Vanmiddag liep ik over het strand, het was verre eb. Een extra breed strand tot gevolg. Dus ik keek nieuwsgierig rond en ging op zoek naar schelpen en dode stillevens. Dan vind ik meestal ook zwerfafval, zwerf-draadjes neem ik altijd mee. De regel, in mijn hoofd, is als ik plastic afval zie, dan moet het mee en opgeruimd. Heel soms doe ik dat niet. Na tien stappen keer ik dan vaak toch terug om het stuk afval in mijn rechterjaszak te stoppen. Links zit mijn telefoon en mijn camera. Zo blijft de linkerzak zandvrij.
Goed, ik liep langs de branding, keek en zag al veel scheermesjes, krabben en een aantal zeesterren. Toen ik bijna bij Groote Keeten was zag ik een vin in de branding liggen. Ik keek nog eens. Ja, een vin. Interessant. Nam wat foto's en fantaseerde dat het van een haai was. Of was het misschien een flipper van een zeehond? Hoe noem je een voorpoot van een zeehond eigenlijk? Opgezocht en ja het blijkt flipper te zijn. Daar heb ik direct een liedje van in mijn hoofd: "Daar heb je Flipper, Flipper de flapper de Flipper. Flapper de Flipper, wat een dolfijn". Van de jeugdserie Flipper, die ik als jong kind op tv zag. Het liedje zit in mijn fonetisch geheugen bij onder andere ook "Boe boe, bla bla, we maken Domo vla.... hopjes, vanille en chocola....".
Nieuwsgierig liep ik door en ja hoor, in het water lag nog iets. Met een stuk al eerder opgepakt zwerf-touw trok ik het dode dier uit het water op het droge. Het is een kop van een bruinvis met een sliert aan ribben en ingewanden er aan vast. Een prachtige biologieles lag daar nu voor me.
Na wat kijken en foto's liep ik naar de afvalbak, gooide het touw weg en maakte mijn rechter jaszak leeg. Lipe terug en twijfelde of ik het dier terug in zee moest duwen. Maar zonder dat touw lukte dat niet. Een beetje twijfelend liep ik terug naar huis. Was het respectloos dat ik het dode dier op het droge had getrokken? Alleen omdat ik mezelf een biologieles gunde? Zou ik het zelf erg vinden als ze dat met mijn dode hoofd en ingewanden zouden doen? Ik weet het niet. Ik denk het niet. Of wel? Dood ben ik dan toch. Dan merk ik er niets meer van. Ik loop door met het idee dat ik het voorzichtig deed, en uit interesse voor het dode dier.
Iets later besef ik hoe bijzonder het is. Had ik maar mooi weer een walvis gezien. Ik zie gewoon weer een walvis! Voortaan mijn wensen wel beter formuleren. Zoiets als: Wanneer ik op het strand in de buurt van Callantsoog wandel zie ik graag levende walvissen in zee zwemmen.
Thuis laat ik direct aan Mars de foto's op mijn telefoon zien en ik zie in mijn ooghoek een vlinder langs het raam vliegen. Ja hoor, is het ook nog eens een dagpauwoog. Mijn lievelings van toen ik kind was. En hup daar gaat het liedje van Flipper weer aan. Want datzelfde stukje in mijn geheugen gaat weer open: "Daar heb je Flipper, flipper de flapper, wat een dolfijn......". Het is ook dol-fijn! Verzamel je lichtpuntjes. Het leven is al zwaar genoeg. Huppel je lichtpuntjes achterna en pluk ze.
maandag 2 maart 2026
Een vin van een walvis
Abonneren op:
Reacties (Atom)



