De boom van vrouw Holle staat ook hier

De boom van vrouw Holle staat ook hier.
Ik zag bij Maartje Jaquet, foto's en filmpje van de nieuwe Springsnow en tijdens het wandelen met Daf kwam ik het ook hier tegen. Mooi wit dons op het pad.

De 10x10artist website is geopend

De mini's van Atelier Open staan online. Onder de naam 10x10 artist is de website vandaag geopend.
10x10artist.com is al het werk te zien en hier is mijn werk te zien en te bestellen. Ik ben trots en blij en nieuwsgierig naar het verloop. Gefeliciteerd Edith Brouwer en Erik Timmermans.
Dit is mijn selectie mini's. Totaal heb ik er nu rond de 50 gemaakt. Mijn hele proces met de mini's is te zien onder het label ao mini en 10x10artist.

Zon, zee, strand en kruis proces

Wat doen ze ook al weer met Pinksteren?
Ik was dit weekend bezig met een kruis proces. De mini met kruis is nu geen mini meer. Van de lijst, op zwart, van zwart af. Eergisteren weer op witte lap en nu nog niet af.
Ook hing ik een onaf haakwerk met bol en al op. Het werk vond ik in de grote plastic zak tussen de witte wol, van de voetbal rommelmarkt. Zou de maker van dit haakwerk zijn gestorven? Of zou het per ongeluk met de restjes wol zijn weggegeven aan het goede doel? Te mooi om er niets mee te doen. Ik hing het op. Als een soort van eren.

kruis proces

kruis nu

De kikker tussen de lakens en het hanengevecht

Waar je mee omgaat, word je mee besmet. Dat is ook zo met dingen die je aandacht schenkt. Sprookjes in mijn geval. Maar dat wil nog niet zeggen dat ik van de kat 's morgens vroeg een kikker wil ontvangen, jak. En wat zonde van die mooie glimmende kikker.
Gister was ik op de rommelmarkt van de voetbal vereniging. Ik ging al jaren niet meer op tijd, want dat was hel. Dat soort dingen vergeet ik niet heel snel. Maar dat is me dit jaar toch gelukt. AU. Sta ik daar 10 minuten voor openingstijd, tussen graaiende en duwende mannen, ja sorry. De mannen deden niet onder bij een woest hanengevecht. Het blijkt besmettelijk, want mijn kam stond ook ineens krachtig recht op. Grommend stond ik daar terwijl de omroeper aftelde naar starttijd.
Ik ga er altijd van uit dat wat voor mij is er ook zal zijn. Maar terwijl ik daar naast de haan en zijn hennen sta, of eigenlijk achter, kruipt er een woesteling in mij. Dat ik het spul niet zou kunnen kopen dat was me duidelijk, maar dat de haan met zijn aanhang zou moeten boeten, dat was helder. Ik bood tegen hem op en hij droop af met een te hoog betaalde prijs voor zijn waar. Ha! Voldoening. Nee, helaas niet, ik gromde nog best lang na en kon amper rondkijken of er iets voor me tussen stond.
Gelukkig zag ik toch nog witte wol, witte lakens, oude dekens en retro stoffen. Die kocht ik lekker allemaal.
Omdat ik gister uitgeput van het hanen gedoe was en geen zin had om mijn blauwe zak met mijn aangekochte witte spul (das een rare zin) uit te pakken, dus deed ik dat net.
Ohhhhhhh wat een kadootjes zaten er tussen. Er zat bijvoorbeeld een laken van een Koning of Koningin tussen. Dat kon ik zien aan het geborduurde kroontje en ook aan de reparaties en het herstel werk ook.
Verder werkte ik nog wat in mijn atelier. Zo kreeg de toverfee toch een lijstje, ik moest oefenen om op sprookjes figuren te schieten, (dit ivm met aankomend handboog schietseizoen op Viktor Baltus zijn terrein) dus nam ik mijn nietpistool en schoot haar vast. En schoot nog een rare vogel vast op omslag van karton van een oud boek.

Nieuwe lijntjes

Vloerzicht op de kunstrai

Gister was ik op uitnodiging van Life the gallery op de Kunst Rai, Amsterdam en ik merkte dat ik de gewoonte van mijn moeder overnam, ik keek naar de grond. Ze adviseerde dat altijd, geen idee waarom, geld vinden? goudstukken zoeken? eieren? Ik weet wel dat ze één keer vreselijk haar hoofd stootte aan een balk in een oude boerderij. Toen dachten wij allen dat ze van haar gewoonte af zou zijn, maar nee, een bult op haar hoofd maakte niet dat ze anders naar de wereld ging kijken.
Ik keek dus veel naar de vloer. Er lag, ik denk vanwege onkosten, bijna nergens tapijt. Ha! Waardoor er prachtige kruisen te zien waren.
Tussen de kruisen op de vloer door heb ik mooi werk gezien van Suzanne Jongmans, van galerie Wilms, Jeroen Bodewitz en ik vond de Putter. Nooit deze winter gezien in onze tuin, nu zag ik hem direct in het werk van Nicolas Dings. Op de vaandel van de drager, ik schat ongeveer anderhalve bij drie centimeter klein, zag ik hem 'parmantig' (kan een putter dat?) zitten. Die geef ik gewoon een dubbele foto.
En ik sprak Claire van der Plaat van Life the gallery over nieuw samenwerkingsproject: 'Sprookjesboek werkperiode'. Jeeeeeeej, Claire is enthousiast. Een project met: Maartje Jaquet, Krista Peters, Patricia van de Camp en ik Judith Koning. We mogen komen praten.

Nicolas Dings - Vaandeldrager

Werken op het water

Vandaag was ik met Maartje Jaquet in Amsterdam bij WG kunst en op de boot in Vinkeveen. Het was een fijne dag, met veel dieren, draken, vogels, sprookjes, tekeningen met waterverf en filmpjes.

Toverfeeën waar zijn ze voor? Of zijn ze ook wel eens tegen?

Wat doen toverfeeën eigenlijk? Of elfjes. Wat doen elfjes eigenlijk? Ik ga vandaag eens op zoek. Eigenlijk ziet niemand ze ooit echt en als ze al gezien worden, dan geloofd eigenlijk niemand het. En toch zijn er heel veel mensen mee bezig.
Behalve in mijn prentenboeken heb ik er nog eentje echt gezien, ja in mijn verbeelding. Of is dat het dan misschien, de verbeelding. Of zijn ze dan net zoiets als God of Allah, of Aphrodite? Die zie ik ook nooit heel erg echt. Of draken, die zie ik wel eens, maar dat komt dan omdat ik een brandend verlangen heb om vuur te zien.
Een Toverfee. Ik naai er wel eentje vast aan een oude zakdoek. Dan kan ik haar zien.

Stukjes afbeeldingen op de foto's komen uit prentenboeken uit mijn boekenkast: "Mijn draak" van Jackie Morris, "Ondine" van Benjamin Lacombe en "De sprookjeswereld" van John Bauer.
De zwarte, slordige, letters zijn van mij. Het was een tekst voor een opdracht. Ik probeer altijd te doen alsof ik ook kan schrijven met pen en inkt, een beetje als een tovenaar, geheime recepten opschrijven en ze zelf nooit meer terug kunnen lezen.

Spring nu zonder snow

Gistermiddag de Springsnow expositie 'Spring is in the air' afgesloten met een finissage. Reinier kwam speciaal met zijn muziekboot langs en speelde een aantal prachtige nummers waaronder de ode aan de iep.
Na het opruimen van de expositie mocht ik bij Maartje thuis eten en als super uitsmijter mocht ik een (ruil) werk bij Maartje Jaquet uitzoeken. Ze krijgt van mij de mijn Purple Rain van vandaag. Ik heb gekozen voor Uiltje, dit werk leidde me vorig jaar naar haar toe. Ze stond met Herrekijker op het 'Into the great wide open' festival en deze foto lokte me naar het project en Maartje. We kennen elkaar natuurlijk al 18 jaar, want we zaten gelijktijdig op de Rietveld academie. Maar daar op dat eiland gebeurde iets moois. En gelukkig volgt er meer moois.
En aangestoken door het posten van de rare kattenfoto's op facebook door Nicolien, Sanne en Dorien nam ik Stip, onze kat, op de foto die op twee banken tegelijk kan liggen. En ik zie overal goud, ik wens je een gouden dag.

Uiltje van Maartje Jaquet

mijn Purple Rain

Uitprobeersel en finissage

Uitprobeersel met zwaan en twee gekoppelde borduurwerkjes. Het werk ligt al een tijdje en ik vind het nog niet af. Nu zwaan toegevoegd en er komt vast nog meer bij of er gaat weer wat af. Of wellicht kijk ik binnenkort ook nog eens naar de achterkant ook.
Morgen is de laatste dag van de expositie Springsnow 'Spring is in the air' in Outsider Art Kelder, Amsterdam. Vanaf 3 uur ben je welkom om de expositie met mijn werk nog te komen bekijken.

Onregelmatig groen zaad

Nog steeds kijk ik naar paars, ik zie het in de bloemetjes en pak paarse garen om mee te werken.
Ik ontdekte onregelmatigheid in het groen. Ik dacht dat bloemen en planten heel systematisch van opbouw waren. Maar ik zag tijdens het eten de zon door blaadjes met zaadjes schijnen en zag dat ze niet gelijk aan elkaar waren. Ook het aantal zaadjes verschilde.
Kruis op dubbel borduurwerk genaaid, draai het om om de draadjes af te knippen, val ik weer voor de achterkant. Ik ga er gewoon maar in mee.
Stip (kat) zit lekker achter mijn naaimachine en Daf kijkt mee. Ik haalde nog maar een werk met een ander, mislukt, kruis, uit elkaar en naaide er zwart op, nog steeds niet tevreden.

voor- en achterkant

gekozen voor de achterkant

nog steeds niet tevreden over dit werk

De Purple Rain van vandaag

Purple Rain en Diamands and Pearls. Ja wat anders zit er vandaag in mijn hoofd? Er kwam niet veel vandaag uit mijn atelier. Met Purple Rain in mijn hoofd moest ik toch eens aan de slag met een stukje tekening van regen. Er kwam een kikker van paars garen bij.
Laat ik gewoon nu maar tevreden terug denken aan het concert van Prince van gisteravond in het Sportpaleis en met een kopje koffie op de bank neerploffen. Morgen ga ik wel weer mijn best doen om de wereldvrede te bereiken, want na gezien te hebben wat Prince kan neerzetten met z'n 3rd Eye Girl, dan kan er nog veel meer. Muziek verbind.

mijn De Purple Rain van vandaag

Prince extatisch goed in het Sportpaleis Antwerpen

Ik ging nog net niet dood tijdens het concert van Prince gister, maar heel mijn leven kwam wel even langs. Overal gierde hij, in een bijna 3 uur durend concert, langs. Wauw wat heb ik geschreeuwd, gedanst, gegild, gejankt, genoten en gelachen. Wat een grote man! Prince wat een wereldster.
En wat kan hij (nog steeds) lekker dansen, die heupbewegingen, armbewegingen, alles was perfect. Snoeihard ging hij met zijn meiden van 3rd Eye Girl door zijn hits. En wat heeft hij er veel. Hij zei het zelf al, ik kan hier heel de nacht hits blijven spelen en dat scheelde niet veel. Want bijna 3 uur duurde het concert.
Niemand mocht foto's of video-opnames maken of op je telefoon zitten en dat maakte dat bijna niemand zich daar aan waagde en ook dat Prince de dingen maar 1 keer hoefde te vragen en heel het Sportpaleis gilde, zong of danste op zijn verzoek mee. Helemaal top.
Ik reed met de auto 300 kilometer om hem live in Antwerpen te kunnen zien. Ik denk nu dat ik het op mijn knieën zou willen afleggen om hem te kunnen zien spelen.
Het was één grote rit in de achtbaan. Niks niet traag of trage versies van zijn hits ( had ik gelezen over zijn concert in Ziggo dome). De snelheid waarmee de Python na de helling het gat is valt is niets vergeleken het concert van Prince gister.
En wat stonden we dichtbij. Soms dacht ik heel even dat hij iets aardigs tegen me zei en dat deed hij ook, geloof ik, want je het blijft een Prince en ik geloof in sprookjes.

samen met Linda naar Prince

Prince en het paarse meisje met het derde oog

Ik zal eens op zoek gaan naar paars om aan te trekken. Ik ga namelijk straks richting Antwerpen voor een concert van Prince 3rd eye girl, #wearpurple staat er op de tickets.
Best gezellig eigenlijk om Prince in Belgie te gaan zien, ik hoor het zachte Vlaams al. Goeie combi met het hardrock van de meiden rond Prince. Tip was oordoppen, daar baal ik van, niet van de tip, maar van de doppen. Ik ga ze toch maar even halen.

Een witte bontkraag aan de deur

Na het wandelen met mijn hond Daf zag ik een bontkraag op de voordeur, vast aan een vlinder die net eitjes had gelegd en er zat wat geluk op de klimroos in de vorm van een lieveheersbeestje.

Yes, we've changed

Onze animatie Yes gemaakt met Maartje Jaquet hebben we verandert in: The Wind Cries Mary
Dit is de link naar The Wind Cries Mary

I've changed a few times

Stip vindt het ook wel lekker dat ik mijn atelier heb opgeruimd, sinds een paar dagen is mijn werk de beste plek om te zitten. Vooral op de vogel.
Gewerkt met Maartje Jaquet, het eerste animatie filmpje van ons, met het iepenzaad, in de hoofdrol is een feit. Yes, er volgen er vast nog meer.
Al jaren wens ik veel klaprozen in mijn tuin. En ik geloof dat waar je mee bezig bent vergroot, dus waar ben ik mee bezig? Mini's. Dus wat voor klaproos heb ik nu? Ik denk de allerkleinste klaproos die er bestaat. Kijk maar.
Verder waren donderdag de wolken prachtig en zie ik overal iepenzaad, zelfs in de bak met cornflakes.
Nieuw kruis gemaakt. Deze keer lukte het om een kruis te maken, ik heb 'gewoon' gemaakt waar ik zin in had, waar ik blij van word. Dat doen is voor mij altijd een stuk makkelijker wanneer ik weer met mijn neus op de kwetsbaarheid van het bestaan word gedrukt. Met tekst, tekst van Lewis Carrell, je weet wel, hij van Alice in Wonderland. Als ik de sublieme teksten zelf niet kan bedenken, dan neem ik er maar wat van een ander: 'I kwew who I was this morning but I've changed a few times since then'