Hoek tot en met Helden

Zo de knetter. Wat een kracht, energie, blije gezichten, overwinningen, stunts, duimen omhoog en brede lachen. Dat zag er bizar knap, stoer, vrij en gelukkig uit. Wat een helden die deelnemers aan van Hoek tot Helder. Vandaag kwamen ze weer langs, de honderden kitesurfers. Honderd dertig kilometer met de wind mee langs de kust met zeil en plank, en met zonder vrees.
Hier in Callantsoog vlogen ze vanaf ongeveer twee uur 's middags langs. Dan hebben de kitesurfers er al honderd kilometer op zitten. Dan zijn er gewoon nog types tussen die even wat stunts uithalen, gewoon een sprongetje van een flink aantal meters, hun duim in de lucht steken, enthousiast zwaaien of je een blije glimlach geven. Ik begreep dat er ongeveer vijf honderd deelnemers waren en die hebben met deze actie bijna zeven ton voor de Hartstichting opgehaald. Wat een Heldinnen en Helden gingen van Hoek van Holland tot Den Helder.

Zandstralen en rode lijnen

Vandaag vloog het zand over het strand. Regen ook dat ging horizontaal het strand over. Bij storm moet ik naar het strand. Dus winterjas aan en even uitwaaien. In een korte tijd had ik een hele emmer regenwater in mijn jas en broek zitten. Zo hard regende het toch niet? Door de harde wind ging het sneller in m'n kleding zitten denk ik. Voor een paar foto's ging ik even schuilen onder het gebouw van de Reddingsbrigade. Wat opvallend was is dat er heel veel skeletten, van zee-egels op het strand waren aangespoeld en in de branding lagen. Best grote ook. Ik nam er een aantal mee naar huis.
Door de tekening van art journal workshop van gisteren trok ik vanmorgen een rode streep. Over de ongebleekte stukken katoen ook. Om uit te knippen om er werk op te maken uit mijn serie Rare vogels.

Lichtpuntjes komen aan vliegen

Om mijn leven aangenamer te maken zoek ik vaak naar lichtpuntjes. Kleine geluksmomenten, zoals een mooie wolk of het geluid van een putter of ekster. Nou vandaag kwamen ze gewoon aanvliegen, die lichtpuntjes. Via de postbezorger kwamen twee felicitaties voor het winnen van de Stimuleringsprijs. De bloemen bij die prijs staan nog op de keukentafel, aandenken te zijn. Plus via diezelfde deur kwam vlak daarachter aan Floortje, om te komen tetraprinten. Mars en ik hebben een week terug een tweedehands drukpers gekocht. Die hebben Floortje en ik vandaag in werking gezet. Super leuk! Dol op drukprinten. Nu voel ik dus direct de aandrang om fabriekje spelen. Het ding staat dan ook in de woonkamer. Dus moet het vanaf nu ook alle dagen gebruikt worden. Ik heb het letterlijk druk. Ha!
Naast die twee felicitaties en Floortje kwam er nog wat binnen: de Happinez en mijn werk staat er in. Een wielewaal uit mijn serie Schijnen in kwetsbaarheid. Een hele pagina! Wauw!
's Avonds online art journal workshop van Mariëtte Ciggaar en als toetje een verrukkelijke pasta met pompoen van Teun. Wat kan zij toch verrukkelijk goed koken. Happy met die dochter en alle lichtpuntjes op mijn pad.

Waar de wind waait

Queen zong: Any way the wind blows. Van de week een prachtige flasmob van het nummer Bohemian Rhapsody van Queen gezien en dan loop ik nog dagen met zinnen van dat nummer in mijn hoofd. Soms zijn de zinnen net even anders, of Nederlands. Ik hoor nu dus in mijn hoofd: Waar de wind ook waa-haait. Nou hier. Natuurlijk moest ik weer naar zee. Het stormt. Zandstraling kreeg ik er gratis bij. Het is zo'n punt waar je weet, hier moet ik mijn ogen dichtknijpen en mijn oor beschermen. Vlak voor je het strand opkomt. Daar waait het zand je om de oren. Als je dan weer wat verder loopt dan is dat weer over. Daar, langs de branding, is het zand nat. Krijg je schuim om je oren.
Na het uitwaaien mijn atelier in om te werken. Een ijsvogel met veel kleur, de klosjes garen stonden zo mooi, dacht ik maak een foto om te laten zien hoeveel verschillende kleuren garen ik heb gebruikt voor de ijsvogel. IJsvogel nummer twee maakte ik met een favoriete blauw.

Wolken wandelen werken

Jawel de eerste kerstfilm van het jaar is een feit. Teun en ik kijken soms een kerstfilm. Nu deden we dat met z'n drieën. Een aanrader The Holdovers. Met goede filmmuziek.
Ik deed twee wandelingen, eentje door het bos(je) en eentje aan zee. Met wind zoals nu moet ik naar zee. Dus na het bosje liep ik nog even de duinen over.
Mijn linkeroog traant niet meer aan de lopende band, dus kan ik weer wat maken. Op verzoek maak ik vlinders van tweedehands papier uit een prentenboek en een ijsvogel uit de serie Schijnen in kwetsbaarheid van tweedehands- papier en textiel. De ijsvogel laat ik voor nu even rusten. Morgen eens zien wat ik er nog niet goed genoeg aan vind.
En tja, als ik dan toch in een kerstsfeer zit, dan laat ik ook alle schaamte gaan en knip ik een kerstscène vlinder uit een oud sprookjesboek.

Zacht aan zee

De zee is goed voor alles. Ik heb een tranend linkeroog. Heb ik wel vaker. Vaak rond deze tijd van het jaar, begin van de herfst. Net als de bomen laat ik de zomer via mijn tranen los.
Het zout en de wind zuiveren misschien mijn oog. Dus wandel ik een flink stuk. Ik wil er zo snel mogelijk weer vanaf. Het is heel onhandig. Door de opwellende tranen zie onscherp, wil ze weg knipperen. Daardoor tranen over mijn wangen, voelt alsof ik verdrietig ben. Wang en ogen droog deppen. Ik word moe van mijn eigen oog.
Aan zee is het winderig, de zee is rustig en de temperatuur is heerlijk zacht.

In de nazomer

De tuin en ik negeren de herfst. Het is toch nog zomer. Hoezo hoor ik mensen over herfst? Gelukkig zit ik op dezelfde golflengte als onze tuin. Die maakt ook gewoon nog nieuwe bloemknoppen aan. Het komt natuurlijk omdat wij aan zee wonen. De wolken waaien weg. Vandaag heeft het ook wel geregend hoor. Goed voor die bloemknoppen. Ik zag dat de geadopteerde klimroos het ook is gaan doen. Die maakt ook nieuwe takken met bladeren.
Vanmorgen het gras gemaaid, doe ik weinig, want ik hou van vogels, ook in de tuin. Hoog gras is goed voor insecten en insecten zijn voer voor vogels. Dus maai ik het maar een paar keer per jaar. Ik voelde me toch schuldig. Allemaal insecten in de war. Ik zag sprinkanen, rupsen en vlinders ineens dakloos zijn. Heb wel wat laten staan, zodat ze kunnen verhuizen naar een ander stukje hoog gras.
Eind van de dag had ik weer online art journal les van Mariëtte Ciggaar. Wat een fijne activiteit vind ik dat. Het is mijn hobby. Moet ik nog even goed voor mezelf herhalen. Want ik ben al geïnteresseerd geraakt in goede potloden, waterverf verf, een schetsboek van kwaliteit. Dus die hobby word me nu bijna te serieus en ik wil zo graag een hobby.

Bloeiende tijden

Aan het genieten van de KCARS stimuleringsprijs die ik zondag won. Op de keukentafel staat een joekel van een bos bloemen als herinnering van het winnen. Mijn telefoon staat niet stil en internet stroomt over van mooie, en lieve berichten aan mij. In mijn atelier strijk ik mijn werk met pissebedden en de tuin staat nog steeds te bloeien, zelfs met nieuwe bloemknoppen.

Gewonnen! KCARS Stimuleringsprijs

Ik heb hem! riep ik naar mijn moeder die in het publiek stond. Ben blij en ontroerd.
Vanmorgen deed ik een strandwandeling om mijn hoofd wat te ontspannen. Keek naar de schelpen in de branding en vroeg me af hoeveel vier duizend eigenlijk is. Want de Stimuleringsprijs van KCARS is vier duizend euro. Mijn lievelingsnummer is vier. Twee keer vier is vieren.
Ik liep nog wat in de wind en was klaar voor de prijsuitreiking. Via mijn ouders ging ik naar het Hoofdpodium van Uitmarkt Schagen.
Eerst werd het juryrapport door de vakjury voorzitter Marianne van Beek voorgelezen en daar was ik al door ontroerd. Wethouder voor cultuur Puck de Nijs riep na tromgeroffel mijn naam. Friso Teerink overhandigde mij de check en daarna kreeg ik van Puck de Nijs een joekel van een bos bloemen. Jubel, jubel. Felicitaties. Meteen door voor een video-interview voor Schagen Plus door Joop Luten en daarna even rust en genieten van harp concert van Indy Nieborg en Halina Retico in de Grote kerk van Schagen.
Mijn moeder had de bloemen mee naar huis genomen en toen ik ze ging halen had ik ineens enorm zin om net als zij vroeger bij de berk in de achtertuin op de foto te gaan. De knipselmap werd erbij gehaald en dat was ook zo leuk. Die oude krantenartikelen van mijn ouders terug te zien van de tijd dat ze wonnen met handboogschieten.
Marcel, Teun en ik topten de dag af bij strandpaviljoen Struin in Camperduin met een heerlijke maaltijd met knalrode zonsondergang en een wonderbaarlijke maansverduistering. Wat een mooie dag. Ontzettend blij met al die mensen die mij steunen.

Pers, cake en Jan Mankes

De dag begon bij buuf Ank, zij is de dochter van de bakker, buurmeisje van mijn vader, nu van mij en een kennis van vroeger van het saxofoonspelen in Provadja Alkmaar. Waar ik in de jaren tachtig elke zaterdag bij Charley Nanlohy in zijn jazz workshop speelde. Verrukkelijke boterkoek had ik al eens bij haar mogen leren. Nu leerde ze me chipolata cake bakken, een recept geïnspireerd op een recept van haar vader.
Daarna gingen Mars en ik in Friesland een stevige etspers kopen en omdat we toch aan de overkant waren bezochten we de Jan Mankes expositie in museum Belvédère gewoon nog een keer. Want na het verlengen van de expositie was er nu de toegift. Een fijn inspirerende expositie. De expositie in de andere vleugel bezochten we ook nog een keer, met onder andere video-installaties van Nicolás Rupcich en Clint Baclawski. In de beeldentuin van het museum staat werk van Henk Visch.
Terug thuis was de cake bij Ank uit de oven gekomen en die moest geproefd. Verrukkelijk.

Rozenbottel toer

Met logé Marianne ging ik vorige maand fietsen door de duinen naar Den Helder. Dat vond ik zo mooi, vandaag deed ik het nog maar eens. Het werd een wolken, duinen, rozebottelfeest.
Terug in mijn atelier maakte ik een zwaan uit mijn serie Rare vogels. Met mooie groene naaigaren.

Regenboog wolken

Wolken en Rare vogels

De zee is weer anders, meer beweging, dus ook minder helder, troebel eigenlijk. Een mengsel van golven, zand en zee.

Terug naar weer een kust

Gisteren terug gekomen van Vlieland. Festival Into the great wide open was weer heerlijk. Vandaag festival tas opruimen, wandelen, was doen en 's avonds een fijne online Art journal workshop van Mariëtte Ciggaar.

Resultaten

Mopperen deed ik vorige week bij het saaie repeterende werk, van opplakken van mijn werk. Het waren dan ook meer dan dertig kleine werken die klaar waren om opgeplakt te worden. Veel want, ik had het stomme werk behoorlijk lang weten uit te stellen.
Het plakken, van mijn kleine werken uit de serie Rare vogels, op karton is dan wel stom werk, het resultaat is dat ze nu mooi strak blijven en klaar zijn voor de verkoop. Binnenkort ga ik experimenteren hoe het anders kan. Of eigenlijk kijken of het anders kan. Zonder dubbelzijdig plakband te gebruiken. En misschien kom ik van mijn gemopper terug en ga ik gewoon voor altijd door met mijn Rare vogels op karton plakken. Dit zijn ze.