details.
Als hulpmiddel ligt er naast mijn naaimachine het voorbeeld van het dier. Dit keer had ik het voorbeeld op mijn telefoon staan. Soms ligt er een plaatje uit een boek naast mijn naaimachine. Telefoon is handiger, omdat inzoomen op een detail zo een fijn iets is. Dat probeer ik soms uit gewoonte ook wel eens bij een boek. Is me nog niet één keer gelukt.
Als ik klaar ben met naaien zet ik er een x onder, als vorm van 'kus van de juf/maker'. Daarna strijk ik het werk en span het op, op een frame van hout. Dan kijk ik naar het werk om te zien of ik nog draadjes wil afknippen. Meestal knip ik er wel een aantal weg en laat er een paar hangen. Dan neem ik een foto en zet mijn naam op de achterkant.

Ooievaar

Nieuw werk uit mijn serie Schijnen in kwetsbaarheid.

Net iets moeilijker dan de Billy in elkaar zetten

Van mijn ouders kreeg ik verjaardagsgeld. Ik kocht een lasersnijder, en planten en gekleurde elastieken. De lasersnijder heb ik vandaag in elkaar gezet. Best een leuke puzzel. De Billy van Ikea is een eitje. Hier deed ik een halve dag over.
Na de expositie heb ik weer meer tijd om het ook aan het werk te zetten. Nu staat mijn hoofd er niet naar. Ik kijk naar de Youtube uitleg filmpjes en mijn hoofd zit in mijn atelier. Dat werkt niet. Dus na 6 juli ga ik er voor zitten.
Op verzoek maakte ik een klein werk, een Zee-hertje uit mijn serie Stofwisseling.

Exact onderzoek

Voor komende expositie ben ik op onderzoek. Ik heb een thema gekozen, soort mijn lievelingsdingen, eigenlijk. Exacte vakken, biologie, draadkracht en middelbare schooltijd. Mijn pissebedden gaan mee, deze kraaikop hoen, vlinders en allerlei anders leuks. Eigenlijk vind ik het wel lekker om mezelf een beetje te kietelen. Een soort wens expositie te maken.
Vanavond weer fijn online tekenles van Mariëtte Ciggaar. Kon ik nog even in mijn vakantie gevoel hangen. Daarna nog maar een strandwandeling, want eigenlijk is het hier aan zee alle dagen vakantiegeluk.

Nijlganzen op ons dak

In de tuin hoorde ik luid, laag en zwaar vogel geluid. Dat moet wel een grote vogel zijn, een grote bijzondere roofvogel. Ik keek omhoog en tot mijn geluk zag ik twee nijlganzen op ons dak zitten te snateren. Een kort moment, dat wel, maar ik genoot er nog heel de dag van.
Het koolmeesje had ik nog liggen op mijn werktafel. Heb ik voor vakantie hermaakt. Heb ik van het frame gehaald om onder mijn naaimachine te passen. Beetje verandert en weer op het frame van hout gespannen.

Jubel jeeej

Er mochten weer kleine werken uit mijn serie Rare vogels naar de museumwinkel van museum Kranenburgh.

Drukken in de Kerk

GAA Grafisch atelier Alkmaar bestaat een halve eeuw en om dat te vieren hebben ze een expositie georganiseerd. Tijdens die expositie kun je in de Grote Kerk van Alkmaar een hoogdruk maken. Op de academie waren dat mijn favoriete, bijvak, uren. Misschien omdat het een bijvak was, en dacht dat er minder van me verwacht werd, of omdat de werkplaats assistent Lies zo leuk was. Geen idee, maar ik koester fijne herinneringen aan die wekelijkse uren op de tekenafdeling.
Thuis komt het er niet van. Dus als ik een gelegenheid zie om iets van grafische technieken, zoals linodrukken, tetraprinten of wat dan ook te kunnen doen, ga ik er heen.
Met rode konen sneed ik het heerlijk geurende linoleum weg. Ik maakte een rol pissebed. Want daar ben ik nu een tijdje mee bezig, een mooie soort van grafische vorm.
Het werk op de foto's van de GAA expositie zijn van Puck Sijrier, Julia van Zelst, Andrea Kapoor van Velzen en Harry Agema.
's Avonds wandelen in vogelzang wonderbos. Het Kooijbosch hier in Callantsoog is vrij klein, in vergelijking met het bos van Schoorl, maar niet minder wonderschoon. Zo tegen zonsondergang is het concert met slaapliedjes voor vogels. Een fijne bonus voor bij mijn wandeling.
Vanwege het item over de Week van de Biodiversiteit bij Lubach heb ik de muur van mijn atelier op de foto gezet. Het is wel geen meisjeskamer, nu een vrouwenkamer, ook al denkt mijn hoofd soms van niet. Het is een vrouwenkamer, vol met rolpissebedden. Je zou het een fanclub muur kunnen noemen.