zaterdag 13 juli 2019

Oranje boven en de bes op de taart

Wat heeft Teun toch weer een toffe zomerbaan. Ze mag elke dag naar schoonheid op bord kijken en naar de klant op het terras van La Cantine op de Parade brengen en soms zelfs zo'n soort bord op aanwijzing van Merijn van Berlo samenstellen. Wat een plaatjes. Ze leert daar meer dan welke middelbare school dan ook en daar is ze erg goed in, die heeft een knappe blik. Ze kan dat zo goed, zien, kijken, onthouden en reproduceren. Ook handig met de weg terug vinden. Zo kun je met gemak met Teun op stap. Ze heeft een perfect oplettend vermogen. Ze herkent onderweg de gebouwen en kruispunten zelfs jaren later nog.
De meeuwen loopt het water in de mond. Prachtig tafereel en wat zijn sommige soorten groot, met net zo'n scherpe blik als Teun. Laatste weekend in mooiste park Den Haag, daarna vanaf vrijdag Utrecht. Ga eten.
De voorstelling '3 lesbiennes en een talkshow' van Wart Kamps mogen zien, met ook Stephanie Louwrier en Lowie van Oers, maar die ken ik niet persoonlijk en ik kan bijna niet anders dan veel meer naar Wart te kijken. Hij is goud, met een tikkie gekte, genialiteit, Elton John en een sexy stoot in de mix. Heel het seksueel geaarde alfabet komt aan bod, met een mooi slotlied. Wart Kamps kan ook overigens in die rol zo meedraaien in de video van Robert Palmer - Addicted to love. Misschien door het gezicht in de make-up, de bewegingen, of omdat het over liefde gaat. Want op wie je ook valt, of aseksueel bent, liefde is waar het om gaat. Ga kijken.



vrijdag 12 juli 2019

Nachtegaal zet de boel op stelten

De achterkant van een spreeuw is blijkbaar een meeuw. Ook nieuw is de nachtegaal, zo uit een sprookje gezongen, uit de serie 'Schijnen in kwetsbaarheid' en 'De boel op stelten' uit de serie 'Stofwisseling.
Pip vindt het best, niet meer naar buiten vandaag. Lekker maffen naast klos geel, ipv buiten met code geel. Deze week al veel te vaak met nat pak thuis gekomen. Ik had overigens geen idee van de code. Paar spetters hier. Hoorde pas de code toen Mars thuis kwam. Al denk ik dat ze er eigenlijk wel dol op is, op water. Ze sprong al een aantal keer in onze vijver en loopt rustig in en uit met een nat pak.



donderdag 11 juli 2019

Spreeuw merel mus en uilskuiken

Thuis atelier met bonus uitzicht. Ik wilde allemaal dingen, of eigenlijk dacht ik dat ik dat wilde, of sterker nog anderen dachten dat ik dingen wilde. Zo kwam het dat ik heel 2018 onderweg was. Nu komt langzaam het besef hoe een gouden atelier ik heb, klein en reuze fijn.
Eerst was mijn atelier in de aanbouw, maar met kat en inloop zit ik boven fijner, heel fijn. Ik herhaal het nog even voor mezelf. Want ergens in mijn achterhoofd zit er een stemmetje, en die zegt, jij bent echt zo geen deelnemer aan het leven, zo alleen in het atelier. Jij met je gekke sprookjes hoofd. Be real.
Dan moet ik zo af en toe, en of vaak mezelf confronteren met het atelier-geluk van nu. Kijk eens om je heen. Wat een rijkdom en ik doe gewoon alsof ik in de torenkamer zit van een groot sprookjeskasteel met lakeien en personeel die het huishouden doen en mijn bed elke dag fris opmaken.
Een koningskind met een heel rijk. Das rijkdom, huh dom? Das Rijk. Fantasierijk.
Zoveel vogels komen er in de tuin. Ik zie ze graag vanachter mijn naaimachine en herken de geluiden van de stemmingen, honger, paniek, bedtijd en meekomen nu.
Ik moet ze nu stiekem voeren, al is dat onmogelijk met het lawaai van de jonge kauwen die honger hebben en komen eten in onze tuin. Mijn buurvrouw sprak me vorige zomer aan. Of de berken gekapt kunnen worden, want het maakt drie keer per jaar zo'n troep en of ik wil stoppen met het voeren van de vogels, want ze poepen op mijn dure kussens. Ik ontwijk graag ruzie, dus ik zei ja, en haalde al de voersilo's uit de tuin. Stopte met voeren. Zucht. Dat hield ik toch best een maand of acht vol. Ik voer ze nu weer, maar iets minder.
De bomen hebben we, voor de buurvrouw, door een tuinman flink laten snoeien. Minder berk-overlast en beetje minder vogelpoep overlast.
Ik bedoel het goed. Voor iedereen, en in eerste instantie voor mezelf. Nog een herhaling voor het besef van eigen geluk. Ikke, ikke, ikke en de rest kan stikken. Of, nee, dat is wat ik doe. Heerlijk in mijn torenkamer van mijn thuiskasteel achter de naaimachine.
Wat een mooi toeval dat ik een merel aan het maken ben en er komt er eentje in mijn blikveld zitten. Ik gelukkig, de vogels ook. Wie is er de uilskuiken en geluksvogel.




dinsdag 9 juli 2019

Kussen op bestelling

Meditatie kussen gemaakt in opdracht. Het is een soort van troon geworden. Of zie ik dat er alleen maar in omdat de bodem van een stof is met goud en mijn achternaam Koning is, en overal sprookjes in zie.
Niet zo heel leuk overigens dat ik flink in mijn vinger prikte met een speld. Nou eigenlijk deed ik het niet, de speld deed het natuurlijk. Ik ga mezelf echt niet prikken, want stel je voor dat ik dan 100 jaar ga slapen en dat de rozen blijven groeien. Je weet maar nooit, ik woon ook immers aan de Doornenhof en onze tuin grenst  aan en mijn atelier kijkt uit op de Rozenlaan. Wel fijn kussen met een prins.
Hoe ruikt je adem eigenlijk als je honderd jaar hebt liggen slapen?  Gelukkig ruik je je stink eigen adem meestal niet.

zondag 7 juli 2019

Pip en putter boven

Als u op links kijkt ziet u de putter, onder de putter ligt Pip. Tijdens de finale voetbalwedstrijd van de oranje dames, die echt heel spannend was, zie ik toch in mijn linkerooghoek iets in de boom gaan zitten, een knappe putter. Beter wegkijken van het beeldscherm van de tv, want oranje gaat ten onder. Pip is er ook lui bij gaan liggen. Pip en putter boven.

vrijdag 5 juli 2019

Tuin inspiratie

Licht en bloemen wat een weelde. Ik hoef alleen maar uit mijn atelier naar buiten te lopen, de achtertuin in.




donderdag 4 juli 2019

Teun AZ diploma halen en Cantine dienst

Met Teun mee haar HAVO diploma halen in de kantine van AZ en door naar Den Haag. Gefeliciteerd en veel plezier op de Parade bij La Cantine lieve Teun!


woensdag 3 juli 2019

Das flow

Het is mijn werk, en soms is het dat ook. Fijner als er een goede flow is, dat merk ik direct. Vandaag ging het stroef en soms is het resultaat dat het dan eigenlijk dichter bij mij is. Dan zit er doorzettingskracht in het werk. Ik zie dat. Eigenlijk ben ik daar dan meer trots op. Want aan al sinds jong weet ik dat talent een handicap kan zijn. Gelukkig heb ik, waarschijnlijk mede door het handboogschieten van vroeger, (ik ging van jongs af aan al met mijn ouders mee trainen, zie onderste foto-collage) geleerd mij goed te concentreren en rustig richten op het doel. Dan vindt de pijl het doel vanzelf. En ook weet ik dat het niet altijd een tien is. Dat hoeft ook niet. Een goed gemiddelde voldoet, soms............. haha. Zo echt niet. Hahaaaa! ik probeer nu een heel wijze tekst te schrijven en geloof er zelf bijna in, net niet helemaal.
Ik wil gewoon dat het altijd goed gaat en in een flow. Wat mijn valkuil is, (één van de valkuilen) is dat ik soms advies vraag. Maar dan advies krijg voor andere dingen, waar ik dus van uit mijn ritme raak. Waarom krijg ik dat advies? Ik vraag toch advies over totaal iets anders. Zo kreeg ik advies over aan het werk gaan. Huh??? Dat is nooit mijn probleem. Zet mij in een atelier en ik vergeet heel de wereld om mij heen en maak.
Toch raak ik daar van in de war. De sociaal gehandicapte in mij snapt dan niet wat ik wederom verkeerd heb geformuleerd in mijn vraag om advies of hulp.
Misschien is het dat ik dat eens ga accepteren. Mijn imperfecte kant. Mijn kapotte stuk. Dat ik die niet heel de tijd wil repareren. Het is goed. Soms ben ik vaag, in hulpvraag. Ik zeg het nog even tegen mezelf in de hoop dat ik het geloof en ga doen. Accepteren dat je soms zes verschillende keuzes kan maken, zie foto koppen-keuzes, en dat het allemaal goed is en soms maak je geen keuze, dan doe je gewoon, das flow.
Voor nu is de kop van het dier eentje met gewei geworden. Ik durf niet eens te zeggen: Het is een kop van een hert geworden. Ik werd ook daar op al eens verbeterd. Dat ik geen idee heb wat het verschil is tussen een ree en een hert en dan schaam ik me, net als in taal verbetert worden, en raak verschrikkelijk uit mijn doen. Gelukkig heb ik nu blog-volgers die enthousiast zijn over mijn taalgevoel. Zo noemen de fans dat en daar ben ik enorm trots op. Want vroeger ging het totaal mis op de basisschool. Vette taal-trauma's. Want voorlezen is lastig met een hoofd vol fantasie. Dan zie je zelfs in woorden andere woorden en ik maakte de zinnen zelf af, niet expres, mijn brein werkt zo. Ik schreef het al eens, iemand zei ooit dat ik traag bloed heb, daar ben ik het mee eens. Dat lijkt namelijk zo, want ik zie namelijk vaak veel meer mogelijkheden, dus duurt de verwerking langer, lijkt. Je zou eens mee moeten kijken in mijn hoofd, wat ik allemaal maak met taal en beeld.
Hebben ze overigens geen prachtig kind gekregen?


dinsdag 2 juli 2019

Winst op textiel gemaakt

Nieuwe aanwinsten gemaakt. Tijdens de gesprekken met vriendin Yve op vakantie in Portugal plus de gesprekken met loopbaancoach Friso Vonder kwamen we er achter dat ik, naast het maken van kunst-installaties, heel dol ben op het maken van de serie 'Stofwisseling', geïnspireerd op het werk van Jeroen Bosch, en de serie 'Schijnen in kwetsbaarheid' geïnspireerd op de schoonheid van de imperfectie.
Dus das de baan die ik deze week ben gaan lopen. Heerlijk om nieuw werk te maken in deze series en zojuist opgespannen. Die bewustwording is van belang. Die gesprekken zijn nu al pure winst.



maandag 1 juli 2019

Niets miss mee

Naar de disco en knipwerk in de middag. Vanavond gingen we naar de Vijverhut, ofwel Brekers in Callantsoog, voor de Miss Callantsoog verkiezing. Alsof we zelf op de camping zaten en we te vroege gasten waren voor het avond animatie programma. Toen het eenmaal begon en de muziek flink mijn gemoed opzweepte heb ik genoten van de missen. Dat ik dat nog eens ging zitten kijken. Ik die daar eigenlijk best een afkeer van heeft. Tja, als de beste vriendin van je dochter meedoet, dan ga je en vind ik het nog leuk ook. Niets mis mee.


vrijdag 28 juni 2019

Vlinder vrijheid

Floep! Mijn ingewanden maken een sprongetje. Een prachtige vlinder is mijn atelier in gevlogen. Heel zielig zo opgesloten te zijn en de vlinder ga ik direct na de foto uit mijn atelier laten. Beter in de tuin.
Die kwam natuurlijk op die mooie bos verjaardagsbloemen af.


donderdag 27 juni 2019

Happy birthday with you to me

Jarig en liet de beslissing van het vieren over aan de ander. Zij vonden gisteravond van wel, dus haalde ik vanmorgen taartjes en had ik vanmiddag verjaardagsvisite. Mooie cadeaus van lieve vrienden en familie.


woensdag 26 juni 2019

J Oehoe Woody 4 ever !!

J oehoe! Vandaag werk opgespannen, behalve de nieuwe uil, en vanavond, als soort van alvast mijn verjaardagscadeau (zelf verzonnen), naar Toy Story 4. Wat een mooie film weer. Ongelofelijk hoe het ze wederom lukt om je emoties te laten voelen voor een film met getekende speelgoed figuren. Ik hou van Woody !






dinsdag 25 juni 2019

P Oehoe

Zweetdruppels op de Oehoe borduren vandaag. Of is het toch de tekening in het verenpak.
Op de Dievenmarkt in Lissabon kocht ik, en kreeg ik van Yve, mooie geborduurde servetten. Ik geloof niet dat ik ooit zoveel betaalde voor een tweedehands geborduurde servet. Dus wilde ik er maar eentje kopen, of ze eigenlijk laten liggen. Yve wil graag dat ik mooie dingen blijf maken, haar woorden, dus kreeg ik er een aantal cadeau. Deze Oehoe is geborduurd op geborduurde Portugese bloemetjes.
De uil staat voor wijsheid, toch? Zo werkend in een stikheet atelier neem ik zijn wijsheid even over. Morgen verder.


maandag 24 juni 2019

Lui dagpauwoog

De springbok was volgens mij nog niet klaar, nu wel. Alleen nog opspannen op frame van hout.
Als de temperatuur zo oploopt, dan kun je maar beter vlinders naaien. Dat deed ik ook, een dagpauwoog, een schele, dat dan wel. Komt van de hitte. Ik kijk zelf ook scheel na een tijdje achter de naaimachine in mijn atelier, en ook nog met de strijkbout aan. Sommige mensen kijken verbaasd als ze mijn strijkplank in mijn atelier zien staan, alsof ik ga strijken. Geen ingewikkelde overhemden met strakke mouwen. Tijdens het werken met textiel strijk ik het materiaal vaak plat. Mijn thuis-atelier is klein, deze temperatuur en ook nog de strijkbout op drie, das om scheel van te gaan kijken. O, nee, een lui oog. Dagpauwoog met lui oog! Das nog leuker. Want eigenlijk is het beter om lui te zijn met dit weer. Dan maar lui voetbal kijken Zweden- Canada. Of nu het wat is afgekoeld toch even in de voortuin werken. Ik doe het beide.

zondag 23 juni 2019

Stik heet

Amsterdams goud in een klein potje, een mooi cadeau van de Mokumse Imkerij.
De spring bok was nog niet klaar, toch jammer want is het dan nu toch een zomerbok? Omdat ik er toch was, tijdens de hitte, stikte ik nog even door in mijn atelier. Ik maakte een klaproos. Even anders dan de anderen uit de serie 'Schijnen in kwetsbaarheid'. Toch zet ik hem in die serie.
De borduurbok heeft geen serie. Hm? Soort van rommelig. Ik ga er één bedenken wat voor titel ik de serie geef van hen die er eigenlijk niet bij horen. Want daar voel ik wel wat voor. Daar hoort een liefdevolle titel bij.
Owhja, en ik zie dus nu werkelijk overal mijn installatie in, in de oplichtende wolken, zoals te zien in de nacht van de zonnewende 21 juni en een aantal dagen daar voor ook al. Nu zie ik de zee, waar mijn kunst installatie op geïnspireerd is, ook in de koffie. Voorheen heksenkoffie.



zaterdag 22 juni 2019

Zee tekeningen & Algen ritmes

About last night.
Gisteravond was het dan zover, na een proces van drie maanden toonde ik mijn een-avond kunst installatie in het kleinste en ook leukste theater van Amsterdam, omstreken en ik kan wel zeggen van heel de wereld.
Via Maartje Jaquet kwam ik bij de voorstellingen van Club fantasma! in het Torpedo theater kijken. Tijdens de lente editie 2019 kwamen we in gesprek met Saskia Hoogendoorn en Maartje op het idee om tijdens de zomer-editie een installatie te tonen. Want das mijn favoriet, installaties maken. Al snel kreeg ik groen licht en ging de ideeën machine aan.
Er zijn nogal wat ideeën gepasseerd, waaronder de eendagsvlieg, maar ik kreeg geen idee hoe dat te tonen. Toen was daar het vuurvliegje, want ooit op schoolkamp in Duitsland waren daar zomaar ineens vuurvliegjes! Fantastische fenomeen! Ook het idee van vormgeving kwam niet. Er moest zomer in, thema-avond.
Toen kwamen er citroenen, gele stipjes en wat al niet meer en dat eindigde met de oplichtende zee-algen. Zie meer uitleg daarover hieronder.
Dank Rogier van der Ploeg voor de foto's. Op de andere foto's is nog de voorbereiding te zien, aan de lijn in het atelier en Arizona Highways en de Mokumse Stadsimkerij op het podium van het Torpedo Theater.
Het was een prachtige avond! Enorm genoten van de artiesten, Arizona Highways, de Mokumse Stadsimker, Marilena Verheus over Corsica, Carel Helder, het publiek en iedereen waar ik in de drie maanden tegenaan mocht kletsen over mijn ideeën en twijfels. Ik stuiter nog wel even door op deze ervaring!

‘Zee tekeningen & Algen ritmes’ - 21-06- 2019 - Judith Koning

Het werk gaat ook over tegenstellingen.
Licht en donker, wel of niet, mislukt of geslaagd.
Getob. Dat getob verdwijnt zodra ik aan het werk ga. Dan creëer ik. Dan gaat het licht schijnen.
Het licht van de algen als je in het donker klotsend door de branding loopt als er oplichtende zee-alg is.
Het werk gaat over mijn fascinatie voor natuurverschijnselen,
en soms ook dat er fenomenen zijn die je als jong persoon meemaakt en altijd als sierraad in je geheugen meedraagt.
Soms zelfs hopend dat het nog eens voorkomt, een vallende ster op een zomeravond bij een kratermeer in Frankrijk.
Oplichtende algen tijdens een late nacht wandeling na het stappen. Het cadeau van vlak bij de zee wonen.
Ik ben altijd dol geweest op water, niet alleen zout. Veel fijne herinneringen, met name uit mijn kindertijd en jeugd met water.
Geen licht zonder donker. Wel liefde. Die is er altijd. Liefde voor de natuur, improvisatie, sprookjes en spelen.
dank voor de foto's Rogier van der Ploeg

Bijschrift toevoegen