Indian poppy

Opstaan en dan een andere kleur in de tuin waarnemen. Een miniatuur klaproos! Die Indian Summer doet de bloemen in de tuin goed. Er staat namelijk nog een paars nieuw bloemetje, een onbekende soort in bloei.
Vandaag naar Haarlem, tof lunchen op DeDakkas en voor het eerst een mondkapje op. Met een spekkie voor m'n bekkie mondkapje zat ik keurig klant te zijn in de Apple Store. Degene die ons hielp had een maf model op. Ik zag dus alleen maar een bewegende snavel. Gelukkig hielp hij Teun en had ik ook een mondkapje op, want ik kon mijn lachen niet houden. Zou hij trouwens zin in spekkies hebben gekregen na het zien van mijn mondkapje?
In Haarlem, dus op zoek naar de nieuwe plek van Pakje Kunst Haarlem. Snel gevonden in de bieb. Ik trok een pakje met miniatuur kunstwerk van Evelien van der Zaken. Een goede greep. Zeker ook na het lezen van de bijbehorende tekst. Ze houdt van de natuur en haar humor raakt mij ook.
's Avonds nog een paar miniaturen genaaid. Echt een uitdaging om los te gaan in m'n vogel naaiwerk. Ik hou zo van vogelpoten, die tenen en nagels en toch wil ik ook graag dat onhandige, mislukte vogels naaien. Af en toe lukt het. Ik heb er in ieder geval plezier in, zeker als het mislukt.

Rotterdam

Een toerist voor een dag. Ik deed een stadswandeling. Op de kade nam ik het besluit om een rondvaart te nemen door de haven. Dat was helemaal tof. Een mini reis, alsof ik naar een festival ging. De boot deed denken aan de veerdienst van Doeksen.
Rotterdam. Prachtig. Groot. Indrukwekkend. Inspirerend. 

Gouden stiksels

Na de mini vogel fabriek kon ik vandaag weer verder met m'n twee series. Fijn dat het licht weer aan staat. Het was wel snel herfst geworden. Nu even op z'n indiaas zomeren.
Op aanraden van Maartje Jaquet heb ik eens bij een nieuw werk een andere kleur achtergrond gekozen. Goud. Het doet me denken aan de Gouden boekjes. Nog even wennen.

Mini vogel fabriek

Nog meer nieuwe miniaturen. Gemaakt van papier en textiel. Vrij genaaid met de naaimachine.

Flatliners en wolkenkrabbers

Flatliners en wolkenkrabbers duo expositie met Marcel van Pinxteren is de hele maand september te bezoeken in galerie Zône in Leiden. Open van woensdag tot en met zondag. Kijk op de site van galerie Zône voor de precieze openingstijden.
Je kunt ons ook een verzoek doen om af te spreken in de galerie. Zondag 27 oktober zijn Marcel en ik in Leiden voor de Kunstroute Leiden en zijn dan ook, even, aanwezig bij Zône.

Strand bloemen

Laatbloeiers en jongbloeders. Terwijl het heerlijk was om te wandelen op het strand, heb ik toch alleen wat treurige beelden geschoten.

Sinaasappel chutney en appelperentaart

Heerlijk met Wilma de hele middag verrukkelijkheid gemaakt. Twee platen appelperentaart van appels en peren uit onze tuin en acht kilo chutney van sinaasappelen. Die gaat naast in de yoghurt werkelijk overal in, hmmmmm.

Alle dagen jarig

Jawel, nog steeds alle dagen jarig. Vanmorgen kwam er wederom een heerlijke verrassing door de brievenbus. Al sinds de tekening was gemaakt ben ik nogal verliefd op de snoek. Nu was ik een excuus aan het maken om het te mogen aanschaffen voor mezelf. Ik vond het ook wel een goed excuus als je vijftig jaar werd. Om dat aan jezelf cadeau te doen. 27 juni was dat het geval. Nog niet overtuigd bleef ik nog een beter excuus verzinnen.
Alsof Mariëtte Ciggaar dat had geroken. De vis kwam zo mijn kant op als verjaardagscadeau. Plus Leny is ook vandaag een beetje jarig. Ook zij deelt mee in de feestvreugd. Joepie!!!! Zo mooi ook met goud. In het echt is die nog mooier dat werk van Mariëtte. Ik hou er van. Wat een tof wijf! Zij houdt ook zo enorm van het leven en de mens, groot en klein.
Als een blij ei werkte ik door voor Kunst10daagse Bergen. Lekker veel meeuwen.

Grinniken om papa ooievaar

Cobra beweging is er niks bij! Haha! Ik doe enorm mijn best om het op een kindertekening te laten lijken. Beetje dement voelt het wel. Terug verlangen naar de onhandigheid van de eerste koppoters. Sorry voor de vergelijking van Cobra, dementie en kindertekeningen met mij vijftigjarige zelf.
Vandaag gelukkig nog meer miniatuur vogels met de stekken naar voren geborduurd. Lekker onhandig, dat bevalt me wel. Het leven is al zo serieus en je kunt het ook heel serieus nemen, of serieus genomen worden. Je kunt beter grinniken om een paar poten van een vogel.

Mini avondwandeling

Meer miniaturen en avondwandeling door Bergen. Heel donker en een volle geur van herfst. Verlangen naar een huisje in het bos. Even een paar dagen weg. Vuurtje stoken, appeltaart eten. Zelfs keuvelen, daar had ik zin in. Heel stil was het ook. Af en toe een auto, een kreet uit een huis of tuin en het geluid van iemand die op de vleugel aan het spelen was. Verder stil. Je kon een naald horen vallen. Vandaar ook dat ik terwijl ik onder de bomen door liep van alles hoorde vallen, met name eikels. Want die zag ik ook liggen en naaktslakken. Zo lang als een adder. Per ongeluk stapte ik in de donkere kerksteeg op eentje en gleed bijna in spagaat. Terwijl ik onder de kastanje door liep hoopte ik dat het een tamme was.

Perfecte imperfectie

Gisteravond deed ik eindelijk waar ik al tijden naar uit kijk. Met zonder patroon naaien (met zonder is soms zo favoriet bij mij, lekker kinderachtig ook. Dat is waar ik naar verlang. Want wat kan ik toch serieus werken). Bij voorbaat mislukte vogellijfjes wilde ik naaien.
En het lukte. Om kwart over tien lagen er vier grappige goed mislukte kinderachtige gekke vogels. Miniaturen, want Pakje Kunst heeft tijdens de Kunst10daagse Bergen een automaat staan. Daar zouden ze in kunnen. Dan exposeer ik bij Stadspaviljoen Noord (zo trots!) met werk uit de serie Schijnen in kwetsbaarheid. Plus dan ligt op de één of andere manier de lat laag, of zo,
Blij! Dan wil ik na vier exemplaren eigenlijk niet meer stoppen. Deed ik toch. Wel met de angst dat ik morgen excuses had gevonden om niet nog meer vogels op deze manier te maken.
Vandaag weer gelukt. Heel leuk. Wel lastig om het toch niet precies te doen. Ik weet inmiddels zo goed hoe een perfect lijf te naaien. Ik ben dan ook streng. Niet alleen precies, en uitstellerig, aanstellerig ook, wil het eigenlijk altijd mooi maken. Terwijl ik zelf zo gelukkig word van misbaksels en vergissingen, foutjes ook. Dat van een ander. Dat wil ik eigenlijk ook. Ik ga nog even door met het perfecte imperfectie oefenen.

Lichte zonnestralen cadeau

Gistermiddag was de opening van onze duo expositie. Rustig aan dag en vandaag schijnt de zon, dus extra rondje om bij het op de bus doen van bestellingen. Na het zon vangen zie ik de schoonheid die via de buuf is aan komen waaien. Met een berichtje erbij, ter inspiratie. De vlinders, het glas en de sleutels (naar je hart) mogen naast het werk van Claudy Jongstra liggen. Een sliert gevilt wol, ook ter inspiratie naast mijn werktafel. Heerlijke cadeaus.

Tussen hen

Na onze opening in Leiden gingen we naar Eindhoven, naar het Park Theater voor The Ruggeds. Ze deden in het kader van 'De Parade gaat door' een aantal keer hun dansvoorstelling 'Between us'.
Prachtig. Wederom.
Tijdens de voorstelling, zo vaak zag ik hem dat ik die inmiddels bijna kan dromen, raakte ik een andere emotie, een emotionele. Vorige keren was ik alleen enthousiast en vol bewondering. Vanavond pinkte ik een traantje weg. Ze zijn zo goed. De jaloezie nam het ook een beetje over. Zo'n mooie vriendengroep. Die zo hard plezier maken tijdens het knokken om een perfecte dansgroep te zijn. Ik ken en kan dat niet. Ik ben geschikt in één-op-één vriendschappen en samenwerken in creatieve processen kan ik al helemaal niet. In m'n eentje creëren gaat het best.
The Ruggeds halen het beste in zichzelf naar boven. Het moment dat de muziek aanjaagt en ze, ik denk, op elkaar volgend een achterwaartse salto doen schiet ik vol. Wat knap! Wat een topsporters, muzikanten, atleten, theatermakers en dansers! Ik kan alleen dingen met m'n handen.
Enorm genoten! Als je kunt, ga ze zien. Het is echt inspirerend prachtig. Je hebt na de voorstelling enorme energie en je gelukshormoon stroomt over.

Flatliners en wolkenkrabbers in galerie Zône, Leiden

Vanmiddag was de opening van onze duo expositie 'Flatliners en wolkenkrabbers' bij galerie Zône in Leiden. Thuis hapjes gemaakt, op een stok, want normaal gesproken heb ik bakjes. Grabbelen in bakjes is nu niet wat onhandig.
Iets eerder aanwezig, toch maar twee foto's genomen. Het lukt me werkelijk nooit om zelf foto's te nemen op een opening. Het was een mooie opening, met ook lieve woorden van Pauline Hoeboer. Die het openingswoord deed. Fijn met vrienden, familie, hond Jelle en geïnteresseerden.

Goud van boven

Mooie afsluiting met zonsondergang met gouden randjes van een dag in Amsterdam.

Gouden randje

Nieuw werk wat niet is opgehangen in onze duo-expositie in Leiden in de webwinkel Op gezet en in opdracht naaide ik een meditatie kussen, met een gouden randje, handvat.

Volle vlinderstruik

Koolwitje, Dagpauwogen, gehakkelde Aurelia, Atalanta, wespen, bijen, hommels en een enorme libelle. Allemaal kwamen ze tevoorschijn nadat de volle maan plaats had gemaakt voor de volle zon.
De oudroze stokroos is nu wel echt stokoud roze.

Exposeren met een gouden randje

Vandaag duo expositie met Marcel van Pinxteren ingericht in galerie Zône, Leiden. Fijn ook exposeren met Pauline Hoeboer haar werk. Ook met Victoria Goodwin, zij exposeert met heel mooi klein porselein werk, met veel goud. Geen tijd genomen voor foto's. Gelukkig maar dat ik druk was met ons te exposeren werk. Want net als dat steengoede werk van Pauline is dat van Victoria echt om in huis te willen hebben.
Een kleine preview. Vanaf morgen is het open voor publiek. Zondag de 6e is de officiële opening. Expositie duurt heel de maand september.