Zilverreiger

De papaver is het gewoon, nou ja gewoon... absurd ongewoon eigenlijk, blijven doen in de opvangbak voor regenwater. Groeit naar het licht toe. Wat is de natuur toch knap.
Ik maak vandaag een zilverreiger. Die zijn ook al zo knap. Ze vliegen zo leuk met hun voeten. Elke keer word ik daar blij van als ik ze zie overvliegen. Pip is ook knap. De kat is ook met regen altijd buiten. Haar vacht stoot het af of zo, weet niet precies hoe het werkt. Maar ze is totaal anders dan onze bull terriërs, die wij hadden. Die gingen met regen echt de deur niet uit. Zelfs niet bij een paar spetters.

Van voor naar achter

Van links naar rechts. Dat muziekje krijg ik van het contrast van licht en wolken in m'n hoofd. Aan de ene kant stralen door het dikke wolkendek en aan de andere kant heldere lucht. Dat kan met die windkracht snel anders zijn. Dat die wolken mijn ineens inhalen en ik een vette bui op m'n kop krijg. Ik loop snel een stuk over het strand en ga dan met de wind in mijn rug weg van de dikke donkere wolken terug naar huis.
In mijn atelier zijn de nieuwe werken uit mijn serie Rare vogels geplet, gestreken en op karton geplakt. Voor museum De Wieger heb ik weer wat werk op tweedehands damast gemaakt en het bevalt me. Zeker ook met gouden garen.

Rondje rood

Ook paars, lila en roze. Rondje langs de klaprozen. Zo veel regen, dus op zoek naar wat lichtpuntjes. Gemakkelijk gevonden, de deur uit en daar is het licht. Haha, alsof ik door de hemelpoort stap, zo lijkt het, hoe ik het schrijf. Nou gewoon de massief houten achterdeur uit, niks niet poort. De deur naar ons hof, dat wel. Want wat hebben we nu een fijne tuin. De papaver die maandag om ging geeft gewoon bloemen terwijl het in de water-van-het-balkon opvangbak ligt. Das toch fijn. In mijn atelier knip ik uit oude prentenboeken. Even de rust en inspiratie vinden om er nieuw werk mee te maken. Knippen kan altijd. Gewoon in beweging blijven, blijven maken, dan komt er vanzelf meer beweging.

Feestelijk ontbijt

Gisteren vergeten de gebakjes op te eten die Mars bij de bakker had gekocht. Dus stond ik op met de gebakjes in mijn hoofd. Weer eens wat anders dan een liedje. Dus koffie met gebak werd mijn ontbijt. Verrukkelijk Italiaans ontbijt. Term heb ik eens bij mijn vriendin in Lissabon bedacht, toen we verse cake als ontbijt aten.
Drie werken uit mijn serie Rare vogels gemaakt. Ik deed een poging om een nat geregende huismus te maken. Met veren door de war van water en wind. Want wat een regen. En las ik ook nog eens dat de jongen er onder lijden. Door koude sterven, vanwege niet helemaal kunnen opdrogen en dus steeds minder gaan bewegen en dan gaan de ouders ervan uit dat ze genoeg te eten hebben gehad. Zielig.
Mijn nicht op Aruba is vandaag jarig. Dus was het eigenlijk een prima idee om vandaag de gebakjes te eten. Twee halfjes, één halve slagroomschnitt en een halve kardinaal. Want ik wil nooit kiezen. Dubbel op.

Pruttelende brom tractor

Onze auto maakt sinds begin mei, dat ik terugslag had, nou de auto, na de reparatie nog steeds een geluid alsof het een zwaar voertuig is. Nu hebben sommige mensen dat verlangen, om lekker veel lawaai te maken met hun dikke auto. Ik hou van gewoon auto geluid. Vol mag. Hard en knetterend past bij een ander. Hen lach ik altijd toe. Dus auto naar garage en een mooie wandeling terug door de natuur. Ik verlang al een tijdje naar een thema. Daar ga ik goed op. Zoals mijn serie lichtpuntjes bijvoorbeeld. Dat ik een tijd lang elke dag foto's maak met kleine schoonheid op mijn dag. Een thema herhalen is best suf. Toch ging ik vandaag een herhaling. Het licht scheen soms zo mooi. Het dikke wolkendek en de harde wind deden ook hun best om mij die lichtpuntjes te tonen. Wat een geluk.
Nog meer geluk is dat ik een joekel van een witte veer zag liggen. Keek ik op, kwamen er twee zwanen aan. Deed die ene ook nog eens een leuke rekoefening voor mijn camera. Terug in mijn atelier lagen nog zwanenkoppen van papier op damast. Dus naaide ik ze een lijf. Ook de wielewaal kreeg er eentje. Ik was toch bezig met lijven uitdelen.

On the cover of a magazine

Heel de dag door hoor ik het Madonna in m'n oor zingen: "Greta Garbo and Monroe. Dietrich and DiMaggio. Marlon Brando, Jimmy Dean. On the cover of a magazine." Ik was aan het werk. Hoorde wel dat de post een aardige dreun op de mat maakte. Pas toen ik naar beneden kwam, voor onze koffiepauze, zei Mars: Frau Judith Koning. Toen wist ik het meteen. Het tijdschrift is er! En ik sta er in. En hoe!!! Wat een mega groot stuk in het Duitse tijdschrift Patchwork Professional. Heel enthousiast ben ik. Ik sta ook nog met mijn Pauw op de cover. Heel de dag verder ook Duitse liedjes gedraaid. Veel te enthousiast om te naaien. Knippen ging nog net. Dat maar gaan doen dus.

Voor en door de voordeur

Ja, ik zag het direct toen ik de trap af kwam. Door het glas van de voordeur zag ik paars. Een bloem! Prachtig. Weken om de klaproos heen gedraaid en nu is er de eerste bloem. Koel.
Helaas was er op verschillende plekken storm, wind en zelfs kleine windhozen. De bloem lag 's middags om. Was aan de onderkant afgeknakt. Bah. Het ligt nu in een bak water. Wie weet gaat het nog wat doen, bloemen geven hoop ik. Ik weet wel beter. Maar hoop er toch een beetje op. Wie weet. Wonderlijke natuur.
Eigenlijk teken ik nooit. Zeker niet vooraf aan een werk. Op de academie moest dat. Ik vond dat toen al lastig. Wilde het werk laten ontstaan. Doe ik nu nog steeds. Maar vandaag tekende ik een zittende reiger. Want ik kreeg een verzoek. Om het te onderzoeken tekende ik er eerst eentje.

Culturele ontwikkeling keer twee

Ga je mee naar China Crisis in Podium Victorie? vroeg Mars me. Nee, das ouwe lullen muziek. Toch? Toch ging ik mee. Voor m'n culturele ontwikkeling. Ow wat heb ik genoten van de zanger van China Crisis. Hilarisch! Hij deed in z'n eentje een slapstick, schoolmusical, doventolk, kleuterjuf en grapjas na en oh ja muzikant. Wat een komisch figuur is dat zeg. Ik kende één nummer, die werd ook gespeeld 'Wishfull thinking'.
In de middag was ik al naar een dansvoorstelling van Art in Motion op het strand van Petten geweest, hier om de hoek. Georganiseerd door Kunstroute Zijpe. Mooie beelden. De muziek waaide een beetje weg. De voorstelling bleef wel staan. De wind, zee, Palendorp en wolken deden goed mee. Een totaal ervaring. Twee keer eigenlijk. Twee totaal verschillende culturele activiteiten, maar beide een totaal beleving. Ik denk niet dat ik nog eens naar een concert ga van China crisis, maar genoten heb ik wel. Heerlijk.

Vogelen met Mieke

Onze vriendin Mieke zou jarig zijn geweest op 3 juni. Om haar te herdenken en samen te zijn gingen we met een boot en gids van Landschap Noord-Holland door het Ilperveld in Landsmeer. Mooie en dierbare ervaring, om zo samen met vrienden van vroeger daar te zijn. Mieke had een speciale interesse in vogels, met name met de pauw. Die zagen we vandaag niet. Wel een fazant, torenvalk, buizerd, grutto's, bruine kiekendieven, meerkoeten en kikkers oh nee dat zijn geen vogels. We zagen ze wel, en ook koeien en bijzondere planten op het unieke stuk veengebied. Als toetje vlogen er lepelaars over. Ze deden een extra rondje boven onze rondvaartboot. Bijzonder aardig van ze.

Masten in de stad

Wolken, masten, water, licht, vriendschap en Amsterdam. Das een mooie combinatie.
Thuis in de tuin zag ik al weer een miniatuur klaproos, een andere kleur vandaag.

Rozijnen voor ontbijt

Als het droog is ontbijt ik buiten. Samen met de vogels, mussen, kauwen en eksters. De eksters krijgen extra's. Een soort van verlangen om ze tam te krijgen. Dat ze me herkennen en dichtbij komen. Lukt al aardig. Naast strooivoer in de silo's geef ik ze persoonlijk rozijnen en pelpinda's. Ze wonen aan de overkant. Dus zien al snel dat ik in de tuin ben en komen dan bij ons in de boom zitten. Meestal ontbijt ik ook met Pip, onze kat. Sinds kort ook met de kat van de buren. Die hebben een jonge hond en de oude kat van de buren vindt het denk ik wel lekker rustig achter onze schutting.
Daarna in mijn atelier heel veel geknipt in oude prentenboeken.
's Avonds ontdek ik kleur in het gras. Vanwege mijn deelname aan 'Maai mei niet' staat er nogal wat tussen het gras. Zo ook de allerkleinste klaproos van de wereld. Ja, gewoon bij ons in de achtertuin. Achtertuin geluk!

Wandelen met wolken

Wie zaait moet achterom

Als je zoals ik miljarden klaproos-, papaver-, slaapmuts-zaden zaait, tja dan kan het zo zijn dat ze ook tussen de tegels gaan zitten, die zaden. En dat ze dan lekker groot groeien als je er heel voorzichtig omheen naar binnen kruipt. Dat doen wij. In het begin even goed opletten, nu gaat dat vanzelf. Je kunt er niet meer omheen. Gelukkig wonen we in een dorp en gaat iedereen achterom. Over een paar dagen zullen de bloemen zichtbaar zijn. Heel benieuwd welke kleur ze zullen hebben.
Nieuw werk uit de serie Rare vogel gemaakt, op damast, en direct met die van gisteren gestreken, geplet en op karton geplakt. Twee werken, kauw en lepelaar verandert omdat ik niet tevreden was. De kauw kreeg een nieuwe staart en de lepelaar een zwarte tekening van garen.

Wat, een portret

Werk gekocht van Femke Kempkes, Alda nam het voor me mee. Vlakbij het duikende meisje bronsje van Wessel Bezemer, onze (overleden) vriend van de Lutma en ex van Femke, geplaatst en tegenover de cowboys van Mirjam Oosterbaan, ook van de Lutma. Lutma staat gelijk met Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten. Lutmastraat was het adres. Vandaar de bijnaam.
We hebben ons huis in Callantsoog inmiddels twee jaar, nog aan het klussen. Voor ons lijkt het huis af, tot ik deze foto's bekijk. Haha, nog een aantal losse draadjes, letterlijk.
Pip in mijn atelier, is ook een portret. Nieuwe eenden gemaakt, zo ook de eidereend. Dat soort van die drie pulletjes die ik vorige week vond en naar Ecomare op Texel mocht brengen. Die eidereend lag al een paar weken op mijn werktafel. De kop althans, geplakt op stukje oud damast tafellaken.

De Nollen

Met Alda bezocht ik Project De Nollen van R. W. van de Wint. Jaren terug was ik er al eens en weer ongeloof over wat een persoon kan neerzetten als totaal kunstwerk, in en met de natuur. Licht, donker, groot, kleurrijk, schilderachtig, speels, stoer, poëtisch en sprookjesachtig.
De foto van mij in een ruimte van R.W. van de Wint is gemaakt door Alda van Bentum.