Soms is de zee zo prachtig. Zoals vandaag. Alsof het een foto is. Waar ik dan weer een foto van maak. Onbeschrijfelijk mooi. Voor altijd mooi. Is dit dan de liefde van mijn leven?
Al tijden, jaren, decenia, loop ik met dat vraagstuk rond. Ik heb dat niet. Misschien is dat de vorm die ik mis, de vorm van definitief. Kiezen, keuzes maken. Heb ik behoefte aan de liefde van mijn leven? Ben ik jaloers als ik het bij iemand lees? Is onze dochter dat? Zo veel vragen. Zo veel geen antwoorden. Feit is, de zee is prachtig en ik werk aan een grote pijlstaart nachtvlinder.