Perfecte imperfectie

Gisteravond deed ik eindelijk waar ik al tijden naar uit kijk. Met zonder patroon naaien (met zonder is soms zo favoriet bij mij, lekker kinderachtig ook. Dat is waar ik naar verlang. Want wat kan ik toch serieus werken). Bij voorbaat mislukte vogellijfjes wilde ik naaien.
En het lukte. Om kwart over tien lagen er vier grappige goed mislukte kinderachtige gekke vogels. Miniaturen, want Pakje Kunst heeft tijdens de Kunst10daagse Bergen een automaat staan. Daar zouden ze in kunnen. Dan exposeer ik bij Stadspaviljoen Noord (zo trots!) met werk uit de serie Schijnen in kwetsbaarheid. Plus dan ligt op de één of andere manier de lat laag, of zo,
Blij! Dan wil ik na vier exemplaren eigenlijk niet meer stoppen. Deed ik toch. Wel met de angst dat ik morgen excuses had gevonden om niet nog meer vogels op deze manier te maken.
Vandaag weer gelukt. Heel leuk. Wel lastig om het toch niet precies te doen. Ik weet inmiddels zo goed hoe een perfect lijf te naaien. Ik ben dan ook streng. Niet alleen precies, en uitstellerig, aanstellerig ook, wil het eigenlijk altijd mooi maken. Terwijl ik zelf zo gelukkig word van misbaksels en vergissingen, foutjes ook. Dat van een ander. Dat wil ik eigenlijk ook. Ik ga nog even door met het perfecte imperfectie oefenen.

Lichte zonnestralen cadeau

Gistermiddag was de opening van onze duo expositie. Rustig aan dag en vandaag schijnt de zon, dus extra rondje om bij het op de bus doen van bestellingen. Na het zon vangen zie ik de schoonheid die via de buuf is aan komen waaien. Met een berichtje erbij, ter inspiratie. De vlinders, het glas en de sleutels (naar je hart) mogen naast het werk van Claudy Jongstra liggen. Een sliert gevilt wol, ook ter inspiratie naast mijn werktafel. Heerlijke cadeaus.

Tussen hen

Na onze opening in Leiden gingen we naar Eindhoven, naar het Park Theater voor The Ruggeds. Ze deden in het kader van 'De Parade gaat door' een aantal keer hun dansvoorstelling 'Between us'.
Prachtig. Wederom.
Tijdens de voorstelling, zo vaak zag ik hem dat ik die inmiddels bijna kan dromen, raakte ik een andere emotie, een emotionele. Vorige keren was ik alleen enthousiast en vol bewondering. Vanavond pinkte ik een traantje weg. Ze zijn zo goed. De jaloezie nam het ook een beetje over. Zo'n mooie vriendengroep. Die zo hard plezier maken tijdens het knokken om een perfecte dansgroep te zijn. Ik ken en kan dat niet. Ik ben geschikt in één-op-één vriendschappen en samenwerken in creatieve processen kan ik al helemaal niet. In m'n eentje creëren gaat het best.
The Ruggeds halen het beste in zichzelf naar boven. Het moment dat de muziek aanjaagt en ze, ik denk, op elkaar volgend een achterwaartse salto doen schiet ik vol. Wat knap! Wat een topsporters, muzikanten, atleten, theatermakers en dansers! Ik kan alleen dingen met m'n handen.
Enorm genoten! Als je kunt, ga ze zien. Het is echt inspirerend prachtig. Je hebt na de voorstelling enorme energie en je gelukshormoon stroomt over.

Flatliners en wolkenkrabbers in galerie Zône, Leiden

Vanmiddag was de opening van onze duo expositie 'Flatliners en wolkenkrabbers' bij galerie Zône in Leiden. Thuis hapjes gemaakt, op een stok, want normaal gesproken heb ik bakjes. Grabbelen in bakjes is nu niet wat onhandig.
Iets eerder aanwezig, toch maar twee foto's genomen. Het lukt me werkelijk nooit om zelf foto's te nemen op een opening. Het was een mooie opening, met ook lieve woorden van Pauline Hoeboer. Die het openingswoord deed. Fijn met vrienden, familie, hond Jelle en geïnteresseerden.

Goud van boven

Mooie afsluiting met zonsondergang met gouden randjes van een dag in Amsterdam.

Gouden randje

Nieuw werk wat niet is opgehangen in onze duo-expositie in Leiden in de webwinkel Op gezet en in opdracht naaide ik een meditatie kussen, met een gouden randje, handvat.

Volle vlinderstruik

Koolwitje, Dagpauwogen, gehakkelde Aurelia, Atalanta, wespen, bijen, hommels en een enorme libelle. Allemaal kwamen ze tevoorschijn nadat de volle maan plaats had gemaakt voor de volle zon.
De oudroze stokroos is nu wel echt stokoud roze.

Exposeren met een gouden randje

Vandaag duo expositie met Marcel van Pinxteren ingericht in galerie Zône, Leiden. Fijn ook exposeren met Pauline Hoeboer haar werk. Ook met Victoria Goodwin, zij exposeert met heel mooi klein porselein werk, met veel goud. Geen tijd genomen voor foto's. Gelukkig maar dat ik druk was met ons te exposeren werk. Want net als dat steengoede werk van Pauline is dat van Victoria echt om in huis te willen hebben.
Een kleine preview. Vanaf morgen is het open voor publiek. Zondag de 6e is de officiële opening. Expositie duurt heel de maand september.

Klaar en ingepakt

De allerlaatste hand aan de voorbereidingen. Alles is klaar en ingepakt. Morgen gaan we onze duo expositie Flatliners en Wolkenkrabbers inrichten bij galerie Zône in Leiden.

Zagen en nieten

Laatste hand leggen aan de voorbereidingen voor duo expositie met Marcel bij galerie Zône in Leiden. Zagen, opspannen en nieten.

Ik kleur er van

Als Atie dan langskomt voor mondkapjes, dan kun je maar beter alle kleur uit de kast halen, en dat deed ik. Een vrolijke boel. Zelfs de zonsondergang deed kleurrijk mee.

Uil met drie poten

Vandaag mocht ik weer bij Maartje Jaquet in haar atelier komen werken. Fijn om soms te horen hoe het proces gaat waar je in zit. Dat sparren werkt echt fijn. Al was het meer dat Maartje zei wat ik moest doen. Want ik wist echt niet wat ik met de soepkip, uhm, het uilskuiken aan moest. Met de extra borduursteken ook van Maartje haar hand, nu uilskuiken met drie poten, en de veer uit Het Twiske is hij voor nu af verklaart.
Het werk, een knap portret van Siegfried, naast mijn uil is van Maartje.

Uit het dak

Samen klussen. Mars met Pip. Mars repareert dak van zijn atelier. Nog knap dat het hele atelier nog staat na die storm. Goed gemaakt, dat kan Mars. Ik zaag hout, maak frames en span nieuw werk op voor komende expositie bij galerie Zône in Leiden.

Alle dagen jarig

Jarig zijn in tijden van Corona is eigenlijk super, in ieder geval kun je het heerlijk uitsmeren. Vandaag, twee maanden na mijn 50ste verjaardag, koffie met taart met Dorien. Hmmmm. Wat een schoonheid had ze voor mij uitgekozen. Een oranje kasteeltje en de kleur matcht ook zo lekker met de kussens die ik vandaag voor mijn buuf maakte van een mooie oude lap stof. Het lijkt wel afgesproken.

Natuurlijk naar de Kapberg

Wederom een papier expositie bezocht. Deze keer van Linda Meulenhoff in Egmond aan den hoef bij Galerie De Kapberg. Sinds een tijdje is kunstenaar Linda Meulenhoff meer dan een kunst collega. De vriendschap maakte dat ik wilde gaan kijken naar haar expositie met Regula Maria Müller, Joke Konijn en Annette Koek. Verbonden door de natuur.
Mooi werk zeker dat van Linda. Op de bovenverdieping een fragile installatie van papier die staat als een huis. Ook de ruimte van de zolder versterkt de expositie.
Ik nam me rond 2016, na verschillende ontmoetingen met medewerkers van De Kapberg in mijn kleine winkel Op in Schoorl, al meerdere keren voor om eens te gaan kijken bij de Kapberg. Nu was het de tijd en de moeite waard. Ga kijken. Het is precies goed, net als het werk van Linda Meulenhoff.

Klaproos vlinder

's Morgens zie ik het meteen. Iets roods. Dus een klaproos in mijn atelier, mijn beneden atelier. Ik heb de luxe om twee werkruimtes thuis te hebben. Boven is de privé plek en beneden, een hele fijne, maar met aanloop en kat. Ook als ze in de vijver heeft gelegen en met blubberpoten en met stortbuienvacht. Dus boven zit ik tegenwoordig vaker. Beneden is eigenlijk een greenhouse en stookhok keramiek geworden.
Terwijl ik vanavond geniet van het miniatuur bloemetje en knopjes, scherpe foto's probeer te maken, zie ik op het andere raam een vlinder zitten. Wat aardig. Mooi hoor die onderkant. Normaal gesproken let ik alleen op de vleugels als ze rondfladderen. Focus op de herkenning van de soort. Nu kon ik mooi naar de kalkwitte onderkant gluren.
Het duurde bijna twee maanden voor de eerste klaproos een feit was. Sinds 27 juni geef ik de voor mijn 50e verjaardag gekregen zaden dagelijks water. In de tuin komen ze namelijk (bijna) nooit op. Gister zag ik al een knopje, heel klein. Nu een miniatuur klaproos. Past eigenlijk heel goed. Al hoopte ik op dikke vette joekels in diep donkerrood. Nou ja. Die komen ooit ook nog wel, in m'n greenhouse versus atelier.

Zandstralend

Strand leven. Beter met je mondkapje op het strand (echt niet). Maar het zou wel handig zijn om je gezicht een beetje te beschermen tegen het zandstralen. Net als ik zijn de surfers dolblij met dit weer. Heerlijk stevig briesje en joekels van golven. Wij nemen een tosti, binnen.
Nieuwe mondkapjes gemaakt. Kon het niet laten om tussen het werken aan komende exposities ook een aantal nieuwe mondkapjes te maken.

Papieren vakantie

Papier Biënnale 2020 in museum Rijswijk. Beetje onwennig om op afspraak naar een expositie te gaan en dan nog om elkaar heen draaien om afstand te bewaren. De tuin is altijd heerlijk en mooi. De wind was stevig en het was heerlijk om even onder de wilgen te genieten van de plek.
Inspirerend werk van onder andere Pietsjanke Fokkema, Marianne Lammersen, Ronny Delrue en Pim Palsgraaf.
Via Driebruggen naar Leiden om voorbereiding te treffen voor komende expositie met Mars. Opening 6 september. Ik was even vergeten hoe mooi Leiden is. Gelukkig is de galerie in het oude centrum. Wat een feest. Het leek wel vakantie. De studenten voor hun deur in de zon op de stoep. Op het water suppende jongeren en dobberende bootjes op de grachten.

Wolken en groen

Welkom op duo expositie Flatliners en Wolkenkrabbers

De wolken kussen

Nog een meditatiekussen. Deze blijkt favoriet. Wel met ander handvat. Want dat moet, ofzo, van mezelf. Plus op onderzoek uit in Alkmaar.