Knop, licht en oor

Nog wat zakjes gevuld met andere kleuren, dat werkte niet, ik ga het bij geel en groen en blauw tinten houden. Dat oranje, roze en paars deed me denken aan lelijke plastic transparante speelgoed kralen. Installatie maak ik voor mijn deelname masterclass kunstroute Zijpe. Opening 27 juni. De route is heel de zomervakantie te zien.
En in spanning kijk ik de knoppen in bloei. Ik kan niet wachten tot de klaprozen van mijn oom Ed uitkomen. Ze doen het nu al heel goed! Blij mee.
Over spanning gesproken. De spanning zit ook op mijn oren. De buren zouden 2 dagen boren om een muur en kast eruit te slopen. De eerste dag was maandag, de tweede dag dinsdag, dat viel mee, dacht ik toen ze dinsdag heel kort boorden. Ze kunnen niet zo goed dagen tellen, die klussers van de buren. Het is vrijdag en hoor de boor nog. Knetterhard achter en naast mij.

Er is genoeg voor iedereen

'Er is genoeg voor iedereen' van Bots ging er door mijn hoofd tijdens het wandelen. Teun had surf les en ik liep over het nieuwe land van Camperduin richting Petten.
Wat eerst asfalt was is nu een prachtig groot stuk extra land / strand. Heel mooi, ruim, groot en leeg. Dat zag ik alleen nog maar op de eilanden. Nu ook hier.
Ik had ook nog een sneak-preview van het kunstwerk van Ferry Jong en Jabu Arnell. Die waren op het strand aan het opbouwen voor Schok (Schoorlse kunst).

Testen met licht en heksen brouwsels

Het werken aan de installatie voor kunstroute Zijpe masterclass ging ineens stroef. Toen ik midden in het denkproces zat en er mensen in ben gaan betrekken ontving ik verschillende negatieve opmerkingen. Dus plan raakte van de baan. Na veel denken, proberen, kijken en doen ben ik weer terug bij mijn oorspronkelijke idee. Met water, boterhammenzakjes, licht en draden. Vandaag werd ik heel blij van de testen. Eigenlijk was ik aan het spelen, das toch fijn! En deed me denken aan sprookjes, 'drink me' van Alice in Wonderland.
Verder goot ik tussendoor nog wat gietklei en ik snap het inmiddels weer een beetje, hoe dat gaat met klei, gips en gietmallen. Fijn werk. Niet te stoppen fijn werk.

Ik hou van vieren

Ja! Mijn pa hoeft vier jaar niet terug te komen naar het ziekenhuis. Dat is fantastisch! Alle kanker is zijn lijf uit. Het maakte de lawaai van de buren heel draaglijk. Die boorden, nou ja de klussers boorden, met twee dikke drillers heel de dag de muren van de buren eruit. Een rondje met de hond. Even weg van het lawaai. Zijn ze van de gemeente op verschillende plekken de kanten aan het maaien.... Ook daar lawaai.
In mijn atelier maakte ik gietklei aan en goot het. Na 19 jaar weet ik bijna niets meer over het gieten van keramiek, er ging dan ook best veel mis. Bij textiel gebruik ik juist die missers en zie ze als cadeautjes. Die cadeautjes van vandaag zitten weer terug in de emmer.
De kauw van vrijdag is een grappig lui vreetzakkie. Wat zal ik lekker slapen straks. Lawaai was vermoeiend en tevreden door het goede nieuws van mijn pa. Gefeliciteerd pa.

Zee, mallen gekte en reünie van Lutma

Vanmorgen had Teun surf les bij DJUS en deed ik een rondje om de nieuwe lagune van Camperduin.
Deze week gietklei en mallen gekte. In 1996 studeerde ik af op de Lutma, AHK - Amsterdamse HogeSchool voor de Kunsten op ruimtelijk / plastische werkvormen en keramiek. Daarna ging ik naar de Rietveld academie, VAV en maakte ik installaties met video, foto's en borduurwerk.
In januari had ik ineens een idee voor een installatie met keramiek en gaf me bij Hoeboer Keramiek (van Pauline Hoeboer oud studiegenoot) op voor de workshop 'Gietmallen maken' door Esther van Groeningen.
Toeval wil dat ik vandaag een hele leuke reünie van de Lutma had.
Morgen ga ik gietklei aanmaken en gieten. Althans dat hoop ik. Want had ik het vorige week over ruimte maken in mijn atelier. Er staat nu een krat met een jonge kauw op mijn werktafel. Die was vrijdag tijdens het onweer de ouders kwijt geraakt. Plus dat ze bij de buren er twee muren uit slopen.... twee dagen vette herrie.

reünie Lutma

mijn werk keramiek AHK 1996

Gietmallen op de millimeter

Mallen maken op de millimeter met gebroken rood oortje als gevolg. Zo lang terug dat ik met keramiek werkte. Nu werk ik veel met textiel en daar kan ik best mee op de millimeter werken. De volgende keer ruimte maken dus.
Het was een snikhete dag en rond half 5 trok het hier dicht, met bijzondere wolken, gerommel, hagelstenen, gedonder en lichtflitsen.

Licht water test

Ik doe testen voor mijn installatie masterclass kunstroute Zijpe thema 'Kunst verlicht'. Opening 27 juni 20:00 uur.
Ennn gietklei, gips en klei gekocht, morgen kan ik nieuwe gietmallen maken. Jeeeej!!!

Zeedraden

Sunlight koken

Van de workshop gietmallen maken van Esther van Groeningen ben ik nog steeds heel blij. Ook van de aanblik van de gegoten voorwerpen in mijn atelier. Vandaag kocht ik gips en maakte ik recept die ik kreeg om gietmallen te lossen. Daar hoorde Sunlight zeep raspen en koken bij. Wel handig ook voor je huis. Er hangt nog steeds een heerlijk ouderwets frisse geur.

Genietmallen maken bij Hoeboer Keramiek

Dit weekend was ik in Den Haag voor een workshop gietmallen maken bij Hoeboer Keramiek, gegeven door Esther van Groeningen. Heerlijk was het! En wat een heerlijke stad!

Op de AHKunsten ben ik op keramiek afgestudeerd, en ben daarna naar de Rietveld academie gegaan en heb keramiek ingeruild voor video. Soms kriebelt de keramiek en zo gaf ik mezelf dit workshop weekend cadeau.

Zaterdag gingen we mallen maken en zondag porselein gieten in onze gemaakte mallen en bestaande mallen. Zo maakte ik bijvoorbeeld 2 port glaasjes voor Floortje en mij van de mal van mona toetje van Jeroen en het oortje van Esther.

Toeval was dat er dit weekend om de hoek het Design Kwartier festival was. We deden natuurlijk even een rondje, door de regen, dat was dan wel weer jammer.

Pauline Hoeboer was zelf met haar prachtig hand gedraaid werk, kannen, koppen en lepels, aanwezig bij Plant Power pop-up store van Veggie in Pumps. De vrouw die zich daar voorstelde heet Iris en op de site zie ik net dat de ander haar naam Roos is... hihi.

Van veel dingen werd ik blij dit weekend zo ook van de tekening muur van Makii.

Wordt vervolgd! want ik ik zie overal voortekens in, zie pijl omhoog naar het licht in de prisma en zelfs het gips lacht me toe, zie foto's.

De haas rende naar me toe

Paradijselijke plek voor een installatie

Gisteravond mocht ik mijn idee voor mijn installatie voor mijn deelname aan de masterclass van kunstroute Zijpe presenteren. De eerste keer dat ik op de plek kwam was ik verliefd geworden op de pauwen op het erf. Gisteravond was ik er voor de tweede keer en op de oprijlaan zag ik hazen overspringen. Langzaam reed ik genietend naar de boerderij. Aan het eind van de oprit stonden al weer de pauwen met hun veren pronkend mij op te wachten. Wat een wonderschone plek daar aan de Grote Sloot 137.
Voor ik aan de installatie begin voel ik altijd wat ik krijg van de plek en wat het van mij nodig heeft voor het ga verzinnen en maken. Terwijl ik dat deed en wat foto's maakte van het licht (thema is 'kunst verlicht' en dat was ook volop aanwezig) zag ik in de verte een haas. Ik nam wat foto's. Hij kwam ineens rennend op mij af! Wat een cadeau. Ik schakelde over op filmen. Ik was in wonderland beland.

Spring uit de boom

Vanmorgen ging bij mij de wekker weer om 5 uur zodat ik om 7 uur voor de Amstelkerk in Amsterdam kon zijn om de springtouwen van mijn installatie 'Spring in de boom' gemaakt voor Springsnow uit de duiveltjes iep voor de kerk te halen. Mee omhoog in de hoogwerker is mijn nieuwe hobby.
Bij thuiskomst zit mijn dochter Teun te spelen met mijn test materiaal voor nieuwe installatie aan de buitenmuur van mijn werkruimte. Haar vingers door het zakje zag er mooi uit. Morgen presenteer ik mijn plan voor de installatie voor deelname aan de masterclass van kunstroute Zijpe 2015.

Waterlicht met soep

Leo Vroegindeweij, één van mijn docenten op de AHK zei al eens, jou werk heeft altijd wel iets met water te maken. Nu bestaat alles natuurlijk voor een groot deel uit water, maar nog vaak denk ik aan die opmerking.
Zo word ik heel blij van een zakje met water. Vroeger als mensen in de dierenwinkel dan een vis kochten, kregen ze die mee in zo'n zakje. Wat ik zelf in die winkel deed is volgens mij naar de jonge dieren kijken en ik had ook een jongetje in de klas met ouders met een dierenwinkel.
Ook hangen ze in sommige landen doorzichtige zakjes op bij hun woning of verkoopwaar. Ik begreep dat dit tegen vliegen is. Door de manier van kijken van vliegen zien ze daar iets heel mafs in en vliegen liever een stukje om.
Voor mijn nieuwe installatie met het thema 'Kunst verlicht' kunstroute Zijpe was ik eerst over 'verlicht zijn' aan het lezen. Dit komt vast wel terug in mijn werk, maar het voelde als beton en lood in plaats van licht. Dus hou ik het op licht in de zin van licht vangen en licht gewicht.
De eerste testen zijn gemaakt en een lekkere kop soep voor lunch, geïnspireerd op die heerlijke soep die ik bij Brambergen at, op Natuurmonumenten 's Graveland, met pesto en een vleugje sinaasappel erdoor en rendier.

Blauwe bessen en pingpongballen

De pingpongballen zijn onderdeel van mijn installatie met stoel, draadjes en 240 pingpongballen. Tot 30 augustus te zien tijdens kunstroute Stoelendans. Dit ter viering van  600 jaar stadsrechten Schagen. Op Noord 48, hoek Rapenpad.
De blauwe bessen zijn op.

Hang naar verlang

Tijdens het opruimen kwam ik een oud Barbie jurkje van mijn Barbie van vroeger tegen. Eigenlijk was het geen barbie, maar Daisy. Barbie was veel te duur.

Spaar kaarsen

Kaarsen bij mij branden nooit heel netjes op en dus hou ik zoveel kaarsvet over. Ik spaar dat op en nu maakte ik er nieuwe kaarsen van, in een glazen pot. Nu nog testen of het gelukt is.

Het nieuwe paars is geel

Omdat ik zelden op de hei kom, denk ik bij hei aan paars. Maar nu is de hei geel.
Op 's Gravelande, een prachtig stuk natuurmonumenten, spotte ik eekhoorntjes. Was geheel niet moeilijk. Ze hadden reuze plezier met elkaar. Ze voelde zich vrij. Er wandelde ook weinig mensen, aangezien het met regelmaat hagelde met onweer. Ik vond het heel fijn. Wat een prachtige omgeving daar rond Hilversum. Of het nu kwam door het vakantie gevoel of door de kou als gevolg van natte kleding van de hagelbuien, die tomatensoep na de wandeling bij restaurant Brambergen was onvergetelijk lekker. Ook de opmerking van de bediening was onvergetelijk fijn. Ze vroeg na het ophalen van de soepkom "Ben je tevreden?". Mooi.

Licht, beweging en witte eierschalen

Haai Hilversum

Een paar dagen voor Teun haar stage bij Studio Snugger naar Hilversum. Wat is het daar mooi. Hei en bos. Fijn.
En pas toen ik op de hei liep en de mensen groette, merkte ik wat ik normaal gesproken altijd zeg als groet: "Haai". Op de hei klinkt dat grappig.