Iets op de kop tikken. Alle gekheid op een stokje. Op de valreep. De bokkenpruik op hebben. De dood of de gladiolen. De hele rataplan. Een boom opzetten. Ergens de brui aan geven. Ergens de P in hebben. Jemig de pemig.
Een mooie Indian Summer dag, met twee middagdutjes. Na maanden 's nacht wakker worden van de pijn bereikte ik vandaag een hoogtepunt. Ik was aan zee aan het wandelen en had het gevoel dat ik van binnen sliep. Ik slaapwandelde terug naar huis. Deed nog een poging om de was op te hangen. Maar ging toch voor dutje twee.
Misschien door de deadline van gisteren. Ik werkte er meer dan twee maanden aan. Dwars door de pijn heen. Elke dag een beetje, dat wel. Blijkbaar viel er, nadat ik het zondag had afgerond, iets van me af.
Na mijn tukje twee weer fijn een online art journal workshop van Mariëtte Ciggaar. Deze keer met oudhollandsche uitdrukkingen. Ik tekende vandaag met blauwe pen. Want ik heb nu al zin in Inktober.
