Lepelaars in Alkmaar

Met m'n pa naar het ziekenhuis is wel zo leuk met een bezoek aan de lepelaars tegenover het ziekenhuis.
Voor Museum de Wieger mocht ik werk aanleveren. Speciaal voor komende expositie Draadkrachtig maakte ik werk uit de serie Rare vogel op tweedehands damast. Elf werken zijn naar Deurne gegaan.

Geit en de tureluur

Thee cadeau gekregen, met goede naam, smaak, geur en kleur. Begonnen met werk maken op het damast wat ik vorige week kreeg. Pauze loopje deed ik door het Kooibosch.

Beeldscherm en de zonsondergang kijken

Veel beeldscherm gezien vandaag en voorbereidend werk gedaan. Als beloning naar de zon in de zee zakken gaan kijken, met een bui. De wolken zagen er fantastisch uit en tja, wat kun je verwachten van zo'n mooi wolkenpak. Regen. Dikke druppels op m'n blote voeten. Want ja, dat is het ook, blote voeten tijd. Heerlijk om zo te lopen door de branding.
En ik kon niet kiezen. Dus lijken de foto's op elkaar. Hou ik van. Van niet kiezen.

Roerdomp en de sprinkhaanzanger

Al een aantal keren hoorde ik een roerdomp. Dus die moest gemaakt. In de tuin zag ik twee mooie nachtvlinders. Even opgezocht, het is de Agaatvlinder, uit de uilen familie. Dat zie je zo. Al dacht ik ook aan Darth vader.
Wie heeft behoefte aan het Noorderlicht wanneer elke avond de kleuren al zo fantastisch zijn? (uhmmm ikke, heb het dus gemist. Dacht het zal wel weer niet. Ik had blijkbaar gewoon het gordijn open kunnen doen. Werkelijk iedereen om mij heen heeft het Noorderlicht gezien op vrijdag).
Terug over de duinen hoorde en zag ik een fazant. Dacht serieus dat ik een hele goede foto had gemaakt. Haha. Verderop hoorde ik een bizar vogelgeluid. Leek wel een krekel. Merlin Bird app aan. Hoor ik een sprinkhaanzanger. Nou ja, ik wist het bestaan van die vogel niet eens. Dol blij met die app op mijn telefoon.

Mijn kroost en Joost

Grote teleurstelling dat Joost Klein zaterdag gediskwalificeerd werd van deelname finale Songfestival. Goede rede om moederdag niet te vieren. Haha, nee, dat deed ik toch al niet. Wel trots op mijn dochter Teun. Zoals elke zondag, elke dag, elk uur en altijd. Deze zondag aten we gezellig met vrienden Surinaamse Saoto soep gemaakt door Teun en werkte ze met Mars in haar nieuwe huis. Ik in de tuin en in mijn atelier. Wat een gelukkig gevoel krijg ik van al die knoppen in de tuin. Zoveel klaprozen komen er aan. We wonen in het klaproos walhalla. Leve de schrale zandgrond van Callantsoog.

De mist in

Hier in de straat zijn ze aan het klussen. Ik deed het badkamer raampje open en dacht dat het steengruis was wat ik zag. Ik zag de straat niet eens. Het bleek mist. Dus moest ik direct, nog voor koffie en ontbijt, met mijn camera en telefoon met Merlin Bird ID app de fiets op. Een weide met Friese paarden en eentje met ganzen en een gele kwikstaart. Er waren ook veel paal zitters. Geen aalscholvers vandaag. Wel een kauw, kwikstaart en een grutto.

Damast cadeau

Wat een mooi cadeau en eerst al een mooie email. "Je kent me niet en ik ken jou ook niet. Ik ken je werk wel. Ik ben aan het opruimen en geef je graag het oude damast." Ohhhhwwww. Vanmiddag ging ik het halen. Ik voel me zo vereerd op zulke momenten. Een hele stapel oud wit textiel kreeg ik om te gebruiken in mijn werk.

Goede dagmast

De acht nieuwe Rare vogels op damast heb ik gestreken, geplet en op karton geplakt. Meteen nog wat nieuwe op damast gemaakt. Vanuit mijn atelier heb ik uitzicht op de voersilo's en af en toe kijk ik wat voor grappen de kauwen nu weer uithalen. Slingerend en op de kop eten bijvoorbeeld. Wederom werd ik wakker van het geluid van een kraai. Die heeft onze tuin nu echt gevonden.
De pauze wandeling langs zee was weer fijn. Dikke wolken met zonlicht, langs vliegende aalscholvers en ook nog een zeehond die even naar de kant kwam om mij gedag te zeggen.

Zee vogels

Verder met Rare vogels op damast. Pauze wandeling aan zee. Richting het duin zie ik weer een aalscholver over vliegen. Dagelijks zie ik ze vanuit mijn atelier over vliegen. Vergeet steeds een foto te nemen. Ik vind dat namelijk nogal bijzonder, dat ik blijkbaar aan de vliegroute van de aalscholver woon. Aan zee vliegen er nog twee over. Die had ik. Natuurlijk vliegen die vlug naar het kanaal, om te gaan paalscholven.

Raar op damast

Voor de winkel van Museum de Wieger in Deurne mag ik werk uit mijn serie Rare vogels leveren. De nieuwe expositie Draadkrachtig, met weef- en borduurkunst, is te zien vanaf eind mei.
Speciaal daarvoor en daarom kon ik me niet bedwingen om wat nieuw werk te maken op gebruikt damast. Normaal maak ik het op ongebleekte katoen. Voor de Winterparade maakte ik voor het eerst de gouden mus op tweedehands damast, en natuurlijk met gouden garen. Want gouden mus. Damast op herhaling. Dus ging ik een oud tafellaken knippen, strijken, verstevigen en naaien.

Kraai, zwaan, haas

Hoor ik een kraai? Dat zijn mijn eerste woorden van vandaag. Ja hoor tijdens het koffiezetten zie ik de kraai weer. Jeeeejjj! Niet eerder zat er eentje in onze tuin. Wat is het een grote vogel.
Onrust, ik ga eind van de middag op pad met mijn Merlin Bird app. Fiets, stop, zit, luister en kijk naar wat de app aangeeft en wat ik hoor en zie. Fiets, stop, stap af en nog een keer. Observeer een zwaan die jonge zwanen het stukje water uitrost. Machtig schouwspel. Zeker ook omdat niets ze lijkt te storen. Vlak langs andere vogels en mij en mijn fiets.
Klets bij de zwanen ook nog wat met een andere vogel fan en tijdens het fietsen heb ik een buitenpretje. Ik zie namelijk iemand met drie hazewindhonden aan de lijn uit een bospad komen. In de verte zie ik een haas ze voorbij rennen. Ha! Heerlijk, zo'n toevallig moment. De persoon gaat wel bijna om. Maar net niet. Dus blijft het grappig.

Twee minuten en een dag

Rond acht uur, na het eten van een verrukkelijke Surinaamse Saoto soep van Teun, werd het in de verte even donker. Na de twee minuten stilte werd het weer licht. Hier bleef het droog. Herdenken is belangrijk. Op vier mei lijk ik wel heel de dag stil te zijn. Ik kijk naar binnen. Spijt van wat een ander is aangedaan. Spijt van wat een ander heeft gedaan. Stil van binnen met het besef dat het ook in mijn bloed zit. Fout was mijn overgrootmoeder. Hier is er stilte. Spijt, ook al weet ik niet wat ze deed. Want ook daarover blijft het even stil. Dat spijt me, denk ik. Want zou het uitmaken als ik de details wist? Misschien niet.
Rond deze tijd altijd spijt, stil van binnen, verantwoordelijk voelen en mijn best doen om dat te compenseren. Lief zijn. Vertrouwen hebben. Welkom heten. Verbinden. Samen genieten, delen en zijn. Vanmiddag ging ik het gras maaien, tja, maai mei wel, werd het. Ligt er ineens een koolwitje stil op de tegels. Sommige mensen zeggen dat de doden je als vlinder een bezoek brengen. Op deze dag dacht ik er aan. Pakte snel mijn camera. Stond heel stil. De vlinder ook. Verdacht stil, vond ik. Die was aan het sterven....... ach wat verdrietig.

Snowboots en madeliefjes

Die bruine uil, die is niet van hier. Dat zie je zo, snowboots en een dikke bontjas. Uit proportie. Echt goed mislukt. Dan vind ik dat werk dus ook mislukt. Maar eigenlijk ging het daar om, in deze serie Rare vogels. Om imperfecte, mislukte, onhandige vogels te maken. Ach ja, ik ben het zelf, imperfect. Haha. De bruine uil komt overigens voor in Azië. Dus tja, dan vind je het hier koud.
De roodborst kreeg ineens een superhelden status dus moest er in plaats van rood een R op de borst genaaid.

Blauwborst

Met de Merlin bird ID app open op mijn telefoon ga ik door het leven. Zo dus ook eergisteravond in het Zwanenwater, van Callantsoog. Daar is de blauwborst en mijn app hoorde het. Ik maakte een vogel van een vogel die leek op een blauwborst. Maar door de zonsondergang was het licht te oranje om de vogel goed te kunnen onderscheiden van vinken.
Vandaag maakte ik ze zelf.
Natuurlijk ook buiten geweest, voor koffie met zonnestralen. De grote hoeveelheid madeliefjes viel me weer op en de ieniemini paarse en blauwe bloemetjes daar tussen in het gras. Mooi zijeffect, bijeffect of bonus effect van het niet maaien van het gras. Hoe je het ook noemt, een feest in de tuin. Nu denk in niet dat ik nog een hele maand ga wachten met maaien. Maai mei niet duurt nog een hele maand immers. Ik denk steeds dat ik dan een klein stukje zal maaien. Maar ik denk dat ik dat niet kan. Dat ik zo lekker bezig ben dat al het gras er af gaat. Misschien maai ik het morgen en laat het dan een bijna maand mei staan.