Bloementuin in de bijna winter

Gister heb ik me tijdens de opening van Pakje Kunst Alkmaar laten toevoegen aan een miniatuur fotoclub. Miniatuur toepasselijk, de kunstwerken in de automaat hebben een maximale afmeting van de grote van een pakje sigaretten, de club bestaat uit twee leden.
Ik doe mee in de schaduw. Of op de achtergrond. Ik krijg alleen de opdrachten, maak die en doe verder niet mee met nabespreken of beoordelen. Ik vond het namelijk al een tijdje moeilijk om foto's te nemen. Ik deed het wel, alleen minder. Waarschijnlijk omdat het ineens soort van serieus werd, vanwege deelname aan Pakje Kunst en ik dubbele foto's van mijn blog in miniatuur ging afdrukken. Op mijn blog is het veel meer vrijblijvend en zie of hoor ik er zelden nog iets over. De reacties heb ik uitgezet net als het aantal volgers. Het gaat mij ook om het doen. Om de kleine schoonheden in mijn omgeving te blijven zien. Concentratie op schoonheid houdt mij, tja? Wat doet dat eigenlijk voor mij? Nou, wat precies, maakt niet zo veel uit. Ik doe het omdat alles wat je aandacht geeft groeit. Dus ook het oog op schoonheid. Ik heb straks hele grote ogen.

De automaat van Pakje Kunst Alkmaar is in trek

Pakje Kunst Alkmaar is vanmiddag feestelijk geopend. Er was zelfs een band en gebakje kunst. Na de opening, mede met een door Kees Oosterbaan goed verzonnen interactieve blaas-handeling, met z'n alle luciferdoosjes schieten, ging de voormalig sigaretten automaat officieel open.
Er ontstond direct een enorme rij bij de automaat. Super leuk! Tijdens het getrokken-Pakje Kunst-openmaken stond ik te gluren en zag twee keer een kunstwerk van mij geopend worden. Ik ging me snel even voorstellen, heel leuk. De afname was zo groot dat de automaat zelfs kon worden bijgevuld door beheerder Linda Goudsblom.
Een aantal bezoekers namen een hele stapel mee naar huis. Goed idee, een Pakje Kunst voor onder de kerstboom of relatie geschenk rond de kerstdagen. De automaat staat in de bibliotheek in het centrum van Alkmaar en die is elke dag open. Van mij zitten er dubbele foto's van mijn blog in. Als extraatje heb ik op de achterkant de datum van het blog geschreven en met die datum kun je het verhaal bij de foto's nalezen.

Er zit een draadje los in het beddengoud

Tussen het knuffelen met Teun door (ze is vier dagen thuis van haar reis door Amerika) kon ik de nieuwe koolmeesjes, een pimpelmees en een spreeuw opspannen. Lekker veel losse draadjes heb ik laten zitten.
Ook maakte ik een roodmus. Die is nog niet opgespannen, te nieuw, even rustig bekijken nog. De mees op de eerste foto links en foto met blauwe ondergrond, die hou ik even zelf. De andere vogels gaan de webwinkel in.
De koolmees die ik zelf in mijn atelier hou heeft een heel mooi stikfoutje in het oude beddengoed. Ik vertiepte me zojuist en typte beddengoud. Das eigenlijk een prima woord voor het tweedehands textiel wat ik gebruik, beddengoud.

TT - Teun even thuis

Lekker samen met Teun, ze is op reis door Amerika en even is ze thuis. We eten tijgerbolletjes en andijvie stamppot. Fijne TT, Teun thuis.

Veel spreeuw en een pimpelmees

Als ik dan ook weer met de serie 'Schijnen in kwetsbaarheid' begin dan kan ik ook niet meer stoppen. Meer meesjes. Deze keer een pimpelmees en de andere mezen afgemaakt, haahaa, sorry, ik vind dat dus heel grappig, afmaken in deze zin. En een stoeipartij met een spreeuw. Soms gaat het heel soepel, en soms dan naai ik, neem afstand, leg het weg, neem afstand en naai ik. Deze ging niet zo soepel, het was een zoeken en dus heeft deze spreeuw nogal wat lijntjes. Morgen nog maar eens kijken. Eerst naar Schiphol, even drie dagen met Teun knuffelen. Ze is op reis in en door Amerika en is even terug. Dus op naar Schiphol.

Verlichte arbeid in atelier

Aan het werk in een goed licht atelier. Ik hou van dit weer, windstil en helder en ook de mist op de sloten en over het land.

Spiegelen op zondag

Een frisse neus halen op een zonnige zondag. Ook frisse tenen, want door het natte gras met de temperatuur tegen het vriespunt, dan heb je eerder frisse tenen dan een frisse neus.

Zee Arend

Wat als je 's avonds op verjaardag gaat en geen zin hebt in winkelen, nooit zin in, en wel zin hebt om te gaan werken in je atelier. Dan maak je de jarige job.

Logees, tosti's en licht

Logees, licht en tosti's.

Licht gouden wolken

We hebben zoveel geluk. Met elkaar en met het licht en de regen. Met hele leuke logees ben ik vandaag toerist in eigen omgeving, Petten en Camperduin. Ik hou er van.

Twee vieren

De keuze is gevallen op nr. 1 en nr. 2. De eerste twee die ik maakte in opdracht. Ik maakte er 6 en heb er vier over. Hoe leuk. Ik hou van dubbel, ze nam er twee, twee koolmeesjes en ik hou van vier, van vieren. Het moest zo zijn. De overgebleven vier ga ik nog even goed bekijken en als ik ze af keur, niet afkeur, maar af keur in de zin van helemaal klaar en goed keur, dan span ik ze ook op een houten frame en gaan ze de webshop in.
De prijs van de werken uit de serie 'Schijnen in kwetsbaarheid' was altijd 65,- euro, maar met twee exposities achter elkaar heb ik ze iets in prijs verhoogd, vanwege dat ik ze zo goed verkocht voor die prijs en niet zo veel had om te tonen. Nu weer terug naar 65,- euro. Ik ga het zo veranderen in mijn webshop Op Schoorl.

Een nestje koolmeesjes

Zes nieuwe koolmeesjes uit de serie 'Schijnen in kwetsbaarheid'. Papier uit oud prentenboeken geknipt en dat met de naaimachine op gebruikt textiel genaaid. In kleur, met losse draadjes, met alleen zwart, vol gestikt en wat meer minimaal. Over de losse draadjes twijfel ik nog een beetje. Nummer drie en vier zijn geloof ik mijn favoriet.

Miniatuur verhuisdozen

Vanmiddag mijn dubbele foto miniaturen naar de bieb in het centrum van Alkmaar gebracht en direct ingepakt in zo'n mooi doosje van Pakje Kunst. 1 december start Pakje Kunst in Alkmaar. Zaterdag 7 december is de officiële opening. Omdat in het pakje een klein kunstwerk zit van een kunstenaar uit de omgeving verhuis ik met mijn mini's van Haarlem naar Alkmaar. De dubbele foto's die in Haarlem zijn verhuizen niet. Die kun je nog trekken tot de voorraad daar op is. Voor Alkmaar heb ik nieuwe afdrukken op mini formaat gemaakt.
Trek een pakje voor 2 x 2 euromunten en verras jezelf of iemand anders met een mini kunstwerk van een kunstenaar uit de omgeving van Alkmaar, van mij bijvoorbeeld, of van Mirjam Oosterbaan, zij doet ook mee.
Op de terugweg nog even wat mist geschoten en een kerktoren.

Glasuil in mijn kop

Ik zie ze wel vaker, vandaag weer: de glasuil, gewoon in mijn lege koffiebeker. Altijd iets te zien met dat fantasievolle hoofd van mij. I see faces.
Verder restjes oud textiel bij elkaar aan het rapen om te strijken en er nog meer koolmeesjes op te naaien. Want in de bestelling en dan kan ik zelf niet zo goed beslissen welk soort stijl de klant dan leuk zal vinden, met kleur of alleen zwart-wit, met meer detail, of wat minder. Dus maak ik er een paar meer, om te kunnen kiezen. Dan hoef ik dat niet te doen. Want ik heb al mijn eigen hoofd om mee te dealen, laat staan dat ik in het hoofd van de klant kruip. Veel te ingewikkeld, en het zal met onzekerheid te maken hebben of iets anders psychologisch, waar Freud of welke idioot wel raad mee zou weten. Ik maak er gewoon lekker veel. Ook fijn om er even in te komen, want werk uit de serie 'Schijnen in kwetsbaarheid' heb ik al even niet gemaakt. De laatste keer was denk ik in juli, tussen twee Parades door. Toepasselijk, met dat schijnen, de zon werkt lekker mee met mijn serie.

Koolmees en vetplant wijsheden

Al een tijdje riep het koolmeesje, maak mij. Vandaag begonnen met het maken van nieuw werk uit de serie 'Schijnen in kwetsbaarheid'. Eind 2018 ontstaan na een jaar ellende op atelier gebied. Met bedreigingen, verhuizingen, vier inbraken en beschuldigingen. De serie is geïnspireerd op het werk van Joseph Cornell en Anne ten Donkelaar.
Vorig jaar schreef ik over de rede tot het begin aan die serie 'soms moet je een beetje kapot gaan om te kunnen bloeien'. Dit aan de hand van de vetplanten die in mijn nieuwe atelier in bloei gingen. Doen ze uit armoede en gebrek om als soort te overleven. Met bloemen zaden produceren. Dat inspireerde mij. Want ja, zonder donker geen sterren.
Ik las dus ooit over het koolmeesje, dat ze soms uit behoefte, vanwege weinig eiwitten of iets, de hersenen van andere vogeltjes eten, ook van soortgenoten. . . . Ik kon dat na het lezen niet meer uit mijn hoofd zetten. Vandaag stik, borduur en naai ik koolmeesjes. Bruut. Ik lijk wel een koolmees. Wel fijne combinatie. Ik hou van de kleurencombinatie geel met blauw. Wel uitkijken voor Pip, die ligt vlak achter me op de strijkplank. Ze deed al een paar keer met haar pootje op mijn schouder. Gezellig, dacht ik nog. Maar ze was de koolmees in mij aan het inschatten, of ze mij kon vangen natuurlijk.

Miniatuur verrassingskunst uit de automaat

Alle foto's geplakt, op de achterkant de datum van het blog waar de dubbele foto op voorkomt geschreven. Klaar voor Pakje Kunst Alkmaar.
Vanaf 1 december kun je ook in Alkmaar pakjes trekken uit de automaat van Pakje Kunst. De automaat staat dan in de bibliotheek van Alkmaar en voor 2 x 2 euro munten = vier euro trek je al een verrassingsei uhm een miniatuur verrassingskunstwerk. Waaronder ook één van deze dubbele foto's van mij.
Leuk weer zo'n afgedrukte serie. Ik zie direct waar ik dol op ben, als ik dat nog niet wist. Behalve chocola. Nou ja, die denk ik er wel bij. Denk ik sowieso vaak aan. Ik hou van water, vogels, wolken, contrast, dieren, strand, natuur, licht, bomen, bloemen en dubbel.

Pakje ijsbloemen

Wauw, wat een prachtige bloemen op de daken en de auto's vandaag. Naast het bewonderen van de ijsbloemen en foto's maken van mijn nieuwe textielwerk heb ik met Marcel nieuwe blokjes gezaagd. Ik heb ze geschuurd, geplakt en dubbele miniatuur foto's er op geplakt. Natuurlijk zit er een foto van een putter bij en klaprozen, mijn favorieten.
Ik ben al deelnemer van Pakje Kunst, en zit in de automaat in Kunst Centrum Haarlem, maar nu komt er vanaf 1 december een automaat in de bieb van Alkmaar. Dus daar ga ik naartoe met nieuwe serie dubbele foto's van mijn blog.