Transformeren

Transfers plakken op de bekers en morgen stoken. Ter voorbereiding op zondagmiddag open atelier.

Uitnodiging open atelier Sint Maartensweg 68

Drie keer welkom in mijn nieuwe atelier in oude OBS Sint Maartensbrug.
Vier kerken en vele werkplekken en ateliers zijn open tijdens Zomerkunst Zijper Kerken.

Op schalen

Oven uitgepakt, zo op tafel lijken de schaaltjes wel skeletten van een zee-egel, en heb ze direct geglazuurd. Gelukkig is het warm en droog, dus droogt de glazuur als een dolle. Das fijn, want het kon niet allemaal in één keer in de oven, dus snel stoken. Dan red ik voor zondag nog een glazuur stook.
Van het servies dat ik speciaal voor strandpaviljoen Zilte Zucht maakte heb ik ook nog een aantal nieuw gemaakt om komende zondag te kunnen showen tijdens open atelier route.
Vanavond hebben we met de kunstenaars van DepArtMent Schagen het onkruid tussen de tegels van ons schoolplein gehaald. Voor een opgeruimd welkom.
Welkom op zondag 8, 15 en 22 juli tijdens Zomerkunst Zijper Kerken van 13-17:00 uur in mijn atelier bij DepArtMent Schagen, Sint Maartensweg 68, Sint Maartensbrug.

Zijper Zomer kunstroute

Komend weekend is aan de Grote Sloot de Zomer Kunst Zijper kerken route. Een aantal kerken aan de Grote Sloot is open en toont kunst. Meerdere ateliers en kunstinitiatieven stellen hun ruimte 3 keer open. Ook mijn nieuwe atelier bij Department, in voormalige basisschool De Brug, Sint Maartensbrug.
Dus ben ik aan het voorbereiden, gieten, keramiekstook, glazuren, opruimen en inrichten. Zoals deze kommen, fijn voor soep of yoghurt of bami of gewoon om in de zon te zetten en er naar te kijken of zoals ik ook doe, om er tomaatjes in te doen. Staat mooi op het aanrecht.
We gaan morgen zelfs met z'n alle het schoolplein onkruidvrij maken. Vindt de oude buurman fijn en met zo'n open atelier route staat dat ook wel net.
Wat een fijne plek is het. Kom langs op één van de drie zondagmiddagen 8, 15 of 22 juli van 13:00 tot 17:00 uur. Sint Maartensweg 68.

Stevige botten

Mijn nieuwe lepels van porselein zijn gestookt en vandaag heb ik ze gepolijst. Het zijn een soort botjes nu, en ik snap ook wel waarom ze het porselein wat nog hoger gestookt wordt dan porselein 'China bone' nomen, mooie botjes om me te roeren.
In de ochtend dronk ik een kop koffie in de achterduin van mijn zus. Het is geen typefout. Mijn zus haar achtertuin is een duin. Ze woont dan ook prachtig in de duinen van Schoorl.

Summer snow

In mijn eigen potterij schijnt de zon en dus droogt het als een trein. Ook de berken. Misschien komt het door de hitte en de droogte. De berden die denken dat het eind zomer is. Want de zaadjes waaien met de stevige wind als een sneeuwbui overal in en op. Dus het gieten doe ik binnen, zodra ze een beetje droog zijn zet ik ze buiten in de sneldroger, ofwel harde wind en zon.

Vloeibaar proces

Ja! Begonnen met het gieten van nieuwe witte, hopelijk spierwitte, schaaltjes. In de maand juli is er samen met andere kunst initiatieven een Zijpe kerken kunstroute waaraan ook Department, waar ik mijn atelier van huur, deelneemt. Drie zondagen 8, 14 en 22 juli van 13 - 17 uur.
Dus een goede deadline om aan de slag te gaan. Het lukte me ook om een foto te nemen van het gieten. Eindelijk, voor mij niet spectaculair, maar misschien wel als je het fenomeen gietklei niet kent wel leuk om vloeibare klei te zien. Ik ben nu eenmaal enorm net het proces delen bezig de laatste tijd, dus post ik het proces van vandaag.

In de schaduw van het middelpunt

Mijn verjaardag. Een dag zoals altijd, beginnen met een kopje koffie met de kauwen, maar ook een raar gevoel. Mijn verjaardag vieren is niet mijn ding. Nooit gedaan. Weet niet zo zeer waarom. Wel ben ik niet zo dol op aandacht in of van groepen.
Wel dat mijn moeder mij vroeger leerde dat je je niets moet aantrekken van verplichte feestje en dat je jezelf moet kietelen. Want een ander doet het niet. Ik weet niet heel zeker of ik het daar mee eens ben, wel dat ik niet ben opgegroeid met het vieren van een verjaardag.
Toch maakte ik appeltaart, en een ouderwetse schaal met hapjes. Altijd goed.

De kleur van de zee

Ook van het proces van de serie Zeee heb ik een boekje gemaakt en dat bracht ik vandaag naar Zilte Zucht. Op het strand zag ik waar ik de kleuren van het servies op geïnspireerd heb: op de pieren. Daar zit al de kleur van de Zeee.
De kleuren kwamen tot stand door wat ik associeer met de kleuren van de Noord-Hollandse Noordzee van hier, Callantsoog, Sint Maartenszee en Petten. De kust waar ik mee opgroeide. Nu zag ik dat de pier het is wat me de kleur voor de serie gaf.
Die zijn ook echt aantrekkelijk. Helaas mag je er niet (meer) op. Maar vanaf de zijkant zijn ze goed te bewonderen. Groen van de beplanting, wit van het schuim, de meeuwen, strandlopertjes, die zijn ook zo leuk en het blauw van de gloed van de natte zoute planten en ons idee dat de zee blauw is.

Proceszeee

Om een kijkje in mijn keramiek keuken te geven heb ik net als over mijn keramiek set voor restaurant Stiel ook over het proces van mijn keramiek serie Zeee een boekje gemaakt. Achttien pagina's met gietmallen maken, gieten, glazuren, mislukte borden, gelukte borden, gelukkig wel, de borden die daar uit ontstonden zijn zooo veel mooier, stoken.
Het boekje komt bij mijn servies te liggen Zilte Zucht Callantsoog.

Wonder in de aarde

Vanmiddag mocht ik met Marcel en Teun naar de opening van De tuinen van Elspeth Diederix. Prachtig, stoer, sprookjesachtig, lief, lef. Ga kijken naar de expositie in het Stedelijk museum Schiedam.
Wat is ze toch knap. Werkelijk alles vind ik mooi van Elspeth. Ik moet me altijd enorm inhouden om niet heel de tijd lyrisch te reageren op alles wat ze post op haar The Studio Garden en haar Miracle Gardening op Instagram. Vandaag ook! Alles! Doe mij die muur maar 'The Studio' met 100 foto's waar je ook lekker aan mag komen om het te kunnen doorbladeren met wonderen van de afgelopen 8 jaar.
Als ik nu bloemen fotografeer die Elspeth heeft gezaaid en geplant, misschien raken ze ook iets van de schoonheid van het werk van Elspeth aan. Wat een eervolle tentoonstelling heeft ze gekregen en gemaakt in Schiedam. Top! Groeien naar de top!
Hoe heet dat sprookje ook al weer? Iets met bonestaak. Ik zoek het op. . . . .
"Jaap en de bonestaak". Maar nu ik het verhaal en de oorsprong heb zitten lezen ben ik de zin kwijt die ik wilde schrijven over het werk van Elspeth.
Dan maar schrijven over de woorden die vriend en schrijver Tommy Wieringa over het werk vertelde. Hele mooie woorden, ook van Deirdre Carasso de directrice van het Stedelijk museum Schiedam. Elspeth Diederix is een aardig en leuk iemand. Alles wat zij aanraakt is bijzonder, zelfs als het onderwerp in eerste instantie truttig en klein lijkt. Maar dan met een mooie stem en speciaal overdachte mooie lieve woorden voor haar en de opening van de expositie.
Het is een wonder het werk van Elspeth Diederix. Terwijl ik dit schrijf wil ik niet haar werk aan haar werk te niet doen. Want ze werkt ook keihard om te bereiken wat ze wil. Doet gewoon even naast haar werk en gezin een opleiding tot hovenier! Joe! Soms komen wonderen tot stand met je handen in de aarde.

Goud kust

Geen gouden bergen, wel gouden duinen. Wat is de zee toch fijn. Zeker met een stevige wind en een mooi doel om over het strand te sjouwen.
Dikke schuimkoppen en weinig strandgangers. Zo heb ik het graag. Op weg naar Zilte Zucht zag ik ook ineens in de duinen van de strandopgang allerlei bloemetjes die mij daar voor niet waren opgevallen. Het is José en haar fijne vraag aan mij. De vraag of ik een pronk servies wil maken voor Zilte Zucht. De route naar het strand en de wandeling op het strand. Het voelt goed.
En ik deed het al eerder, mislukte foto's maken. Eigenlijk doe ik het bijna elke dag. Vandaag weer. Misschien moet ik daar mijn sterke punt van maken. Ik ben er toch altijd mee bezig. Met mislukkingen. Er zijn al zoveel gelukte foto's. Dan kan ik direct een heel boek vullen. Ha!
Vandaag bracht ik het pronk servies Zeee naar Zilte Zucht.
Op weg naar huis raapte ik een kapotte opgelaten of losgelaten gouden ballon met lint op en een gouden plastic dop, ook een blauw lint van een witte ballon. Ik ruim het graag op, ter bevordering van die gouden tijden aan het strand en in de duinen.

Op atelier bezoek bij Juul Bögemann

Vandaag was ik op atelier bezoek. Juul Bögemann heeft ook een heerlijk atelier met uitzicht op groen. Zij heeft zelfs uitzicht op een biologische boer. Niet perse dat ze heel de dag naar de boer of boerin zit te kijken, wel kan ze heel de tijd naar de bloei en groei van biologische bloemen, groente en fruit kijken.
Er stonden de meest prachtige bloemen en een witte framboos. Die wil ik nu dus ook, bij mijn atelier in Sint Maartensbrug! Ja! Plek zat.
Juul toonde haar onderzoek met klei, zo rauw uit de bodem. Een tijdje terug heb ik klei uit eigen grond gehaald, gratis voorraad, met mooi verhaal, dacht ik.
Maar ik kwam allerlei beren op de weg tegen. Een aantal keramisten die ik vragen stelde over het werken met rauwe, klei, niet uit een pakje van de winkel, raadde het me ten strengste af.
Juul adviseerde om nooit meer advies te vragen en gewoon zelf gaan testen. Juul is goud, net als het veld rond haar atelier.

Een kijkje in mijn keramiek keuken

Speciaal voor restaurant Stiel maakte ik kannetjes, bakjes en lepels van keramiek. Ik vind Stiel bijzonder. De inrichting en wat ze serveren en hoe is mijn smaak. De open keuken wekt nieuwsgierigheid en interesse van de gasten op. De zichtbare soepele bewegingen en het eten dat door de vingers van de koks gaat maakt het eten bij Stiel nog exclusiever en smakelijker.
Daarom heb ik een heus werkstuk gemaakt van mijn werkproces, van mallen maken tot eindproduct. Een kijkje in mijn keramiek keuken.
Geniet en eet smakelijk zou ik zeggen.

Recycle Zeee

De set van mijn pronk servies Zeee voor strandtent Zilte Zucht kan ik met het oog op de plastic soep natuurlijk niet in een plastic verpakking meegeven. Dus maakte ik vandaag zakjes van een oude deken en ik maakte letter-stempels van rest hout en rest vel foam, voor op de tassen en de bijpassende tafelloper. Blij mee, met heel het proces trouwens. Ik schreef het een tijdje terug al aan José. Een ontspannen proces omdat José me vertrouwen, inspiratie en moed geeft.
Gelukkig serie is eigenlijk een betere naam. Maar ja, deze had ik al. Zeee van geluk.

Mini dissonant

Vandaag was ik van twee tot vier 10x10artist kunstenaar bij TOON Amsterdam. Ik had ja gezegd en dacht dat ik wist wat mijn taak was, demonstreren hoe ik werk. Naaimachine en textiel mee en gaan. Bij aankomst bleek dat niet zo te zijn.
Vandaag mochten bezoekers ontdekken hoe creatief ze zelf zijn en met mij een 10x10cm werk maken. Huh? Haaaahaaaa, uit mijn vorig leven als saxofoniste weet ik dat een goed klinkende dissonant prachtig is! Vind ik dus grappig, dissonant en TOON. Even resetten en ik was er klaar voor.
Gelukkig zat ik zo in mijn werk dat ik alleen werd aangesproken door Laura, die altijd goed voor haar gasten zorgt, en een zangeres uit het oefenend koor die vroeg of Maartje Jaquet ook nog kwam zitten achter de naaimachine.
Samen met een andere 10x10artist José van Waarde, die aan het schilderen was, heb ik een twee fijne uurtjes kunnen werken. Gek en bevredigend zo midden in de winkel, waar het op zondagmiddag stik druk blijkt te zijn. Een hele fijne plek is het dan ook TOON Amsterdam.

Wind, water, Oerol en theater

Een spontaan bezoek aan Oerol. Ik mocht wederom weer in de jachthaven logeren bij Alda en IJsbrand tijdens Oerol. Dat was weer een mooi uitje. Fietsen, theatervoorstelling zien, masten, water, wind, wolken, Marc van Vliet, schapen, meeuwen, vissen, vrienden, kunst, installaties, tonnen, draad. Kortom een inspirerende tijd op Terschelling.