Stoer blauwtje aanlopen

Vanmiddag vijf mondkapjes gemaakt van resten spijkerbroeken pijpen afgegeven bij Knuwer Jeans en twee lichte met bloemen op de post gedaan.
Heel mooi, die van jeans, en stoer. Het is ook wel stoer als je ze gaat opzetten. Want eigenlijk alleen geschikt als je heel rustig met alle ramen open in het OV zit, of met de wind in je haren op de veerpont. Want toen ik ze ging testen, omdat ik elastiek linten ging inzetten, want tekort aan elastiek. Er zijn nu elastiek hamsteraars ('mondkapjes elastiek' is de naam zelfs tegenwoordig). Ik wilde de lengte even opmeten en of dat wel bleef zitten op je achterhoofd. Misschien wel fijner dan achter je oren. Niet heel bevordelijk voor je kapsel. Maar ja, wil je flaporen of dat je haar niet goed zit? Ga je er na de Corona lockdown eindelijk eens op uit, zie je er niet uit. Of met je haar door de war, of je oren naar voren. Dan maar beter een stoer mondkapje van denim broekspijpen. Stoer kijken terwijl je bijna stikt van de hitte.

Groene griet

Teun werkt van vier tot één en mist het avondeten. De spinazie was in de aanbieding. Teun snijdt nu wel groente, ze moet het toch ook eten. Dus voor het eerst dronken wij een groene shake. Met banaan en limoen goed groen.
Ze werkt bij een temperatuur van vier graden.....Ik hou van vier en vieren... maar toch echt niet om daar acht uur lang in staan te werken, brrrrrr zo knap.
De mondkapjes waren in een specifiek en speciale bestelling. Ook vier. Wel fijn. En ik hou van margrieten. Is het te zien?

Licht gesticht

Bloemetjes was het verzoek, na het zien van wat voorbeelden. Dat ene stukje was bijna op, een oud stukje van een kussensloop, nu gesloopt. Er zat een gaatje in, dat krijg je als het oud is, dan zit er soms een gaatje. Ik ben dol op gaatjes, voor Corona bescherming is dat wat onhandig. Dus ik stikte er een rondje op, verlengde aan de andere kant het stukje stof en maakte er deze mondkapjes van. Omdat het ook een speciale bestelster is deed ik er ook eentje met het laatste stukje van, wat ik op Nijntje bloemen vind lijken. Ik ken haar namelijk ook van De Parade en Nijntje associeert met Utrecht en Utrecht associeert met De Parade. Zo werkt mijn hoofd.
Verder deed het licht het best lekker. Scheen ook nog eens mooi op het werk van Sonja Doevendans, en twee van mijn collage en op het keukengerei, ook mooi woord. Keukengerei. Klinkt een beetje als herrie en daar zou je met het thuiswerken nou juist niet op zitten te wachten. Toch heb ik wel zin in wat herrie. Maar dan niet met die kok. Wel lekker even helemaal gaan. Knallen. En dan ook niet met bommen of iets, zoals vannacht rond vijf uur hier weer om de hoek. BAM! Zaten we met z'n alle weer met de nagels in de stuc van het plafond. Nee, gewoon even lekker herrie in de vorm van lekkere muziek en van mij part dronken op de dansvloer. Ja potje dansen. Ik stel voor op de Prodigy. Of Massive Attack.
Tja .... Corona lockdown. Intelligent, dat ook nog eens. Dan maar slim de WII 'Just Dance' aanzetten. Doe ik straks. De bloemetjes buiten zetten, maar dan binnen.

Blauwe kap, rode kop

Met een Lewenstein naaimachine van het type Easy Jeans kun je niet anders dan ook een paar mondkapjes van jeans stof naaien. Franka van Knüwer Jeans dacht daar ook zo over. Al wist zij het type naaimachine natuurlijk niet. Van de week kreeg ik jeans en vandaag is dit het resultaat. Ik heb er eentje op gedaan om te testen hoe dat gaat met lint, want overal is nu een tekort aan elastiek (nu met nieuwe naam: mondkapjes elastiek). Het is af te raden. Niet dat met lint. Wel de jeans. Die is veel te warm op je hoofd. Ik stikte bijna in de denim. Hopelijk zetten ze de raampjes open in het OV. Anders hebben we straks allemaal een appelflauwte (mooi woord). Inzetten waar kan.

M-fabriek met bloemen

Soms heb ik dat. Niet meer te stoppen. Nu ook. Heerlijk knetterhard door werken aan iets dat nog lang niet ophoudt. Fijn om niet te hoeven nadenken wat te gaan maken. Het is helder, nu.
De bloemen staan op het Nes pad.
Deze mondkapjes maakte is speciaal in deze rustige tinten, zelfs de stof kocht ik speciaal. Bij Jan Sikkes in Alkmaar. Dat is anders, want eigenlijk maak ik al de mondkapjes van rest stukjes textiel uit mijn atelier. Die er soms al vijftien jaar of misschien zelfs langer, ook wel korter natuurlijk, liggen. De meeste textiel zijn uit de tijd dat ik nog patchwork dekens voor de poppen van Teun en haar vriendinnen maakte. Vond ik ook heerlijk. Ook kneiter veel werk, al die kleine lapjes naaien, maar heerlijk om te doen. Allemaal op diezelfde naaimachine. Top apparaat. Goed gereedschap.

Lichtpuntje taart

Hmmmmmm, vanmiddag maakte Teun en Amira de verrukkelijkste taart van De Parade. Merijn van Choux is aan het uitdelen. Zo deelt hij zijn kennis en geheimen. Zo ook het recept van de meest verrukkelijke cheesecake. Ik zat bijna met m'n gat op het festivalterrein.
Ook nog een paar bestellingen mondkapjes er uit. Het patroon kan ik dromen, maar het personaliseren gaat nog altijd op gevoel. Zeker bij sommige bestellingen is het even sterk ingezet, dat gevoel. Hoe een bestelling te interpreteren. Dit zijn de interpretaties van vandaag.
Op weg naar de brievenbus scheen de zon prachtig op het groen. M'n lichtpuntje weer gevangen voor vandaag.

Bergen stof en het verdriet (van een ander)

Er omheen kon niet. Het nieuws. Ik probeer er zo weinig mogelijk naar te kijken, te lezen of te luisteren. Het nieuws van vandaag, daar kon ik niet omheen. Het was als het boekje 'De Berenjacht'. Ik moest er dwars doorheen. Ik zou willen dat ik de empathie kon remmen. Maar met volle gang ging ik in het verdriet van een ander. 's Avonds heb ik een kaarsje gebrand voor de jongens uit Scheveningen, Ronald Offerman en de jonge vrouw die bij gasexplosie omkwam.

Speciaal voor een paar bestellingen van vriendinnen ging ik naar Jan Sikkes in Alkmaar voor een paar stukken textiel. Ik kocht een hele berg, zo gaat dat. Ook kreeg ik van Franka van Knuwer Jeans een dikke tas vol rest lapjes jeans.
Morgen daar eens mee aan de slag. Vandaag maakte ik een grote bestelling af en gaf het af, gewoon om de hoek, net iets verder lopen dan de brievenbus.

Stippels, ruiten en strepen

Weer een aantal bestellingen klaar om op te sturen. Twee richting Amsterdam en één bestelling mondkapjes naar Schagerbrug.

Vier storm lepelaars met zonder mondkapjes

Druk door gewerkt. Vandaag veel bestellingen op de post gedaan. Ik heb wel pijn in de achterkant van mijn bovenbenen. Ik denk mondkapjesbenen. Eerst begon het op rechtsachter en nu ook op links. Misschien komt het ook wel door het buitenommetje met Teun. Vandaag leek het op hardlopen. Tjeeeej zeg, wat een wind. Zie ons stormhoofd. De witte reigers leken ook ineens op lepelaars. Het waren er vier! Dat toch fijn. Laten we dat vieren.

Moederdag

We eten zelfgebakken appeltaart en maken mondkapjes op bestelling, voor in het O.V.

Draden die verbinden

Al dagen heb ik het druk. Dat Rutte zijn woorden mij dagelijks bestellingen doet opleveren had ik niet kunnen bedenken. Waar ik wel aan denk zijn mijn vrienden, familie en de verbindingen. Heel mijn vrienden-verleden en muziek-verleden komt langs. Mijn handen en mijn draad verbind mijn verleden en heden, mijn vrienden en vrienden van vrienden.
Ook veel bestellingen van vrienden van De Parade, een band die in 1993 begon. Ik zag ook een foto van HMH (Heiniken Music Hall), nu AFAS Live, en begon ook daar het verleden in te gaan. Het mondkapjes maken doe ik na twee maanden ervaring nu als meditatief. Ik kan er allerlei gedachtes bij hebben en muziek. Ik werk in mijn atelier namelijk altijd in stilte en zonder gedachten. Muziek en gedachtes beïnvloed.
Ik begon met Keane, omdat ik daar in HMH een concert van zag, daarna, Oscar and the Wolf, Talk Talk (mooiste start van concert ooit, 1986, over een groot open vol en stil veld van Torhout Werchter begon ineens de heldere klanken van de piano van het eerste nummer van Talk Talk. Een kippenvel moment). Ik ging door met The White Lies, Editors, De Staat, De jeugd van tegenwoordig, Lubach, Maan en Eels. Bijna zette ik Elvis ook nog op, die zag ik daar ook. Gillen, alsof hij er echt was, toen hij als hologram op kwam.
Deze bestelling gele mondkapjes gaat naar het zonnetje van de Kostverlorenkade. Mooie tijd met de leukste buren van Amsterdam.
Klap op het moois is dat het mondkapjes-elastiek in Schagen ineens op was en ik wat appjes stuur. Binnen een half uur staat de buuf, een vriendin en mijn pa op de stoep met elastiek. Ook hier een mooie tijd. De buuf is Monique de Leeuw en kijk eens wat een prachtig kunstwerk ze ook nog eens cadeau deed. Wat een geluk! Buren geluk.

Marvelous idea

Vandaag was de dag van de speciaaltjes. Soms moet dat en dat voelt goed. Mondkapjes met een extraatje.
Eentje voor m'n pa die eigenlijk een cowboy is. Ik naaide een tunneltje in een zakdoek, daar ging een ijzertje in, zodat het goed aansluit rond de neus. Tussen de lagen stof kan een filter en hup, Het werkt. Ik zette het op en wilde direct schieten met mijn plantenspuit. Pief, paf, spletsch! M'n pa kan als een heuse filmster de deur uit. Harrison Ford eat your heart out.
Toen Teun en ik het mondkapje bij de cowboy brachten stond zijn nieuwe handboog in de tuin. Tja, wat is hij nou, die pa van mij? Een cowboy of een indiaan?
Hij is alles.
Voor Koen met, zoals hij zelf al zei, een grote harses maakte ik een groter mondkapje. Ook van een cowboy zakdoek. Dat is hij ook, bouwer, muzikant, veel meer en een beetje een cowboy.
Mijn nicht vroeg om nog wat mondkapjes. Op de achtergrond werd door de man van mijn nicht een Marvel mondkapje ge-oppert. Tja. Hij is dan wel van de koude kant. Maar hij maakt mijn nicht gelukkig en daarom ook mij, niks niet koude kant, een warm hart. Ik ging dus een t-shirt op Marktplaats kopen en maakte daar een aantal nieuwe mondkapjes van.
Mijn woordgrap in de titel vind ik dus heel grappig. Het zegt niets over mij, wel over mijn hoofd, wat dat met taal doet. Zeg Marvel en ik denk aan Marvelous. Marvelous thoughts.

Bloemlezing

Vandaag bracht ik Mars naar een wel heel koele dependance van het ziekenhuis Alkmaar. In het AFAS Stadion had hij een afspraak met de dokter. De dokter stift die spuit er zo met een poeier in.
Nu zie ik die wolken zo bij elkaar en ze lijken. De bovenste is in de middag in Alkmaar, bij het AFAS Stadion en de onderste 's morgens in Schagen tijdens ons buitenommetje. Alsof het dezelfde zijn. Ik hou wel van dubbel.
Ik maakte ook nog een ander soort collage dan ik normaal gesproken doe. Komt vast door al die reclames met een bloemetje voor moederdag en ik ben natuurlijk een viswijf.

Vijf mondkapjes, of eigenlijk zeven

Laten we bevrijd zijn.

Helpende handen in de schaduw

Dat ik op vier mei nieuwe mondkapjes zou naaien is bijna al niet meer vreemd. De dingen wennen snel. Een week terug riep ik nog dat ik echt niet met een mondkapje naar de supermarkt zou gaan. Nu denk ik dat ik dat waarschijnlijk wel wil doen als ze dat van me vragen.
Al een week of zes naai ik mondkapjes, met name voor de mensen werkend in de zorg. Zo ook vandaag. Vanavond wandelde ik buitenom.
In de schaduw op de muur zie ik dat een mannetje door vele handen wordt vastgehouden om veilig naar beneden te kunnen afdalen. Voetjes naar voren, uitpuilend naveltje. Het doet me een beetje denken aan de soldaatjes van Toy Story. Het zal de tijd zijn, dat ik ze zie, soldaten en helpende handen.

Gezellig met de wasbeer uit Maine

We hebben de kat op gezelligheid uitgezocht. We gingen op zoek naar een ras dat anders was dan de vorige, die was wel leuk enzo, maar niet echt gezellig. Nou deze wel. Helpt graag bij het verschonen van het konijnenhok ook. Geen punt dat heel het huis straks ook vol ligt met houtsnippers. Ik ben een Maine Coon, een wasbeer uit Maine. Ik ben toch gezellig.