Het strand weer terug

Regen, kippevel, juveniel meeuw dood aan zee. De zee was weer een beetje van de mensen uit het dorp. Zo voelde het. Een leeg strand, regen, wind, geen toerist. Terug gegeven aan de dorpelingen. Opgegroeid aan zee, maar net niet zo dichtbij als waar ik nu woon. Ik zal nooit een dorpeling zijn. Ik zal er nooit bij horen. De zee, ik ken het goed. Ik herken het goed. Ik voel me er goed. Toch ben ik er niet thuis. Thuis ben ik nooit. Toch was het vandaag weer ons strand. Van ons samen.
Tegen wil en dank veel gewerkt achter de naaimachine. De pissebedden die ik afgelopen winter op oude zakdoeken naaide, stikte, borduurde, ik heb er nog geen favoriete term voor, in ieder geval heb ik een overbelasting op beide schouders van het naaien. Met name het draaien aan de knop om de naald naar beneden te zetten, fijn en voorzichtige stukjes en het trekken aan het textiel heeft pijn veroorzaakt.
Vanavond weer online art journal workshop van Mariëtte Ciggaar. Tekenen met aantekeningen: twee grote ogen, neus beetje op links, rechter oor slap, linker oor ei, slanke hals, opgetrokken lip op rechts, streep, bruine neus, zwarte pupillen, bruine ogen, rose oor rechts. Haas: één oog, witte buik, drie strepen poten voeten, soort schoenlepel rechter oor, links heeft flapje, schouder links schaduw.