donderdag 6 augustus 2026

Parade uil

Vandaag krijg ik een kaart met uilen in de bus. Wat een toeval, nu ik al een aantal dagen uilen uit mijn serie Rare vogels aan het maken ben.
Vanavond naar de Amsterdam. Voor altijd favoriete festival plek, de Parade. Ik zag de voorstelling van de Aston Brothers. Zij deden een compilatie, waar de magie van het circus van vroeger een beetje van af was. Nog steeds sterke trucs op hoogte. Ik zag ook Amfibie van Thor Braun, in Zaal 4. Wat een knappe gast is dat toch. Een solo voorstelling met kikker en fantastisch beeldende teksten. Ik zat voor een klein half uurtje in zijn bizar bijzondere hoofd. Mijn gedachten maakten verbindingen met beelden die ik op mijn netvlies heb opgeslagen. Zoals de twee parende kikkers die ik 20 maart op straat dood aangereden zag. Wat is Thor Braun goed met tekst, vertellen, puurheid en beeldende kunst.

woensdag 5 augustus 2026

Tureluurs ge-uilt

Nieuwe Rare vogels, uilen en tureluurs. Gemaakt met naaigaren op de naaimachine van tweedehands papier op een stukje ongebleekt katoen.

dinsdag 4 augustus 2026

De zee en de maan

Werk gemaakt uit mijn serie Rare vogels. Ik ben dol op vogels en uilen specifiek. Niet alleen op de zeldzame ontmoetingen met een uil in de schemer of in het donker, ook op de symboliek. Er is zoveel verbonden met een uil.
Na een hete werkdag nog even, vlak voor de online art journal workshop, afkoelen in zee. Immers een paar honderd meter van ons huis en mijn atelier vandaan. Een drukke stranddag. De zee was onrustig, een gele vlag wapperde waarschuwend. Ineens was er onrust. Hulpdiensten schoten te hulp. Paniek. Het was afschuwelijk. Personen vermist in zee.
Helikopters vlogen hier tot het donker werd. Het nieuws bleef ik volgen en las de berichten over de verdrinkingsdood en nog een vermissing op zee. De zee is machtig en sterk. Wat een afschuwelijk verdrietig incident.

zondag 2 augustus 2026

Het lichtjes over doen

Thuis doe ik de workshop van Baukje Duin, monoprinten met gelli plate, lichtjes over. Om de tips en trics in mijn vingers te krijgen. Na een aantal experimenten besef ik dat het nog jaren duurt voordat ik een behoorlijke druk produceer. Logisch. Maar wel een beetje frustrerend, dat ik geen super talent heb voor gelli plate monoprinten.