Ingezonden werk Textiel Plus wedstrijd

Dit is mijn ingezonden werk 'More than a view times I've changed' voor Textiel Plus wedstrijd 'Met hart en ziel: geef kleur aan je passie'.
Hieronder de bijbehorende tekst en de verkorte versie te lezen op het Textiel Plus festival en een fotoserie van het werkproces. Misschien leuk om te zien hoe de dingen bij mij ontstaan en veranderen tijdens het werkproces. Mijn werk ontstaat zonder plan. Ik begin gewoon.
De eerste dag dat ik aan het werk begon was 25 juni 2019 en de laatste, was de dag voor de deadline van de Textiel Plus wedstrijd 'Geef kleur aan je passie' 30 september.

"Als kind vond ik wit kant al mooi. Als tiener versierde ik de ligplanken van mijn kledingkast met gehaakt kant.

Zo ook het fijn en glanzend geborduurde bloemen op de witte kussenslopen op het bed van mijn ouders.

Sieraden in mijn geheugen.

Ik verzamel schoonheden, niet alleen voor in mijn hersenen, ook letterlijk als ik naar de kringloopwinkel ga.

Kopjes met bloemen, borduurwerk, wit kant, witte servetten en dan het liefst met een vlek.

Niet altijd om in mijn werk te gebruiken. Ook ter inspiratie om fijn in een hoekje in mijn atelier te liggen.

Mijn binnenste maakt werkelijk sprongetjes bij het zien van vlekken op textiel. Zo zag ik ooit een trouwjurk

met op de voorkant een chocoladevlek. Helemaal gelukkig maakt mij dat. Hoe ging dat op die bruiloft? Morste ze

een stuk van de bruidstaart? Snoepte ze stiekem haar lievelings-chocolade, werd betrapt en liet het pardoes vallen.

Nog meer geluk toen ik een nieuw idee had voor een kunst-installatie waarin ik kon de jurk gebruiken. Hij hing er

nog en ik kon de trouwjurk kopen.

Ik zoek schoonheid en wil het graag delen.

Ik hou van ritme, van rood, van vogels en van verhalen. Met name verhalen in de vorm van gebeurtenissen, die aan

tafel of die tijdens het borduren van het in de kringloopwinkel achtergelaten, borduurwerk. Zoveel uur werk,

zoveel emoties, zoveel verhalen zijn er in het werkproces voorbij gekomen. Daar hou ik van.

Ook onhandig geborduurde initialen, misschien door mannen die nooit eerder borduurde en vanwege een verzorgingshuis-

wasservice dat moeten doen met hun textiel, gaan mee naar huis en worden vaak verwerkt in mijn textielkunst.

Ik hou van vogels. Sinds ik een paar jaar geleden een zwerm distelvinken zag wil ik ze wel elke dag zien. Ook bij het

horen van dat gezellige putter pruttel geluid en het zien van de putter in het vooruitzicht maakt dat mijn binnenste

springt van geluk.

Al die kleine gelukjes die ik zie en opzoek in mijn dagelijks leven verwerk ik in mijn werk."

“More than a view times I’ve changed”

39 x 47 cm

2019

Materiaal:

Oud en gebruikt textiel, borduurwerk, servetten, kussensloop, bladzilver en een knoop

Ik verzamel schoonheden. Kopjes met bloemen, borduurwerk, wit kant, servetten en dan het liefst met een vlek. Mijn binnenste maakt blije sprongetjes bij het zien van vlekken op textiel.

Zo zag ik ooit een trouwjurk met op de voorkant een chocoladevlek. Hoe ging dat op die bruiloft? Morste ze een stuk van de bruidstaart? Snoepte ze stiekem haar lievelingschocolade, werd betrapt en liet het pardoes vallen?

Ik hou van sprookjes, wit, ritme en vogels. Van onhandig geborduurde initialen, misschien door mannen die nooit eerder hebben geborduurd en vanwege een was-service dat doen met hun textiel.

Bij het horen van een putter en het zien van de putter in het vooruitzicht maakt dat mijn binnenste springt van geluk.

Kleine gelukjes, in mijn dagelijks leven, verwerk ik in mijn werk.

Judith Koning

Dubbel veel geluk

Hier is het dan, allemaal nieuw werk.
Als slag om de arm zei ik heel de tijd, zo voordat het Textiel Plus festival begon, ik heb in ieder geval veel nieuw werk gemaakt. Hoe het festival ook zal lopen, dat heb ik er al als positiefs uit. Wist ik veel dat ik zo'n overvloed aan energie in de vorm van leuke gesprekken en extreem mooie en lieve complimenten er ook nog eens aan over zou houden.
Nu weet ik waar de plus voor staat van Textiel Plus. Voor geluk, liefde, inspiratie en het delen daar van. Ik hou zo van dubbel, van dubbel veel geluk.

Het is een feestje hier

Mooi, ten minste niet zo futuristisch, prachtig, fantastisch, inspirerend, eigentijds, geweldig, stoer, lef, tol, schitterend, het idee alleen al, ga zo door, origineel, verhalend, heeft diepgang, grappig, mooi is mooi, je moet een boek maken, het is een feestje hier.
Allemaal woorden die ik opschreef nadat bezoekers dat tegen mij over mijn werk zeiden. Ik kan de komende tien jaar vooruit op al die mooie complimenten die ik tijdens het Textiel Plus festival kreeg.
Ik sprak meer over mijn werk dan ooit. Zoveel geleerd over mezelf en mijn werk. Zelfs tijdens het complimenten geven vroegen mensen of ze even iets tussendoor mochten zeggen en dat was dan ook een compliment.
Opgetogen, opgewonden, enthousiast en weet ik het al niet, ben ik en was ik tijdens het Textiel Plus festival. 6500 bezoekers en wat een hoeveelheid lieve mensen zaten daar tussen.
Trots dat ik mocht exposeren tussen zo veel moois van onder andere: Miep van Riessen, Hannah Mai (winnares Textiel Plus wedstrijd), José van Loon, Vivian Rozenbeek, Marijke Eken, Jolien Doeschot, Hilja Staal, Judith Zijtregtop, Christie Greeve, Jonaske de Ruiter, Karin van der Linden, Nancy Graumans, Marja Janssens, LAK, Lilian van den Einden en Giny Jans.
Er stond ook een automaat van Pakje Kunst met als resultaat dat we met een aantal deelnemers leuk contact hebben gemaakt en goeie ruilhandel hebben bedreven.
Ik gloei nog lekker door. Dank aan Karlijn, Harm, Marcel, Joke, Hester, Martine, Jonaske, Govert de bezoekers en iedereen van het Textiel Plus festival.

Door met Pakje Kunst Alkmaar

Zonnige zondag met een miniatuur klaproos in onze tuin. Weer thuis. Direct door naar de HEMA om mijn afdrukken van mijn miniatuur foto's op te halen. Vanaf 1 december start Pakje Kunst ook in Alkmaar. Daar mag ik aan deelnemen en daar voor maak ik, net als mijn bijdrage voor Pakje Kunst Haarlem, kleine dubbele foto's van mijn blog Keep van Jute, geplakt op een even klein blokje hout.

Een uitstapje

Goedemorgen Lith! Tijdens het Textiel Plus festival logeer bij Karlijn van Lot tassen in Lith. Heerlijk daar. Mijn route is al fijn. Met als cadeau vandaag een kleurrijke zonsopgang, met de geur van varkensmest, roofvogels, ooievaars, reigers, koeien en bergen suikerbieten langs de route. Net als gister moest ik even uitstappen voor een paar foto's en een korte wandeling.

Gat van Mars

Werkt goed die 'sinkholes' die ik van Marcel moest maken. Soepel in m'n eentje ingericht. Er was eigenlijk maar één kleine hobbel in de vorm van een helpende hand, die van een man, zoon van deelnemer Textiel Plus wedstrijd. Kleine strijd om de helpende hand af te slaan. Communiceer leerpuntje voor mij.
Morgen, vrijdag en zaterdag van 10 tot 17:00 uur exposeer ik tijdens Textiel Plus festival 2019 in hal 7 van de Brabanthallen Den Bosch, welkom.

Sinkholes

Als je vriend De Kozijnen Dokter is dan moet je het decor voor Textiel Plus festival wel goed afwerken. Dus de boorgaten verzinken. Dan schroef erin en geschilderde sticker er op. Netjes. Goed begin en goed voorbereid. Dan kan ik de expositie woensdag prima in m'n eentje opbouwen en inrichten.

Spiegelend en dubbel

Twee jaar terug, II jaar terug in Romeinse cijfers (of letters), mocht ik helpen aan het filmdecor van Isabelle haar afstudeerproject. Nu is het een muziekfilm geworden en zo mocht ik vandaag naar de film 'Mirror War' van Isabelle Hauschildt. In een piepklein filmtheater 'Cavia' in Amsterdam was de vertoning. Hij is prachtig, zij is prachtig en nu ook online te zien. Ga kijken, hier is de link naar een krachtig, licht, beeldend en muzikaal verhaal.
Als je de 11e van de 11e naar een filmpremière mag en je bent mij, dan maak je het cadeau zelf, een broche van een oud bingo spel en een handgemaakt zakje.

Visje uitgooien

Voor Textiel Plus festival heb ik veel nieuw werk gemaakt van gebruikt papier uit prentenboeken en gebruikt en geborduurd textiel uit de kringloopwinkel. Bij deze een klein voorproefje.

Verjaardagsgroet

Mijn zus is jarig, wij zijn onderweg helemaal in de wolken. Prachtige omgeving en alle dagen vakantie daar in Groet, Hargen en Schoorl.

Uitzicht op goudhaantjes

Omdat ik thuis werk moet ik mezelf soms de buitenlucht in jagen en das helemaal niet moeilijk wanneer het licht zo prachtig is. Al hoef ik alleen maar uit het raam van mijn atelier te kijken om goudhaantjes te zien.
Natuur doet goed, lees ik tegenwoordig overal, uit mezelf ga en ging ik altijd al graag even de natuur in. Zo hip.
Om ook nog eens onder de mensen te komen ga ik in op alle uitnodigingen voor feestjes en partijen. Zo ook nam ik de uitnodiging om te exposeren op Textiel Plus festival enthousiast aan. Bijna klaar met de voorbereidingen. Vandaag bijna de helft van al het nieuwe werk opgespannen.

Opspannen werk

Opspannen. Inmiddels kan ik aftellen tot de 14e november, of eigenlijk de 13e want dan ga ik mijn expositie bij Textiel Plus festival inrichten. Ik ben er wel voor om nieuw werk voor een expositie niet vooraf te tonen, heb daar nu wel moeite mee. Ik ben enthousiast. Hier een foto van een stapeltje nieuw werk, gemaakt in combinatie met oud werk, van mezelf, mijn winkeldochters, en mijn 'Kruisvaarders - monument voor de kruissteek' een installatie voor het Kuna festival gemaakt van mijn jaren lange verzameling van borduurwerken uit de kringloopwinkel.
Lekker bezig, eerst kopen, uit de lijst halen en dan een installatie er van maken, exposeren in Drente en nu installatie weer met tornmesje uit elkaar halen om er nieuw werk van te maken. Na het eten vroeg ik me af waar de spierpijn vandaan kwam.

Bij timing

Decor voor Textiel Plus festival is af. Ik twijfelde, nogal lang naar mijn zin over kleuren, toch ook de andere kant een kleur gegeven. Dorien was het die de knoop mocht doorhakken en dan moet ik daar natuurlijk naar luisteren, anders hoef ik het haar niet op te dragen.
Terwijl ik later in atelier insecten, waaronder een bij, aan het naaien ben vliegt er een bij op de rand van het raam. Dat vind ik nou leuk. Ik hoop wel dat hij zijn winterjas aan heeft, want er valt niet heel veel meer te bijen in de herfst. Nu ik dit schrijf denk ik aan de mug van twee dagen terug. Hebben ze hier allemaal een slechte timing voor seizoen? Blijf toch lekker snurken tot in het voorjaar!

Werkhuiskamer

Voor mijn expositie bij het Textiel Plus festival ben ik het decor aan het maken. Gewoon lekker in de woonkamer, dat kan ik goed, als kind nam ik altijd al heel de woonkamer over, met name de eettafel. Dan had ik een klei of papier-maché project en dan aten we dagen of misschien wel weken met ons bord op tafel. Heerlijk, dat dat kan.
Van onze koffiebar van Paaspop hadden we nog platen, en ik hou van hergebruik, dus die hebben nu een horizon of  hoe noem je dat ook al weer, zoals op de kleuterschool? Ik kom er even niet op. In ieder geval een groene onderkant en morgen kijken of ik de bovenkant ook doe, in een andere kleur. Eigenlijk was dat wel de bedoeling, maar dit staat ook goed. Mooie combinatie van groen en onbehandeld hout.
Aa, ik weet ineens het woord: lambrisering.

De slecht gevoel voor timing-mug

Best wel stom om een mug met een slecht gevoel voor seizoen in huis te hebben. Hij prikt mij! Was ik mug-vrij deze zomer door het slikken van vitamine B1, nu is het herfst en slik ik niet meer. Het is de soort van inhaal mug. Nu de B1 uit mijn bloed is grijpt ze d'r kans. Eerst door mijn broek heen en daarna nog even op mijn hand en het jeukt nog ook.
Kijk hoe vroeg het al donker. Stop met prikken! Klaar nu. Ander seizoen.

Kruis punt

Naast het werken aan nieuw werk uit de serie 'Stofwisseling' geïnspireerd op het Antonius drieluik van Jeroen Bosch heb ik tussendoor toch ook nog wat textiel miniaturen aangepast. Ze lagen nog soort van naast mijn naaimachine en kon ik ze nog beoordelen. Sommige waren nog niet mooi genoeg, nog niet klaar. Nu tevreden over alle kleine werken en zet ik een punt achter de miniaturen met plus. Ik heb ze ingepakt en gaan richting Den Bosch.
14, 15 en 16 november zijn ze te trekken uit de automaat van Pakje Kunst tijdens het Textiel Plus festival. Mijn werk uit de serie 'Stofwisseling', van papier en textiel, is te zien op nr. 139. Ook ben ik zelf de drie festival dagen aanwezig in de Brabanthallen, hal 7.