Wolken en lijnenspel

Aan het werk met mooie wolken, en waarschijnlijk flinke buien uit die wolken, niet hier, als uitzicht. Van mijn buurmeisje kreeg ik een veer. Aan de veer hing een kaartje: Pauwenveer voor een powervrouw. Lief meisje. Ik heb de veer in m'n atelier gehangen.

Struiken redden en losse draadjes

Groene bak buiten zetten en op mijn route kom ik tussen de tegels overal sprieten vlinderstruik tegen. Op de terugweg trek ik ze tussen de tegels uit, om ze te stekken. En redden eigenlijk ook. Want binnenkort komen de handbrommers met veel kabaal al het onkruid tussen de tegels uit tjoppen.
Verder aan het werk in atelier, mixed media voor komende exposities.

Blauw en witte Zône

Voorbereiding was al in gang, nu iets meer, voor onze duo-expositie bij galerie Zône in Leiden. Het staat nu ook op de website. Dat maakt het altijd zo echt. Flatliners & Wolkenkrabbers is te zien vanaf 2 september tot en met 30 september 2020. Mars, Marcel van Pinxteren toont zijn olieverf schilderijen en ik, Judith Koning, toon mixed media werk.
Vandaag naai ik met blauwe garen... blauwe Zône.... hihi, binnenpretje met mijn eigen woorden huts hoofd.

Weelde werk

Fijn gewerkt bij Maartje Jaquet, in haar heerlijke atelier. Ik mocht zelfs met haar gouden schaar werken. Dus dat komt goed met die nieuwe werken, ook voor de twee komende exposities. En ja, ze zijn er weer. Terug van weggeweest: wolken!

Het was morgen

Gisteren lag er 'Hoe overleef ik de overgang' van Francine Oomen op een tafel. Ik las daar in en ontdekte dat je in de overgang de dingen behoorlijk door elkaar kunt halen. Nou, dat bewijs leverde ik zelf. Vandaag ging ik naar Den Ilp. Maar het was morgen.
Maakte wel dat ik tijd had voor een ander bezoek. Dat aan Wilma. Zij kan heerlijke dingen op tafel toveren en dat deed ze vanmiddag ook.
Meditatie kussen (op foto met zonder boekweitdoppen vulling) maakte ik voor Maartje, ruilen kunnen wij goed.
Toen ik die voor vertrek de achterdeur op slot wilde doen, lag daar een dode vlinder lag voor het oprapen. Een mooi oefenexemplaar om na te tekenen door de leerlinge van Maartje Jaquet. Helaas reed ik heel het stuk met alle ramen open en, het is wat vreemd, maar ook dode vlinders kunnen blijkbaar het raam uit vliegen. Deze in ieder geval.
Natuurlijk de dagafsluiter was een duik in de koude zee bij Petten.

Kei goed leven

Een dag vol goede ideeën. Op bezoek bij Kim, en yogakussens afgeven voor haar yoga-leerlingen bij Kyke, Lekker iets eten op de camping 'Het goede leven'. Op de terugweg, aan het eind van deze warme dag, een frisse zoete duik in het surfmeertje en een drankje bij Tijn en Sien. Het went wel, dat genieten, .naast, of na, het werken in deze hittegolf.

Nog een keer

Bruin zandoogje staat op de pagina van het stuk boek op mijn werktafel. Vast een hint om wederom vanavond, met m'n bruine oogjes, naar zee te gaan.
Goed geluisterd naar de hint, dus na het werk namen we weer een frisse duik in zee. Dat ritme van werken in de hitte en een verkoelende avondduik, dat hou ik er graag nog even in.

Avondroos

Na het werk in de avond een heerlijke duik in zee.

Hart uit je neus eten

Maak je ze ook met hartjes? Was de vraag. Tuurlijk. Dan wil ik een mondkapje met een hartje en eentje met bestek.
Op zeefdruk onderzoek gegaan. Want een mooi setje gekocht. Het uittesten van mijn nieuwe ecologische zeefdruk set van BobbinHood komt op een later moment. Eerst dat voor mezelf uitzoeken. Dus de mondkapjes met mes en vork en hartjes gewoon geborduurd op de naaimachine. Wel handig zo'n bestek op je mondkapje, kun je lekker heel de dag uit je neus gaan zitten eten.

Hitte galore

Verschillende mondkapjes naaien. Ook voor het hoofd van mijn kleine buurvrouw. Als die haar mond open deed zat het kapje, wat ze eerder bij mij kocht, op haar kin. Frisse avond duik in zee bij Petten en heel veel cadeaus. Alle soort van ruil cadeaus. Dat zijn bij voorbaat al de mooiste. Het kunstwerk kreeg ik van Linda Meulenhoff. Precies waar ik van hou. Blauw, bloemen, herhaling, los lapje en vastgemaakt aan verfrommeld takje. Hij hangt nu tussen mijn werk in mijn atelier. De waslijn hangt ook helemaal vol met nieuwe oude lapjes uit het naaiatelier van de moeder van Linda. Voor nieuwe mondkapjes. Dat worden wel hele mooie. Prachtige retro lapjes zitten er ook tussen.
De vijgen kreeg ik van mijn buuf. Ook precies waar ik van hou, al is dat cadeau wat vluchtig. Want al op.  Nooit eerder gehad. Verrukkelijk Hollandse hoek Doornenhof vijgen. Heerlijk en mooi buren, collega's en vriendschap. Al liepen de druppels alleen al bij de afwas van m'n hoofd. Ondanks en dankzij de hitte was het was een dag van warmte.

Zoete bloem en nachtvlinders

De vlinderstruik doet z'n naam weer eer aan. Al lijkt het inmiddels wel een boom, zo groot is de stam. Ook veel nachtvlinders komen op de zoete bloemengeur af. Die lijkt wel sterker bij zonsondergang.
Nieuwe mondkapjes gemaakt. Elke dag een paar bestellingen. Soort van rustig en gestaag loopt dat door, als een stoomlocomotief of dieseltrein. Tja trein. Daar waar ze voor gemaakt zijn. Omdat ze verplicht zijn. Ik doe het nog steeds met plezier. Wachtend op het eindpunt, de opstand en het verzet en de genezing, dat ook. Dan ga ik nu nog even vlinders spotten.

Glimmend geluk

Vanmiddag mocht de deur van de oven weer open. Kijk ze eens glimmen na die glazuurstook van 1130 graden.
Ook nog een paar mondkapjes genaaid. De bestellingen lopen nu weer wat op. Rutte weer. Voor mij werkt het, die persconferenties van hem. Of eigenlijk, het levert werk op.
Vanavond vond het buurmeisje het wel eens tijd voor een avondduik in zee. Vonden wij ook. Dus gingen we alle drie mee. Heerlijk fris.

Zonnig werkproces

Oven uitladen, glazuren, drogen en een glazuurstook van 1130 graden aangezet. Heerlijk dat het waait en de zon knetter goed schijnt. Versnelt de boel. Das goed voor het nieuwsgierig naar het keramiek glazuur resultaat en ongeduld in mij.

Teunis met een X

Toen ik naar de brievenbus liep om bestelling mondkapjes op de bus te doen zag ik teunisbloemen staan. Op de terugweg stonden ze mooi in het late middag licht. Ik nam foto's en voor het eerst zag ik de X. Een kus als stamper. Wie heeft dat nou. Teun heeft een X in haar achternaam, dat ook bijzonder, Marcel heeft dat ook, natuurlijk. Die heeft dan geen teunisbloem. Wel de Pinksterbloem. Die heeft Teun ook. Mooi, spelen met namen. Degene waar ik op de envelop de hartjes alleen met verschillende groenen kleurde heeft ook zo'n naam om mee te spelen. Vandaar speciaal deze kleuren.

Eihouders in wording

Oi, de hobby. Ik kan best een hobby hebben. Gelukkig is het zondag. Dus mag ik werken aan m'n hobby.
Oh, nee, dagen door de war. Het is maandag. Nou dan doe ik alsof het vakantie is. Eigenlijk moet ik nog aan het werk voor onze expositie in september bij galerie Zône in Leiden. Marcel en ik gaan weer samen exposeren met onze expositie 'Flatliners en wolkenkrabbers'. Hij met olieverf en ik met collages van papier en textiel. In m'n hoofd ben ik daar mee bezig. Maar de hobby is zo verslavend. Ik maak nog even wat eihouders. Ik had een bestelling, eentje met blauw. De voorraad was niet kloppend. Daarom ging ik nieuwe maken. Maar ja, als je dan toch een oven gaat stoken, dan kun je die maar beter vol kunnen laden.
Wat een uitvinding dat werken met een kopie uit de laserprinter en engobe. Het is een soort van monoprint, waar ik op de academie ook altijd zo van genoot. Het is niet precies te bepalen hoe de engobe afbeelding op de natte klei komt maakt het spannend en verrassend. Nu weet ik ook wel waarom ik zo graag tijdens de zomerhitte werk met keramiek. M'n atelier is een stuk groter. Ik zet de tuindeuren open en laat het heerlijk buiten in de volle zon drogen.

Klei cadeau

Oven uitpakken is nog veel leuker dan dat ik had onthouden! Heerlijk. Ik was even vergeten hoe blij ik word van werken met klei.
Met webwinkel vind ik het ook zo'n gedoe. Keramiek verkopen. Dat stevig breekvrij inpakken, plus de verzendkosten. Toen ik nog mijn eigen fysieke winkel had was het eenvoudiger. De klant nam het mee. Nu denk ik toch echt dat ik een hobby heb. Ik ga het mezelf althans aan zitten praten. Van jongs af aan doe ik de dingen altijd fanatiek. Paardrijden, handboogschieten, saxofoon spelen. Ik zag het nooit als hobby. Ik moest beter worden, beter dan een ander, eigenlijk professioneel en zelfs super goed. Dagelijks trainen en leren. Nu wil ik mezelf overtuigen dat ik dat niet hoef met klei. Dat ik van het proces al gelukkig word. Ik heb een hobby. Kleien. Goed. De hobby van mij. Werken met klei.
Vanmiddag, terwijl ik aan het wachten was op het afhalen van een aantal mondkapjes, heb ik ook nog wat elastiekjes in een aantal mondkapjes gezet. Er is nu weer voldoende elastiek te koop. Dus enthousiast kocht ik een aantal lievelingskleuren.

Glimmend de dag door

Wachten op afkoeling duurt zo lang. 's Morgens na de glazuurstook van 1130 graden kijken en dat de keramiek oven dan op 248 graden staat. Opgewonden alsof je als klein kind je verjaardagscadeaus bijna mag open maken ging ik verder met de dag. Het duurt dan vast niet lang meer voor de oven open kan. Denk ik dan, zoals altijd. Weer vergis ik me daar in, want wat duren die laatste afkoel graden lang.
Pas na het avondeten was de temperatuur helemaal gezakt en mocht hij open. Zie ze weer eens glimmen! Zin in meer.
En op de één of andere manier hoort taart bakken ook bij keramiek. De takken van de appel en peer waren door het gewicht van de vruchten over het voetpad gezakt. Dus knipte ik wat weg. Maakte er tarte tatin van. Dat moest.
Ook fruit kopen bij de stal moest. Zo fijn, er waren reine claude pruimen. Verrukkelijk als taart. Die haalde de taart echter niet.
Plus mijn bestelling eco vriendelijk thuis zeefdruk set van Bonnin Hood ontving ik vandaag. Prachtig pakket, een cadeau om uit te pakken.
Ik zeg het nog maar eens. Het zijn goede tijden, werken aan huis.