Zonne wentelen

Wat een mooie dag voor de winter zonnewende. Lichtpuntjes gevonden, binnen, buiten en via de voordeur. In de vorm van een cadeau van Huiberts biologische bloembollen.

Voor Blauwdruck Zwolle maakte ik meditatie kussens. Precies tijdens de overleggen van de lockdown begon ik daarmee. Klaar na de sluiting van de essentiële winkels. De kussens gaan evengoed die kant op. Want Jorien van Blauwdruck is heel inventief. Zij zorgt voor dat blauwe lichtpuntje. Ik ben er dol op, al die lichtpuntjes. Blijven zoeken en vinden. Dat houdt mij rechtop.

Vol in de weg

Keramiek drogen bij de kachel, avondwandeling en papier knippen voor collages met de kat op tafel. Of eigenlijk, met de kat midden in en op mijn werkruimte. Tijd om te knuffelen. Gelijk heeft ze. Daar knapt iedereen van op.

Lichtjes druk

De dag van de aangekondigde lockdown naar het centrum van Amsterdam om vrienden in hun nieuwe huizen te bezoeken. Kwestie van timing. Hartstikke druk, dikke rijen voor de winkels en hordes op de stoep. Snap ik wel, want wat is Amsterdam toch fijn. Daar wil iedereen zijn.

Heerlijk helder vogelen

Wat een heldere lucht kan doen. Alles is fijn. Het helpt ook nog met het droogproces van nieuw klei werk. Weer een onbekende vogel in onze boom. Dacht ik, hoopte ik. Een merel, ben ik ook blij mee.
In Alkmaar kwam ik de frietmeeuw op straat tegen. Ook leuk.

Zwartkop in de magnolia

Trek m'n jas aan, zie een vogel die ik niet ken. Even voorstellen. Neeee, haha, foto's maken en daarna opzoeken. Het blijkt een zwartkop. Tja, waarom die zo heet, das helder. De zwartkop heeft een goede schutkleur. Snap precies waarom hij in de magnolia gaat zitten. Even goed zoeken. Op ongeveer kwart voor negen zit hij. Ja het is een hij, want de vrouwtjes hebben een bruine kop. De zogenaamde bruinkop. Van kinds af aan noemen wij dieren hij. Daar ben ik een beetje op terug aan het komen. Ik oefen om het dier een het of een zij te noemen.
's Vandaag kwam Evie haar werk glazuren. Vandaag drogen. Morgen glazuurstook. De oven had ik al vol, dus even puzzelen, onder en boven in de oven. Het past er allemaal nog bij. Heel spannend, leuk spannend.

Atelier olé

Wat een feest, de derde stook na de reparatie was een glazuurstook. Mooie bekers. Direct weer een nieuwe stook aangezet en geglazuurd. Lekker fabrieken met die gerepareerde oven.

En ohja, er ging ook wel wat mis, een onderdeel van een opdracht. Maar dat mag de pret niet drukken. Want dat komt ook goed. Als die opdracht klaar is en opgehaald zal ik foto's posten.

Daarnaast meditatiekussens voor Blauwdruck Zwolle aan het maken en plaatjes geknipt. Dit voor nieuwe werken uit de serie Stofwisseling. Ook nog een verrukkelijk toetje gemaakt. Recept opgedaan bij Kim. Turkse yoghurt met honing en kokos, daarnaast blokjes mango gemarineerd in sinaasappel. Hmmmmmmm wat een fijne dag.

Glazuren en spetters

Zo blij dat de keramiekoven is gemaakt door Guido Mink. De keramiekfabriek draait weer op maximale toeren. Leuk grapje, vind ik. Vanmiddag was ik aan het glazuren en Mars zette halverwege toch even de WK racen op. Ik wil het niet volgen, en wilde in alle rust glazuren. Dus deed oordoppen in. Toch ving ik op dat de laatste ronde er aan kwam. Ging ik ook even kijken. Want veel te spannend om met dat commentaar te blijven glazuren. Straks een hysterisch servies. Max won.

Meteen maar de interviews en de huldiging gekeken. Gek dat ik elke dag twee stukken zwerfvuil van de straat haal. Ik douche bewust kort, korter dan ik soms zou willen. Heb onze tuin vol met groen, support biologische bollenboer en zo doe ik nog zoal wat dingen bewust voor het milieu. Vuile stinkbommen die racemonsters. Ik nam me ook voor om niet te gaan kijken. Maar ja, keek toch.

Rijdt Max Verstappen in de laatste ronde Lewis Hamilton voorbij, zit ik hysterisch blij naar die racebaan te kijken. Verbaasd ook over de vlammetjes die achter uit de racewagens spetteren. Dat hadden wij vroeger ook, bij de racebaan van m'n pa op zolder. Geknetter en vlammetjes. Maar, hoe dan? Hoe werkt zoiets? Hoe kan het dat ik dan ontroert ben door een gozer die vol lef de laatste ronde iedereen voor gaat? En dat ik dat dan ook nog eens stoer vind. Ik geniet van zijn lef, pit en durf. Het zijn rare tijden.

Na de huldiging spetterde ik het laatste effect op het servies. Morgen glazuurstook, voor nog wat extra glans.

Groen groener vier vieren

Oven vullen voor biscuitstook. Weekend vieren, wandelen met de buuf over de Westfriese dijk, met dubbel vier. Dubbel feest, want gek op dubbel, de buuf, dol op vier en twee keer vier is vieren. Plus de zon schijnt. Ja dat doet ze altijd. Ik weet het. Toch zeg ik het nog eens, de zon schijnt.

Nieuwe witte vogels werken

Daar was de tijd om nieuwe werken op te spannen en in de webwinkel Op Schoorl te zetten. Papier geknipt uit oude prentenboeken. Dat geborduurd op tweedehands textiel. Met favoriete details zoals knoopsgaten, maassteken, reparaties, vlekken van morsen of van het weer erin en geborduurde initialen.

Werken uit de serie 'Schijnen in kwetsbaarheid'. Ik zat nog een beetje, wanneer niet, in. het thema wit. Dit na de lezing 'Wit' bij Kunstuitleen Alkmaar van Marianne Roodenburg bij expositie 'Wit'. Ook thema reigers en hun familie. Purperreiger, blauwe reiger, kauw, ooievaar, lepelaar, wielewaal, gele kwikstaart, havik, kwak en een makreel met kruizen. Ook favoriet, beide, kruizen en makreel. Zo ook bij een aantal van de geborduurde vogels. Favoriet als lekker hapje.

Stook ruimte maken

Vandaag komt Guido Mink om de keramiekoven te repareren en om hem ruimte te geven ruim ik mijn atelier leeg. Poets direct alles, want ja, nu heb ik tijd. De woonkamer is nu wel even wat krapper.
Er zijn weer een aantal vinken in de tuin. Goede reden om mijn zakgeld weer eens uit te geven aan speciaal voer om putters de tuin in te lokken. 
De oven doet het weer. Direct ingepakt en een biscuitstook gestookt. Wat een geluk.

Ooievaar

Associaties met geboorte en baby's. Dus mocht deze vogel wel geborduurd worden op een oud baby laken met kant en bloemen. Kant trok ik los. Wat nu weer gek is, want ik ken ook een Ooievaar/Stork die dol is op kant. Althans, dat denk ik, want ooit mocht werk van mij mee naar Istanboel voor een expositie 'Kant'. Dat was fijn.
Op de verjaardagskalender zie ik zijn verjaardag al dagen aankomen. Misschien daarom wel dat ik de ooievaar maakte.
Toch even de naam opzoeken. Want nu wel nieuwsgierig. Lees ik dat het een geluksbrenger, schatdrager (audo - rijkdom - bara - brenger/drager) is en de Latijnse naam is Ciconia Ciconia. Nou ja! Ik hou van dubbel! Ook grappig dat die ene Stork ook van dubbel houdt, zeker als het gaat om zijn dochters.
Over dochters gesproken. Mijn opa en oma lieten mijn pa, als jong kind, met een ladder naar de dakgoot gaan om kikkers in de dakgoot te leggen, als voer voor de ooievaar. Vlak daarna kreeg hij weer een zus.

Kwak

Die naam alleen al is toch te gek. Kwak. Moest natuurlijk ook even zoeken of die naamgeving ook terug te vinden was. Want tja, 'Kwak', dat geef je een soort toch niet zomaar. Lees ik dat de vogel ook nachtreiger en nachtraaf genoemd wordt. Dat toch ook een prachtige naam. Kwak komt van quacken en dat komt van het geluid wat de vogel maakt, de vluchtroep. 
Er zijn toch andere dieren die kwak geluiden maken. Hoezo deze soort dan? Wel een gezellig dier, zo met korte nek en korte poten. Blijkt een goede nachtjager te zijn. Misschien daarom raaf ofwel 'Corax' in de naam, donker als de nacht. Veel zwart ook op de rug. Eerder ook Quacreiger genoemd. Reiger is de familiesoort. Omdat hij overdag zo ontzettend goed verstoppertje kan spelen in de struiken, zich als het ware verstopt achter het schild, noemen ze hem ook wel Schildreiger. Of wat voeren de vogels in hun schild? Lees ik ook dat er familienamen naar de vogel zijn vernoemd, en zo dichtbij ook, in Petten is familienaam Quak waarschijnlijk er van afgeleid. Das gewoon in gemeente Schagen, zo dichtbij huis gekomen in die zoektocht naar de naamgeving van de Kwak.

Blauwe reiger

Ook al is het Pakjesavond, ik zit even in mijn atelier. Blauwe reiger roept.

Wel grappig om die op 5 December te maken. Bij het bestuderen van de reiger vroeg ik me af waarom de naam 'Blauwe reiger'. Een heel verhaal. Met ook een wetenschappelijke uitleg. Het komt er op neer dat het ooit 'Grauwe reiger' was en een heerlijk hapje voor de adel bleek te zijn. Die hebben blauw bloed. Natuurlijk. Eet smakelijk. Ik zie hem liever op een tweedehands servet, met vlek en al. Of aan de waterkant, stil en dan weer elegant, of met veel soortgenoten in een reigerbos.

Gele kwikstaart

Grote gele kwikstaart in mijn atelier aan het maken met uitzicht op vogels in de tuin, zoals eksters. Als toetje van de dag mocht ik helpen met de loopeenden van Anita voeren. Wat een feest was dat! Ik hou van vogels. Of had ik dat al gezegd?

Dol op kauw

Ekster en kauw in mijn atelier in de maak. Tegelijk etende kauwen in de tuin beneden. Soms drie Turkse tortels, drie eksters, één roodborstje en natuurlijk mussen en mezen. Ik ben meer dol op die grote gevallen. Met hun leuke gedrag, geluiden, samenwerking, het oogcontact met mij en slimme trucjes. Licht, wind, regen, wolken, werken, vogels, donker en hagel. Heerlijk in mijn atelier.

Purperreiger

Purperreiger uit de serie Schijnen in kwetsbaarheid, die ik toch ook een beetje een zilverreiger heb gemaakt, want ik zat nog lekker in het wit.

Lepelaar

Lepelaar uit de serie Schijnen in kwetsbaarheid gemaakt. Lekker met veel wit. Want ik zat nog een beetje in de sfeer van wit, altijd hou ik van wit en soms is daar een reminder en gebruik ik dat.

Geestelijk vuurwerk

Terug uit Alkmaar ziet Mars boven het land bij de Kakelepost richting terp Avendorp rook over het land gaan. Ik kijk. Vuurwerk afgestoken. Ik herken het direct van afgelopen zaterdagavond. Toen was precies zo'n wolk achter ons huis te zien. Tuurlijk even afslaan voor een foto. Wat een plaatje.

Ik kon wel wat feestelijks gebruiken na het kapot gaan van mijn keramiek-oven. Gaan er ineens 'witte wieven' over het land. Soms is het toch een feest om vuurwerk af te steken. Witte wieven zijn volgens mij in Drenthe geesten of spoken. En volgens mij is vuurwerk juist om dat te verdrijven. Lekker dubbel. Hou ik wel van, van dubbel daar op dat land aan de voet van de terp. Rook en wijnranken. Zijn het direct ook zuivere wijnen.

Naast de drijvende rook zijn details te zien van nieuw werk in het thema 'Rood'. Ook nog eens alliteratie op het eind. Rood en rollende rook. Lekkerrr, wat een feest om het tij te kunnen keren na een slechte start van een kapotte keramiek-oven. Ook daarvoor is contact met een monteur die binnenkort langskomt.

Werk en wolken

Wolken, vogels en gietwerk afwerken en schuren met water.

Droog en herfst

De krokus sativus bloem ligt te drogen. De judaspenning deed dat aan de plant. De saffraan oogst is klein, maar o zo bijzonder. De herfst is nat, zo ook de binnenkant van het raam van mijn atelier.

Alles mag wit

Fan van wit. Astrid of Ellis vertelde ooit dat toen Hannie, ook de moeder van Brenda, niet lang meer te leven had, ze naar New York gingen. Soort van als laatste wens. Uiteindelijk gingen ze iets van drie jaren achter elkaar. De reserve tijd leek oneindig. Iets van zestien jaren extra heeft ze gekregen. Niet zestien keer naar New York gegaan overigens. Daar in New York bezochten ze op verzoek van Hannie een winkel met alleen maar witte blousejes. Dat maakte indruk op me. Want ik ben dol op wit. Mijn winkel 'Op' in Schoorl bestond ook uit kunst met als hoofdkleur wit.

Als kind hing ik mijn kledingkast al vol met wit kant en verfde ik de oranje bloempotten wit. Het witte kant van de antieke poppen van mijn moeder waren en zijn ook favoriet. Onze hond was wit. Onze pony Jaimy was wit. Toen ik Mars dertig jaar terug leerde kennen was zijn opoefiets wit. Ik hou van wit. Echt pure liefde en zelfs een soort van verafgoding. Als ik al weet wat dat is.

Bij Kunstuitleen Alkmaar is er nu een expositie met het thema 'Wit'. Marianne Roodenburg, curator van de expositie, gaf over 'Wit' een lezing. Een jaar terug woonde ik ook een lezing van haar over 'Blauw' bij. Deze over 'Wit' daar moest ik naartoe. Eerst een rondje door de expositie en daarna de lezing. Als groot fan van wit viel het me tegen. Het was een droge lezing over feiten. Ik miste de passie. Marianne Roodenburg vertelde de feiten wel vol passie en met een vrolijke noot. Toch vond ik hier niet mijn bondgenoot in de liefde voor wit. Wel een mooie expositie bezocht, dat zeker.

De foto's zijn van het werk van Marjolein Witte, Sander Reijgers, Lieke Zeeman en Maaike Kramer. De expositie 'Wit' bij Kunstuitleen Alkmaar is nog tot 8 januari 2022 te bezoeken. Wat hou ik toch van wit.