Muziek is de lijm van vanavond. Jonaske het grote middelpunt, XL zelfs. Voor de mensen die dierbaar zijn geeft Jonaske met haar muziekvrienden een blokfluit concert in Het Cenakel in Tilburg, en ik hoor er bij. Bijzonder denk ik bij de uitnodiging, en ik herinner me een keer dat ik Jonaske in Callantsoog bezocht en ze hele fijne muziek op had staan. Muziek waar ik van hou, maar nooit zelf op heb gezet. Ik weet niet eens dat ik er van hou, tot ik het hoor. Zo ook een nummer wat ze vanavond speelt met Wim. Hij speelt op een klavecimbel. Na een paar tellen zit ik in een andere dimensie en andere tijd en wereld. De tranen voel ik opkomen. Waarom weet ik niet. Dat doet muziek. Ik verlang tegelijkertijd naar romantiek en punkmuziek.
Jonaske is ernstig ziek. De zenuwen en rommelige gedachten die ik de hele dag al voel komen los. Stom dat zij hier doorheen moet. Mooi om te leren hoe Jonaske met het leven omgaat. Ik observeer en leer. Ben blij dat ik haar heb ontmoet in de Brabant Hallen tijdens het Textiel Plus festival en dat ik mag delen in haar bijzondere zijn.
